Boundless Novels & Stories

Bigla akong napabangon nang pumasok Siya at lumapit sa kin. "A-ano'ng s-ginagawa mo rito?" Nauutal Kong tanong. Umupo siya sa kama at tumingin sa kin. "Sorry na," mahina niyang sabi. Bigla namang bumilis ang T**k ng uso ko sa sinabi niya. 'Relax Allianah inhale, exhale. Wag mo muna siyang patawarin. Pahirapan mo muna siya. "Look, I'm sorry, sweetheart. Gusto laang kasi kitang ma solo kaya Hindi kita pinayagan," paliwanag niya.s**t. Kinilig ako roon.

Sumakay agad ako at nagmaneho nang sobrang bilis na para bang hinahabol ng isang mamamatay tao. Kailangan kong magmadali dahil kung hindi, baka mainip si Bliz kahihintay sa akin. Habang nagmamaneho'y biglang may tumawid na babae, muntik ko na siyang masagasaan kaya agad akong bumaba sa sasakyan at lumapit sa kaniya. Tutulungan ko na sana siya pero agad akong napahinto nang mabigla ako sa itsura niya. She's wearing a black t-shirt partner with a black leggings, kulay itim na lipstick at makapal na eye liner.

Lumingo-lingo siya, gumalaw naman ang adams apple niya. Tumagilid ako sa kanya para hindi na niya ako matignan. Ang assuming mo naman, Blair. From: Marebeth Deal. I'll message you what I want, I'm sure you two will be together again within 2 weeks or so. You'll gonna lose. Ang competitive naman talaga. Alam na alam ang mangyayari. Nag pahula ba to. "Your eyes will gonna get hurt if you keep staring on your phone."Tumagilid na naman ako para

Saka na ako pumasok ng banyo para maligo. Napasandig ako sa likod ng pintuan. Napabuntong hininga ako at nag-isip ng malalim dahil kapansin-pansin ang biglang paglambing ni Top sa akin. Umiiwas ako sa usapang ganun, dahil wala naman talaga iyon sa kasunduan namin sa simula pa lang. We're fuck buddy. Pareho kami nakakabenefitssa ginagawa namin. No hurt feelings at no attachment.

Pinunasan ko ang aking sarili gamit ang malinis na tissue. “She’s right. We’re both busy. Kailangan muna namin mag-focus sa mga kompanya namin,” malamig na tugon ni Liam. Humigpit ang paghawak ko sa tissue. Hindi ko alam kung bakit hindi ako nakaramdam ng saya sa sinabi niya. I thought may plano na siya.

Matapos ang mahabang pagmuni-muni ni Chloe sa banyo, she then went back to the bedroom and tried to make her bed ng may bigla siyang nakita na gamit that was totally out of place, napansin niya ito na nakalatag sa sahig. She readily picked it up and realized it was an Alligator Engine belt by Ralph Lauren, expensive stuff. A confused look went her way.

"Pigilan ito. Huwag kang magkaroon ng breakthrough." "Ipagpatuloy ang pag papagana nito." … Patuloy na nagsasalita ang boses ni Zella. "Sisipin ang enerhiya ng langit at lupa. Ipagpatuloy ang pagpapahusay ng Space Power sa iyong katawan.” "Ang Boundless ay nangangahulugan ng patuloy na walang hanggan.” "Upang maabot sa Boundless, kailangan mong magkaroon ng walang hanggan na katatagan ng isip.”

Gusto niyang maramdaman ko ang bawat kawalan, bawat kakulangan, bawat hirap, para matutunan kong walang akong karapatan, walang akong kapangyarihan, at lahat ng meron ako—kahit kaunting ginhawa—ay nakadepende sa kanya. Ang pagkaing inihahain ay laging pareho: tuyong tinapay, kaunting sabaw na walang lasa, minsan ay kaunting kanin na matigas pa. Sapat lang para hindi ako mamatay sa gutom, pero laging nag-iiwan sa akin ng mahinang pakiramdam at kumakalam na sikmura. Kapag tinatangka kong itanong kung bakit ganito ang ibinibigay, tinititigan lang nila ako nang seryoso at sasabihin: “Ito ang inutos ni Ginoong Moretti. Ito lang ang nararapat para sa’yo.”

Buti nalang medyo marami rin ang bumuli sa paninda ko, hindi na muna ako mag sasideline dahil masakit talaga katawan ko, baka mawalan na ako ng malay nito dahil sa pagod. Habang nililigpit ko ang mga icebox ay may narinig na naman akong pamilyar na boses. I looked at the person who own that voice and saw a stunning Brittany. Parang mawawalan na talaga ako ng malay dahil sa mga pangyayari nato.

RHEA’S POV May katahimikan pagkatapos ng giyera na hindi mo pwedeng tawaging kapayapaan. Hindi ito relief. Hindi ito healing. Ito yung klase ng katahimikan na parang may nawawala sa hangin — parang may kulang, pero hindi mo matukoy kung ano. Nasa isang maliit na safehouse kami sa labas ng siyudad. Walang logo. Walang pangalan. Walang camera. Just white walls and the sound of rain outside.