Workplace Quotes Funny Novels & Stories

“Pero huwag po kayong mag-alala.” “Hindi ko hahayaang makaapekto ito sa trabaho.” “I know you won’t.” Nagtagpo ang mga mata nila. Tahimik. Ngunit sapat na iyon upang mapansin na naman ng buong floor. “Ayan na naman sila…” “Bakit kapag magkausap sila parang wala nang ibang tao?” “Feeling ko…” “Hindi lang boss at employee.”

"Busy ba sa kompanya ninyo?" "Ganoon na nga!" "Hmm.. huwag gaanong magfocus sa trabaho at bigyan rin ng break ang sarili." wika pa ng isa. "Mahirap na kapag di seryoso sa trabaho at kompanya lalo nat maraming competition ngayon." "Hmmm.. tama ka nga Mr. Kristoff." Napatanong ang isang lalaki, "Hindi ba dadalo ang mga magulang mo?"

Gwapo naman talaga ang CEO kaso hindi naman siya nagkacrush dito. “Pangalawa, huwag na huwag mo siyang ngingititian, baka mamisinterpret niya ang pagngiti at mawawala saiyo ang trabahog ito.”, wika nito at nakatawang kumunot ang kanyang noo. Huh? Kahit pagngiti bawal pala sa upisina ng CEO? Pero sige, kung part iyon ng kanyang trabaho ang importante susuweldo siya ng malaki.

Lahat ng mga reports nila ay may mali at puro walang tumama kaya lahat sila ay nasabon sa meeting na iyon. "This company is not for the bunch of useless people! How come my employee is among the useless? What a joke! Ang laki ng pagpapasahod sa inyo ng kompanyang ito ngunit hindi n'yo maayos ang mga trabaho ninyo?! Are you tired of working?" Everyone gasped and was very afraid of him. Malamig ang buga ng aircon sa conference room ngunit pawang ang lahat ay pinagpapawisan dahil sa binubugahan sila ng matinding sermon ng kanilang Ceo.

Nakangising pinanood ni Jack ang nangyari, at may biro pang sabi, “Ang saya ng kwentuhan n’yo ah, ituloy n’yo lang!” Matalim ang tingin ni Shayne kay Jack, parang sinasabi sa ekspresyon niya, ‘Ulitin mo lang, tingnan natin.’ “Ang opisina ay lugar para magtrabaho, hindi para sa tsismisan. Kung may oras pa kayo para makipagchikahan, baka gusto n’yong mag-file ng resignation sa HR!” malamig na sabi ni Shayne.

Sagot naman nito. "Hay naku, magtrabaho na kayo baka abutan tayo ni Sir na nagchichismisan baka tanggalin pa tayo sa trabaho." Sabat ni Andy ngunit nagulat kami sa lalaking nagsalita. "Gusto niyo bang tanggalin ko na kayo sa trabahong to?" Napatigil ako nang makita ko itong nakadantay sa cubicle wall. "Ay Sir, nagjjoke lang ho kami." Sabat ni Aleina habang kabado itong tumawa.

"Yeah. At tingin ko ay nahahawa ka na sa kanya." Nanlaki agad ang mata ko. "Ay, huwag po kayong magsalita ng ganyan. Ayokong mahawa sa pagiging masungit at kawalan ng happy cells sa katawan ng pinsan ninyo, Sir. Utang na loob. Masalimuot na nga ang buhay ko, ayoko nang dagdagan pa iyon ng pait at lungkot." Natawa ito. "You're funny. What I mean is nahahawa ka na sa pagiging metikuloso niya sa trabaho."

Hindi maiwasan ng ibang empleyado na tumingin sa amin na kunwari ay bumabati pero nagbubulungan pag lagpas sa amin kaya naman nagsungit na naman 'tong si Calvin. "It's past 1:00 PM, don't you have work to do? Is the company paying you to gossip?" Shiiii-, baka lalo pa kami pag-usapan. Sana di niya na lang pinansin. But I guess mas may alam naman siya sa pag-ha-handle ng mga tao? Okay, chill.

wika nito sa mas kalma na boses. Kumunot ang noo ko. "Wala ka bang trabaho?" Ngumiti ito. "Meron. Tsk, pareho mo rin pala ang pinsan ko na tutok sa trabaho, na kahit coffee break ay subsob pa rin sa trabaho," napapailing nitong sinabi. Ngumiti naman ako. "Well, this is our nature." "Ang boring naman." "Sabi mo breaktime, e bakit ka nandito? Diba dapat ay nasa pastry ka at nagkakape?"

Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya. "Point taken. Puwede ka ng maging philosoper sa dami ng mga quotable quotes mo. Come to think of it, sisikat ka. If you want to change your career, now's the time." "I'll take that as a compliment, baby doll. But no thanks. Busy ako." Inungusan ko siya. Ang kapal talaga ng apog ng gunggong na 'to. "Humor me. What do normal people do?"