Workplace Quotes Funny Mga Nobela at Kwento

- utos nito sabay turo sa upuan sa harapan ng mesa niya. "Sir, sorry po talaga sa sinabi ko kanina di na po mauulit." - nakayukong sabi ko dito habang papaupo sa harapan nito. "It's ok, ganyan naman talaga tingin lahat ng empleyado sa akin pero gusto ko lang is fucos kayo sa trabaho kaya istrikto ako when it comes to work. Iwasan muna rin maki chismis sa mga empleyado. Starting tomorrow you can your breaktime here in my office." - sabi nito sa akin habang tutok na tutok sa harap ng laptop nito.

Napatitig siya sakin, "Ano? Tutulala ka na lang sakin?" Bigla siyang natawa kaya nangunot ang noo ko, "Kahit papano may konting sense of humor ka na pala, nagagawa mo nang mag-joke." Umiling-iling siya. "Wag mong ibahin ang usapan Zhymian." "It's Mr. Z." Sumeryoso na ang mukha niya, "Yan ang tawag sakin ng mga empleyado na dapat mo ring itawag sakin."

sabay tawa ni Fae. "Pangalawa: 'Yung janitor na araw-araw akong nililibre ng turon. Sweet 'di ba? Until isang araw, niyaya niya akong tumakas sa duty para manood ng horror sa sinehan. May dalang unan. Bakit may unan?!" Tawa nang tawa si Fae habang pinipigilan ang hindi malunok na bbq. "Pangatlo: 'Yung guy sa HR na tuwing mag-uusap kami, laging may inspirational quote. Hindi ko alam kung nililigawan ako o ina-applyan ng pagiging motivational speaker!"

pang-uuyam kong sambit. "Ma'am, pasensya na po. I... I was just joking around with them, morale booster ba—" "Joking around with my name? Are you even worthy of mentioning it?" "S-Sorry po." "Firing people is not a joke, Mr. Guevarra. Using my name to threaten people who actually do the work while you sit there and drink coffee is not a joke."

Dapat mas maaga kayo sa mga superior niyo. "Punctual ako since kindergarten." ''Bawal rin ang mabagal dito. Nakikita mo naman ang lahat, hindi ba?'' Napasuyod ako sa paligid. Subsob nga ang mga empleyado sa kani-kanilang mga trabaho. Seryoso rin ang mga mukha na para bang sa lugar na iyon ay bawal ang ngumiti o magbuka ng bibig. ''Bawal din dito ang tatamad-tamad. Bawal ang sobrang oras sa breaktime. Ang pinaka-motto rito ay time is gold. Kahit isang segundo pa 'yan, mahalaga na iyon.''

I sighed deeply and gave a small laugh. “Why? Did those weaklings run to you crying?”I said sarcastically with a smirk. “Son, you can’t just fire our employees whenever you want,”Dad said sharply. “I don’t need useless employees like them, Dad,”I replied, still smirking as I leaned back in my swivel chair. “They’re all idiots,”I added. “How can you say that?”Dad’s asking me seriously.

"If it's just quality, our company will surely give it to you. You can give all your trust to us. We are going to promise that. Sisiguraduhin namin na walang panlolokong magaganap—" "Ang kompanya, hindi, pero paano ka? Manloloko ka hindi ba? Baka mamaya pati sa loob ng trabaho ganoon ka, doon ako nag-aalala," I said sarcastically, and I am aware that I shouldn't say that, but hell! His face was so annoying that I couldn't stop myself from saying that. He sat up straight, so I tried to avoid looking at him. I saw that our employees were secretly looking at us; maybe they were a little confused by what I said and what that meant.

Napatikwas ang kilay ni Jenny at hindi alam na bumaba na ang taste ng kapatid sa pagpili ng alalay nito sa trabaho. "Jenny, puwede bang dalawin mo ako dito? Ang boring pala dito at ang kapatid mo ay ayaw paisturbo sa loob ng opisina." Nagppaaawa ang tinig ni Jackie sa kaibigan. "Sorry pero tinatamas akong gumala. Pero titingnan ko rin mamaya kapag naging boring din ang araw ko dito."

“Mukhang may chemistry ah.” Kaella shot them a death glare. “Back to work, please!” Later, during a lunch meeting with a prospective client, Kaella was mid-pitch when Jerome, attempting to assist, accidentally shared a draft slide that wasn’t supposed to be in the presentation—complete with a meme Kaella had inserted as a private joke. The room went silent… then erupted in laughter. The client wiped tears from his eyes. “I like your team’s sense of humor. It makes this pitch memorable.”

“Totoo ‘yan! Isang beses, imbes na quarterly report ang i-send niya sa group chat, puro memes pa pala ng mga CEO! Sabi niya, ‘stress reliever lang ‘to, guys. Huwag masyadong seryoso.’” Nagpalakpakan sila sa tawa, at hindi ko napigilang mapangiti rin. “Minsan kailangan mo ring mag-relax, ‘di ba? Hindi pwedeng puro trabaho at pera lang ang habol mo sa buhay.”