Writing A Story Examples

Sensitive content I told you before Reading read at your own risk this is the first story I'm writing I hope you guys will enjoy it please please please if you're not above 18 and if you hate things like rape torture etc do not read I repeat do not read but for my darlings who love this type of books this is for you

Poetry and all, to inspire and to create, to give people spirit that they love, to give back something they lost and they missing in their live. Keep writing and keep on reading. We are exist for you and your desired to keep writing and reading story.

As the male lead, Henry Johnston, forces himself on me, a row of comments suddenly appears before my eyes. "Henry is about to misunderstand and think Aria drugged him! The angst is about to begin!" "I'm thrilled just thinking about Henry regretting dearly after Aria dies!" "Keep up the act, Henry. After she dies, you'll be hugging her corpse and crying every day." That is when I realize that I am the tragic female lead in a story where I am destined to be tormented until I die. The readers treat my death as a highlight to push the plot forward. They are counting down to my death. As I look at Henry, who is panting on top of me, anger courses through me. I grab a table lamp and smash it into him, killing him on the spot. Who says that the one who dies in a toxic romance story must always be the female lead?

I was prepping the ceremonial cloak for our seventh mating anniversary. The front door suddenly banged open. My son rushed inside, tears streaming down his face. "The teacher yelled at me," he sobbed. He shoved the wrinkled drawing into my hands before burying his face in my shirt. I smoothed out the paper to see what the drama was about. It was a sketch of a faceless woman titled: The Substitute Mom. My heart stopped as I read the scribbles underneath. "Daddy said she is the backup." "She does the chores but gets no wages." "The Real Mom is responsible for being beautiful and guarding the treasury." My fingertips turned ice-cold against the paper. My mate, Ethan, had just returned from a patrol. He kissed my forehead. "What did our pup draw?" The next second, his smile froze when he saw the content. His voice tightened, and he reached out to snatch the book. "He watches too many cartoons! He's writing nonsense!" I stared at the man I had shared a den with for seven years. He looked like a stranger now. If I was the substitute. Who was this beautiful real mother? And where had my true son been all these years?

It was the climactic moment of my game, but the enemy's flash bang blinded me. After I reopened my eyes, I found myself in the world of the post-apocalyptic underdog comeback story I'd ranted about to my friend the day before. No, I wasn't the protagonist with a cheat for a system. Instead, I was the cannon fodder who suffered the worst fate. He also had my name. I found myself locked outside the armored vehicle while a swarm of high-level zombies had surrounded me. 'Blast,' I thought. 'All this just because I flamed them? And I just made a pentakill after my 8-win streak!' I told myself to calm down and let my mind do its work, but then the laughter of this body's wife echoed from the walkie-talkie. "Stop covering for him, gunners! We're livestreaming to the whole camp. My husband's going to rip these Tier Six zombies to shreds!" Then, the woman's useless male best friend buzzed with excitement. "I'll have a permanent spot in the inner city if he distracts the horde and they rip him apart in the process, babe!" If this went the way of the original story, I'd beg for help only to get no answer and be ripped apart by the zombies. Fortunately, I wasn't the same coward this guy used to be. The woman kept egging me on. I sneered. I didn't spend years playing competitive games for nothing. And so, I grabbed a high-frequency concussion grenade that could get the attention of every single zombie in a 3-mile radius, smashed the ventilation valve of the armored vehicle, and hurled the grenade inside.

“His skin is white as porcelain, his blonde hair flows flawlessly through the air. His pulpy lips were luscious as.. No, what are you thinking? He’s just a character, he’s not real. He’ll never be real” Natalie Smith, an inspiring Romance novel writer, got caught in an accident and was woken up in an unfamiliar place that soon she’ll learned was old wales, the place of the current story she’s been writing of. She somehow transported to the novel she’s been writing up and decided to play along as she was trying to figure out how she will returned back to her own reality as she becomes one of the palace housemaids to survive. “She’s just a mare servant here in this castle, yet she piques up my interest” Alex Evans, the coldhearted first Prince of Wales took notice of Natalie as she becomes a housemaids in their royal household. He then took her as his personal servant and as time passed love blossoms between them. “How did I entangled myself with the male lead?!”

“ธันเดอร์” มาเฟียหนุ่มผู้ที่ฟาดผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่สูงพอตัว ผู้ชายพูดตรง ทำจริง เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์ จนกระทั่งมาตกม้าตายให้กับสาวแสบลูกมาเฟียเช่นกัน “บลิ๊ง” ลูกสาวคนโตของบรีสกับเฌอ(จากเรื่องรักพี่ชาย) หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยกลัวใครนอกจากพ่อเท่านั้นเป็นลูกสาวคนโตที่โหดจนน้องๆแค่ได้ยินขื่อยังสยอง ความแสบไม่ต้องนับ เพราะเธอคนนี้มีมากกว่าที่คาดคิด จนกระทั่งมาเจอมาเฟียหนุ่ม เรื่องยุ่งๆก็เกิดขึ้นมากมายหลังจากนั้น “ใครเหนือใคร รอชม!!!”

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"