Dystopia Outfits Novels & Stories

Napatingin ang lahat kung sino ang dumarating. Dumating si Neri na mukhang napaka-elegante at kagalang-galang. Nakasuot siya ng mamahaling puting suit, may kuwintas na perlas, at bitbit ang isang mamahaling bag. Napapaligiran siya ng mga assistant at abogado habang naglalakad nang dahan-dahan at kalmado. Kitang-kita ang pagiging "sosyal" niya, na malayong-malayo sa gulo na nangyayari sa hallway. Napahawak tuloy si Azon sa sariling damit at nakaramdam ng inggit at inis.

Inilagay pa siya sa ilalim ng malaking pushcart na parang isang basura. Pagkaalis ng tauhan ay agad na hinubad ni Natasha ang suot na gown. Nabibigatan na kasi siya sa suot at nanlalagkit din. Huli na naalala na nasa silid pa pala niya si Dark. "Let me help you," anas ni Dark at siya na ang nagbaba ng zipper sa tagiliran ng dress ng dalaga.

Kasi impossible naman yata ‘di ba kung ganito kaganda ang damit na suot niya tapos ang ending ay uuwi lang sila. Muli niyang pinasadahan ng tingin ang kanyang suot na dress. The outfit is a bold and elegant beach-ready look. It’s a strapless, form-fitting maxi dress with a vibrant watercolor-style print in shades of red, orange, yellow, and soft pink. Its fabric has a silky flow, and it accentuates her figure with a structured bodice and a long, straight silhouette that slightly hugs her curves. It features a matching scarf-like strap detail wrapped around the neck. And weirdly, parang bumagay rin ang kanyang makeup dahil latte makeup ang ginawa sa kanya ng makeup artist.

Urg, fuck! I jumped out of the bed. Dumiretso sa closet at basta-bastang dumukot ng damit. An oversized hoodie, paired with ripped jeans and black puma shoes. I tied my wig into a messy bun at naglagay ng konting lipstick. I look so pale, magmumukha akong bangkay na bumangon sa hukay kung walang kulay ang labi. I took my phone out to see where exactly the devil was.

Doon ako pinagbihis, nilagyan ng make-up, inayusan ng buhok—parang isang manikang nililok para sa palabas na ako rin mismo ay ayaw panoorin. Ang kasuotan ko ay gawa sa mamahaling tela, malambot sa balat pero mabigat sa dibdib. Bawat tahi, bawat detalye ng damit ay patunay kung gaano kayaman si Drako at kung gaano niya gustong ipakitang kontrolado niya ang lahat. “Are you ready, Ma’am?” tanong ng isang babae habang inaayos ang laylayan ng aking gown.

Paano ba naman kasi kahit itong si Doc Darren, napansin marahil na ang pagkahilig niya sa ganitong outfit at ito na din mismo ang kumuntak sa isang kilalang fashion designer at pinagawan siya ng ganitong klaseng kasuotan na may iba’t ibang kulay at design. Ang ending tuloy ngayun, ganito na lang palagi ang suot niya. Iba’t-ibang kulay na pencil dress with blazer or di kaya pencil skirt with blazer. Haysst, iba na talaga ang may lalaking supportive ka sa lahat ng bagay. Sa ugali, sobrang layo talaga ng ugali ni Doc Gabby kay Darren kaya naman hindi na siya nagtataka pa kung nakakatawa na siya ng galing sa puso ngayun.

CHAPTER 22: The Double Agent ​"You are wearing red again." ​Atticus leaned against the doorframe of our walk-in closet, arms crossed over his chest. He was fully dressed in a sharp black tuxedo, looking like James Bond if James Bond had a caffeine addiction. ​"It's 'Montefalco Crimson'," I corrected, zipping up the side of my dress. It was a structured, off-shoulder gown that screamed power. "Company colors, Atticus. Supportahan mo naman ako."

Kahit anong mangyari, bawal magkamali. Bumangon ako at kinuha ang gown ko mula sa mannequin. High-slit monochrome dress, structured sleeves, deep neck, metallic black ang body, may streaks ng white. Isa ito sa pinakamagandang monochrome outfit sa buong collection. At last minute ko itong susuotin. Habang inaabot ko ang dress, naramdaman kong may malamig sa spine ko. Parang may off. Hindi ko alam kung ano. Gut feeling lang ba ‘to o paranoia?

Pagkatapos maligo, tumingin siya sa salamin sa banyo at muntik na siyang mapatalon sa gulat. Isang purple na spaghetti strap dress, may dating at very feminine. Kita pero hindi lantad, parang may tinatago. Ang haba, sakto lang para matakpan ang puwitan, may dating na half-covered, half-revealed. Unang beses niyang magsuot ng ganitong klaseng damit. Kahit siya mismo, namula habang tinitingnan ang sarili. “Grabe… kakayanin ba ’to ni Professor Darien?”

Napakunot noo siya ng makita ang unang bag. Ngunit tumahimik lang siya. Pero hindi na niya mapigilan hanggang sa halos lahat ay nabuksan na niya! And heck, lahat iyon ay dress! No -- a duster! May dress na pang-bahay at pang-alis. Hindi niya alam kung matatawa, maiinis o magagalit. Tinignan niya ito trying to control her temper. Nakaupo naman ito sa isang sofa at amuse na