Yun Li Hsr

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

Paano mag-kasundo ang dalawang tao sa iisang bubong kung para silang aso't-pusang nag babangayan?...Isang mapag-laban na maid at isang aroganteng billionaire...Walang araw o gabi na hindi sila magkasutan kahit kunting bagay pinagtatalunan nilang dalawa...Pero paano kung sa kabila ng hindi nila pagkakaintindihan ay unti-unti na pala nahuhulog ang loob nila sa isat-isa pero walang sinoman sa kanila ang umamin na lihim na pala nila iniibig ang isat-isa...Hanggang sa isang araw unti-unting natuklasan ni hope ang tunay niyang pagkatao lalo na ng bigla nalang siya dinakip ng tatlong lalaking naka-maskara sinakay siya ng mga ito sa itim na magarang van at nagising nalang siya bumungad sa kanya ang tatlong lalaki mag-kamukha at nagimbal siya ng sabihin ng mga ito na siya ang kapatid nilang babae at sila ay quadruplets! Mas nagulat pa siya ng makita ang medyo may idad na banyagang lalaki at tinatawag siya nitong my princess! Si Night ubod ng sungit at arogante kaya walang nakakatagal na maid sa kanya dahil sa kasungitan nito...Ngunit pano kung pag uwi niya sa mansyon niya naabutan nalang niya doon ang pasaway na bagong maid niya?...Pinag-kamalan pa siyang mag nanakaw at pulubi...Hindi man lang umobra sa dalaga ang kasungitan at kaarogantehan niya bagkos mas masungit pa ito sa kanya at lagi siya nitong binabara hindi lang yun bully pa ang dalaga at pasaway na palaban sa mga taong minamaliit ang pagkatao nito. Hanggang sa hindi namalayan ni Night nahuhulog na pala ang loob niya sa dalaga bukod kasi sa palaban ito ay subrang ganda sexy at mistisa ito talo ang mga model at beauty queen sa taglay nitong ganda kaya kahit sinong lalaki maakit sa taglay na alindog ng dalaga...Hanggang sa bigla nalang itong nawala kaya hindi siya mapakali at nag alala siya sa dalaga.

[WARNING: SPG] Gwapo, playboy at malakas ang appeal. Iilan lang iyan sa mga katangian ng bilyonaryong si Kian Fuentavilla kaya napakaraming babaeng nagkakadarapa sa kanya—maliban kay Jhymea Madrigal. Isang dalagang manang kung manamit at madalas pang napagkakamalang lola at mambabarang. Panget si Jhymea, at aminado naman siya roon, pero para sa kanya ay may karapatan pa rin naman siyang mamili kaya inayawan niya si Kian na kahit mala-Adonis na ang datingan ay ubod naman ng yabang. Unang pagkikita pa lang ng dalawa ay nagkairingan na sila. Labis na dinibdib ni Jhymea na tinawag siyang ‘janitress’ at ‘ipis’ ng binata at ganun din si Kian sa kanya nang mapunit ang pwètan ng slacks nito dahil sa dalaga. Halos isumpa nila ang isa't isa hanggang napagdesisyunan ng kapatid ni Kian na si Nexie Fuentavilla na mag one-night stand silang dalawa. Kapalit nun ay ang impormasyong hinihingi ni Kian tungkol sa ex niyang si Tanya, at pera naman para kay Jhymea para mapauwi na niya sa bansa ang ina niyang OFW na kay tagal niyang ‘di nakasama. Dahil sa pagiging maloko ni Kian ay pinalabas niyang nabutas ang còndom na ginamit niya sa pakikipagtalik sa dalaga. Ilang linggo iyong iniyakan ni Jhymea kasi ang buong akala niya ay hindi na siya makaka-graduate, ngunit nahuli niya ang binata nung minsan ay may kausap ito sa telepono at inamin nito ang lahat. Doon ay naisip na gumanti ni Jhymea at pinalabas na totoong nabuntis nga siya ng binata. Nakarating ang tsismis na yun sa ina ni Kian na si Mrs. Anita Fuentavilla. Nagkukumahog na nagpaliwanag ang dalawa na hindi totoo ang lahat pero huli na kasi nagawan na sila ng kontrata ng ginang sa nalalapit nilang kasal. Matakasan kaya nila ang kapalarang nagsimula sa isang laro lamang? O mauuwi na ang lahat sa totoong pag-iibigan?

Si Amira Capalad ay isang desi nuebe anyos na dalaga. Maganda, mabait, mahinhin at matalino. Nag iisang anak sya ng kanyang mga magulang. Nag aaral sya sa kolehiyo sa kursong nursing. Pangarap nyang maging nurse balang araw. May nobyo sya na lihim sa kaalaman ng mga magulang nya. Yñigo Alejos, treinta y tres anyos. Gwapo, matikas, matapang at may pagkaarogante. Isang mayamang binata at habulin ng mga babae. Apo sya ng isang mayamang haciendero. Para sa kanya ay pampalipas oras lang ang mga babae at hindi dapat sineseryoso. Pero nagbago ang pananaw nya na yun ng sya na ang mamahala ng hacienda at magkrus ang landas nila ni Amira. Simple lang naman ang buhay ni Amira at simple lang din ang pangarap nya. Ang makapagtapos ng pag aaral at miahon sa kahirapan ang kanyang mga magulang. Ang makasama ang lalaking kanyang pinapangarap. Ang matanggap ito ng kanyang mga magulang balang araw. Pero sa pagsulpot ni señorito Yñigo ang apo ng amo ng mga magulang nya ay parang biglang nag iba ang takbo ng buhay nya. Nag iba na rin ang takbo ng relasyon nila ng kanyang kasintahan. Ang inaakala nyang tapat na kasintahan ay nahuli nya sa aktong nagtataksil na labis labis nyang dinamadam. Sa pagluluksa ng puso nyang sawi ay dinamayan sya ni Señorito Yñigo. Tinulungan sya nitong makalimot. Pinagsaluhan nila ang isang mainit na gabi. Ngunit kinaumagahan ay nabulabog silang dalawa. Nasa labas ng kwarto ang inay nya at itay nyang galit na galit at may hawak na itak. Pati na rin ang señor na bakas sa mukha ang pagkabigla sa nasaksihan. Ikinasal sila ni señorito Yñigo. Napikot nya ito. Saan hahantong ang relasyon nila ng señorito na nagsimula lang sa isang gabing pagkalimot? Kaya ba nyang makasama ito habang buhay? Matutunan nya kaya itong mahalin?

Grávida de nove meses, vi a amada do meu marido se mudar para a nossa casa com uma desculpa qualquer. Ela fingia sofrimento sempre que me via, e ele me acusava de exibir a barriga só para provocá-la. — A Rafa já sofre demais! E você ainda exibe essa barriga enorme só pra machucar! Só vai aprender se eu te der uma lição. — Rosnou ele, com frieza. Sem hesitar, mandou me trancar no sótão e proibiu qualquer um de me trazer comida. Supliquei, dizendo que os gêmeos estavam grandes, que o médico havia pedido minha internação urgente, pois o parto podia acontecer a qualquer momento. Mas ele apenas riu como se eu estivesse contando alguma piada tola. — Ainda faltam três dias pro parto. Não inventa desculpa para escapar! Vai pro sótão pensar bem no que você fez! Isso é o mínimo, depois do que fez com a Rafa! — Ele insistiu, ignorando completamente a minha dor. No sótão escuro, gritei até minhas unhas se quebrarem na porta. No silêncio sufocante, as contrações rasgavam meu corpo, cada onda de dor parecia não ter fim. Coberta de sangue, exausta e ainda presa, percebi que meu filho não sobreviveria. Três dias depois, enquanto tentava tomar um mingau, meu marido, já incomodado, comentou com desprezo: — Manda a Joyce descer para me preparar o mingau, e depois vá pedir desculpas à Rafa. Se ela pedir de um jeito decente, pode até levar ela pro hospital na hora de parir. Mas ninguém respondeu, pois o sangue já escorria do sótão, degrau por degrau, inundando a casa num silêncio mais aterrador que qualquer grito.

Eu, Glória Gomes, morri no dia em que recebi o Prêmio de Ouro Global de Doutorado em Medicina. Três horas após minha morte, meus pais, meu irmão mais velho e meu noivo voltaram para casa, logo depois de encerrarem a festa de dezesseis anos da minha irmã. Enquanto minha irmã postava nas redes sociais uma foto de toda a família comemorando seu aniversário, eu estava deitada em uma poça de sangue no porão abafado, tentando usar a língua para deslizar pela tela do celular e fazer uma chamada de emergência. Dos contatos de emergência, apenas meu noivo atendeu à minha ligação — o que significava que meus pais e meu irmão haviam bloqueado meu número. Assim que atendeu, meu noivo disse apenas uma frase: — Glória, a festa de dezesseis anos da Ester é importante. Pare de tentar chamar nossa atenção com desculpas inúteis e de fazer birra! Ele desligou o telefone, cortando também minha última esperança de vida. Meu coração parou de bater junto com o som da linha ocupada. Foi a centésima vez que eles escolheram minha irmã, a centésima vez que me abandonaram e me decepcionaram, e também a última. Deitada em meu próprio sangue, senti minha respiração cessar aos poucos... Eles pensaram que, desta vez, eu estava novamente usando uma desculpa para fugir de casa e expressar minha insatisfação, que, se me dessem uma lição, eu voltaria obedientemente por conta própria, como nas 99 vezes anteriores. Infelizmente, desta vez, isso não aconteceria. Porque eu não saí de casa. Eu estava o tempo todo deitada no porão...

Je suis née une oméga fragile, mais mon don de prophétie a fait de moi la Sainte des Meutes du Nord. Le Conseil des Anciens a exigé que je choisisse un compagnon parmi les Alphas des grandes meutes. L'Alpha que j'ai choisi était destiné à conduire le Nord à la victoire et à être couronné Roi des Alphas. J'ai choisi l'Alpha Kane sans hésitation. Il m'avait sauvé la vie une fois. Le jour de notre cérémonie de lien, j'ai rougi et tremblé lorsqu'il a enfoncé ses crocs dans mon cou. Mais au moment où nous avons été liés, son véritable amour Scarlett, sa Bêta d'enfance, est devenue folle de jalousie. Elle a tenté de m'empoisonner, et pour son crime, les Anciens l'ont exilée. Elle est morte sur la route. Et moi ? J'ai utilisé mes prophéties pour aider Kane à gagner la guerre, pour le mettre sur le trône. Après son couronnement, il a plongé une lame d'argent dans mon cœur. Il m'a assassinée. « Pourquoi ne l'as-tu pas sauvée ?! Pourquoi ne l'as-tu pas sauvée ?! » C'est seulement là que j'ai compris. Il m'avait détestée depuis toujours. J'ai rouvert les yeux… et j'étais de retour. De retour au jour où je devais choisir mon compagnon Alpha. Il se tenait devant moi, arrogant comme toujours. Il n'a perdu la tête que lorsqu'il a découvert que j'avais choisi un Alpha maudit. Je l'ai regardé s'agenouiller, implorant mon pardon. Mais dans cette vie, il n'y aurait aucune prophétie venant de moi. Voyons maintenant comment il survivra à la guerre.

Les Noces Rouges Anna s’éveille en sursaut, le souffle court. La lumière du réverbère filtre à travers les rideaux, baignant la chambre d’un éclat blafard. L’odeur du fer emplit l’air. Un frisson la traverse. Ce n’est pas une sueur nocturne ni un mauvais rêve. C’est bien réel. Sous les draps froissés, une chaleur moite l’englue. Elle se redresse lentement, sent un liquide visqueux coller à sa peau. Son cœur cogne contre ses côtes lorsqu’elle baisse les yeux. Un corps est là. Allongé à ses côtés. Le hurlement meurt dans sa gorge. Le drap, autrefois blanc, est maculé d’écarlate. Une large entaille court le long de la gorge de l’homme étendu à ses côtés. Ses yeux vitreux la fixent. Anna tremble. Elle cherche l’air, cherche à comprendre. Mais le vide. Son esprit refuse de reconstituer les dernières heures. Le bruit du verre brisé. Une voix chuchotée. Des doigts sur sa peau. Puis... rien. Ses mains, trempées de sang, se crispent sur le matelas. L’odeur du whisky flotte encore dans l’air. Son regard dérive vers la table de chevet. Un couteau de cuisine repose là, luisant sous la lueur pâle. C’est elle. Elle a fait ça. Mais pourquoi ? Elle chancelle en sortant du lit, glisse dans une flaque rouge, son reflet déformé dans le carrelage luisant. Un rire nerveux secoue sa poitrine. Un rire hystérique. Lui, c’était son amant. Son dernier amour. Un bruit la fait sursauter. Une vibration sourde. Son téléphone. Un message. "Tu as bien joué ta part, mon amour. Nous sommes liés par le sang à présent. Ne crains rien, je veille sur toi." Anna fronce les sourcils. Ses doigts tremblants tapotent l’écran. Qui ? Comment ?

Béatrice, une jeune femme ordinaire, se retrouve plongée dans un univers surnaturel après le décès tragique de ses parents dans un accident de voiture. Sa vie change lorsque Barbara, la meilleure amie de sa mère, devient sa tutrice légale. Barbara n'est pas une femme comme les autres : elle est la Luna de la Meute de Croissant d'Argent. Bien que Béatrice connaisse Barbara, son mari Jacques et leur fils Jérémiah depuis toujours, elle n'aurait jamais imaginé faire partie intégrante de leur monde mystérieux. L'Alpha et la Luna ne lui cachent rien des dangers qui guettent une humaine comme elle dans leur univers. Jérémiah, voulant garder Béatrice en sécurité, veille sur elle et l'aide à surmonter son traumatisme dû à l'accident. Au fil du temps, Béatrice s'imprègne des coutumes de la meute. Elle gagne l'affection des membres de la meute, en assimilant les valeurs du lien sacré qui les unit, l'art du combat et le respect de leur hiérarchie ancestrale. Malgré ses limites physiques d'humaine, elle devient une combattante redoutable. Suivez le voyage de Béatrice de compagnon, d'amour, d'amitié et de sa lutte contre un lien d'âme sœur qui l'empêche d'atteindre ses propres objectifs et de réaliser ses rêves. __ Ryker, jeune Alpha réputé et redouté de la Meute de Lune Sombre, dirige ses membres d'une main de fer et avec affection. Les unions entre les compagnons lui inspirent de la méfiance : il a vu trop d'Alphas perdre leur force et leur discernement après s'être liés. Beaucoup sont corrompus par les compagnes mauvaises. Il préfère la solitude à l'asservissement.

Le jour de son mariage, Rachel voit son monde s’écrouler. Droguée par sa demi-sœur, accusée à tors , rejetée par son père et son fiancé, elle fuit la maison familiale en titubant. Son esprit s’embrouille, son cœur bat trop vite, et la drogue qui circule dans son corps devient insupportable. Elle n’a qu’une pensée : s’éloigner de tous. À la mairie, alors qu’elle cherche à annuler sa demande de mariage, Rachel perd l’équilibre et s’effondre contre un inconnu qu’elle prend pour un chauffeur. Un homme au regard froid, à la présence dangereuse, qui semble absorber tout l’air autour d’elle. Elle ignore qu’il s’agit de Hendery Lamber, héritier du puissant empire Lamber, un milliardaire tout juste humilié par la fuite de sa propre fiancée. Rachel, tremblante, incapable de supporter les effets croissants de la drogue, murmure d’une voix brisée : « Aidez-moi… faites quelque chose… je n’en peux plus. » Hendery comprend l’urgence. Sans poser de questions, il la porte jusqu’à sa voiture de luxe. Avant de monter, il ordonne à son assistant, d’une voix glaciale : « Prépare un certificat de mariage. À nos deux noms. Tout de suite. » Pendant que l’ordre s’exécute, Hendery reste seul avec Rachel à l’arrière du véhicule. Alors Hendery l’attire contre lui, l’apaise, et la mène exactement là où elle a supplié d’être emmenée, répondant à ce besoin irrépressible qu’elle n’arrivait plus à contenir Un silence brûlant s’installe. Chaque geste, chaque souffle, chaque contact physique est chargé de tension et d’intimité, la poussant à se calmer, à se sentir protégée et… étrangement liée à cet homme qu’elle ne connaît presque pas. et pour hendery Rachel lui appartient désormais.