Yun Li Hsr

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

Paano mag-kasundo ang dalawang tao sa iisang bubong kung para silang aso't-pusang nag babangayan?...Isang mapag-laban na maid at isang aroganteng billionaire...Walang araw o gabi na hindi sila magkasutan kahit kunting bagay pinagtatalunan nilang dalawa...Pero paano kung sa kabila ng hindi nila pagkakaintindihan ay unti-unti na pala nahuhulog ang loob nila sa isat-isa pero walang sinoman sa kanila ang umamin na lihim na pala nila iniibig ang isat-isa...Hanggang sa isang araw unti-unting natuklasan ni hope ang tunay niyang pagkatao lalo na ng bigla nalang siya dinakip ng tatlong lalaking naka-maskara sinakay siya ng mga ito sa itim na magarang van at nagising nalang siya bumungad sa kanya ang tatlong lalaki mag-kamukha at nagimbal siya ng sabihin ng mga ito na siya ang kapatid nilang babae at sila ay quadruplets! Mas nagulat pa siya ng makita ang medyo may idad na banyagang lalaki at tinatawag siya nitong my princess! Si Night ubod ng sungit at arogante kaya walang nakakatagal na maid sa kanya dahil sa kasungitan nito...Ngunit pano kung pag uwi niya sa mansyon niya naabutan nalang niya doon ang pasaway na bagong maid niya?...Pinag-kamalan pa siyang mag nanakaw at pulubi...Hindi man lang umobra sa dalaga ang kasungitan at kaarogantehan niya bagkos mas masungit pa ito sa kanya at lagi siya nitong binabara hindi lang yun bully pa ang dalaga at pasaway na palaban sa mga taong minamaliit ang pagkatao nito. Hanggang sa hindi namalayan ni Night nahuhulog na pala ang loob niya sa dalaga bukod kasi sa palaban ito ay subrang ganda sexy at mistisa ito talo ang mga model at beauty queen sa taglay nitong ganda kaya kahit sinong lalaki maakit sa taglay na alindog ng dalaga...Hanggang sa bigla nalang itong nawala kaya hindi siya mapakali at nag alala siya sa dalaga.

[WARNING: SPG] Gwapo, playboy at malakas ang appeal. Iilan lang iyan sa mga katangian ng bilyonaryong si Kian Fuentavilla kaya napakaraming babaeng nagkakadarapa sa kanya—maliban kay Jhymea Madrigal. Isang dalagang manang kung manamit at madalas pang napagkakamalang lola at mambabarang. Panget si Jhymea, at aminado naman siya roon, pero para sa kanya ay may karapatan pa rin naman siyang mamili kaya inayawan niya si Kian na kahit mala-Adonis na ang datingan ay ubod naman ng yabang. Unang pagkikita pa lang ng dalawa ay nagkairingan na sila. Labis na dinibdib ni Jhymea na tinawag siyang ‘janitress’ at ‘ipis’ ng binata at ganun din si Kian sa kanya nang mapunit ang pwètan ng slacks nito dahil sa dalaga. Halos isumpa nila ang isa't isa hanggang napagdesisyunan ng kapatid ni Kian na si Nexie Fuentavilla na mag one-night stand silang dalawa. Kapalit nun ay ang impormasyong hinihingi ni Kian tungkol sa ex niyang si Tanya, at pera naman para kay Jhymea para mapauwi na niya sa bansa ang ina niyang OFW na kay tagal niyang ‘di nakasama. Dahil sa pagiging maloko ni Kian ay pinalabas niyang nabutas ang còndom na ginamit niya sa pakikipagtalik sa dalaga. Ilang linggo iyong iniyakan ni Jhymea kasi ang buong akala niya ay hindi na siya makaka-graduate, ngunit nahuli niya ang binata nung minsan ay may kausap ito sa telepono at inamin nito ang lahat. Doon ay naisip na gumanti ni Jhymea at pinalabas na totoong nabuntis nga siya ng binata. Nakarating ang tsismis na yun sa ina ni Kian na si Mrs. Anita Fuentavilla. Nagkukumahog na nagpaliwanag ang dalawa na hindi totoo ang lahat pero huli na kasi nagawan na sila ng kontrata ng ginang sa nalalapit nilang kasal. Matakasan kaya nila ang kapalarang nagsimula sa isang laro lamang? O mauuwi na ang lahat sa totoong pag-iibigan?

Si Amira Capalad ay isang desi nuebe anyos na dalaga. Maganda, mabait, mahinhin at matalino. Nag iisang anak sya ng kanyang mga magulang. Nag aaral sya sa kolehiyo sa kursong nursing. Pangarap nyang maging nurse balang araw. May nobyo sya na lihim sa kaalaman ng mga magulang nya. Yñigo Alejos, treinta y tres anyos. Gwapo, matikas, matapang at may pagkaarogante. Isang mayamang binata at habulin ng mga babae. Apo sya ng isang mayamang haciendero. Para sa kanya ay pampalipas oras lang ang mga babae at hindi dapat sineseryoso. Pero nagbago ang pananaw nya na yun ng sya na ang mamahala ng hacienda at magkrus ang landas nila ni Amira. Simple lang naman ang buhay ni Amira at simple lang din ang pangarap nya. Ang makapagtapos ng pag aaral at miahon sa kahirapan ang kanyang mga magulang. Ang makasama ang lalaking kanyang pinapangarap. Ang matanggap ito ng kanyang mga magulang balang araw. Pero sa pagsulpot ni señorito Yñigo ang apo ng amo ng mga magulang nya ay parang biglang nag iba ang takbo ng buhay nya. Nag iba na rin ang takbo ng relasyon nila ng kanyang kasintahan. Ang inaakala nyang tapat na kasintahan ay nahuli nya sa aktong nagtataksil na labis labis nyang dinamadam. Sa pagluluksa ng puso nyang sawi ay dinamayan sya ni Señorito Yñigo. Tinulungan sya nitong makalimot. Pinagsaluhan nila ang isang mainit na gabi. Ngunit kinaumagahan ay nabulabog silang dalawa. Nasa labas ng kwarto ang inay nya at itay nyang galit na galit at may hawak na itak. Pati na rin ang señor na bakas sa mukha ang pagkabigla sa nasaksihan. Ikinasal sila ni señorito Yñigo. Napikot nya ito. Saan hahantong ang relasyon nila ng señorito na nagsimula lang sa isang gabing pagkalimot? Kaya ba nyang makasama ito habang buhay? Matutunan nya kaya itong mahalin?

Eu, Glória Gomes, morri no dia em que recebi o Prêmio de Ouro Global de Doutorado em Medicina. Três horas após minha morte, meus pais, meu irmão mais velho e meu noivo voltaram para casa, logo depois de encerrarem a festa de dezesseis anos da minha irmã. Enquanto minha irmã postava nas redes sociais uma foto de toda a família comemorando seu aniversário, eu estava deitada em uma poça de sangue no porão abafado, tentando usar a língua para deslizar pela tela do celular e fazer uma chamada de emergência. Dos contatos de emergência, apenas meu noivo atendeu à minha ligação — o que significava que meus pais e meu irmão haviam bloqueado meu número. Assim que atendeu, meu noivo disse apenas uma frase: — Glória, a festa de dezesseis anos da Ester é importante. Pare de tentar chamar nossa atenção com desculpas inúteis e de fazer birra! Ele desligou o telefone, cortando também minha última esperança de vida. Meu coração parou de bater junto com o som da linha ocupada. Foi a centésima vez que eles escolheram minha irmã, a centésima vez que me abandonaram e me decepcionaram, e também a última. Deitada em meu próprio sangue, senti minha respiração cessar aos poucos... Eles pensaram que, desta vez, eu estava novamente usando uma desculpa para fugir de casa e expressar minha insatisfação, que, se me dessem uma lição, eu voltaria obedientemente por conta própria, como nas 99 vezes anteriores. Infelizmente, desta vez, isso não aconteceria. Porque eu não saí de casa. Eu estava o tempo todo deitada no porão...

"Dans un État où les loups-garous sont des armes militaires, Elara survit en silence. 'Muette' - dépourvue de forme animale - elle est reléguée aux archives du QG des Loups, méprisée par ceux dont elle entend secrètement les pensées. Son don interdit : apaiser les esprits tourmentés des plus féroces guerriers-lycans. Sa vie bascule lorsque l'unité d'élite commandée par Rhyse, un Alpha au bord de la folie meurtrière, revient d'une mission catastrophique. Dans la panique générale, une impulsion irrésistible pousse Elara à CHUCHOTER. D'un seul mot mental, elle éteint la rage de Rhyse, sauvant la base... et se condamnant. Car ce premier contact réveille un Pacte ancien, scellé entre leurs lignées sanguines et trahi des siècles plus tôt. Désormais liés par une magie plus forte que leurs volontés, ils n'ont d'autre choix que de s'allier. Le Haut-Conseil voit en Elara un outil précieux à contrôler. Les Puristes, une abomination à éliminer. Et dans l'ombre, des marginaux aux pouvoirs étranges voient en eux l'espoir d'un monde nouveau. Entre manipulations politiques et attaques sanglantes, leur seul refuge pourrait bien être l'un dans l'autre - au risque de réveiller un amour aussi dangereux que le pouvoir qui les unit. Car le véritable Pacte n'était pas un asservissement, mais un équilibre : le Chuchoteur calme la Bête, et le Loup protège le Chuchoteur. Ensemble, ils doivent redécouvrir cette vérité avant que leurs ennemis ne brisent définitivement le lien entre leurs peuples."

Sybil est un vampire de sang royal, plus précisément la sœur du roi, après qu’une sévère épidémie a frappé son espèce, celle-ci se retrouve presque éteinte, comme si cela ne suffisait pas quelques disparitions injustifiées des siens s'en sont ensuivi. Dans le souci de préserver le peu d’entre eux qui sont encore en Vie, son frère le roi décide de faire venir dans leur royaume Draegan l’Alpha Suprême des lycans dans le but de passer avec lui un accord, lui donner des territoires en échange de sa protection pour son espèce. Cependant, nul n’en ignore la haine générationnelle entre ses deux espèces, depuis la nuit des temps les vampires et les loups-garous se voue une haine acharnée, Sybil n’est pas de cet avis et ne compte pas se plier et s’abaisser pour quémander l’aide d’un « gros chiens ». Toute fois, elle n’avait aucune idée de à quel l’arrivée de Draegan va bouleverser son quotidien, du jour au lendemain, deux personnes au caractère bien trempé se retrouvent lié à vies, car celui-ci s’avère être sa source et elles sont âme sœur. Comment leur union sera-t-elle prise dans ce monde ou les deux espèces se hait profondément ? Comment vont-ils à leur niveau gérer ce lien indésirable que ni l’un ni l’autre ne veut partager ? leurs haines pourra-t-elle résister face au feu brulant et puissant qui va alimenter leurs passions ?

Un soir d’hiver, deux âmes brisées se croisent sur le toit d’un immeuble. Gabriel, 37 ans, vient d’apprendre qu’il est stérile. Son dernier espoir vient de s'effondrer. Ses rêves de paternité, les sacrifices… tout était vain. Il est monté là-haut pour fuir le vacarme du monde, pour faire face à l’abîme. Élise, 19 ans, est montée sur ce même toit après avoir reçu un appel qui a fait basculer sa réalité : elle est enceinte. Mais elle est vierge. Aucun homme , oui , aucun contact , rien. Et pourtant, le test est formel. Son médecin parle d’un "miracle", mais pour elle, c’est une impossibilité crue, presque une trahison de son propre corps. Elle n’en peut plus. Elle veut comprendre ou disparaître. Dans cette nuit suspendue, ils se parlent. Ils ne se connaissent pas, et pourtant, un lien se tisse, fragile, intense. Une forme de tendresse entre deux solitudes. Ils ne partagent que des fragments de leur vérité, sans savoir que leurs destins sont déjà liés bien plus profondément qu’ils ne l’imaginent. Car ce que ni l’un ni l’autre ne sait encore, c’est que quelques semaines plus tôt, une erreur a été commise dans une clinique de fertilité. Le sperme de Gabriel, conservé malgré son diagnostic, a été utilisé par mégarde lors d’une insémination. Et l’enfant qu’attend Élise est le sien. Un drame inattendu, un secret inscrit dans la chair d’un futur innocent. Et quand la vérité éclatera, rien ne sera plus jamais comme avant.

La femme de mes rêves Raphaël Rizzo un jeune Milliardaire Italien de 27 ans tombait éperdument amoureux d'une femme qu'il ne voyait que dans ses rêves . Chaque nuit il rêvait d'une très belle femme qui lui déclarait sa flamme et qui lui disait de l'attendre et qu'un jour qu'ils se rencontreront, peut importait l'année et le moment. Bien qu'il était un Bad boy il n'avait jamais songé à se marié à une autre femme malgré la pression de sa famille dont il était le fils unique. Trois ans après Raphaël demeurait toujours célibataire, il s'accrochait à l'inconnue de son rêve et son seul souhait était de l'a retrouvé un jour ,il était un homme patient. Il se dressait face à sa famille tout en s'accrochant au fait qu'un jour il sera en face de la femme de ses rêves. Il avait fait des recherches sur elle mais en vain, mais ce n'était pas pour autant qu'il avait baissé les bras. Lors de son anniversaire pour ses 30 ans son souhait s'exauça. Mais comment vivre un amour à deux si son père et celui de la jeune femme étaient en perpétuelle guerre et se détestait ? Tout basculait dans sa vie quand les deux firent fasse à un dilemme qui était de choisir entre leur famille et leur amour ? Quel choix feront t'ils? supporterons t'il de se séparé alors qu'ils étaient liés??finiront t'ils ensemble ?

Grávida de nove meses, vi a amada do meu marido se mudar para a nossa casa com uma desculpa qualquer. Ela fingia sofrimento sempre que me via, e ele me acusava de exibir a barriga só para provocá-la. — A Rafa já sofre demais! E você ainda exibe essa barriga enorme só pra machucar! Só vai aprender se eu te der uma lição. — Rosnou ele, com frieza. Sem hesitar, mandou me trancar no sótão e proibiu qualquer um de me trazer comida. Supliquei, dizendo que os gêmeos estavam grandes, que o médico havia pedido minha internação urgente, pois o parto podia acontecer a qualquer momento. Mas ele apenas riu como se eu estivesse contando alguma piada tola. — Ainda faltam três dias pro parto. Não inventa desculpa para escapar! Vai pro sótão pensar bem no que você fez! Isso é o mínimo, depois do que fez com a Rafa! — Ele insistiu, ignorando completamente a minha dor. No sótão escuro, gritei até minhas unhas se quebrarem na porta. No silêncio sufocante, as contrações rasgavam meu corpo, cada onda de dor parecia não ter fim. Coberta de sangue, exausta e ainda presa, percebi que meu filho não sobreviveria. Três dias depois, enquanto tentava tomar um mingau, meu marido, já incomodado, comentou com desprezo: — Manda a Joyce descer para me preparar o mingau, e depois vá pedir desculpas à Rafa. Se ela pedir de um jeito decente, pode até levar ela pro hospital na hora de parir. Mas ninguém respondeu, pois o sangue já escorria do sótão, degrau por degrau, inundando a casa num silêncio mais aterrador que qualquer grito.