Novel & Cerita Zayıflayarak Yükseliş

Evliliklerinin ikinci yılında Defne Çelik, resmî nikâh işlemlerini halletmek için gittiği yerde büyük bir şok yaşar: Yıllardır sakladığı evlilik belgesi sahtedir. Gerçekle yüzleşmek için kocası Kaan Kara’nın karşısına dikildiğinde ise, altı yıldır kendisine büyük bir şefkatle davranan bu adamın, kendisinden altı yaş büyük olan öğretmeniyle beş yıldır evli olduğunu öğrenir. Defne, bu süre boyunca Kaan'ın kurduğu yalan hayatın bir kalkanı olmuş, üstüne bir de "çocuk yapamıyor" iftirasına uğrayıp, onların çocuğunu evlat edinmek zorunda bırakılmıştır. İhanetin verdiği öfkeyle, kendisine miras kaldığını söyleyen avukatını arar. Artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktur: "Bekârım, çocuğum yok. Tüm miras benim." Defne, Kara ailesini arkasına bile bakmadan terk eder. Kaan Kara ise onun kimsesiz olduğunu bildiğinden rahattır: "Nasıl olsa geri dönüp bana yalvaracak." Ancak günler sonra, tüm ülkenin izlediği görkemli bir törende Kaan'ın gözlerine inanamadığı o an gelir: Defne Çelik, zirvedeki bir adamın yanında, ışıkların altında, tüm dünyanın hayranlıkla izlediği bir gelin olarak ortaya çıkar...

Üç yıl boyunca evli kaldılar. Kadın başarıya ulaşıp yükseldikten sonra, onu küçümsemeye başladı ve sonunda boşanmak istedi. Ama bilmediği bir şey vardı: Sahip olduğu her şey, onun sayesinde vardı.

Alparslan Kılıc ile dört yıllık evliyim, tek istedigim ona bir cocuk vermekti. Ne var ki o benimle yatmaktan hep kacınıyordu. Onun hissiz, isteksiz biri oldugunu sanıyordum. Doktorsa, bir kadınla öyle siddetli birlikte olmus ki kadının makatı yırtılmıs, dedi. İcime bir sey oturdu, cünkü o kadın baskası degildi. Onun üvey kız kardesiydi.

Ecrin Kaya bir zamanlar annesiyle iddiaya girdi: Eğer Yusuf Şahin ona âşık olursa, annesi ilişkilerini kabul edecekti. Yusuf’un uslu, güçlü ve sade kızlardan hoşlandığını öğrenince, kimsesiz, fakir bir üniversite öğrencisi gibi davranarak ona yaklaştı. Ta ki Yusuf, gönlündeki kadını kollarına almış, Ecrin’le alay edercesine şu sözleri söyleyene kadar: “Senin gibi gözü kara, para peşinde koşan bir sefil, nasıl Belinay’la kıyaslanabilir?” Ecrin ağır bir yenilgi aldı. Ve evine, milyarlık mirasın başına geçmeye dönmek zorunda kaldı. Günler sonra, milyonluk bir haute couture elbiseyle, dilden dile dolaşan, soğukkanlı ve ulaşılmaz adamın elini tutmuş, ışıl ışıl parlayarak Yusuf’la yeniden karşılaştığında ise Yusuf’un içini pişmanlık kapladı. O, sosyal medyadan herkesin göreceği şekilde aşkını ilan etti: “Önceleri güçlü ve sıradışı kadınları sevdiğimi sanıyordum. Ecrin, seninle tanıştığımda anladım ki aşk aslında istisnaymış.” Aynı gece, yüzünü hiç göstermeyen Yüce Ailesinin o veliahtı, yıllardır sakladığı bir fotoğrafı ortaya döktü. Fotoğrafta neşeli, asi, ışıldayan bir genç kız vardı. O ciddi bir ifadeyle Ecrin’in elini tuttu ve herkese duyurdu: “Yüce Hanım, senin için istisna yok. Sen benim her düşlediğim, her gün beklediğim, hem de yıllardır planladığım tek kadınsın.”

Herkes bilirdi ki, Denizşehir'in bir zamanlar en namlı asi mirasyedisi Kerem Demir, soğuk ve dahi ruhlu çocukluk aşkı Aslı Yılmaz'ı deli gibi severdi. Bir trafik kazası. Aslı komaya girdi. Kerem hafızasını kaybetti. Aslı gözlerini açtığında, aradan iki yıl geçmişti. O vakit, Kerem'in yanında çoktan başka biri vardı. Sevdiği kadın uğruna, Denizşehir Üniversitesi'nde Aslı'nın fotoğraflarını yaydı, onu boşanmaya zorladı. Aslı hayal kırıklığıyla çekip gitti. Beş yıl sonra. Aslı başkasıyla evlenirken, Kerem kızarmış gözlerle kapısının önünde belirdi. "Aslı, her şeyi hatırladım. Başkasıyla evlenemezsin!" "Anneciğim, kötü amcayla konuşma, babam kıskanır!" Minik Ege bunları söyledikten sonra, arabadan inen Kaan Arslan'a ellerini uzattı. "Babacığım, kucağına al beni!"

Eşim katı bir inanç sistemine bağlıydı ve şehvete kapılmak onun için en büyük yasaklardan biriydi. Evliliğimizde yakınlaşma yalnızca her ayın on altısında olurdu; her şey onun sıkı kontrolü altındaydı. Sınırı aşacak olursam, tereddüt etmeden ilişkiyi keser ve giderdi. Beş yıl süren evliliğimiz boyunca içimde nice hoşnutsuzluk birikti; ama onu sevdiğim için her defasında susup geri adım attım. Onun duygusuz biri olduğunu düşünsem bile, yine de en azından beni sevdiğine inanıyordum. Ta ki bir gün, çıkan bir yangın nedeniyle ekiple birlikte bir otele kurtarma görevine gidene kadar... O an, ne büyük bir yanılgı içinde olduğumu fark ettim. Onu bulduğumda, eşim başka bir adamın kollarına sığınmıştı; aralarında ise küçük bir çocuk vardı.

Gümüşşehir’in en zengin ismi Demir Soykan, tam üç yıl boyunca bitkisel hayatta yatağa mahkûm kalmıştı. Bu süre zarfında eşi Elif Erdem, ona adeta bir bebek gibi bakmış, hayatından üç yılını ona adamıştı. Ancak Demir mucizevi bir şekilde uyandığında, Elif’in dünyası başına yıkıldı. Kocasının telefonunda yakaladığı o samimi ama ihanet kokan mesaj, Demir’in unutamadığı ilk aşkının geri döndüğünü ortaya koyuyordu. Demir’in arkadaş çevresi alay ediyordu: O asil ‘kuğu’ geri döndüğüne göre, o çirkin ördek yavrusunu kapının önüne koymanın vakti geldi." Elif, koca bir şakadan ibaret olduğunu anlayınca Demir’in önüne boşanma protokolünü bıraktı. Boşanma nedeni ise tek bir cümleydi: "Erkeklik görevlerini yerine getirememesi." Demir, öfkeden kararmış bir çehreyle Elif’in kapısına dayandığında, karşısında ışıkların altında parıldayan bir tıp dehası buldu. Elif, ona doğru alaycı bir gülümsemeyle baktı ve sordu: "Demir Bey? Hayırdır, randevunuz Üroloji bölümüne miydi?"

Yedi yıllık evlilikleri boyunca Sefer Bey, eşine karşı buz gibi soğuk ve mesafeliydi. Adı Güzin olan eşi ise her zaman gülümsedi. Çünkü onu derinden seviyordu. Ve bir gün mutlaka kalbini ısıtabileceğine inanıyordu. Ama beklediği şey, onun başka bir kadına âşık olması, ona ilk görüşte tutkuyla bağlanması ve ona şefkatle yaklaşması oldu. Güzin yine de evliliklerine sımsıkı tutundu. Ta ki doğum gününde, binlerce kilometre öteden yurt dışına, kocasının ve kızlarının yanına gidene kadar. Orada, kocasının kızlarını alıp o kadına gittiğini, kendisini yapayalnız ve boş odada bıraktığını gördü. İşte o an, tamamen pes etti. Ellerinde büyüttüğü kızının bile başka bir kadını “anne” olarak istediğini duyunca, Güzin’in yüreği artık sızlamadı. Boşanma sözleşmesini hazırlattı, velayetten vazgeçti ve çekip gitti. Onlardan ve kızından bir daha haber almak istemedi. Sadece boşanma kararının resmen çıkmasını bekliyordu. Evliliği geride bırakıp kariyerine döndüğünde, geçmişte herkesin hor gördüğü bu kadın, kolayca yüz milyarlarca lira kazandı. Ama beklediği boşanma bir türlü çıkmadı. Tam tersine, eve eskiden hiç gelmeyen kocası giderek daha sık gelmeye, ona daha da yapışmaya başladı. Boşanmak istediğini öğrenince, o her zaman soğuk ve ağırbaşlı adam onu köşeye sıkıştırdı ve fısıldadı: “Boşanmak mı? Asla.”

Defne Öztürk ve Efe Kılıç'ın evlilik yıldönümlerinin beşinci yılında, Efe'nin unutamadığı ilk aşkı geri döndü. O gece Defne, Efe'yi banyoda onun adını sayıklayarak kendini tatmin ederken buldu. Demek evlendikleri beş yıl boyunca ona hiç dokunmamasının sebebi buydu. Efe: Defne, Çisem tek başına döndü, çok perişan. Sadece arkadaş olarak yardım ediyorum. O: Anladım. Efe: Defne, Çisem'e adadaki doğum gününde yanında olacağıma söz vermiştim. Sadece verdiğim sözü tutuyorum. O: Tamam. Efe: Defne, bu davet için göz önüne çıkabilecek bir asistan lazım. Çisem senden daha uygun. O: Hı, git. Artık sinirlenmediğinde, ağlamadığında, kavga da çıkarmadığında, Efe şaşırdı ve sordu: Defne, neden sinirlenmiyorsun? Elbette sinirlenmiyordu. Çünkü o da gidiyordu. Durgun su gibi bayatlamış evliliğinden çoktan bıkmıştı. Gizlice İngilizce çalışmış, gizlice sınava girmiş, gizlice yurt dışı başvurusu yapmıştı. Vizesi çıktığı gün, boşanma protokolünü önüne attı. Efe: Şaka yapıyorsun. Bensiz nasıl hayatta kalacaksın? Arkasını dönüp uçak biletini aldı, Batı Kıtası'na uçtu. O günden sonra ondan bir daha haber alınamadı. Onu son görüşü, yabancı bir ülkenin göğünde geleneksel kırmızı kıyafetiyle dans ettiği, internette viral olan videosuydu... Efe dişlerini sıktı: Defne, dünyanın öbür ucuna da gitsen, seni bulup geri getireceğim!

Babası tarafından görmezden gelinen, üvey annesi tarafından zulme uğrayan Duygu Yılmaz, çaresiz kalır ve Nehirşehir'in nüfuzlu ismi Can Tekin'in kapısına gidip onunla evlenmeye zorlar! Düğün gününde kocası, Duygu'nun evlenmeden önce iffetsiz olduğunu fark eder ve onun özel hayatı düşkün, ahlaken çökmüş biri olduğuna hükmeder. On ay hamile kalır, Duygu çocuğunu doğurur, boşanma kâğıtlarını imzalar, hiçbir şey almadan evi terk eder ve sessizce ortadan kaybolur. Yıllar sonra Duygu, yanında bir çocukla Nehirşehir'e geri döner. "Sayın Can, özel bir doktora ihtiyacınız olduğunu duydum?" Can Tekin gönüllü olarak tuzağa düşer: "İşe alındınız." Sokak ağzında dolaşan rivayete göre, Sayın Can'ın ne bir hanımefendisi vardır ne de bir sevgiliye ihtiyacı vardır; ancak özel doktoruna yaltaklanarak taparcasına bağlıdır ve onun babası belli olmayan çocuğuna kendi öz evladı gibi davranır.