Gizem Novels & Stories

Gözlerindeki sert öfke yavaş yavaş sönmeye başlamıştı. "Merhaba, benim adım Merve Yılmaz. Hüseyin Başkan beni size yönlendirdi." Kadın gülümseyerek konuştu. Bu sözleri duyan güvenlikçiler bir anda fısıldaşmaya başladı. "Merve Yılmaz mı? Yılmaz ailesinin o meşhur kızı mı yoksa?" "Aman Allah'ım! Bu kadın burada ne arıyor?"

Altı ay önce kurtboğan zehriyle zehirlendim. Bu zehir ölümcül ve artık fazla ömrüm kalmadı. Bedenim gün geçtikçe zayıflıyordu. Bugün içimdeki kurt tamamen yok oldu. Yaşamak için yalnızca üç günüm kaldı. Ölümümden iki gün önce, böbreğimi kız kardeşime bağışlamayı kabul ettim. Buna çok sevinen eşim, bir gün bu iyiliğimin karşılığını mutlaka vereceğine yemin etti. Kız kardeşim, Belladonna üzerine yazdığım tezden intihal yaptığı ortaya çıkınca üniversitenin forumunda ağır hakaretlere maruz kaldı. Ama öne çıkıp tezi aslında benim intihal ettiğimi söyledim. Annemle babam bundan memnun oldu. Sonunda olgunlaştığımı düşünüyorlardı. Artık onların gözünde kusursuz bir eş ve kız evlat olmuştum. Öyleyse

"Güzel, değil mi? Bu çayı Damla seçti. Doğu Cumhuriyeti'nden gelen nadide bir çay, çok lezzetli. Üstelik demlemenin de bir püf noktası var. Damla suyun çok sıcak olmaması gerektiğini, seksen beş derecenin ideal olduğunu söyledi. Çok sıcak olursa acılaşıyormuş." Sadece Damla'nın adını duymak içini dalgalandırıyordu; fincanı yavaşça bırakıp boğazını temizledi. "Anlaşılan iyi anlaşıyorsunuz." Filiz iç geçirdi. "Aslında bu kız çok saf biri, hiç kötü niyeti yok, yumuşak başlı. Ne yapsa elinden iyi geliyor. Bazen ben de şaşırıyorum; bu kadar akıllı ve saf bir kızın neden o kadar kötü bir geçmişi var ."

Yeniden doğduktan sonra, çocukluk arkadaşım Caner Şen'in peşinde sürünmemeye karar verdim. Doğum günü partisinde, köpekler ve benim giremeyeceğimi gösteren bir tabela astı; ben de Hawaii'ye gittim, ondan olabildiğince uzağa. Evde kokumdan midesinin bulandığını söyledi; uslu uslu taşındım. Mezuniyetten sonra benimle aynı şehrin havasını solumak istemediğini söyledi; hiç oyalanmadan çekip gittim, bir daha da dönmedim. En sonunda, varlığımın gönlündeki o kızı yanlış anlamalara sürüklediğini söyledi. Başımı salladım, çok geçmeden birini bulup herkese duyurdum. Önceki hayatımda ne yaptıysam, bu sefer tam tersi seçimler yapıyordum. Çünkü önceki hayatımda Caner Şen'le istediğim gibi evlendikten son

Güzin nazik ve sakin görünüyordu, ama Emre biliyordu ki, Güzin'in karakterinde cesaret ve kararlılık vardı. Uzmanlık alanında, bir fikri olduğunda veya ilgi duyduğunda, tüm zamanını ve enerjisini işine verir, araştırmasının sonuçları pazarda karşılık bulmasa bile bundan mutluluk duyardı. Çünkü ona göre, işe yarayıp yaramadığı ancak deneyerek öğrenilirdi. Aşk hayatında da farklı değildi.

“Aaa, bu Birinci Hastane’den Doktor Levent değil mi? Merhaba merhaba, ben Cengiz Büyük. Daha önce sizin sayenizde iyileştim, şimdi yürüyebiliyorum.” “Doktor Levent, tanıştığımıza memnun oldum. Beni hatırladınız mı? Altı ay önce kısırlık sorunum vardı, siz sağ olun, şimdi bebeğim bir yaşında, soyum devam ediyor.”

Fotoğraftaki kız duru bir güzelliğe sahipti ve gerçekten de mezar taşındaki küçük kıza çok benziyordu; özellikle gözleri tıpkı Demir'inkiler gibiydi. Bu kızın adı Zeynep'ti ve fakir bir dağ köyünden gelmişti. Gürsoy Bey, on iki yıl öncesinden itibaren ona burs vermeye başlamıştı. Zeynep küçüklüğünden beri çok başarılı bir öğrenciydi; lisedeyken hem yurt içinden hem yurt dışından birçok seçkin üniversite ona kontenjan teklif etmişti ama o yurt içinde kalmayı seçmişti.