Bağımsız Romanlar Hikayeler Novels & Stories

Defne Öztürk ve Efe Kılıç’ın beşinci evlilik yıldönümünde, Efe’nin unutamadığı ilk aşkı geri döndü. O gece Defne, Efe'yi banyoda o aşkının adını sayıklayarak kendini tatmin ederken buldu. Demek evlendikleri beş yıl boyunca ona hiç dokunmamasının sebebi buydu. Efe: Defne, Çisem tek başına geri döndü, çok perişan durumda. Sadece bir arkadaş olarak yardım ediyorum. Defne: Anladım. Efe: Defne, Çisem'e adadaki doğum gününde yanında olacağıma söz vermiştim. Sadece verdiğim sözü tutuyorum. Defne: Tamam. Efe: Defne, bu davet için göz önüne çıkabilecek bir asistan lazım. Çisem senden daha uygun. Defne: Hı, git. Artık sinirlenmediğinde, ağlamadığında, kavga da çıkarmadığında, Efe şaşırdı ve sordu: De

Babası tarafından görmezden gelinen, üvey annesi tarafından zulme uğrayan Duygu Yılmaz, çaresiz kalır ve Nehirşehir'in nüfuzlu ismi Can Tekin'in kapısına gidip onunla evlenmeye zorlar! Düğün gününde kocası, Duygu'nun evlenmeden önce iffetsiz olduğunu fark eder ve onun özel hayatı düşkün, ahlaken çökmüş biri olduğuna hükmeder. On ay hamile kalır, Duygu çocuğunu doğurur, boşanma kâğıtlarını imzalar, hiçbir şey almadan evi terk eder ve sessizce ortadan kaybolur. Yıllar sonra Duygu, yanında bir çocukla Nehirşehir'e geri döner. "Sayın Can, özel bir doktora ihtiyacınız olduğunu duydum?" Can Tekin gönüllü olarak tuzağa düşer: "İşe alındınız." Sokak ağzında dolaşan rivayete göre, Sayın Can'ın ne bir

Kerem ile evliliğinin üçüncü yılında Asu, nihayet onun kalbinde kim olduğunu öğrendi: Ağabeyinin eşi Lale. Ağabeyinin öldüğü gece, Kerem yanında karısı Asu dururken hiç çekinmeden Lale’yi korumak için tokadı göze aldı. Asu biliyordu: Kerem onunla sırf itaatkâr ve anlayışlı diye evlenmişti. Ve gerçekten de öyleydi. O kadar anlayışlıydı ki boşandığında bile Kerem’e zorluk çıkarmamıştı. Kerem bilmiyordu, Asu çoktan boşanma dilekçesini hazırlamıştı. Kerem bilmiyordu, neredeyse başka biriyle evlenecekti. Asu kanserin çaresini bulan ilacı geliştirdiğinde tüm dünya onun için alkışladı. Sadece Kerem tek dizinin üzerine çökmüş, gözleri kıpkırmızı olmuş bir halde af diliyordu: "Asu'cum, hata yaptım.

Nişanlımın kalbinde her zaman özel bir yeri olan kadın ölümcül bir hastalığa yakalanmıştı. Benden akıl almaz bir şey istedi: Aylarca uğraşıp hazırladığım düğünü ona verecek, üstüne bir de onların düğününe katılıp mutluluklarını izlemem bekleniyordu. Kendi ellerimle diktiğim gelinliği onun üzerinde gördüm. Büyük özenle seçtiğim mücevherleri taktı, nişanlımın koluna girip benim yerimde düğün alanına çıktı... Ölmek üzere olduğunu düşünerek bunların hepsine göz yumdum. Ama haddini aştı. Rahmetli annemin bana bıraktığı o zümrüt ve elmas işlemeli aile bileziğini bile almak istedi. Bu artık düpedüz zorbalıktı! Müzayedede o aşağılık adam ona arka çıkıp durmadan fiyat artırdı. Fiyat bir buçuk milyar

Doğuştan engelli birinin aşkı bulması kaderinde yoktur. Ayla Sancaklı doğuştan işitme güçlüğü çekiyordu, annesi tarafından istenmiyordu. Evlendikten sonra da zengin kocası ve çevresindekiler tarafından aşağılanıyor, hakarete uğruyordu. Kocasının eski sevgilisi geri döndü ve tüm dünyaya her şeyi geri alacağını ilan etti. Ayla'nın karşısına dikilip kibirlendi: "Hayatın boyunca aşkın tadını asla tadamayacaksın, değil mi? Tolga sana hiç 'Seni seviyorum' dedi mi? Eskiden bana sık sık derdi." Ayla işte o zaman acı gerçeği fark etti, yanlış yapmıştı. Kalbini yanlış adama vermişti. Kendisini asla sevmeyecek biriyle evli kalmamalıydı. Onu bırakmaya, Tolga Karaoğlu'na özgürlüğünü vermeye karar verdi.