ตั้งครรภ์ Mga Nobela at Kwento

แฟชั่นตกยุคและหนุ่มฮอตสุดแนวของคณะแพทย์ศาสตร์ดูยังไงก็ไม่เข้ากัน พงษ์สวัสดิ์และคิริมา เปรียบประดุจดังเส้นขนานที่มิอาจมาบรรจบ แต่โชคชะตาก็ดลบันดาลให้เขากับเธอมาลงเอยกันที่เตียง ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเป็นเหตุให้คนที่ ‘เคย’ มี ‘อดีต’ ร่วมกันมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันอีกครั้ง ยิ่งเธอเชิดใส่เขาก็ยิ่งหมั่นไส้ ยิ่งเธอทำท่ารังเกียจเขาก็ยิ่งอยากตอแย ยิ่งเธอหนีเขาก็ยิ่งตาม ให้มันรู้กันไปว่าใครมันจะแน่กว่ากัน! “จะบอกอะไรให้นะป้า ถึงผมจะเมาผมก็มีสติว่าตัวเองกำลังเอากับใคร และเอาท่าไหนบ้าง” คนยโสลอยหน้าบอกด้วยท่าทางมาดมั่นจนน่าหมั่นไส้ “ถ้ายังไม่หยุดพูด ฉันไล่คุณออกแน่คุณหมอพงษ์สวัสดิ์” “แหม…อย่าขู่นักเลยแค่นี้ผัวก็กลัวจะแย่อยู่แล้วยาหยี” “ไอ้คนบ้านี่! อย่ามาเรียกฉันแบบนี้นะ” เธอเค้นเสียงขุ่นสวนกลับ คิดผิดอย่างมหันต์ที่ยื่นมือมายุ่งกับเรื่องนี้ เขาขยับลุกขึ้นเดินมาหา แล้วจงใจยื่นหน้ามาใกล้ๆ “ไม่ให้เรียกแบบนี้ แล้วจะให้เรียกแบบไหน เรียกเมียจ๋าดีไหม” “เด็กบ้า!”

“อย่าเล่นกับไฟถ้าไม่อยากถูกเผาตาย” น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยขึ้น มองใบหน้าหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ “เธียร….” เด็กสาวได้แต่ยืนจ้องมองใบหน้าหล่อคม เคร่งขรึมเย็นชาของคนตรงหน้า “ไสหัวไปไกล ๆ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเธออีก” “เธียร เธียร อยากอยู่กับพี่” เธอรวบรวมความกล้าพูดทุกอย่างออกไป “ฮึ...ใจง่าย” ชายหนุ่มหันกลับมามองใบหน้าหวานพร้อมแสยะยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน

"จำใส่สมองน้อยๆของเธอไว้ ที่ฉันแต่งงานด้วยเพราะคุณปู่ขอร้อง ฉันไม่เคยรักเธอเลยสักนิด!!" ชนะศึกพูดกรอกหูอัยยภัทรทุกครั้งที่มีโอกาส "ไออุ่นทราบค่ะ" หญิงสาวตอบรับเสียงเรียบ

“เสี่ย!” เพียงขวัญสะดุ้งสุดตัว เมื่อถูกกระชากแขนอย่างแรง ร่างบางหันมาเผชิญหน้ากับเขา มือหนาดึงหน้ากากอนามัยออก แล้วขว้างมันไปให้พ้นทาง ริมฝีปากสีคล้ำประกบลงมาบนกลีบปากสีชมพูเต็มอิ่มอย่างแรง ศิระรู้ดีว่าริมฝีปากแสนหวานยั่วยวนนี้ มีเพียงลิปมันเคลือบไว้บางๆเท่านั้น เขาคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์แตะต้องมัน แม้เจ้าของจะไม่เต็มใจก็ตาม “ดีใจจนน้ำตาไหลเลยสินะ แค่นี้แหละเพียง สำหรับเมียอย่างคุณ ได้แค่นี้ก็มากเกินไปแล้ว” พูดเมื่อถอนปากออก ปลายจมูกโด่งสวยยังคลอเคลียอยู่กับจมูกเล็กเชิดรั้น เพราะศิระยังยึดท้ายทอยเธอเอาไว้ “ฉันเกลียดคุณ!” “ฮ่า ๆ ๆ ๆ เกลียดแล้วไง มีปัญญาไปจากผมไหมล่ะ ฮ่า ๆ ๆ” พูดจบศิระก็หัวเราะใส่หน้าเพียงขวัญ แม้หัวใจจะรู้สึกตรงกันข้ามก็ตาม เจ็บทุกครั้งที่ได้ยินคำว่าเกลียด “ปล่อย!”

“ออกมาได้แล้วครับ มีคนมาประกันตัวแล้ว” เสียงพูดของตำรวจทำให้ชายหนุ่มที่นั่งพิงผนังอยู่ในห้องขังหันมามองแล้วถอนหายใจ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้น เมื่อตำรวจไขกุญแจ ภาคินทร์ ก็ก้าวเท้าเดินออกมาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ “สวัสดีครับคุณหนู นายท่านรออยู่ข้างล่างครับ” ภาคินทร์เหลือบมองลูกน้องของคนเป็นพ่อเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป ชายหนุ่มสาวเท้าเดินตรงไปที่รถของคนเป็นพ่อ ท่านขจรจ้องมองลูกชายเพียงคนเดียวด้วยสายตาแข็งกร้าว เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือของท่านขจร กระทบลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยช้ำอย่างแรงทันที ที่คนเป็นลูกเดินเข้ามาถึงตัว ทำให้หน้าของภาคินทร์หันไปตามแรงตบ ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาเช็ดมุมปากที่มีเลือดซิบ ก่อนจะหันหน้ากลับมามองคนเป็นพ่อด้วยแววตาเย็นชาและดูว่างเปล่า

จะเป็นอย่างไรถ้าโอเมก้าที่เกิดมาดันมีโซลเมท 2 คน คิมจูฮันคือคนกลางที่ไม่มีสิทธิ์เลือกใครทั้งสิ้น ภายใต้ระยะห่างแค่ 12 เซนนั้น ทั้งหัวใจและร่างกายกลับถูกครอบครองจากคนทั้งสองคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เป็นเบ้าหลอมให้เขาเข้มแข็ง คีตภัทร คนนี้ไม่ใช่คีตภัทรคนเดิมอีกแล้ว ผู้ชายอ่อนแอคนนั้นตายจากโลกนี้ไปนานแล้ว เขากลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมอยู่ในอก ที่รอวันแก้แค้น "จะไปไหน!" เสียงเข้มที่เอ่ยถามทำให้เท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดชะงัก "จะไปเตรียมเครื่องดื่มให้ค่ะ" "รู้เหรอว่าเวลานี้ผมดื่มอะไร" "ท่านบอกว่าหิวน้ำ น้ำเปล่าใช่ไหมคะ" คำตอบของเธอทำให้คีตภัทรหน้าตึง กวิสรามองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาหิวน้ำเธอก็ต้องหาน้ำเปล่ามาให้ มันก็ถูกแล้วนี่ "คุณกิ่งแก้วไม่ได้บอกเหรอ" "บอกค่ะ" "แล้วย้อนทำไม" "คุณกิ่งแก้วบอกว่า ท่านจะหาเครื่องดื่มดื่มเอง

"ถ้าคุณอยากจะนอนกับฉัน...คืนล่ะล้านคุณจ่ายได้ไหมล่ะคะ..." "แค่ล้านเดียวทำไมผมจะจ่ายไม่ได้...แต่ก่อนผมจะเสียเงินเป็นล้าน ผมขอสำรวจของก่อนได้ไหม ว่ามันจะคุ้มค่ากับเงินที่ผมจะเสียไปหรือเปล่า..." "ถ้าคุณจะสำรวจก็ต้องเสียเงินค่ะ....เพราะร่างกายฉันไม่ได้มีไว้ให้คุณสำรวจฟรีๆหรอกนะคะ....."

เขา "สัญญาบ้าบออะไร ใครอยากรับก็รับไปสิ" ฉัน "อดทนอีกนิด เดียวก็ถึงวันที่เราหลุดพ้น" เมื่อฉันเจ็บ ฉันจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่าร้อยเท่าพันเท่า ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็ไสหัวไป

“อันนา นี่แกไปแอบดูแดเนียลมันมีเซ็กส์มาเหรอ” “แกจะเสียงดังทำไมเนี่ย ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ไอ้แดเนียลนั่นแหละมันไม่ระวังเอง แกรู้ไหมมันจัดทีซั่มเลยนะ แกเอ้ย แซ่บนัวๆเลยจ้า” “เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ถ้าเมื่อคืนแดเนียลมันเอาสาวๆไปกินที่ห้อง แล้วแกล่ะไปจัดการตัวเองที่ไหน” “ก็ห้องรับแขกตรงข้ามห้องแดเนียลนั่นแหละ” “แต่นั่นมันห้องคุณคาเมรอนคู่อริของแกไม่ใช่เหรอ เห้ย อันนา แกอย่าบอกนะว่าแกไปช่วยตัวเองในห้องเขาน่ะ” “อืม แล้วเขาก็เห็นเต็มๆ ตั้งแต่ต้นจนจบเลยแก อื้อ อย่าถามได้ไหมอ่ะ ยิ่งพูดฉันก็ยิ่งอายเนี่ย”