ระบบ Novels & Stories

เธอเรียกระบบออกมา “ฉันอยากรู้ว่าระบบนี้สามารถทำอะไรได้บ้าง” “สวัสดีเจ้านาย ระบบที่กระผมได้ดูแลอยู่นั้น สามารถทำได้หลายสิ่ง มีสินค้า และสิ่งของไฮเทคมากมาย แต่ถ้าอยากได้ของที่ดีกว่านั้น เจ้านายต้องเปิดโหมดรับภารกิจเพื่อรับรางวัล ระบบนี้จะเป็นแบบที่มีเอไอคอยควบคุม และต้องมี สิ่งของมาแลกเปลี่ยน กับสิ่งที่เจ้านายต้องการ สิ่งนั้นเรียกว่าเหรียญทอง เจ้านายต้องการเปิดระบบเพื่อรับภารกิจใช่หรือไม่”

ถามระบบก่อนดีกว่า "ระบบ ช่วยจัดการแปรรูปอาหารเป็นข้าวต้มได้หรือไม่?ข้าอยากได้เพิ่มอีกหลายๆ หม้อ" "ได้ขอรับ มิติฟาร์มระดับ 6 ระบบสามารถแปรรูปอาหารจากวัตถุดิบได้ เพียงท่านเลือกเมนูที่หน้าจอ"

สิ้นเสียงของอิงหลิว เสียงคุ้นเคยที่ห่างหายไปนานในความรู้สึกของนางก็ดังขึ้น “ระบบกำลังติดตั้ง กรุณารอสักครู่” “ติดตั้งสำเร็จ เปิดใช้งานระบบ” “ระบบของผู้เกิดใหญ่ V.2 ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะโฮสต์” “ยินดีด้วยโฮสต์สำเร็จภารกิจ กำลังดำเนินการมอบรางวัล”

[หน้าต่างสถานะระบบ] ชื่อระบบ : ระบบหมอเทวดา สถานะ : ทำงานปกติ ทักษะการรักษา : C ค่าประสบการณ์ : 0 การพัฒนาทักษะ C➔B : 0/15 ***หมายเหตุขอบเขตการรักษาเมื่อพบผู้ป่วยระบบจะทำการแจ้งเตือนว่ามีทักษะมากพอที่จะรักษาได้หรือไม่

com =====

ซินเหยามองหน้าต่างระบบตรงหน้า หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ [การผูกระบบเสร็จสมบูรณ์] [ผู้ใช้งานรองทั้งสองได้รับสิทธิ์พื้นฐาน] [สิทธิ์ที่เปิดใช้งาน: ระบบเรียนรู้ / ระบบฝึกฝนพื้นฐาน / ระบบเตือนภัย / สิทธิ์เข้ามิติเฉพาะพื้นที่ที่โฮสต์หลักอนุญาต]

ฉันงอแง “เดี๋ยววันนี้เอาคันนี้ไปส่ง จะได้สอนระบบ รีบไปอาบน้ำเถอะ” พอฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เขาก็พามาอีกซีกของเพนเฮ้าส์ มันเป็นห้องกระจกใหญ่ มีลิฟต์ส่งรถ รถซุปเปอร์คาร์เรียงกันเป็นตับ เขาเดินไปใกล้รถ BMW i8 ที่รูปร่างเหมือนยานอวกาศนั้น

มผัสบนโต๊ะควบคุม เรมี่มองตามไปที่จอไร้ขอบนั้นแล้วนิ่วชั่วอึดใจก่อนจะกวาดสายตาไปยังจุดอื่น ๆ ภายในห้องที่โต๊ะบัญชาการตั้งโดดเด่นเป็นระบบสัมผัส (Holographic Touch Table)ที่กลางห้องมีกระจกสีดำขนาดใหญ่ที่เป็นทั้งหน้าจอสัมผัสและเครื่องฉาย Hologram 3D แสดงแผนที่ทางภูมิศาสตร์ของพื้น ที่เป้าหมายแบบ Real-time ช่วยให้เห็นตำแหน่งของพาร์ทเนอร์ “นี่คุณจับตามองฉันมานานแค่ไหนแล้ว”

ใบบัวไม่อยากเก็บเอาคำพูดของเขามาใส่ใจ แต่ในใจกลับรู้สึกวูบโหวงอ่อนไหวไปคำพูดประโยคนั้น “อยากได้อะไรเพิ่มไหม อย่างพวกของใช้ส่วนตัวเดี๋ยวให้ลูกน้องซื้อมาให้ ฉันส่งรหัสผ่านเข้ามือถือเธอแล้วนะ ” เลโอหยิบมือถือบนโต๊ะขึ้นมากดรหัสประตูห้องซึ่งเป็นตัวเลขหกห ลักส่งเข้าไปในเครื่องของเธอ

แล้วที่ทำเหมือนมีใจให้ฉันมันคืออะไร๊? คำถามมากมายนับล้านแปดพรั่งพรูเข้ามาในหัวจนปวดหนึบไปหมด ศีรษะหมุนคว้างราวกับนั่งอยู่บนรถไฟเหาะตีลังกาสิบตลบ ท้องไส้ก็พลันปั่นป่วนมวนท้องขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอรีบออกจากแอปนั้นแล้วเปิดหน้าเว็บค้นหา พิมพ์ชื่อ ‘เจิ้งลี่ซา’ พร ้อมด้วยคำว่า ‘แฟน ฉู่เฮ่าชวน’ ลงไปอย่างรวดเร็วราวกับนักสืบโคนันเข้าสิง หวังว่าจะหาข้อมูลอื่น ๆ เกี่ยวกับ ‘มารหัวใจ’ ของเธอทางโลกออนไลน์ได้บ้าง