NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG)
Isang mainit na kasalanan, Isang maoabganib na relasyon. Isang babaeng nilaspag, hindi lang sa kama- kundi sa emosyon.
Cassandra Dela Cruz isa a sweet, innocent employee who made the mistake of fantasizing about her dangerously seductive boss, Dominic Velasquez.
I
sang beses lang sana.
Isang lihim lang.
Pero nahuli sya- at hindi lang sya pinatawad...
Nilaspag siya.
"Gusto mong tignan ako habang naliligo? Simula ngayon, ako na mismo ang lalapit sa'yo...hubad."
Simula noong gabi ng kasalanan, naging para siyang laruan- hinihila sa dilim, sinusunog sa init ng katawan, at itinatapon sa umaga na parang walang nangyari.
Ngunit habang palalim nang palalim ang pagnanasa, mas lalo ring mas nagiging mapanganib ang lahat- lalo na't may fiancee na pala si Dominic.
Lust. Possession. Obsession. Betrayal
Kung kasalanan na ang tawagin, bakit masarap?
Kung hindi ka puwedeng mahalin, bakit siya bumabalik- balik?
Warning:
This novel contains intensely explicit scenes, taboo power dynamics, and emotional destruction.
Read at your own risk- and fall dangerously in love.
Baca
Chapter: CHAPTER 117 — “ANG MGA ANINO AY BUMABALIK”May mga umagang hindi sumisikat ang araw para magbigay-liwanag—kundi para ipaalala na may mga aninong ayaw manatiling nakatago.Nagising si Cassandra sa malamig na pakiramdam.Hindi dahil sa klima, kundi dahil sa instinct.Parang may mali.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama. Wala si Dominic sa tabi niya. Umupo siya, hinaplos ang sarili niyang braso, saka tumayo. Tahimik ang buong bahay—masyadong tahimik.Bumaba siya sa sala.At doon niya nakita si Dominic.Nakatayo sa harap ng malaking bintana, nakapamulsa, seryoso ang mukha. Hawak niya ang cellphone, at halatang may binabasa.“Dom?” tawag ni Cassandra.Bahagyang lumingon si Dominic. Pilit siyang ngumiti pero hindi umabot sa mga mata.“Gising ka na pala.”Lumapit si Cassandra.“Ano ‘yon?”Huminga nang malalim si Dominic, saka iniabot ang cellphone.Isang email.UNKNOWN SENDERAkala niyo tapos na? May mga utang pa kayong hindi nababayaran.Kasunod nito ang isang larawan.Si Cassandra.Kuha sa café kahapon.Magkahawak ang kamay ni
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: CHAPTER 116 — “SA GITNA NG KATAHIMIKAN”May mga gabi na kahit tahimik ang paligid, maingay pa rin ang loob.Ganito ang gabi para kay Cassandra.Nakahiga siya sa kama, nakatitig sa kisame habang nakahawak sa kumot. Katabi niya si Dominic—mahimbing ang tulog, pero ramdam niyang gising ang bawat ugat nito. Parang siya—nagpapahinga ang katawan, pero gising ang alaala.Ang litrato.Ang mensahe.Ang aninong muling nagparamdam.Dahan-dahan siyang bumaling kay Dominic. Pinagmasdan niya ang mukha nitong payapa sa dilim—ang lalaking minsang naging bagyo sa buhay niya, pero ngayo’y tila kanlungan na.Paano kung mawala ulit ‘to?Paano kung ako ang sumira?Napapikit siya, pilit nilulunok ang buhol sa lalamunan.“Hindi ka pa rin tulog.”Napadilat siya.Gising si Dominic. Nakahiga siyang patagilid, nakatingin diretso kay Cassandra.“Pasensya na,” mahinang sagot niya. “Ayokong istorbohin ka.”Umangat ang kamay ni Dominic at marahang hinaplos ang pisngi niya.“Hindi ka istorbo,” sabi nito. “Hindi kailanman.”Huminga nang malalim si Cassandr
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: CHAPTER 115 — “ANG ANINO NA HINDI UMAALIS”Hindi pa rin tuluyang umaalis ang ulan kinabukasan—parang alaala na ayaw kalimutan ang lahat ng napagdaanan nila.Tahimik ang bahay. Masyadong tahimik.Nakatayo si Cassandra sa harap ng salamin, nakasuot ng simpleng blouse at slacks. Walang make-up, walang maskara. Sa unang tingin, parang buo na siya—pero sa likod ng mga mata niya, naroon pa rin ang bakas ng mga gabing hindi madaling limutin.Sa likod niya, nakaupo si Dominic sa gilid ng kama, inaayos ang relo. Tahimik lang din siya, pero alerto. Parang sundalong hindi pa handang ibaba ang armas kahit tapos na ang laban.“Hindi mo kailangang sumama kung ayaw mo,” sabi ni Cassandra habang inaayos ang buhok.“Hindi rin kita pipigilan kung gusto mong mag-isa,” sagot ni Dominic. “Pero nandito ako.”Nagtagpo ang tingin nila sa salamin.“First day kong babalik sa office,” sabi niya. “Parang… first day ulit sa digmaan.”Tumayo si Dominic at lumapit. Inilagay niya ang kamay sa balikat ni Cassandra—hindi mabigat, hindi rin mahigpit. Sapat lang
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: CHAPTER 114 — “SA MGA BITAK, DOON TUMUTUBO ANG LIWANAG”Nagising si Cassandra sa tunog ng ulan.Mahinang patak sa bubong, parang paulit-ulit na paalala na may mga bagay na hindi kailangang pigilan—kailangan lang hayaan.Nakayakap pa rin si Dominic sa kanya. Pareho silang nakatagilid, magkaharap, ang noo niya’y halos dumidikit sa balikat nito. Ramdam niya ang init ng katawan nito, steady ang paghinga—parang nagsisilbing anchor sa magulong mundo.Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi siya nagising na handang tumakbo.Tahimik lang.Dahan-dahan siyang gumalaw, takot na baka magising si Dominic. Pero napangiti siya nang maramdaman ang paghigpit ng yakap nito—parang alam na niya kahit tulog.“Gising ka na,” mahinang sabi ni Dominic, basag pa ang boses.“Mm,” tugon ni Cassandra. “Umuulan.”“Parang ikaw,” biro niya nang mahina. “Tahimik pero ramdam.”Bahagyang natawa si Cassandra, pero agad ding napalitan ng seryoso ang mukha niya. Umangat siya ng kaunti para makita ang mga mata ni Dominic.“Hindi ako sanay sa ganito,” aminin
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: CHAPTER 113 — “ANG MGA PADER NA BUMABAGSAK”Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi ‘yung tahimik na payapa—kundi ‘yung klaseng katahimikan na puno ng mga salitang gustong lumabas pero walang lakas para bigkasin.Nakatitig si Cassandra sa bintana habang umaandar ang sasakyan pababa ng Tagaytay. Kita niya ang mga ilaw sa malayo, parang mga bituin na nakadikit sa lupa. Dati, pinapangarap lang niya ang ganitong tanawin—malaya, ligtas, walang humahabol.Ngayon, nandito na siya.Pero bakit parang doon pa lang niya nararamdaman ang bigat?Mahigpit ang hawak niya sa sarili niyang mga kamay. Nanginginig pa rin ang mga daliri niya—hindi na sa takot, kundi sa pagod. Pagod na pagod.Hindi nagsasalita si Dominic. Isang kamay lang ang nasa manibela, ang isa ay nakapatong sa gitna—malapit sa kanya, pero hindi pilit. Parang sinasabing nandito lang ako kapag handa ka na.Biglang bumigay ang dibdib ni Cassandra.Isang hikbi ang kumawala—mahina, pilit pigil. Pero sinundan pa ng isa. At isa pa.Huminto ang sasakyan sa gilid ng kalsada.Dahan-dahang b
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: CHAPTER 112 — “HARAPAN”Mabagal ang pag-andar ng sasakyan.Bawat metro palapit sa lumang compound sa Tagaytay ay parang hinihila ang dibdib ni Cassandra pababa. Tahimik ang paligid—walang ilaw sa mga poste, walang ibang sasakyan. Tanging ang mahinang ugong ng makina at ang tibok ng puso niya ang naririnig niya.Huminga siya nang malalim.Hindi ako babalik bilang biktima, paalala niya sa sarili.Babalik ako bilang babae na may kontrol.Pagbaba niya ng sasakyan, sinalubong siya ng malamig na hangin. Ang gusali sa harap niya ay pamilyar—isang dating rest house ng pamilya Dela Cruz. Dito siya minsang nagbakasyon bilang bata. Dito rin nagsimula ang maraming bangungot na pilit niyang kinalimutan.Sa tenga niya, mahina ang boses ni Dominic mula sa comms.“Nasa perimeter kami. Kita ka namin. Tandaan mo—isang salita mo lang, papasok kami.”“Copy,” sagot niya, kalmado kahit nanginginig ang kamay.Naglakad siya papasok.Bukas ang pinto.Parang inaanyayahan siya.Sa loob, madilim ang sala. Isang ilaw lang ang bukas sa g
Terakhir Diperbarui: 2025-12-29
Chapter: Chapter 22 – Kaluluwang Nilamon ng KapangyarihanSierra’s POVTahimik.Napakatahimik.Ang katahimikang ‘to… hindi ito kapayapaan. Ito’y kalungkutan. Parang lahat ng tinig ay nilamon ng hangin—at ako na lang ang naiwan.Nasa tuktok ako ngayon ng tore ng Soulbound Citadel—ang dating kuta ni Salvatore, pero ngayon ay trono ng isang reyna.Ako.Ang Soulbound Queen.Pero habang hawak ko ang kapangyarihan, parang wala na akong hawak na damdamin.Parang wala na akong puso.Sinubukan kong hanapin ang init sa loob ko. The love I once had. Kay Salvatore. Kay Ina. Sa sarili ko. Pero ang natira… ay lamig. Isang malamig na boses sa aking isipan na paulit-ulit na bumubulong:"Kaluluwa mo ang naging kabayaran."Bang.May kumatok sa pintuan.Si Liora.“Reyna. May bumangon na bagong pwersa. Hindi pa tapos ang lahat.”“Hindi ba sapat ang pagkamatay ni Salvatore?” tanong ko, pero alam ko ang sagot. Hindi pa nga tapos. Because darkness doesn't die—it transforms.“May mga espiritung hindi bumalik sa kaharian ng liwanag. Naiwan sila sa pagitan. At may is
Terakhir Diperbarui: 2025-07-28
Chapter: Chapter 21 – Ang Huling Pagsubok ni SalvatoreSierra's POVMadilim ang kalangitan sa ibabaw ng itim na kastilyo. Parang nilamon ng mundo ang liwanag, at ako—ako ang dahilan.Ako na ngayon ang Soulbound Queen. Isang nilalang na hindi na kayang ituring na tao, pero hindi rin lubusang demonyo. Pinaghalong kadiliman at liwanag, poot at pag-ibig, ang dugo ko’y may kapangyarihang hindi na kayang sukatin.Nasa harap ko si Salvatore. Nakatingin siya sa akin, pero hindi na siya ang lalaking minsan kong minahal. His eyes were void. Empty. Mapanganib.“Hindi pa tapos ang laro, mahal ko,” malamig niyang sabi.Hinawakan ko ang espada ng apoy sa aking palad—ang regalong iniwan ng espiritung muling bumuhay sa akin. “Tapos na ang lahat, Salvatore. Hindi mo na ako kayang kontrolin.”“Hindi mo pa kilala ang tunay kong kapangyarihan,” bulong niya, at sa isang iglap, sumabog ang buong paligid. Ang lupa’y nabiyak, ang mga anino’y nabuhay. Ang mga espiritu ng nakaraan ay muling nagpakita—mga kaluluwang minsan nang ginamit ni Salvatore para sa kanyang
Terakhir Diperbarui: 2025-07-28
Chapter: Chapter 20: The Soulbound QueenPOV: SierraAng katahimikan ng paligid ay parang kulungang walang hangin. Sa loob ng isang madilim at abandonadong templo, nakaluhod ako sa gitna ng ritual circle. Dugo ng sariling katawan ko ang nagsilbing tinta sa mga sinaunang runa. Naghihintay. Umaasang mapalaya ang kaluluwang isinumpa mula sa impyerno.“Hindi ka na babalik sa dati, Sierra.” Malamig na tinig ng espiritu ang pumuno sa tenga ko.Ang boses ni Nyxra—ang sinaunang espiritu ng paghihiganti na ngayon ay nakaugnay na sa kaluluwa ko. Nang isakripisyo ko ang sarili kong dugo at kinain ng apoy ang puso ko, nagsimula ang unti-unting pagbura sa pagiging tao ko.Ngayon, ako na si Soulbound Queen.Wala na si Sierra na inosente at palaging sumusunod. Wala na si Sierra na ginamit ng mga lalaking minahal niya.Ako ngayon ang kamatayan para sa kanila."Ano ang unang hakbang, Queen?" tanong ni Nyxra, habang lumalalim ang ugnayan namin."Wasakin ang pinagmulan ng lahat—si Salvatore."FLASHBACKBago tuluyang masanib sa akin si Nyxra, n
Terakhir Diperbarui: 2025-07-28
Chapter: Chapter 19 – Blood Moon Ceremony(POV: Sierra Ramirez-Dela Vega)Huminto ang oras sa paligid habang nakatingin ako sa lumang mapa na nakapatong sa lamesa. Ikinuyom ko ang kamao ko, pinipigilan ang panginginig ng loob.“Tonight is the blood moon,” Leonardo said, his voice cold. “She’s going to do it. She’s going to offer our son.”Napakapit ako sa dibdib ko. “We can’t let her touch Lucien. We have to stop her.”“Then you’ll have to do what I can’t,” sabat ni Salvatore habang papalapit sa amin. Ang presensya niya ay parang aninong sumisinghot ng takot.I turned to him. “What do you mean?”“Make a pact with me,” bulong niya, as his eyes glinted red under the moonlight. “Give me your soul… for one night.”Hindi ako sumagot.Pero sa puso ko, alam kong wala akong ibang paraan.(POV: Solana Montenegro – Shadow Temple)Lumuhod ako sa harap ng altar habang pinapanood si Lucian na nakatali sa batong trono, walang malay.“Lucian Dela Vega,” I whispered. “Sa dugo mo, gigising ang mundong nilimot ng kasaysayan.”Lumapit si Lucian
Terakhir Diperbarui: 2025-07-23
Chapter: Chapter 18 – The Devil’s Legacy(POV: Leonardo Dela Vega)Ang pangalan ko ay Leonardo Dela Vega — tagapagmana ng yaman, ng putik, at ng mga kasalanang hindi kailanman isinulat sa kasaysayan.Pero ngayong muling bumangon si Solana mula sa hukay ng pagkatalo, dala ang galit, kapangyarihan, at ang kasunduan niya kay Lucian...Lahat ng pagkakasalang iyon ay muling babangon.At ang kabayaran?Ang anak ko.(Scene: Underground War Room – Tuscany Estate)“Ano ‘tong sinasabi mong prophecy?” tanong ni Sierra habang yakap si baby Lucien.Tahimik akong tumingin sa portrait ng great grandfather ko — El Diablo de Sangre.“May sinumpaang kasunduan ang lahi namin,” I said quietly. “A bloodline curse. Hindi ito alamat, Sierra. Totoo ito.”She clutched our son tighter. “Leonardo… what did your ancestors do?”“Hindi sila nakipagkontrata sa demonyo…”“…Sila ang demonyo.”(POV: Solana Montenegro – Montenegro Catacombs)Nakaupo ako sa trono ng lumang simbahan, habang binubuksan ang lumang aklat na galing sa pamilya Dela Vega.The Codex I
Terakhir Diperbarui: 2025-07-23
Chapter: Chapter 17 – Heir of Vengeance(POV: Solana Montenegro)Sa pagkakaalam nila, natalo na ako.Naubos. Nagiba. Nilimas.Pero ang mga babaeng gaya ko…Hindi basta nauubos.Hindi nila alam na ang pagkatalo ko… ang nagbukas ng mas malupit kong anyo.Ngayon, hindi na si Solana Montenegro ang babangon.Kundi ang multong nilikha nila.(Scene: Underground Cell – Black Site Facility, Albania)Isang buwan na akong nakakulong sa silong ng impyerno.White walls. No sound. No mercy.Pero hindi nila alam, may isa akong gamit na hindi nila matutumbasan:Memory.Memory ng bawat galaw ni Sierra. Ng bawat lakad ng private army nila. Ng bawat taong nagtaksil.And slowly, piece by piece, I created “Project Resurrection.”“Hey, Solana,” tawag ng guard.“May bisita ka.”Napalingon ako. Ang huling inaasahan kong makikita...Si Lucian Dela Cruz.“Long time, hija,” he said, eyes full of venom.(POV: Sierra Ramirez-Dela Vega – Tuscany Estate, Italy)One month later.Dinala namin si baby Lucien sa villa namin sa Tuscany — para malayo sa ingay
Terakhir Diperbarui: 2025-07-23
Masuk
