FAZER LOGINREIGN’S POV “Ikaw ang may problema, Michael. Hindi ako.” Huminga siya nang malalim. “Fine. Then answer me. Bakit ka pumayag maging Lucero?” “Sino bang nagsabing pumayag ako?” balik ko. Tahimik lang siya. “Pagkatapos nating mahuli, dumating si Dad para sa interview. I was shocked, Michael—” “So what now?” putol niya. “Are you happy that you’re now a Lucero?” “No. Michael, hindi mo naiintindihan. I didn’t sign that paper!” mariin kong tanggi. “Liar.” Tumigas ang panga niya. “Nakita ko—at ng buong mundo—na pumirma ka sa papel na ’yon, but you’re still denying it. Oh, come on.” “Exactly!” Halos mapasigaw ako. “Nakita ng lahat na pumirma ako during the interview. But did you actually see the papers?” Umiling lang siya. “Then go and look for it!” Napangiti ako nang mapait. “Kaya ka pala galit na galit.” “No need,” malamig niyang sagot. “Hindi mo na kailangang ipamukha sa ’kin na hindi mo ’ko kayang piliin.” “Michael—” “Let’s break up.” Parang binuhusan ako ng ma
REIGN’S POV Huminga ako nang malalim. “Proud po. Siyempre. Malaking bagay ang maging bahagi ng pamilyang ito.” Bahagyang dumidiin ang kamay ni Michael sa likod ko. “Single ka ba ngayon, Miss Reign?” Biglang tumahimik ang buong sala. Ramdam ko ang mga camera na nakatutok sa mukha ko. Mariin kong naikuyom ang kamao ko habang saglit na tumingin kay Michael. Bahagya siyang tumango. Ito na siguro ang pagkakataon ko. Bumuka ang bibig ko para sumagot— “Single ang anak ko.” Malamig at kontrolado ang boses ni Daddy. Nakangiti pa rin siya sa camera. “Focused siya sa pamilya at sa responsibilities niya. Hindi pa priority ang romantic distractions.” May ilang reporter na natawa. “Pero paano kung may gustong manligaw sa kanya, Sir?” biro ng isa. Tumayo si Daddy. “Then they go through me,” sagot niya. “At kung sino man ang lalapit, dapat malinaw ang intensyon. We protect our family.” Napilitan akong ngumiti. “Family first,” dagdag ni Daddy. “Lahat ng desisyon—kasama ang puso—pinag-ii
REIGN’S POVKusang bumaling ang mukha ko ng lumagapak sa mukha ko ang palad ni Mama. “Kahit kailan talaga hindi ka nag-iisip eh ‘no?” Nanggagalaiting aniya. “Kung hihiwalayan ko siya, tingin mo? Makakapag stay pa tayo dito sa mansyon?” Mariin niyang hinatak ang buhok ko. “Malamang hindi na ‘di ba? So paano mo pa pakakasalan si Michael? Bobá!” “Ma—”“Tumigil ka na! Hindi ka magiging katulad ko, naiintindihan mo?! At isa pa, kung mag-aasawa ka rin lang naman, pumili ka nang lalaking walang fiancee, at mas mayaman pa sa mga Lucero! Maliwanag?!” Walang ganang tumango na lang ako at tumalikod. “I’m sorry Ma!” bulong ko. Sorry dahil si Michael ang mahal ko at gusto kong makasama habang buhay.Habang umaakyat ako sa hagdan, ramdam ko na may sumusunod sa akin. Pero hindi ako lumingon. Pagdating ko sa itaas ng mansyon, bigla akong hinila ni Michael papasok sa silid ko. Mabilis niyang tinakpan ang bibig ko bago pa ako makagawa ng kahit anong ingay. “Shhh,” bulong niya sa mismong tainga
REIGN’S POVNapailing ako. “Ano pa bang dapat nating pag-usapan?” Tumingin siya sa akin—diretso. “Nakipag-date ka na sa kanya, ’di ba?” basag ang boses ko. “Hindi mo ba alam kung gaano kasakit para sa akin ’yon?” Napayuko ako habang sapo ang dibdib. “Bakit? Sa tingin mo ba hindi rin ako nasaktan nang itanggi mo ako sa parents natin? Reign, nandun na tayo—pero binawi mo pa lahat ng sinabi mo!” Lumapit siya at humawak sa magkabilang balikat ko. “Gusto mong maging official tayo, ’di ba?” mahinahon niyang tanong. “Pinaglaban kita, Reign, pero—” “I’m sorry,” putol ko sa kanya. “Sorry kung naduwag ako.” Mahigpit niya akong niyakap. “Pero mas pinili mo akong saktan kaysa intindihin,” garalgal kong sabi habang nakasubsob ang mukha ko sa dibdib niya. “It’s not my intention.”“Hindi mo intensyon, pero nasaktan pa rin ako.” Nanginginig ang boses ko. “Sabi mo mahal mo ’ko, pero nakipag-date ka pa rin sa kanya. Michael, gusto kong maniwala na mahal mo ’ko. Pero sa tuwing nakikita kitang k
MICHAEL’S POV Nakaramdam ako ng pagkapahiya sa mga sinabi ni William, pero mas lalo lang akong nainis nang umupo ulit si Reign sa pwesto niya—at ipinagpatuloy ang pagkain, na para bang wala ako sa harap niya. “Date?” malamig kong tanong kay Reign. Hindi siya sumagot. “Michael,” mahinang sambit ni Cassandra sa tabi ko, bahagyang hinihila ang manggas ng suit ko. “Baka naman nagpa-part-time lang si Reign dito. Look at the security guards—pare-pareho sila ng suot,” natatawa niyang sabi. Halatang iniinsulto si Reign. Hindi ko siya pinansin. Hindi ko maalis ang tingin ko kay Reign. Tuloy-tuloy lang siya sa ginagawa niya. Ni hindi man lang siya tumitingin sa ’kin. “Sorry,” halos pabulong niyang sabi habang nakatingin kay William. Ngumiti si William at bumaling sa amin ni Cassandra. “Pwede na ba kayong bumalik sa table niyo?” malamig niyang tanong habang nilalagyan ng pagkain ang plato ni Reign. “Let’s go,” matigas kong sabi, sabay hawak sa kamay ni Reign. “Excuse me,” ulit ni Will
REIGN’S POVBahagya akong natigilan. Seryoso ba siya? Makikipag-date talaga siya kay Cassandra? Napayuko ako at napakagat nang madiin sa ibabang labi. “What are you waiting for?” malamig na tanong ni Michael, nakatingin sa akin na parang nagbabantay. Seryoso talaga siya. Nanginginig ang mga kamay ko habang pinipindot ang cellphone para magpa-reserve sa restaurant ayon sa gusto ni Michael. Nang matapos ang tawag, saka pa lang sila umalis sa harap ko. Napabuntong-hininga ako ng malalim bago tumayo. Mabilis akong naglakad papasok ng restroom. Kasabay ng pagpatak ng luha ko. Ano bang dapat kong gawin? Kung hindi pa ako kikilos ngayon, baka tuluyan na siyang makasal kay Cassandra. Pero—paano ko pa gagawin ‘yon kung si Michael na mismo ang gumagawa ng paraan para mapalapit kay Cassandra? Arghhhh! Impit kong sigaw sa loob ng cubicle. “Grabe, ang sweet ni Sir Michael kay Ma’am Cassandra ‘no?” Kumirot ang puso ko sa narinig. “Bagay na bagay talaga sila!” sambit naman ng isa. “Kung magk







