Billionaire's Possessive Love
Dasha Alesi thought she had finally escaped her past— the pain, the humiliation, and the man who once ruined her peace.
Muling nagbago ang lahat nang makita niya si Blaise Devaro— ang mapanganib na billionaire na may kontrol sa kompanyang pinapasukan niya, at sa bawat kilos nito.
Blaise isn’t just powerful— he’s dominated. At nang muling magtagpo ang kanilang landas, alam ni Dasha na wala na siyang takas.
Sa pagitan ng kanilang komplikadong ugnayan ay dumating si Torin, pamangkin ni Blaise— ang lalaking kabaligtaran ng tiyuhin niya. Maunawain, mahinahon, at madaling kausap.
Hindi alam ni Dasha kung alin sa dalawa ang mas delikado. Ang lalaking pilit sinasariwa muli ang sugat ng nakaraan, o ang lalaking unti-unting nagbubukas ng puso niyang pininsala ng nagdaan.
Sa pagitan ng mga lihim, pagnanasa, at paghihiganti ay isang maling desisyon ang maaaring sumira sa kanila . . .
Sapagkat walang maaaring manalo sa laro ng pagnanasa at kapangyarihan, lalo na— kung ang tiyuhin ng iyong kasintahan ay nais na ariin ka.
Read
Chapter: Chapter 9DashaI WENT BACK TO THE ROOM AFTER WE ATE.I left Blaise and his grandmother talking, while Bhoy is busy playing with his cat. Wala akong makausap kaya umakyat na lang ako rito. Kanina pa ako hindi mapakali dahil walang signal sa lugar na ito. I don't use social media right now, I avoid stress, but this is me right now, struggling… I looked at the time on the watch I was wearing. Five o'clock in the afternoon, but we are still here at Floriam Mansion. I don't understand what's happening anymore, it's annoying! I sighed. I was stunned to see a picture of a man. I walked over and looked at it. Nakilala ko ito nang makita ang nunal nito sa kaliwang kilay. Napalunok ako nang mabasa ang sulat kamay sa ibaba nito. “Uncle…” Napatingin ako sa kawalan nang maalala ang tagpo sa pagitan naming dalawa, matapos mangyari ang gabi na bumago sa aking buhay. ***flashback***“Hoy, Dasha! Buti naman pumasok ka,” si Torin. Hindi ko siya pinansin. Bukod sa wala ako sa mood, ayoko siyang makausap
Last Updated: 2026-01-02
Chapter: Chapter 8DASHAI walked to the balcony after taking a shower.Napayakap ako sa sarili ko nang maramdaman ang pagtama ng malamig na hangin sa aking balat. Manipis lang ang damit na suot ko. Ito lang kasi ang nakita ko na maayus-ayos sa closet ng kwarto na pinaghatiran sa akin ni Blaise kanina. That man…Hindi ko alam kung anong dahilan niya sa pagsama sa akin sa mansyon na ito. At talagang nagpalipas pa siya ng gabi rito. I sighed. Pinagmasdan ko ang paligid. Hindi ko mapigilan ang aking sarili na makaramdam ng paghanga dahil sa ganda ng siyudad na ito. Ang dami nang nagbago, ngunit hindi pa rin nawala ang huni ng mga ibon lalo na 'pag gabi, maging ang pagaspas ng mga kawayan na nagmumula sa garden kapag humahangin. Napakapayapa. Nakaka-relax. Bumalik ako sa kwarto nang ‘di na kayanin ang lamig. Humiga ako at agad na ipinikit ang aking mga mata. Hindi nagtagal, nakaramdam ako ng antok. I was about to go to sleep when suddenly someone knocked from my door. “Hey, are you asleep?”Nakakabah
Last Updated: 2025-12-23
Chapter: Chapter 7DASHAHINDI PA KAMI NAKAKATAPAK SA LOOB NG FLORIAM MANSION AY PARANG GUSTO KO NA UMALIS.Ito na naman ako. Hindi mapigilan ang aking damdamin. Unti-unti na namang bumabalik sa isip ko ang mga bagay na dapat ay hindi ko na inaalala. Bakit ba kasi ako pilit hinihila sa lugar na ito? “Come here.”Napatingin ako sa seryosong mukha ni Blaise nang makapasok siya sa loob. “I said, come here,” ulit niya. Kumurap ako mula sa pagkakatulala. Ayoko sanang pumasok, pero wala akong ibang choice kundi ang sumunod dahil mahirap makipag diskusyon sa taong laging tama ang tingin sa sarili. I sighed. “Uncle Blaise!”Naistatwa ako sa tinigalan kong pwesto, nang matanaw ang isang batang lalaki habang papalapit kay Blaise. May hawak itong kulay abo na pusa. “How are you, Bhoy?” “I'm good, Uncle!” “Is this the cat I gave you last year?”“Yes, Uncle Blaise!”“Very good, inaalagaan mo nang mabuti.”“Ofcourse, Uncle Blaise. I don't have any other friends, the only one I always talk to and hang out wit
Last Updated: 2025-12-19
Chapter: Chapter 6DASHANAG-UUSAP KAMING DALAWA NI TORIN, IYON ANG HULI KONG NAAALALA. Pinakatitigan ko ang lalaki na nasa aking harapan. Wala akong ideya sa nangyayari, pero alam kong may alam ang lalaking ito kung bakit at paano ako napunta rito. "N-Nasaan si Torin?" nanginginig ang aking boses. Yakap ko ang aking sarili. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. "Hindi ba't ikaw ang tiyuhin niya?" muli kong tanong. Natatakot ako 'pagkat kahit ekspresyon ng mukha niya'y hindi matukoy! "Magsalita ka, n-nasaan si T-Torin—""He went home."Nag-init ang paligid ng aking mga mata sa sinabi niya. Hindi... hindi ako magagawang iwan ni Torin dito nang mag-isa! "Binilin ka niya sakin—""Sinungaling ka! Sinungaling!" Hindi ko na napigilang mapaluha dahil sa kabiguang aking nararamdaman. "Hindi bagay kay Torin ang magkaroon ng kasintahan. Nag-aaral pa siya." Ngumisi ito. "Nakita ko rin na naninigarilyo at umiinom siya kanina— kasama ka."Hindi ko alam kung bakit tila nagdilim ang kanyang mukha. Pero dahil
Last Updated: 2025-12-04
Chapter: Chapter 53rd Person's POVNasa kalagitnaan ng pag-iisip si Dasha, nang tumunog ang kanyang phone. "Hello?""Hello, Apo. Nasaan ka ba? Kanina pa ako nagpapadala ng mensahe sa'yo, hindi mo ako sinasagot."Mabilis niyang ni-loudspeaker ang cellphone nito saka niya tsinek ang inbox. Napalunok siya nang makita ang sunud-sunod na mensahe galing sa kanyang Lola. "O-Opo, Lola. Nakita ko na. Pasensya na po.""Oh, siya. Mag-iingat ka kung nasaan ka man. Ikaw ay sumagot sa mensahe ko, ha?""Opo," magalang niyang sagot. Isa-isa nitong binuksan at binasa ang pinadalang mensahe sa kanya ng kanyang lola buhat nang patayin nito ang tawag. +639305071221: "Apo, mag-iisang taon na kita hindi nakikita. Dalawin mo ako."+639305071221: "Apo, tawagan mo ako."+639305071221: "Apo, nag-aaral ka pa ba? Nag-enroll ka ba sa kolehiyo?"+639305071221: "Sumagot ka aking Apo."Hindi niya napigilan ang kanyang sarili na mapangiti. Habang may mga matang nakatingin sa kanya. "Hanep sa pamangkin mo, Blaise. Napakaganda ng gi
Last Updated: 2025-11-26
Chapter: Chapter 4 DASHA“Blaise!” pabulong na sigaw ko dahil sa gulat. Lumunok ako nang ikulong niya ‘ko sa kanyang bisig. “Ano itong ginagawa mo sa'kin?” iningatan ko ang makagawa ng ano mang ingay dahil baka biglang sumulpit si Kate. “Naalala mo ba ang sinabi ko? Titigilan kita kapag umalis ka."Napakagat ako sa labi ko. "Nasa'n ka ba ngayon?" pabulong lamang iyon ngunit tila nakapagbasag ng eardrums ko! Ano bang ugali mayroon siya? Bakit niya ginagawa sa'kin 'to? Sa yaman niya, pwede siyang bumili ng babae kahit na sinong gustuhin niya, bakit ako ang puntirya niya? Bakit? Salubong ang kilay ko nang tingnan ang braso niya. Gusto ko siyang itulak pero wala na talaga 'kong lakas. Galing pa'ko sa byahe, dumiretso ako rito para sa trabaho hindi para sa kanya. “Blaise, let me go!”He smirked. “For what?"Tumingin ako sa kanyang mukha, pero hindi ako nagsalita. Inalis ko ang aking mga mata nang mapansin kong nagdilim ang mukha niya. Nagulat ako nang gumalaw ito saka humalik sa leeg ko. Napapikit ak
Last Updated: 2025-11-26
Chapter: Chapter 38REXFour years later“How many months have you been here?” “Two months, Sir.”“What do you know about the things indicated here?” I smirked. “S-Sir?”I slammed the folder on my worktable. “Don't you know that I have been in this business for a long time?” Tiim-bagang ko siyang tinitigan. “I know every move and strategy of my people, and have become my people,” I told her emphatically. My blood rushed to my head when I saw her reaction. The nervousness she feels is noticeable. She adjusted the coat she was wearing before bowing her head. “I-I can't understand, Sir—”"I am familiar with the proposals you made, just so you know.” Ngumisi ako sa pangalawang pagkakataon. “I gave you a few weeks to fix your work, then you just gave me a garbage result!” My voice boomed in the office. Her jaw dropped and she couldn't even say a single word to me.“Alam mo ba ang mawawala sa kumpanyang ‘to kung naipasa agad ang ginawa mo sa mga investors?”She raised her face in shock. “I’m sorry, Sir
Last Updated: 2026-03-04
Chapter: Chapter 37MIREAPuting kisame at ‘di kalamigan na lugar ang bumungad sa akin, nang imulat ko ang aking mga mata. Nagsimula akong kabahan, nang ibaling ko ang tingin sa paligid at matanaw ang dextrose na nakakabit sa akin. Wala akong ibang makita, nagising akong mag-isa. Ang huli kong natatandaan bago mawalan ng malay ay kasama ko si Rex. Alam na kaya ni nanay at Keeth ang nangyari sa ‘kin… “It's nice to see you're awake! Kumusta ang pakiramdam mo, Ms. Devastro?”I stared at a male doctor who was approaching me. He looked a little old, but he's still good-looking. “Hindi ka na masyadong maputla kumpara ng dalhin ka rito,” aniya pa. Sandali akong natulala sa sinabi niya, natauhan lang ako nang maramdaman ang luhang pumatak sa mata ko. “Doc, b-buntis po ako. D-Dinugo ako. Ano pong balita sa baby ko? Kumusta po ang lagay niya?”Binalot ako nang takot at kaba nang hindi niya sagutin ang tanong ko. “Doc, sumagot ka. Kumusta ang baby ko? Ayos lang ba siya?” Pinagmasdan ko siya. Hindi ko inalis
Last Updated: 2026-02-28
Chapter: Chapter 34MIREANAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko dahil sa bulong na ‘yon. Napalunok ako nang magtampo ang mga mata namin ni Rex. Hindi ako makagalaw sa pwesto ko dahil ‘pag ginawa ko ‘yon, tiyak na magdidikit ang mukha naming dalawa. “Bakit gising ka pa?” namamaos kong tanong. “Anong oras na ba?” dagdag ko pa. Wala akong ideya kung gabi pa ba o umaga na, pero sa pungay ng mga mata niya ay halatang hindi pa ito natutulog mula nang iwan ko siya sa sala. “It's two o'clock in the morning. May kinailangan akong tapusin.” Ang lambing ng boses niya… “Natapos mo ba?” muli kong tanong. Tipid akong ngumiti, nang isang beses siyang tumango. This is the side of him that I love the most— the soft Rex. I don't feel
Last Updated: 2026-02-25
Chapter: Chapter 35MIREAI felt nervous when I heard something that seemed to be approaching me in the dim light of the room I was sleeping in. There is no one else here. Rex and I were the only two in this hotel and by this time, he must be resting so it was impossible for me to hear him.“Sino ‘yan?” Napatanong ako nang may kung anong matigas na bagay ang bumagsak mula sa sahig. “Ano ba? Pwede bang ‘wag kang manakot? Magsalita ka—”Mabilis akong natigilan nang biglang bumukas ang ilaw at matanaw ang isang magandang babae, nanlilisik ang mga mata niya habang nakatitig sa akin. Galit na galit ang awra nito, tila nais niya ‘kong sunggaban upang saktan. “You look happy, Mirea…”Nanlamig ang mga palad ko. “M-Ms.Viela… pa'no ka nakapasok dito?” Gulat na gulat ako, habang tumatayo mula sa kamang hinigaan ko. Hindi ko alam kung paano siya kakausapin. Hindi ko alam kung paano ako haharap sa kanya. Hindi ko alam kung ano ang dapat na gawin. “Are you happy with your job?”Napaawang ang labi ko. “A-Anong
Last Updated: 2026-02-23
Chapter: Chapter 34MIREANAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko dahil sa bulong na ‘yon. Napalunok ako nang magtampo ang mga mata namin ni Rex. Hindi ako makagalaw sa pwesto ko dahil ‘pag ginawa ko ‘yon, tiyak na magdidikit ang mukha naming dalawa. “Bakit gising ka pa?” namamaos kong tanong. “Anong oras na ba?” dagdag ko pa. Wala akong ideya kung gabi pa ba o umaga na, pero sa pungay ng mga mata niya ay halatang hindi pa ito natutulog mula nang iwan ko siya sa sala. “It's two o'clock in the morning. May kinailangan akong tapusin.” Ang lambing ng boses niya… “Natapos mo ba?” muli kong tanong. Tipid akong ngumiti, nang isang beses siyang tumango. This is the side of him that I love the most— the soft Rex. I don't feel
Last Updated: 2026-02-13
Chapter: Chapter 33MIREAAGAD kaming bumiyahe pabalik sa hotel matapos magpaalam ni Rex sa mga kausap niya kanina. Hindi ko alam kung paano nawala ang masamang timpla ng katawan ko. Amoy mayaman naman sa lugar na iyon pero sinamaan pa rin ako ng pakiramdam. At sa ‘di maipaliwanag na dahilan, bigla na lang kumalma ang sikmura ko nang makaalis kami sa event. I blew the wind out of my mind. I can't help but feel ashamed. That event was important to Rex, and I'm aware that he and his business partners hadn't finished conversing. He left, because he knew I wasn't feeling well. This sucks! Hindi ako mapakali habang nagmamaneho siya ng sasakyan. My ass is almost burning with boredom— I can't even use a phone. His silence was disturbing. “Rex,” basag ko sa katahimikan. Naiilang ako kaya hindi ko siya tinitingnan. Tinanggal ko ang bara sa lalamunan ko nang hindi niya ‘ko kibuin. Napilitan akong lingunin siya. Napansin kong naka-focus ito sa daan kaya hindi ko na hinintay na sumagot siya para masiguro sa
Last Updated: 2026-02-09
LOGIN
