Chapter 4

DASHA

“Blaise!” pabulong na sigaw ko dahil sa gulat. 

Lumunok ako nang ikulong niya ‘ko sa kanyang bisig. 

“Ano itong ginagawa mo sa'kin?” iningatan ko ang makagawa ng ano mang ingay dahil baka biglang sumulpit si Kate. 

“Naalala mo ba ang sinabi ko? Titigilan kita kapag umalis ka."

Napakagat ako sa labi ko. 

"Nasa'n ka ba ngayon?" pabulong lamang iyon ngunit tila nakapagbasag ng eardrums ko! 

Ano bang ugali mayroon siya? Bakit niya ginagawa sa'kin 'to? Sa yaman niya, pwede siyang bumili ng babae kahit na sinong gustuhin niya, bakit ako ang puntirya niya? 

Bakit? 

Salubong ang kilay ko nang tingnan ang braso niya. Gusto ko siyang itulak pero wala na talaga 'kong lakas. Galing pa'ko sa byahe, dumiretso ako rito para sa trabaho hindi para sa kanya. 

“Blaise, let me go!”

He smirked. “For what?"

Tumingin ako sa kanyang mukha, pero hindi ako nagsalita. Inalis ko ang aking mga mata nang mapansin kong nagdilim ang mukha niya. 

Nagulat ako nang gumalaw ito saka humalik sa leeg ko. Napapikit ako dahil sa ginawa niya, ngunit agad din akong napadilat nang kagatin niya 'ko sa'king balikat. 

"Shit!" hiyaw ko. 

Aware ako na nasa restroom kami kaya nang mapalakas ang boses ko, ininubsob ko ang aking bibig sa kanyang dibdib. 

Sandali akong natigilan. Tila huminto ang mundo naming dalawa. Wala kaming ibang marinig kundi ang palitan ng aming hininga. 

“Bumalik ako rito, hindi para sa'yo," malamig kong sabi. 

Bahagyang humiwalay ang pagkakadikit ng aming mga braso. Nadiin ko ang kuko sa aking mga daliri nang mapansin kong gumalaw ang tatagukan ni Blaise.

“I'm not asking—"

“Blaise, marami nang nagbago. Matagal na panahon na ang nakalipas, umusad ka—”

"Shut up," mariin niyang sabi.

Napasinghap ako nang hawakan niya ako sa braso saka hatakin palabas. 

Hindi ko alam kung paano, pero nagawa niyang makalabas kami pareho nang walang humarang o nakakita man lang na kakilala sa aming dalawa! 

Hindi ko na nagawa pang pumiglas nang maipasok na niya ako sa sasakyan niya. Ewan ko, pero natagpuan ko na lang ang aking sarili na sumusunod sa kanya.

Dumagundong ang dibdib ko nang mayroon akong narinig na nagsalita. 

“Saan po tayo, Mr. Devaro?"

“Floriam Mansion,” sagot niya.

Natahimik ako. 

Floriam Mansion? Bakit doon? Bakit sa mansyon na 'yon! 

Tumingin ako kay Blaise. Gusto kong magsalita, pero ayokong marinig ng driver ang sasabihin ko sa kanya. 

Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Ni pakalmahin ang sarili ko ay hindi ko na magawa. 

"Just relax."

Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko nang marinig ang sinabi niya, naiiyak na'ko pero pilit kong pinigilan na may kumawalang luha mula sa'king mga mata. 

"Ano bang ginagawa mo, Blaise?" tila nauubusan na'ko ng lakas. 

Ayokong masayang ang limang taon na inilayo ko para lamang makalimot sa nakaraan. Ngayon ay ibabalik na naman niya 'ko rito? 

Mula nang magtama ang aming mga mata, tila may mga daga nang nakawala. Kanina pa dumadagundong ang dibdib ko. Hanggang ngayon, nang makarating kami sa masyon na matagal ko nang binaon sa limot. 

Dati kong pagmamay-ari ang mansyon na ito. Birthday gift sa akin ni Blaise. Ngunit kinailangan kong iwan para sa kapayapaan na ninais ko. 

Bakit niya ginagawa sa'kin 'to? Buong akala ko'y hahayaan na niya 'ko. 

"I miss you, Dasha," bulong nito mula sa'king likuran nang makababa kami sa sasakyan. 

Hindi ko alam kung bakit sa kabila ng mga nangyari ay ganito ang nararamdaman ko. Matagal akong lumayo upang kalimutan ang lahat. Ngunit, ganun-ganun na lamang babalik ang ala-alang pilit kong binabaon sa limot. 

***flashback***

"Dasha Alesi, ano? Papayag ka na ba?"

"Ha? Ano bang sinasabi mo, Torin Devaro?"

"Let's date!"

“Kung pipiliin kong tumanggi, ano mangyayari?”

“Wala akong gagawin sa’yo, Ms. Alesi."

"Okay."

"Okay?" You mean, napayag ka nang makipag-date sa akin?"

"Yes, pero sa isang kondisyon."

"Kondisyon? Kondisyon na alin?"

“One month. Kung hindi mo ako mapaiibig sa'yo within one month, tapos na, hindi mo na ako pwedeng guluhin. Huwag mo na akong abalahin.”

Tumawa si Torin. “Are you kidding me, Ms. Alesi?”

“No, Mr. Devaro. Hindi ba't sabi mo ay wala pang Devaro na nasasaktan sa pag-ibig? Bakit hindi natin subukan?”

Ngumiti siya. “Sinusukat mo ang pagiging Devaro ko?”

"Malapit na'ko mag-eighteen. Gusto ko lamang masiguro na kung papasok man ako sa pakikipagrelasyon ay hindi iyon ikasisira ng aking buhay."

"Anong ibig mong ipahiwatig? Hindi kita maintindihan. Ngayon pa lamang ay tila may sarili ka nang interpretasyon sa salitang pag-ibig."

"Malalaman mo rin, Torin."

Agad na nag-book ng luxurious suite sa hotel si Torin para sa una naming date. Hindi lamang iyon para sa amin, dahil may kasama siyang mga kaibigan. Hindi ko na inalam ang iba, basta't grupo sila. 

Nagtiwala ako dahil mababait ang mga 'to. Karamihan sa kanila ay classmate namin. 

We're enjoyin' the night. May fireworks, confetti, at kung ano oang masarap sa mata.Hindi ko alam pero nagmukhang wedding ang dating ng gabing 'to sa akin. 

Naglakad ako nang makitang masayang nakikipagkwentuhan si Torin sa mga kasama niya. Nakarating ako alam kung paano pero natagpuan ko na lamang ang sarili ko sa harapan ng mayroong nagbi-billiard. 

“Bakit napakatahimik mo rito, Blaise? Bakit hindi ka makisaya sa celebration ng pamangkin mong si Torin?” Rinig kong biro ng isang lalaki. 

So, ang tinawag niyang Blaise ay tiyuhin ni Torin? 

Ibang klaseng Devaro 'to, nagsama pa talaga siya ng kamag-anak? 

Hindi ko alam kung bakit pero hindi ako agad nakagalaw nang makita kong nasa akin ang mga mata ng tito ni Torin. 

Napakurap ako. 

Nagtaka. 

Ang wirdo ng tito ni Torin. Hindi ko alam kung bakit pero hindi niya inaalis ang tingin sa akin. 

Kinuha ko ang pagkakataon na iyon para ngitian siya. Pero imbes na gantihan ako ng ngiti ay nag tiim-bagang ito. 

Nangunit ang noo ko. 

Nasa dugo na yata ng Devaro ang pagiging wirdo. Kung sa bagay, naiintindihan ko kung bakit hindi pa ako pinakikilaka ni Torin sa kanya. Hindi pa kami opisyal na magkasintahan para gawin niya iyon. Pero, hindi manlang ba ako nito tatanungin kung sino ako at kung bakit ako na rito? 

Batid kong bukod sa akin ay wala nang ibang babae rito. Ganun ako nangtiwala kay Torin. 

Alam kaya ng tito Blaise niya ang tungkol sa amin?