LOGIN“Hey, you're mad again? I thought bati na tayo?”Sinamaan ko siya ng tingin. “Layuan mo ‘ko. Do’n ka sa Tine mo!” inis kong sigaw dito nang lalapit na naman siya.“Tine is nothing. I already made it clear.” Sinubukan niyang lumapit ulit pero pinagbabato ko siya ng mga unan kaya't tumigil na lang siya. “Hey, what's wrong with you?”“Mukha mo.” Itinapon ko sa kanya ang huling unan bago lumabas ng kwarto.“Honey, what's going on?” tanong niya habang sumusunod sa ‘kin. “We're already fine earlier. Now you're mad again.”“Tigilan mo ‘ko. Didikit-dikit ka sa ‘kin pagkatapos mong kandungin si Tine. Nakakadiri ka.”“Then, I'll take a bath for you,” sagot niya pero umirap lang ako at mas binilisan ang lakad. “Hey, careful.” Hinuli niya ang braso ko dahil muntik na ‘kong matapilok dahil sa sobrang pagmamadali ko.Hindi ko alam pero naiinis talaga ‘ko sa kanya. Akala ko okay na eh, pero nakita ko lang ang mukha niya ay na
From: Honey I didn't wake you up because I know that you're tired.From: Honey I'm just at the company. Just come if you miss me.From: Honey By the way, good morning, just eat if you're hungry. Iyon ang bumungad sa ‘kin pagkabukas ko ng phone ko nang magising ako.Halos mangisay ako sa kama at agad na naisubsob sa unan ang mukha.“Hayop ka talaga! Bakit ka naman kasi ganito?”“Good morning Ma'am Raye,” bati sa ‘kin ng mga katulong nang bumaba ako matapos pakalmahin ang sarili at makapag-ayos.Naligo na rin ako at baka maamoy nila ‘ko.“Raye na lang po,” payo ko. Mas matanda kasi sila sa ‘kin at medyo off na tinatawag nila ‘kong ma'am. “Nga pala, kanina pa umalis si Ryl?”“Opo, ibinilin niya nga pong hayaan muna kayong matulog at pakainin na lang kayo kapag nagising na kayo,” sagot ng isa sa kanila. Mukhang nasa early 30s pa lang siya at siya ang pinakabata sa kanila.
“Anak, gusto ko lang makita si Rye.”Umismid ako. “Gusto ka ba niyang makita? Nakalimutan mo na ba ang nangyari no'ng nagpakita ka sa kanya? Alam mo rin ba kung ilang araw bago niya tuluyang makalimutan yun? Alam mo ba kung ga'no kasakit makita na nasasaktan siya ng paulit-ulit dahil sa sarili niyang nanay.” Agad kung pinunasan ang luha ko. “Umalis ka na.”“Hindi ako aalis,” matigas niyang saad.“Umalis ka na!” sigaw ko sa kanya.“Just leave. Don't wait that I send you to jail that even you're lawyer couldn't help you.” Isang malamig na boses ang nagsalita sa likuran ko. Agad ko iyong nakilala lalo na ng makalapit siya at maamoy ko siya. Agad na pumuwesto ang kamay niya sa bewang ko at seryosong nakatingin kay mama.Inalalayan ng abogado niya si mama paalis kaya't agad na tumulo ng sunod-sunod ang mga luha ko.“Hey, calm, they are not here anymore.” Hinawakan niyang mga kamay ko dahil sa panginginig nito, pero nanatili
“Nay Cleofe, may tanong po ako.” Wala kasi si Ryl ngayon at ang matandang Mayordoma ang nakita ko na parang pwedeng guluhin. Siya yung sumalubong sa ‘kin noon at naghatid sa kwarto ni Ryl.“Ano ba iyon ining?” Lumapit siya sa ‘kin at umupo sa tapat ko.“Matagal na po kayo dito?” pauna kong tanong.“Aba'y oo, galing pa ‘ko sa mansyon ng mga magulang niya, dose pa lamang si Sir Stefano no'ng nagsimula akong maglingkod sa pamilya.”Ah, reliable sources, pwede na ‘to.“Ano po si Ryl noon? Ibig ko pong sabihin, kasi parang kakasimula pa lang namin, hindi ko pa siya masyadong kilala. Noong una kasi kaming nagkita ibang-iba siya kesa ngayon.” Parang nung una cool lang siya at parang wala pang pakialam sa mundo—sa ‘kin, pero ngayon, super clingy niya na at super landi.Mahinang natawa si Nanay Cleofe, “Aba'y iyan si sir ay puro trabaho ang alam noon. Minsan lang iyang mapunta rito noon. Kapag nandito siya ay nasa kwarto lang siya, kung ‘di tumutugtog ay may mga papeles na binabasa. Masyado si
Nakatitig lang ako sa kanya, hindi mawari kung ano ang gagawin at isasagot, para bang hirap na hirap siya at gutom na gutom, hanggang sa unti-unti akong tumango ng hindi ko namamalayan.Tumayo siya sa harap ko at yinakap ang bewang ko. “Do you want to do it here or in a more comfortable place, hmm?” Nagsimula siyang halik-halikan ang pisngi ko at gumuhit na naman ng bilog sa bewang ko.Hindi niya na hinintay ang sagot ko at agad akong binuhat at lumabas kami ng banyo.Ipinatong niya ‘ko sa kama at pumatong sa ‘kin.“You won't regret this, right?” tanong niya.Hindi ko alam ang isasagot kaya't hinuli ko na lang ang labi niya at nagsimulang halikan siya.“Even if you will, I won't let you escape from me,” seryosong pahayag niya nang maghiwalay ang mga labi namin.Dahan-dahan niyang ipinasok ang alaga niya sa hiwa ko at napapikit na lang ako nang maramdaman ko ang sakit kahit pa hindi pa ito tuluyang nakakapasok.“M-masakit.” Unti-unting tumulo ang luha ko na kaagad niyang pinunasan. “I
Hindi ko alam kung pa'no kami ngayon. Kailangan ko siyang iwasan pero nakatira kami sa iisang bahay at natutulog sa iisang kwarto at kama.Isang araw ay natagpuan ko na lang ang sarili kong nasa date kasama siya. Muntik ko nang makalimutan na kasama pala iyon sa kontrata.Rule number 15: We must have a regular dateNasa isang expensive kaming restaurant sa isang five star hotel at nakasuot na naman ng matching na all black attire. Pinili niya ang pwesto na malapit sa bintana kaya't nasa ilaw ng mga building ang atensyon ko habang hinihintay namin ang pagkain.“Why don't you look at me? I'm sure enough that I'm more attractive than those nonliving creations.” Kunot-noo akong napalingon sa kanya at agad ring napayuko nang salubungin ako ng nakataas-kilay niyang mukha.Maya-maya lang ay dumating na ang order niya. Tahimik lang kaming kumakain at dahil sa sobrang sarap ng luto dito ay ‘di ko namalayang naparami na pala ang kain ko. Pag-tingin ko ulit ay ubos na ang napakarami niyang in-o







