Novels by pinkysebuc998

Hapon na naman at wala akong ibang ginawa sa bahay na ito kundi ang magmukmok. Iniwasan ko na rin ang masyadong magkilos-kilos dahil nangangalay na ang katawan ko, malapit na rin kasi akong manganak.Tiningnan ko ang malaking tyan ko. I smiled and gently caressed my tummy, feeling the life inside me."Ma'am, ito na po yung mansanas."Nilingon ko ulit si Manang Luz at kinuha sa ginang ang mansanas na binalatan nito."Ma'am, hanggang ngayon ba naglilihi ka pa rin?" natatawang tanong ng kasambahay sa akin."Hindi ko nga alam, Manang. Basta gusto ko lang na ganito yung mansanas, walang balat," tumigil ako saglit sa pagsasalita nang may sumagi bigla sa isipan ko.Parang may gusto akong tikman.Hinarap ko si Manang. "Pwede po bang pakilutuan ako ng chicken curry? I'm craving for that. So badly," nakangusong pakiusap ko sa kaniya.Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ng ginang. I know she can't resist me."O sige po Ma'am. Hintayin n'yo nalang po. Atsaka, baka si Madam mamaya-may

Pangatlong araw na naming nandito sa Hospital dahil sa balitang iyon na hindi naman namin alam kung sino ang nagpakalat. Hanggang ngayon, hindi pa rin maalis sa isipan ko ang nangyaring usapan namin ni Ashton."Anak, umiiyak ka na naman," puna ni Mama. Napatingin ako sa kanya bago ko dahan-dahang hinawakan ang aking pisngi. May luha na naman nga. Ngumiti lang ako ng pilit sa kanya."A-Ayos lang ako, Ma," sagot ko. Lumapit siya sa akin at mahigpit akong niyakap."I know you're not anak," sagot niya habang hinahaplos ang buhok ko.Doon na bumigay ang boses ko. "B-Bakit kasi gano'n Ma, e. Ang... hirap-hirap. Hindi niya man lang ako hinayaang magpaliwanag," muli akong nagsimulang humagulgol."You're crying to ease the pain pero h'wag naman sumobra, okay? Hindi naman natin alam kung ano talaga ang totoong nararamdaman niya kaya gano'n nalang siguro ang naging reaksiyon niya. But still, mali pa rin iyon. Tahan na Sandra," ani ng ginang. Alam na rin ni Mama kung anong nangyari at bakit bigla

"Sandra, anak..."Dahan-dahan akong bumangon nang biglang may humawak sa braso ko. Agad kong tiningnan kung sino iyon. Parang nanlambot ang buong katawan ko nang makita ko ang aking ina. Halatang galing siya sa pag-iyak dahil sa pamumula ng kaniyang mga mata. Inalalayan niya akong makaupo bago niya ako niyakap nang mahigpit.Kusa namang tumulo ang mga luha ko. Hanggang sa sunod-sunod na ang pagpatak niyon na tila gripo. Hinahaplos ni Mama ang likod ko para patahanin ako.Narinig naming tumikhim ang Doctor kaya lumingon si Mama sa gawi nito habang patuloy pa rin ang pag-alo sa akin."Mrs. Flores, maiwan ko po muna kayo," wika ng Doctor. Tumango lang si Mama bilang tugon. Narinig naming bumukas at sumara ang pinto ng kuwarto. Bahagya akong tumunghay at tiningnan si Mama."Anak, ano bang nangyari sa inyo ng asawa mo? Bakit kayo umabot sa ganito, huh?" tanong niya kasunod ang paghaplos ng buhok ko."Hindi ko alam kung bakit siya biglang nagkagano’n, Ma. Hindi naman siya gano’n no’ng umali

Bumungad sa akin ang magulong loob ng kuwarto namin. Basag-basag ang mga babasaging gamit at nagkalat ang matatalim na bubog sa sahig. There are also a few bottles of wine scattered on the floor. Ang iba ay nakatumba at ang iba naman ay basag na rin. Sobrang gulo at kalat, tila dinaanan ng isang malakas na bagyo ang silid na dati ay payapa.Anong nangyari? Bakit ganito?Dumako ang tingin ko sa kama namin. I saw my husband, Ashton, sitting there looking at me with his bloodshot eyes. Punong-puno ng sakit at galit ang kaniyang tingin.Ano ba’ng nangyari?Lumakad ako papasok, dahan-dahan ang bawat hakbang dahil sa takot. Napansin ko ang dugo sa kanang kamao niyang nakakuyom. Tumingin ulit ako sa kaniya. I was about to approach him but he stood up and turn his back on me. Nagtaka ako dahil sa malamig na inasal niya."Ashton..." Lumapit ako sa kaniya, sinusubukang abutin ang balikat niya."Stay away from me, Sandra," madiing wika niya at lumakad palayo sakin. He went to the cabinet and too