Adopted by my Billionaire Uncle
Born unwanted and raised in neglect, Seraphina grows up fragile, obedient, and starved of love until her parents sell her at eighteen to settle their debts. Sent to America believing she will belong to a cruel billionaire, she instead meets the powerful man who has secretly protected her all her life—her estranged uncle.
Cold yet unexpectedly gentle, he takes her into his mansion and gives her everything she has never known: safety, education, and care. Under his protection, Seraphina slowly blossoms from a naive, broken girl into a graceful and mature woman. But her innocence and quiet devotion begin to stir feelings in him that he is forbidden to have.
Bound by blood and duty, he forces himself to remain distant and seeks a suitable suitor for her, determined to secure her future and bury his emotions. Yet Seraphina refuses every match, unable to accept anyone else—because she has unknowingly fallen in love with the one man who saved her.
As both struggle to deny what they feel, their lives become a silent battle between duty and desire, forcing them to choose between moral boundaries and a love that was never meant to exist.
읽기
Chapter: Kabanata 6Pakiramdam ni Seraphina, parang bato ang kanyang mga binti habang papalapit siya sa lalaking nakatayo sa itaas ng hagdan. Bawat hakbang ay mabagal, puno ng alinlangan, at maingat. Ang echo ng kanyang sapatos sa marmol ay nagpaparamdam sa kanya ng sobrang liit. Parang bawat tunog ay sumisigaw sa kanya na siya’y naiiba at walang lugar sa paligid na ito.Gusto niyang magtanong ng maraming bagay, ngunit parang natrap ang boses niya sa pagitan ng lalamunan at puso. “Bakit… sobrang… laki?” naisip niya, hindi ang mansyon kundi ang presensya ng lalaki. Ang anino niya, nakabalot sa ilaw ng chandelier, ay tila buhay, matatag, at hindi basta-basta matitinag.Hindi gumalaw ang lalaki, ngunit tila alam niya ang lahat ng iniisip ni Seraphina. Ang kanyang postura ay perpekto, walang pagbabago, parang estatwa na may sariling aura ng kapangyarihan. Gusto niyang lumingon, umatras, ngunit ang kuryosidad ay nagpigil sa kanya.Nang mangahas siyang bumulong, halos sa sarili, ang boses ay nanginginig: “Excu
최신 업데이트: 2026-02-10
Chapter: Kabanata 5Mahaba ang biyahe.Hindi niya alam kung ilang oras na ang lumipas—walo ba? Sampu? Higit pa? Para sa kanya, parang isang mahabang pagitan lamang ng bawat paghinga. Ang oras ay tila natunaw sa monotony ng pag-ikot ng mga gulong at ugong ng makina.Paminsan-minsan ay pinipikit niya ang mata, ngunit hindi siya tunay na nakakatulog. Tuwing sisilip ang alaala ng bahay na iniwan niya—ang mga pader na may bakas ng kanyang kabataan, ang kusina kung saan siya unang natutong magluto, ang kanyang sariling kama na ngayon ay malamig at tahimik—kusang nagigising ang kanyang katawan. Parang may bahagi sa kanya na ayaw mawalan ng kontrol, kahit sandali lamang.Tahimik ang cabin. Mahina ang ugong ng makina. Paminsan-minsan ay may umiiyak na bata sa likod. May babaeng mahina ang boses na nanonood ng pelikula sa kabilang upuan. Normal na mundo. Ngunit hindi na siya bahagi noon.Mahigpit niyang hinawakan ang maliit na notebook sa bag niya. Ilang pahina na lamang ang may sulat. Karamihan ay listahan ng gas
최신 업데이트: 2026-02-10
Chapter: Kabanata 4Halos hindi natulog si Seraphina sa buong linggo bago ang pag-alis niya.Simula nang pumirma siya sa kontrata, tila naging mas tahimik ang bahay—ngunit hindi dahil sa kapayapaan. Kundi dahil tapos na ang lahat. Wala nang dapat pag-usapan. Wala nang dapat pag-awayan. Parang natupad na ang layunin ng bawat isa sa loob ng bahay na iyon, at siya… ay isa na lamang bagay na naipasa na sa bagong may-ari.Parang naibenta na sila ng isang gamit na matagal nilang gustong alisin. Isang lumang mesa na nakaharang sa sala. Isang sirang radyo na hindi na pinapansin. Isang responsibilidad na matagal nang pabigat.Wala nang galit.Wala nang sigawan.Wala na ring pakialam.Mas masakit pala ang katahimikan.Mas masakit ang pakiramdam na hindi ka na kailangang pagalitan dahil hindi ka na mahalaga. Mas masakit ang pakiramdam na wala nang nag-aaksaya ng emosyon para sa’yo dahil sa mata nila, tapos ka na. Nabayaran ka na. Naisuko ka na.Tuwing umaga, patuloy pa rin siyang nagtatrabaho. Parang walang nagbago
최신 업데이트: 2026-02-10
Chapter: Kabanata 3Dumating ang ikalabingwalong kaarawan ni Seraphina nang walang selebrasyon.Walang cake.Walang kandila.Walang bumati.Kung hindi niya pa nakita ang petsa sa lumang kalendaryo sa dingding, hindi niya pa maaalala na iyon pala ang araw ng kapanganakan niya.Maaga siyang nagising, gaya ng nakasanayan. Madilim pa ang langit nang bumangon siya mula sa manipis na banig. Tahimik niyang inayos ang kumot at naglakad papunta sa kusina.Walang laman ang ref.Walang kanin sa kaldero.Huminga siya nang malalim at kinuha ang bag niyang luma. May tatlong trabaho siyang papasukan ngayong araw—gaya ng araw-araw.Habang naglalakad papunta sa sakayan, napansin niyang mas malamig ang hangin kaysa karaniwan. Parang may kakaibang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag.Parang may mangyayaring masama.Ngunit sanay na siyang huwag pansinin ang mga ganitong pakiramdam. Sa buhay niya, palaging may masama.Sa café kung saan siya nagtatrabaho bilang waitress, tahimik siyang kumilos. Mabilis maglakad. Maingat mag
최신 업데이트: 2026-02-10
Chapter: Kabanata 2Lumaki si Seraphina na parang anino sa sariling tahanan.Mula pagkabata, nasanay siyang tahimik. Hindi dahil likas siyang ganoon—kundi dahil iyon ang paraan para hindi mapansin. At sa bahay nila, ang hindi mapansin ay mas ligtas.Sa murang edad na lima, alam na niya ang ibig sabihin ng gutom. Hindi iyong simpleng gutom na may kasunod na hapunan, kundi iyong pakiramdam na matutulog kang kumakalam ang sikmura dahil walang natirang pagkain.Isang umaga, nakatayo siya sa kusina habang hawak ang maliit na mangkok. May kaunting lugaw sa kaldero. Maingat niyang sinalok ang natitira.“Akin ‘yan.”Napapitlag siya.Nasa likod niya ang ina—nakasimangot, nakahalukipkip.“M-Mama… gutom po ako,” mahina niyang sabi.Tinitigan siya ng ina mula ulo hanggang paa. Parang sinusukat kung karapat-dapat ba siyang kumain.“Maghihintay ka,” malamig nitong sagot. “Hindi ka priority.”Tahimik na ibinalik ni Seraphina ang sandok. Tumango siya kahit masakit ang lalamunan.Naupo siya sa sulok ng kusina at pinanood
최신 업데이트: 2026-02-10
Chapter: Kabanata 1Malakas ang ang buhos ng ulan nang gabing iyon—hindi simpleng ulan, kundi bagyong tila gustong lunurin ang buong bayan sa galit ng langit.Ang hangin ay sumisipol sa makitid na kalsada. Ang mga yero sa bubong ng lumang ospital ay kumakalansing sa bawat hampas ng hangin. Kumukurap ang ilaw sa loob ng delivery room, para bang anumang oras ay susuko na rin ito.“Doctor, mawawala na naman ang kuryente!” nag-aalalang sigaw ng isang nurse.“Maghanda kayo ng flashlight. Bilisan niyo,” sagot ng doktor habang pawisan ang noo.Sa gitna ng magulong gabi, may isang babae ang nakahiga sa delivery bed. Maputla ang kanyang mukha, pawisan, ngunit walang bakas ng emosyon ang kanyang mga mata. Parang hindi siya nanganganak ng anak—parang tinatapos lamang niya ang isang mabigat na obligasyon.“Konting tulak pa,” utos ng doktor. Pinapawisan at tila nahihirapanSumabay ang malakas na kulog sa huling sigaw ng babae.At biglang… namatay ang ilaw.Napuno ng dilim ang silid. Tanging ang liwanag ng kidlat mula
최신 업데이트: 2026-02-10
로그인
