Novels by Chy Pada

อาเธอร์ยิ้มกว้างอย่างสุภาพ “เป็นเกียรติมากครับ กระหม่อมยินดีจัดส่งให้ทุกเดือนครับ” เขาเว้นช่วงเล็กน้อยก่อนพูดต่อ “แต่ละขวดใช้ได้ประมาณสองสัปดาห์ครับ ที่กระหม่อมไม่อยากขายทั้งหมดทีเดียว เพราะอยากให้ประชาชนทั่วไปในหมู่บ้านและเมืองรอบข้างได้ใช้ของดีในราคาที่เข้าถึงได้ครับ”ทั้งพระราชาและราชินีมองหน้าอาเธอร์อย่างชื่นชม แววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ราวกับมองเห็นอนาคตอันสดใสของอาณาจักรที่เริ่มจากมือของเด็กหนุ่มเพียงคนเดียว“เด็กคนนี้... จิตใจดี มีวิสัยทัศน์ และไม่หลงในผลกำไร” พระราชากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่เปี่ยมเมตตา “อาณาจักรต้องการคนเช่นเจ้านี่แหละ ผู้ที่เห็นค่าของผู้คนมากกว่าทองคำ”พระราชาก้าวเข้ามาช้า ๆ เสียงรองเท้าหนังขัดเงาดังก้องไปทั่วห้องโถงรับแขก ทุกย่างก้าวของพระองค์มีพลังและความสง่างามจนอาเธอร์เผลอกลืนน้ำลายอย่างตื่นเต้นพระราชาเอื้อมมือไปที่อกเสื้อของตน ดึงตราสัญลักษณ์ทองรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวออกมา แสงจากหน้าต่างสะท้อนกับโ

ราชินีเอลิซาเบธยกถ้วยชาขึ้นจิบอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงรื่นเริงราวกับพูดคุยกับเพื่อนเก่า“ไม่อ้อมค้อมเลยนะ อาเธอร์... เจ้ายังมียาสระผมที่ว่านั่นเหลืออยู่หรือไม่? เราขอซื้อทั้งหมดได้มั้ย”เสียงเงียบไปชั่วครู่ อาเธอร์กระพริบตาปริบ ๆ อย่างไม่แน่ใจว่าตัวเองหูฝาดหรือเปล่า — ราชินีแห่งอาณาจักรยื่นข้อเสนอ “ซื้อเหมา” ยาสระผมของเขาอย่างหน้าตาเฉย!“เอ่อ... เหลืออยู่นิดหน่อยครับ องค์ราชินี” เขาตอบพลางเกาศีรษะ “ที่เอามาด้วยมี 39 ขวดครับ ถ้าพระองค์ต้องการ ผม... ขายให้ได้ครับ”“สามสิบเก้าขวดเหรอ...” ราชินีวางถ้วยชาลงอย่างสนใจ “แล้วราคาล่ะ?”“ก็... 7 เหรียญทอง กับอีก 80 เหรียญเงินครับ”เสียงของอาเธอร์ยังไม่ทันขาดคำดี จูเลียส ก็อ้าปากค้างแทบจะทำถ้วยชาในมือร่วง “เฮ้ยยยยย! สินค้าเวทมนตร์แบบนี้ ทำไมราคาถูกขนาดนั้น!”ราชินีหัวเราะเสียงใส “นั่นสิ ถ้าขวดหนึ่งราคา 10 เหรียญทอง เรายังคิดว่าคุ้มเล

“แน่นอนครับท่านแม่ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าสูตรนี้มันมี ‘ความลับของอาเธอร์’ อะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า”ราชินีหัวเราะคิกก่อนพยักหน้าให้ทหาร “ได้ พาเขาเข้ามาเลย”ทหารค้อมหัวรับคำสั่ง ก่อนรีบออกไป เสียงเกราะกระทบกันแผ่วเบาดังห่างออกไปเรื่อย ๆจูเลียสหันไปพูดยิ้ม ๆ กับแม่ “เอาเถอะครับท่านแม่ แต่ช่วยอย่ากรี๊ดลั่นวังอีกนะ ถ้าเขาเผลอคิดว่าโดนประหารชีวิตคงหนีออกนอกเมืองไปก่อนแน่ ๆ”ราชินีหัวเราะออกมาเสียงใส “ไม่หรอกลูก... ครั้งนี้เราจะให้รางวัลต่างหาก — สำหรับผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ราชินีในวัยกลางคนรู้สึกเหมือนสาวอีกครั้ง!”ภายในห้องรับแขกของวังหลวง กลิ่นหอมอ่อนของชาดอกไม้ลอยอบอวลไปทั่ว ผ้าม่านไหมสีครีมพลิ้วเบาเมื่อสายลมเช้าแทรกผ่านหน้าต่าง เสียงนกร้องจากสวนด้านนอกขับขานอย่างสงบงามแม้จะอยู่ในพระราชวัง แต่ห้องนี้กลับไม่ได้โอ่อ่าอลังการอย่างที่อาเธอร์คาดไว้ ตรงกันข้าม — ทุกอย่างถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่เปี่ยมรสนิยม โต๊ะไม้สักขัดเงา เบาะกำมะหยี่สีอ่อน

ยามเช้าของวันถัดมา แสงอาทิตย์แรกของวันลอดผ่านผ้าม่านสีครีมบางเบาในห้องพักของโรงแรม อาเธอร์จัดเก็บสัมภาระชิ้นสุดท้ายลงในกระเป๋าผ้า เตรียมตัวเดินทางกลับหมู่บ้านแสงจันทร์ในเช้าวันอันเงียบสงบแต่ยังไม่ทันได้ผูกเชือกรองเท้าให้แน่นดี เสียงเอะอะโวยวายจากชั้นล่างก็ดังขึ้น — เสียงฝีเท้าหนัก เสียงโลหะกระทบกัน และเสียงพูดคุยตะกุกตะกักของแขกที่พักอยู่ใกล้ๆ ทำให้บรรยากาศเงียบสงบเมื่อครู่หายวับไปในพริบตาก็อก ก็อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งร้อน อาเธอร์รีบเดินไปเปิดประตูแง้มออก เห็นพนักงานสาวของโรงแรมยืนหน้าเสีย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดบนขมับ“คะ...คุณอาเธอร์ พอดีมีอัศวินจากในวัง มาตามตัวคุณให้ไปพบค่ะ”“หืม? อัศวินจากในวังเหรอครับ?” เขาขมวดคิ้ว “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”“ไม่ทราบเลยค่ะ แต่ดูท่าพวกเขาจะรีบมาก...”อาเธอร์พยักหน้าเ

ทุกจานถูกจัดวางด้วยความละเอียดสูงสุด ราวกับแต่ละชิ้นเป็นงานศิลปะ ทั้งกลิ่น เสียง และสีสันผสมผสานกันอย่างลงตัวอาเธอร์เดินมาถึงจุดที่จูเลียสกำลังยืนคุยกับเพื่อนๆ“ว้าว! มาแล้วเหรอ อาเธอร์!” จูเลียสตาโตเล็กน้อยก่อนยิ้มกว้าง ทักทายอย่างเป็นกันเองเมื่อเห็นเด็กหนุ่มเข้ามา“นี่ของขวัญนะ พี่จูเลียส ไม่ได้แพงอะไรหรอกครับ เป็นสินค้าที่ผมจะวางขายในร้านของผม” อาเธอร์ยื่น กล่องไม้พรีเมียมบรรจุขวดยาสระผม ให้กับจูเลียสด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์คนรอบข้างที่เห็นเหตุการณ์ ถึงกับสะดุดตา “ทำไมเด็กนี่ถึงเรียกจูเลียสว่า ‘พี่’ ล่ะเนี่ย!?” เสียงพึมพำผสมกับสายตาตกใจเล็กน้อยจูเลียสหัวเราะเสียงดัง ฮ่าฮ่า พร้อมเอื้อมมือมารับกล่อง “ฮ่า ฮ่า นายยอมให้ฉันเป็นพี่แล้วสินะ ครั้งที่แล้วเรียกแต่ชื่อเอง” เขาหันไปให้เพื่อน ๆ ของเขาดู และชี้ไปที่อาเธอร์ “คนนี้ไง คนที่งานมหกรรมคนนั้น!”เพื่อน ๆ ต่างพยักหน้า “อ๋อออ… เสี่ยว… หลง… เปา…” ภาพของ ก้อ

“อาเธอร์ แอชฟอร์ด” เสียงประกาศดังขึ้นจนถึงลำดับสุดท้าย เป็นชื่อของอาเธอร์“ผลการทดสอบวัดพลัง...ระดับศูนย์” เจ้าหน้าที่อ่านต่อเสียงเรียบ แต่ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเป็นน้ำเสียงสดใส “ผลการทดสอบตลาดจำลอง... A+”เสียงฮือฮาดังขึ้นจากรอบด้าน ทุกสายตาหันมามองอาเธอร์อย่างตกใจและสนใจเด็กหนุ่มที่เพิ่งทำปากกาเป็นศูนย์กลางความสนใจในตลาดจำลอง… กลายเป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดด้านกลยุทธ์และไหวพริบเจ้าหน้าที่ยื่นซองเอกสารให้เขา “นี่เอกสารของเจ้า นำไปที่จุดลงทะเบียนได้เลยนะ”อาเธอร์เดินไปยังจุดลงทะเบียน ส่งซองให้เจ้าหน้าที่อีกคน หน้าตาเขายิ้มตื่นเต้นเจ้าหน้าที่เปิดซอง พลางหยิบการ์ดออกมาส่งให้ “อันนี้เป็น การ์ดประจำตัวพ่อค้า ของเจ้า ใช้ยืนยันตัวตนเวลาจ่ายภาษี ใช้เวลาเข้าตลาดหรือเข้าเมืองก็ได้ เป็นทั้งหลักฐานและสิทธิ์ของผู้ค้า”