Chapter: Chapter 10Inaya ako ni Xian na pumunta sa kanila dahil baka magtaka ang mommy at lola niya kung bakit bigla na lamang akong naglaho kagabi.Nasa sasakyan pa lang kami. Kinakabahan na ako.“What if tawagan mo na lang tapos sabihin mo na magkasama tayo?”“Don’t you think medyo nakakabastos naman kung hindi natin sila bibigyan ng proper explanation tungkol sa kung anong nangyari sa’yo kagabi?”“Sabagay.”Pinagmasdan niya ako.“Teka, don’t tell me you’re nervous?”“M-medyo…oo. Nakakahiya kasi bigla na lang akong nawala kagabi.”“Hindi sila magagalit, don’t worry.”Hinawakan niya ang kamay ko na kanina pa nanlalamig sa kaba. Sobrang nahihiya talaga ako.Papalapit na kami ng papalapit. Hanggang sa makarating na kami. Huminto ang sasakyan sa tapat ng mansion.May ilang tagasilbi na nakatayo sa labas. Sinalubong nila kami at binati.Pumasok kami.Gusto ko sana manatili na lang sa likuran ni Xian pero mapilit siya at hinahatak ako para sabay kami habang magka holding hands. Ang dami niyang arte. Para daw
Last Updated: 2026-08-29
Chapter: Chapter 9Nagising ako nang wala na si Xian sa tabi ko. Hindi ko alam kung sasampalin ko ba ang sarili ko o siguro sa susunod na makita ko ulit siya, kamao ko nang kakausap sa kanya. Kahit ang totoo ay wala rin akong sapat na lakas para masaktan siya.Pinaghahampas ko ang mga unan sa sobrang inis. “Great, Christine—”Sisigaw na sana ako, pero naudlot nang biglang magbukas ang pintuan at pumasok si Xian na may dalang pagkain.Ahhh, so hindi pala niya ako tinakasan kundi nagluto lang.“Good morning,” masaya niyang bati.“Same here.”“Ano’ng ginagawa mo sa unan?”“A-ah… pinapagpag ko lang. Maalikabok kasi, hehe.”“Oh, okay. Heto ang food mo. Kumain ka para naman manaba ka kahit papaano.”Biglang naningkit ang mga mata, “Insulto ba ‘yan?”Sa halip na sumagot, maingat niyang inilapag ang plato sa bedside table bago umupo sa tabi ko. Na para bang wala siyang narinig.“Talikod ka.”Napakunot ang noo ko dahil sa pagtataka. “Ha? Bakit?”“Basta, tumalikod ka na lang kasi.”“O-okay. Pag talaga ‘yan, kaloko
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 8“Huwag mo na akong pag-aalalahin nang ganoon ulit.”Hindi ako nakapagsalita kaagad. Hindi ko maikilos ang katawan ko. Ang tanging nararamdaman ko lang ay ang kabog ng sariling dibdib.Pero kahit na ganoon, pinilit kong bawiin ang sarili ko at nagawa ko pang pumiglas mula sa pagkakayakap niya.Hinarap ko siya. Gusto ko pa sana siyang kausapin, pero alam kong maling oras ito para kausapin siya.Sa halip, tinalikuran ko siya at nagdiretso na sa kwarto para kumuha ng pamunas. Bahagya pa akong natulala habang naghahanap ng towel.Totoo kaya na nag-aalala siya o nagpapanggap lang siya para makuha ang loob ko?Bumalik na ako para ibigay sa kanya ito.“Heto mag punas ka… muna…”Naabutan ko siyang nakahiga sa sofa at natutulog. Seryoso ba na pagod siya dahil hinanap niya ako? Parang hindi ako makapaniwala na gagawin iyon ng isang taong tulad niya.Nilapitan ko siya at naupo sa lapag sa tapat ng sofa. Inihawi ko ang buhok na nakaharang sa buhok niya. Bumagsak na ang ilang hibla nito dahil basa s
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 7“What do you mean? May kapatid si Xian?”Nagtawanan silang dalawa.“You’re kuya’s fiancée pero hindi mo alam na may nakababata siyang kapatid?” Sabay tawa pa nang malakas.Nairita naman ako nang makisabay sa tawa si Jessica.Inikrus ko ang braso at tiningnan sila nang masama. “Nag-e-enjoy kayo pagtawanan pagiging bobo ko, ganon ba? Sige, mag-enjoy kayong dalawa. Bahala na kayo diyan.”Aalis na sana ako pero pinigilan ako ni Jessica. “Teka, Christine. Masyado ka naman seryoso. Nagbibiro lang naman kami.”“Seryoso ka ba, Jessica? Nagbibiro? Alam mo ba kung anong pakiramdam ang maghanap ng taong walang pakialam sa'yo tapos nagpapakasaya lang pala kasama ang kung sinong lalaki? Hindi, di ba?”Naramdaman nila pareho na seryoso na ako dahil sa tono ng pananalita ko, kaya tumigil sila pareho sa pagtawa.“Teka… hinahanap mo ako?”“Ano sa tingin mo ang ginagawa ko dito sa labas sa dis-oras ng gabi, tumakas sa party na dapat ini-enjoy ko, nakalimutan ang kumain, at kontakin ka ng napakaraming be
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 6Kung ganoon, alam pala nilang lahat ito. At na-set up ako?!Hindi agad ako nakapagsalita. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat na magiging reaksiyon ko.So, I looked at Xian while trying to process everything. There’s a part of me na nag-e-expect na sana may biglang sumigaw ng ‘it’s a prank’. Pero mukhang seryoso ang lahat.Nagdoble pa ang kaba ko nang maghiyawan ang mga tao.“Say, yes!”“Yes, na ‘yan!”Parang biglang umiikot ang paningin ko, dahilan para mawalan ako ng balanse. Natumba ako pero mabuti na lamang ay nasalo agad ako ni Xian.Agad nagbukas ang mga ilaw na nakapatay kanina at dahan-dahan akong binuhat ni Xian papunta sa upuan.“Ikuha niyo siya ng tubig!” sigaw ng mommy niya.Agad na nanakbo ang isa sa kanila at inabot ang tubig kay Xian. Pinainom niya ako.“Ayos ka lang? Masama ba ang pakiramdam mo?”Hindi ako nagsalita. Sa halip ay tiningnan ko lang siya. Pinagmasdan ko nang mabuti ang mukha niya na parang seryoso ang pag-aalala.Lumapit sa akin ang mommy niya. “Iha, hindi
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 5“Oh, bakit lugmok ka diyan? May problema ba?” bungad ni Jessica pagbukas niya ng p***o.“Andiyan ka na pala. Ano ulam natin ngayon?”“Magluluto na lang ako ng adobong manok.” Inilapag niya ang bitbit na ipinamili bago dumiretso sa akin sa sofa. “Ano’ng problema?”“Hindi ko alam kung matatanggal ako sa trabaho.” Ginulo ko ang buhok ko na parang nababaliw na. “Nakakabuang.”“Teka nga. Ano ba kasi ang nangyari? Saglit lang tayong nagkahiwalay. Don’t tell me may nangyari na naman?” nag-aalala niyang tanong.“Hindi ka maniniwala sa sasabihin ko.”“Bakit? Ano ba iyon?”“Yung lalaking nakas*x ko kagabi, tangina, boss ko pala. Tapos gusto pa akong makita ng mga parents niya kasi nga ipinakilala niya ako bilang girlfriend niya. Nakakainis talaga!”Hindi agad nakapagsalita si Jessica. Halata rin ang pagkabigla sa kanyang mukha. “What the fuck?!” Sabay nagtawa.Baliw ba ‘to?“Baliw ka ba? Nai-stress na nga ang tao, natutuwa ka pa diyan?”“Bro, you just fucked your boss. Tapos ipinakilala ka pa ni
Last Updated: 2026-08-26
The Billionaire's Regret: I Am No Longer Your Fake Wife
Para kay Kiara Valencia, maliit na sakripisyo lang ang dalawang taon ng pagtitiis sa malamig na trato at pang-aapi ng mayayamang pamilya para sa lalaking mahal na mahal niya. Bilang asawa ng bilyonaryong si Nathan Montenegro, handa niyang harapin ang lahat ng panlalait ng ibang tao, dahil naniniwala siyang sapat na ang marriage certificate nila para patunayan na siya ang legal na Mrs. Montenegro.
Pero biglang nagbago ang lahat nang malaman ni Kiara na peke lang pala ang kasal nila. Ang bawat mga pangako ni Nathan ay plano lang pala para makuha nito ang buong mana at yaman ng pamilya Montenegro. Mas masakit pa rito, pati ang sarili niyang pamilya at mga kaibigan ay kasabwat sa panlolokong ito para manatili siyang sunod-sunuran sa bilyonaryo, habang palihim naman palang may minamahal na iba si Nathan.
Ngayong siya na ang may hawak ng sitwasyon, gagamitin ni Kiara ang kanyang bagong yaman at impluwensya para simulan ang isang matinding laban sa negosyo laban sa mga Montenegro. Handa siyang bawiin ang lahat ng investments at pabagsakin ang kumpanya ng lalaking sumira sa tiwala niya. Sa oras na magsimulang magkaproblema ang kumpanya ni Nathan at lumuhod ito sa harapan niya para magmakaawa, mananaig ba ang galit ni Kiara, o may puwang pa ang pagsisisi sa pusong tuluyan nang nasaktan at nagbago?
Read
Chapter: CHAPTER 12“Maam, ano ang ginagawa niyo dito mag-isa?” Lumapit sa akin si Ace mula sa likuran.“Pwede bang Miss Kiara na lang itawag mo? Masyado naman kasing pormal ang maam, e.”Nagkibit-balikat siya at naupo sa buhangin katabi ng bato na inuupuan ko. “Oh, bakit diyan ka naupo?” tanong ko.Napalingon siya dahil sa pagtataka. “Bakit, Miss Kiara? Wala naman ako ibang uupuan, e. Alangan tumabi ako sa inyo.” pagdadahilan niya.May point naman siya.“Bakit nga ba nandito kayo mag-isa?” tanong ulit niya.“May iniisip lang,” sagot ko bago bumuntong-hininga.“Mukhang…malalim yata ang iniisp niyo para mapag-isa kayo dito.”“Siguro nga.”Matamlay ang boses ko at siguro ay napansin din ito ni Ace. Hindi ko nga alam kung bakit ba wala akong gana magsalita ngayon. Siguro sobrang bigat lang talaga ng nararamdaman ko.Biglang tumayo si Ace at pinagpagan ang mga buhangin na dumikit sa kanyang short. Inilahad niya ang kamay niya sa harap ko na siya rin namang ikinabigla ko. Bago ko tanggapin ay tumingin muna ak
Last Updated: 2026-06-18
Chapter: CHAPTER 11Inilibot ako ni Ace pero hindi naman kami masyadong lumayo. “Pwede bang dito muna tayo kahit sandali? Gusto ko sanang hintayin ang pagsikat ng araw,” mahina kong sambit habang patuloy pa rin ang paghanga sa unti-unting pagsikat nito at ang kulay nito ay nagre-reflect sa tubig.“Sige po, maam.” Ibinaba ni Ace ang sagwan at tumanaw din sa pagsikat nito habang nakaupo siya sa kabilang banda ng bangka.“Ang ganda, diba?”Tumingin ako sa kanya pero nagtagpo ang mga mata namin dahil nakatingin pala siya sa akin.Umiwas siya agad ng tingin at nagkunwaring nakatingin na siya sa dagat. “A-Ah, opo. Grabe! Ang ganda naman noon, maam!”Napataas naman ang kilay ko at napangisi. Hindi ko napigilan ang mahinang pagtawa. Ang pangit naman niya magsinungaling, sobrang exaggerated ng acting skills.“Alam mo, mabuti pa magsagwan ka na lang. Nararamdaman ko na rin na medyo nagugutom na ako,” natatawa kong sabi.“Yes, maam!” Nagkunwari pa siyang sumaludo sa akin at muntikan mahulog. Mabuti na lang ay nabala
Last Updated: 2026-06-18
Chapter: CHAPTER 10Paggising ko, nag-unat ako ng bahagya bago imulat ang mga mata. Ang sakit ng katawan ko. HIndi naman ako napagod kahapon o kagabi. Hindi nga ako uminom.“Ah! Aray…” angal ko nang biglang sumakit ang likod ko.Alam ko na. Siguro dahil masyado ako malikot matulog kagabi. KAsi naman. Hindi ko alam paano ako pupwesto at anong pwesto gagawin ko dahil hindi ako makatulod. Gusto ko na nga magpasuntok kagabi para lang makatulog. Alang-alang sa beauty rest ko.Napukaw ng pansin ko ang ready-made breakfast sa beside table. Mayroon itong sliced banana, glass of milk, and sandwich with few slices of strawberries. Napangiti agad ako nang makita ito. Ang cute kasi ng pagkaka-arrange ng stawberries sa plate. Nakahugis puso ang mga ito.“Good morning, maam,” bati ni Manang Ester. “Sa tingin ko ay nagustuhan niyo ang breakfast na inihanda ko.” Malawak ang kanyang ngiti. Lumapit siya sa akin at kinuha ang ready-made breakfast na iyon para ilagay sa harapan ko.“Kanina pa po ba kayo diyan, manang?” tano
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: CHAPTER 9Gabi na at napagpasyahan ko na magkasiyahan muna kami kahit papaano kasama ng mga tauhan ng villa.Tahimik ko silang pinanood habang nagkakasiyahan. Hanggang sa nilaptan ako si Ace.“Maam, hindi magandang nagsasaya kami habang kayo nandito sa sulok,” aniya bago ako abutan ng barbeque na bagong ihaw lang. “Iniisip niyo pa rin ba ang asawa niyo?”Nabigla ako sa tanong niya kaya naman hindi ako agad nakasagot. Siguro ay napansin niya rin ang pagkabigla ko. Pero agad ko rin nabawi ang sarili mula sa pagkagulat. “Hindi ko siya asawa.”Tumango na lamang si Ace at yumuko na parang nagpipigil pa ng tawa. At napansin ko iyon. Tinaasan ko siya ng kilay at tiningnan ng masama. “At anong nakakatawa sa sinabi ko?”Umiling lang siya. “Wala po, maam. Sorry po. Di ko lang talaga mapigilang mapatawa sa kumpiyansa niyo po. Balita ko kasi mahal na mahal niyo yung asawa niyo na yon e—I mean si Nathan pala.”Hindi ko alam kung trip lang ba ako nitong lalaki na ito o talagang nakakatawa ang sinabi ko. Kung
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: CHAPTER 8“Manang, paki handa na ang pananghalian. Sasaglit lang ako sa labas para magpahangin,” baling ko sa katiwala ng villa na si Manang Ester. Abala ito sa pagpupunas ng mga cabinet na pinaglalagyan ng mga pigurin kaya bahagya ko siyang kinalabit.“Ay—Opo, Maam Kiara,” madaling sagot nito. Agad niyang binitawan ang ginagawa at nagtungo na sa kusina.Paglabas ko pa lang ng bahay, sinalubong na ako ng mainit na sikat ng araw. Pero kahit na masakit ito sa balat, hindi ko ito masyadong ininda dahil malamig naman ang simoy ng hangin dahil sa malakas na hampas ng mga alon.Sumilong ako sa ilalim ng puno ng niyog malapit sa tabing-dagat at maingat na naupo sa malaking bato sa ilalim nito. Sumayad sa pinong buhangin ang kulay dilaw kong bestida. Bahagya akong sumandal sa mismong puno habang nakatanaw sa matingkad na kulay asul na dagat. Kumikinang pa ito dahil sa katanghalian.Napapapikit na ako nang bigla akong makaamoy ng pabango. Agad ako nagmulat ng mata at pagbukas ko ng aking mga talukap, nak
Last Updated: 2026-06-13
Chapter: CHAPTER 7Nag-ayos na ako ng sarili habang hinihintay si attorney. Naupo ako sa harapan ng salamin habang pinapatuyo ang buhok ko. Hinila ko ang left side ng drawer at kinuha ang punit na piraso ng papel. Ang marriage certificate namin ni Nathan—ay mali, pekeng marriage certificate pala.Pinunit ko ito ng ilang beses pa hanhggang sa maliit na piraso na lamang bago ito kuyumusin at inihagis sa basurahan.Kinuha ko ang telepono mula sa ibabaw ng table. Ilang ring lang ay may sumagot na mula sa kabilang linya. Si attorney.“Maam Kiara,” bungad nito.“Anong balita, attorney? May update ka na ba tungkol sa mga Montenegro na ‘yan?”“I’m on my way. Magkita na lang tayo diyan. Sigurado akong matutuwa ka kapahg narinig mo ang lahat ng nangyari.”Masaya ako. Totoo ‘yon. Dahil alam kong hindi lang basta good news ang maririnig ko mula kay attorney. It will bring me satisfaction.“Sige, attorney. Aasahan kong ikakatuwa ko ang mga ‘yan.”“I’m sure of that, Maam Kiara.”Nang mamatay na ang tawag, may tinawag
Last Updated: 2026-06-12
Chapter: Chapter 11Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama habang umiinom ng wine. Nakasuot na ako ng bathrobe at hindi ko alam kung saan ko dapat ilagay ang atensiyon ko. Malakas ang ulan sa labas, pero kahit ganoon ay mas mabigat pa rin ang katahimikan sa loob ng silid.“Yssa…” tawag niya sa akin.Lumingon ako sa kanya at doon ko lang napagtanto na kanina pa pala siya nakatitig sa akin. Mabilis akong umiwas ng tingin nang makaramdam ako ng pagkailang.“H-ha? Bakit?” tanong ko, pilit na nagpapanggap na wala lang.“I just want to say sorry. Sa mga kasalanan ko sa’yo na hindi ko alam kung ano ba ’yon.” Bumuntong-hininga siya bago bahagyang yumuko. “Sa totoo lang, hindi na sa akin bago ang mga sinabi mo sa akin kanina. Marami na rin ang nakapagsabi sa akin noon. Kadalasan pa sa kanila ay pamilya ko.” Biglang naging malungkot ang tono ng pananalita niya.Napatingin ako sa kanya.Hindi ko inaasahan iyon. Sa pagkakakilala ko sa kanya, parang palagi siyang walang pakialam sa mga sinasabi ng ibang tao. Para ban
Last Updated: 2026-08-14
Chapter: Chapter 10“I like her, Mom.”Pareho kaming napatulala ng mommy niya.For a few seconds, parang tumigil ang buong mundo. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat—ang sinabi ni Patrick o ang paraan ng pagkakasabi niya nito. Walang pag-aalinlangan sa boses niya. Walang bakas ng biro. Para bang matagal na niyang pinag-isipan ang mga salitang iyon at ngayon lamang niya nagawang sabihin nang malakas.“What?” Napakurap ang mommy niya. “W-what did you just say?”Nanatili lang na nakatingin si Patrick sa kanya.“Gusto mo itong babae na ito?”“You heard it.”Napahawak ako sa braso niya.“Patrick…”Hindi niya ako nilingon. Nakatuon lamang ang mga mata niya sa mommy niya.“Patrick, ikakasal ka na!” Halos manginig sa galit ang boses ng babae. “Ano ba ang pumasok sa kokote mo para magustuhan itong babae na ito?”Napayuko ako.Hindi ko gustong marinig ang mga salitang iyon. Mas lalong ayaw kong maging dahilan ng pagtatalo nilang mag-ina.Bumaling ang tingin ng mommy niya sa akin. Matalim ang mga mata nito
Last Updated: 2026-08-13
Chapter: Chapter 9Habang nakatayo ako sa may malaking salamin at inaayos ang damit bago pumasok sa opisina, lumapit si Patrick mula sa likuran at niyakap ako. Hinalikan niya ang leeg ko at ngumiti bago may kunin sa bulsa.“Ano yan?”“Just wait.”Isinuot niya s akin ang isang makinang na kwintas kapares ang isang blue sapphire na hikaw. Kinuha niya ang palad ko at may inilagay.“Ano ‘to?”“Open and see.”Binuksan ko ang jewelry box at bumungad sa akin ang is pang klase ng hikaw na emerald green naman.Ibinalik ko agad ito sa kanya. “S-sorry… hindi ko tatanggapin ‘yan. Sobra na lahat ng ito, Patrick.”“Please… let me just this once. Ito na ang huling araw na magiging ganito ako sayo pangako ko yan sayo.” Hinawakan niya ako sa braso. “Please?”Tumango na lamang ako. “Okay.”’Saglit siyang natahimik bago magsalita ulit. “Saan mo gusto pumunta? May gusto ka ba gawin?” Sunod sunod ang tanong niya kaya wala na akong tsansa na sagutin bawat isa.Napakunot ang noo ko dahil sa pagtataka. “Ano’ng meron?”Sa halip
Last Updated: 2026-08-12
Chapter: Chapter 8Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama habang umiinom ng wine. Nakasuot na ako ng bathrobe at hindi ko alam kung saan ko dapat ilagay ang atensiyon ko. Malakas ang ulan sa labas, pero kahit ganoon ay mas mabigat pa rin ang katahimikan sa loob ng silid.“Yssa…” tawag niya sa akin.Lumingon ako sa kanya at doon ko lang napagtanto na kanina pa pala siya nakatitig sa akin. Mabilis akong umiwas ng tingin nang makaramdam ako ng pagkailang.“H-ha? Bakit?” tanong ko, pilit na nagpapanggap na wala lang.“I just want to say sorry. Sa mga kasalanan ko sa’yo na hindi ko alam kung ano ba ’yon.” Bumuntong-hininga siya bago bahagyang yumuko. “Sa totoo lang, hindi na sa akin bago ang mga sinabi mo sa akin kanina. Marami na rin ang nakapagsabi sa akin noon. Kadalasan pa sa kanila ay pamilya ko.” Biglang naging malungkot ang tono ng pananalita niya.Napatingin ako sa kanya.Hindi ko inaasahan iyon. Sa pagkakakilala ko sa kanya, parang palagi siyang walang pakialam sa mga sinasabi ng ibang tao. Para ban
Last Updated: 2026-08-11
Chapter: Chapter 7“Maupo ka diyan. I want us to have a serious talk.”Hindi ako agad gumalaw. Sa totoo lang, ayaw ko talagang maupo, lalo na’t labag sa loob ko na kausapin siya matapos ang lahat ng nangyari kanina.Tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa bago ako napairap. "Ano bang problema mo? Kailangan mo ba talagang sirain yung pintuan?”Bahagya siyang napabuntong-hininga. Hindi niya ako agad sinagot. Sa halip, tumingin siya kay Manang na nasa kabilang bahagi ng sala.“Manang, bring me some wine.”Agad naman siyang sinunod nito. Tumango si Manang bago mabilis na nagtungo sa kusina.Napairap ako.Tumayo ako at inikrus ang mga braso sa dibdib. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit kailangan pa niyang mag-inarte nang ganito. Siya na nga itong sumira ng pintuan, siya pa ngayon ang may gana na parang wala lang ang lahat.“If you want to drink, then drink. But don’t expect me na makikipag-usap sa’yo habang umiinom ka.”Napatigil siya at tumingin sa akin.“Do you really want a serious talk? Because I don
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 6Nang makapasok na kami sa may building, agad kami nagderetso sa may elevator at iniwasan ang mga reporter.“Bakit may reporter?” tanong ko sa kanya nang maksakay na kami sa elevator.“I don’t know. Guess I have to ask my mother.”Bumunton siya ng hininga bago dukutin ang cellphone sa bulsa.Ilang ring pa bago sumagot ang nasa kabilang linya. Agad na nagbago ang mukha niya nang magbukas ang elevator at mabilis na ibinaba ang tawag.Bumungad ang mommy niya na nakatayo at may malawak na ngiti. “Looking for me, son?”Bumunton ng hininga si Patrick bago lumabas ng elevator. Sinundan ko na lang siya.Nagderetso kami sa loob ng office. Pagdating doon ay bumungad sa amin ang babae na nakatayo sa glass window habang nainom ng wine.Nakasuot ito ng puting fitted na bestidang hapit na hapit sa kanyang katawan. Kahit nakatalikod ay kitang kita ang kurba ng kanyang katawan.Napahinto si Patrick at kita ang pagkagulat sa kanyang mukha. Hindi maipinta kung gulat ba siya o hindi natutuwa.“Gia?!”Hum
Last Updated: 2026-08-07
Bought By The Cold Billionaire: The Maid He Married
Si Celestine Alarice Reyes ay isang kasambahay na lumalaban sa buhay para mailigtas ang kanyang amang nasa ospital. Nang matanggap siya sa mansyon ng bilyonaryong si Lucian Kael Montecarlos, ang akala niya ay simpleng trabaho lang ang naghihintay sa kanya—hanggang sa makilala niya ang lalaking malamig, dominante, at sanay na walang kumokontra sa kanya.
Pero sa hindi inaasahan, ang kasambahay na dapat lang manatiling tahimik ang siyang hindi natitinag sa kanya. Habang lumalalim ang kanilang ugnayan, mas nagiging mahirap itago ang damdaming unti-unting nabubuo sa pagitan nila.
Hanggang sa isang alok ang magbago sa lahat—isang contract marriage na kapalit ng perang tutulong sa hospital bills ng kanyang ama. Isang kasunduang dapat ay tungkol sa negosyo lang, pero magiging simula ng komplikadong emosyon na hindi na nila kayang kontrolin.
Sa pagitan ng tungkulin, pride, at damdaming hindi dapat, isang tanong ang babago sa lahat.
Hanggang saan ka handang lumaban para sa pag-ibig na nagsimula lang sa isang kontrata?
Read
Chapter: CHAPTER 5Agad akong napalingon sa entrance ng ospital. Mabilis na nananakbo si Caleb papunta sa kinaroroonan ko. Nang huminto siya, hingal na hingal siya. Saglit siyang huminto para habulin ang hininga bago magsalita." Ayos ka lang ba? Pasensiya na masyado kasing traffic kaya natagalan ako." At dumako ang tingin niya kay Lucian. "Sino siya?""Si—""I'll give you ten more minutes to go back, Ms. Reyes." Pinutol niya ang sasabihin ko. Sabay tumalikod.Hinila ni Caleb ang braso ni Lucian. "Hoy, at sino kang akala mo para utusan siya ng ganyan?" sikla ni Caleb na halatang nainis sa tono ni Lucian.Napatigil si Lucian at humarap. Pinagpagan niya ang parte ng suit niya na nahawakan ni Caleb. Malamig ang ekspresyon ng mukha niya. "Ms. Reyes, pwede bang sabihin mo sa kaibigan mo na ayusin muna nag sarili niya bago ko sagutin ang tanong niya?""A-ah—Caleb, huminahon ka nga. Boss ko 'yan, ano ba. Kapag ako natanggal sa trabaho.""E ano naman? Kung siya rin naman ang boss mo, huwag na lang."Napaarko an
Last Updated: 2026-06-25
Chapter: CHAPTER 4Pinalipas ko muna ang oras kasama si papa bago ako nagpunta sa counter para magbayad ng lahat ng bills. Kailangan ko na magmadali dahil gabi na. Usapan namin ni Lucian na kailangan ko makabalik.Kinausap ko Dr. Castillo tungkol sa surgery ni papa dahil hindi rin ako kampante na umalis na hindi sine-settle lahat ng kailangan. "Doc, kayo na po muna ang bahala sa papa ko.""Bakit, Ms. Reyes? Hindi mo ba hihintayin na matapos muna ang surgery bago umalis?" nagtataka niyang tanong."Ah, doc, kailangan ko na po kasi umalis. Hanggang gabi lang po ako pinauagan ng boss ko.""Wala bang iba na pwedeng magbantay kahit kaibigan mo? Hindi kasi pwedeng mag-proceed ang surgery na walang bantay ang pasyente.""Iba po? T-teka, doc. May tatawagan lang po ako.""Sige, puntahan mo na lang ako sa kwarto na papa kung ano ang magiging lagay.""Opo, Excuse me po." Sabay tumalikod na ako.Lumabas ako ng hospital para tumawag. Ilang ring lang ay may sumagot na sa kabilang linya."Hello, Celest? Ano probelma at
Last Updated: 2026-06-25
Chapter: CHAPTE 3Sinundan ko si Lucian papasok ng Master's office. Tahimik lang siya. Nakarating na kami sa loob at naupo siya sa office chair bago yumuko para may kunin sa drawer ng desk. INilabas niya ang piraso ng papel.Ano kaya iyon?Tumingin siya sa akin at hinagod muna ako ng tingin. "What happened out there earlier, Ms. Reyes?"Napahigpit ang kapit ko sa damit. "S-sorry, sir. May personal matter lang po.""That should be really serious para mangyari ang insidenteng nangyari kanina. Dahil kung hinde, There will be no exception." Malamig ang kanyang tono. Seryoso siya.Nakayuko lang ako at hindi nakatingin. "Tungkol po kasi sa papa ko. Tumawag ang ospital at kailangan na ng agarang surgery para kay papa dahil malala na ang kalagayan niya."Biglang tumamlay ang mukha niya dahil sa sinabi ko. "Ganoon ba kalala?"Tumango ako. "Kaya ako nanlambot dahil hindi ko pa nga nababayaran ang bills namin noong nakaraang buwan sa ospital, biglang may urgent request na ng surgery." Huminto ako saglit bago muli
Last Updated: 2026-06-25
Chapter: CHAPTER 2Nagising ako bago pa man tumunog ang alarm ko.Ilang segundo akong nakatitig sa kisame ng maliit na kwarto habang pilit na iniisip kung nasaan na ako. Wala na ako apartment na inuupahan namin o sa plastik na upuan sa tabi ng kama ng papa ko sa ospital kung saan halos isang linggo na akong pabalik-balik. Nasa Montecarlos Mansion ako ngayon, at kahit gaano ko pa gustuhing isipin na masamang panaginip lang ang lahat, hindi mababago noon ang katotohanan.Dahan-dahan akong bumangon at agad na kinuha ang phone ko sa ibabaw ng side table. Ang una kong ginawa ay tingnan kung may mensahe mula sa ospital. Pero wala.Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o kabahan sa naging desisyon ko.Napabuntong-hininga ako bago tumayo at nagsimulang mag-ayos. Kailangan kong magtagal sa trabahong ito. Hindi mahalaga kung gaano kahirap o gaano kabigat. Dahil sa ngayon, ito na lang ang natitirang paraan para matulungan ko ang papa ko.Paglabas ko ng staff quarters, agad kong naramdaman ang pagiging abala ng
Last Updated: 2026-06-19
Chapter: CHAPTER 1Maaga pa lang, nagising na ako kahit pakiramdam ko hindi naman talaga ako nakatulog. Tahimik lang akong nakaupo sa gilid ng kama ng papa ko sa ICU habang pinapakinggan ang tuloy-tuloy na tunog ng monitor. Parang bawat beep na lumalabas doon, pinapaalala sa akin na nandito pa siya pero unti-unti nang nauubos ang oras niya. Hawak ko ang kamay niya kahit malamig na at mahina, na parang ako na lang ang kumakapit.“Pa…” mahinang tawag ko, pero hindi na siya sumagot. Alam ko naman na hindi na niya kayang sumagot, pero kahit ganoon, hindi ko pa rin mapigilang gawin ‘yon—ang tawagin siya. Para kasing kapag tinatawag ko siya, kahit sandali lang, baka maramdaman niya na nandito pa rin ako.May kumatok sa pinto at pumasok ang nurse na may dalang folder. Hindi ko na kailangang tanungin kung ano ‘yon dahil kabisado ko na. Bill na naman. Mas malaki na naman ito panigurado kaysa sa kahapon. “Miss Reyes, kailangan po ng partial payment today. Otherwise po, baka ma-limit na yung treatment options,” sa
Last Updated: 2026-06-19
LOGIN
