Chapter: CHAPTER 7CHLOE FONTILLANakatitig lang ako sa sahig habang nakaupo sa dambuhalang sofa sa loob ng master bedroom ni Sir Alex. Ang lambot ng tela, iyong tipong lulubog ka talaga kapag sumandal ka, pero tuwid na tuwid ang likod ko. Paano ba naman, basang-basa pa rin ng pulang wine ang suot kong uniporme. Kulay puti pa naman ito kaya kitang-kita ang malaking mantsa sa dibdib ko na dahan-dahang natutuyo at nanunuyo sa balat ko. Amoy maasim na ewan na rin ako dahil sa alak.Pero mas mabigat pa sa basang uniporme ang nararamdaman ko ngayon.Kanina, noong hinarap ni Sir Alex sina Marcus at Bianca sa harap ng maraming tao, pakiramdam ko ay huminto ang mundo ko. Akala ko talaga katapusan ko na. Sanay naman akong mapahiya, sanay akong tapakan nina Marcus simula nung iniwan niya ako sa ulan pagkatapos kong magpakapagod magtrabaho para sa kanya sa convenience store. Pero iba 'yung kanina. Harap-harapan akong minaliit sa harap ng mga mayayaman, tinapon ang wine na parang aso ako na pinalalayasan. At ang pi
Last Updated: 2026-06-18
Chapter: CHAPTER 6ALEXANDER VALDEMAR Hindi ko ugaling mag-aksaya ng oras sa mga bagay na walang direktang kita sa kumpanya, lalo na sa mga walang kuwentang social gathering. Kung hindi lang dahil sa mahalagang business merger na kailangan kong i-secure, hindi ko sasadyain ang gabing ito. Pero iba ang naging takbo ng gabi ko. Sa gitna ng maingay at mapagpanggap na bulwagan ng aking mansyon, isang pamilyar na pigura ang kumuha ng buo kong atensyon.Si Chloe.Noong unang araw na pumasok siya sa Valdemar Mansion para mag-apply bilang stay-in maid, akala ko ay isa lang siya sa mga ordinaryong aplikante na madaling sumuko sa bigat ng trabaho. Halata sa mukha niya ang matinding pagod at ang bigat ng mundong dinadala niya noon. Nakita ko sa background check na baon siya sa utang dahil sa ospital ng kanyang ina at kamakailan lang ay pinalayas ng gago niyang ex-boyfriend. Pero imbis na umiyak o magmakaawa, may kakaibang tapang sa kanyang mga mata na bihira kong makita sa ibang tao. Noong halos matumba siya sa pa
Last Updated: 2026-06-18
Chapter: CHAPTER 5CHLOE FONTILLANapakalaki pala talaga ng ballroom ng mga Valdemar kapag nakabukas ang lahat ng mga dambuhalang chandelier. Kulay ginto ang buong paligid, may banayad na tugtog ng violin, at nagkakatipon ang mga pinakamayayaman at pinakamakapangyarihang tao sa bansa. Lahat sila ay naka-gown at tuxedo, nagtatawanan habang may hawak na baso ng mamahaling champagne.Samantalang ako, heto, suot ang aking gray na maid uniform at puting apron, bitbit ang isang silver tray na puno ng mga wine glass.Medyo masakit pa rin ang ulo ko galing sa lagnat kahapon, pero tiniis ko. Hindi pwedeng mag-inarte ngayon dahil ito ang pinakamahalagang gabi para sa kompanya ni Sir Alex. Mula sa pwesto ko malapit sa buffet table, nakita ko si Alex na nasa gitna ng karamihan. Bagay na bagay sa kanya ang suot nitong itim na bespoke tuxedo. Mas lalo siyang mukhang dominant at seryoso habang nakikipag-kamay sa mga business partners niya.Ewan ko ba, tuwing tumitingin ako sa kanya, naaalala ko kung paano niya ako bin
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: CHAPTER 4CHLOE FONTILLANakalipas ang tatlong araw, at feeling ko ay tumanda ako ng sampung taon.Grabe, hindi nga nagbiro ang receptionist sa ahensya. Si Sir Alex ay hindi lang basta masungit—he is a certified control freak. Lahat ng bagay sa mansyon, may partikular na pwesto at tamang anggulo. Ang mga unan sa sofa ng sala, kailangang eksaktong nakatagilid ng forty-five degrees. Ang baso sa dining table, dapat walang kahit isang fingerprint. Kulang na lang ay magdala ako ng ruler at magnifying glass habang naglilinis.At ang pinakamahirap sa lahat? Halos hindi ako natutulog. Tuwing gabi, kapag tahimik na ang buong staff quarters, doon lang sumisiksik sa isip ko ang lahat. Ang mukha nina Marcus at Bianca na nagtatawanan habang pinalalayas ako. Ang sakit ng katotohanan na binalewala lang ang tatlong taon ko. Idagdag mo pa ang pag-aalala ko kay Nanay. Kahit naipadala ko na ang pang-down sa ospital, kailangan pa rin ng tuluy-tuloy na gamot.Kaya heto ako ngayon, alas-dos ng madaling-araw, nakatit
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: CHAPTER 3CHLOE FONTILLA"Pasensya na po, Sir. Hindi na po mauulit," mabilis kong sabi habang nakatungo pa rin ang ulo ko.Sobra ang kaba ko, feeling ko naririnig niya ang mabilis na tibok ng puso ko sa sobrang tahimik ng library. Hinintay kong sigawan niya ako o sabihing layas, gaya ng kwento ni Manang Elena tungkol sa mga naunang katulong. Pero ilang segundo ang lumipas at walang sumunod na salita mula sa kanya. Ang tanging tunog lang sa silid ay ang marahang pagpindot niya sa keyboard.Dahan-dahan kong iurong ang mga paa ko pabalik sa pinto, sinusunod ang turo na huwag siyang kakausapin o titingnan kung hindi naman kailangan. Pero bago ko pa man hawakan ang doorknob, muli siyang nagsalita."Who told you to leave?"Napahinto ako. Grabe, ang lamig talaga ng boses niya, parang galing sa freezer. Lumingon ako nang kaunti, hindi pa rin tuluyang itinataas ang paningin ko. "Akala ko po kasi...""I don't pay you to think, I pay you to work," pagputol niya sa sasabihin ko. "Ayusin mo ’yung bookshelf
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: CHAPTER 2CHLOE FONTILLAAlas-siyete pa lang ng umaga pero nakatayo na ako sa tapat ng Apex Employment Agency. Literal na hindi ako nakatulog. Buong gabi akong nakasandal sa may waiting shed, binabantayan ang maleta ko habang yakap-yakap ang sarili ko dahil sa lamig. Ang lagkit ko na, amoy ulan, at tuyo na ang mga luha sa pisngi ko.Sapo ko ang tiyan ko na kanina pa nagrereklamo. Gutom na gutom na ako, pero ang huling barya sa bulsa ko ay itinabi ko talaga para sa pamasahe papunta rito.Nang bumukas ang glass door ng ahensya, ako ang unang-unang pumasok. Nakita kong napataas ang kilay ng receptionist nang tingnan niya ako mula ulo hanggang paa. Sino ba namang hindi? Mukha akong pulubi na tinakasan ng tadhana. Lukot-lukot ang sapatos ko, basang-basa ang dulo ng maong ko, at gulo-gulo ang buhok ko."Yes? Mag-a-apply ka?" tanong ng babaeng may makapal na make-up, halatang walang interes sa akin."Opo. ’Yung sa Valdemar Residence po. Nakita ko po sa online listing niyo kagabi, urgent daw po," mabil
Last Updated: 2026-06-16
LOGIN
