روايات بقلم Precious Clarin

Pagkapasok na pagkapasok ni Celeste sa loob ng kanyang kotse matapos siyang ihatid ng driver ng pamilya mula sa Kapitolyo, doon pa lang siya nakahinga nang maluwag. Nanginginig ang dalawa niyang kamay habang nakahawak sa kanyang silver clutch bag.“Tell me to stop… and I swear to God, I’ll ruin us both anyway.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa utak niya ang bawat salitang binitiwan ni Governor Jace Matteo Adriano sa balcony. Hawak pa rin niya ang sariling mga labi—ramdam pa rin niya ang init at matinding diin ng halik ng lalaki. It wasn’t just a threat. It was a promise of destruction.“Ma’am Celeste, deretso na po ba tayo sa condo niyo?” tanong ng driver mula sa front seat.“Y-Yes, Kuya,” basag ang boses na sagot ni Celeste. “Sa condo na lang.”Habang nagbibiyahe pabalik, nakatitig lang si Celeste sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng kapitolyo na unti-unting lumalayo ay parang paalala na nakatali na siya sa isang gintong kadena. Hindi na lang si Tito Rodel ang kailangan niyang takasan

Pagsapit ng gabi ng Biyernes, nakatayo si Celeste sa harap ng full-length mirror sa loob ng kanyang kwarto.Suot niya ang isang floor-length navy blue silk gown na may manipis na straps at plunging neckline—bagay na pilit na pinabili sa kanya ni Tito Rodel. Bagsak ang tuwid niyang buhok sa likod, at minimalist lang ang kanyang alahas. She looked stunning, expensive, and untouchable. Pero sa loob-loob niya, pakiramdam niya ay isa siyang prutas na ihahain sa hapag-kainan ng mga buwaya.“Celeste! Bilisan mo riyan! Nakahanda na ang sasakyan sa ibaba!” bulyaw ng kanyang Tito Rodel mula sa hallway.Ipinikit ni Celeste ang kanyang mga mata nang ilang segundo, huminga nang malalim, at kinuha ang kanyang silver clutch bag.“Pababa na, Tito,” malamig niyang sagot.Ang Kapitolyo ay nagliliwanag sa gitna ng gabi. Ang Grand Ballroom sa ikatlong palapag ay puno ng mga kilalang pulitiko, mga kilalang negosyante, at mga prominenteng pamilya mula sa buong lalawigan. Ang ingay ng mga tawanan, tunog ng

“Celeste! Nasaan na ‘yung draft ng press release para sa housing project sa South District? Kanina pa naghihintay si Senator!”Napapikit nang madiin si Celeste De La Vega bago dahan-dahang ibinaba ang hawak niyang ballpen. Huminga siya nang malalim, inayos ang pagkakatupi ng kanyang dress shirt, at humarap sa bumukas na pinto ng kanyang maliit na opisina sa loob ng De La Vega Headquarters.Si Marissa—ang head secretary ng kanyang Tito Rodel—ay nakatayo sa may pintuan habang nakapamaywang at salubong ang mga kilay.“Matatapos na, Marissa. Inaayos ko lang ‘yung computation sa budget allocation,” mahinahong sagot ni Celeste. “Gusto kasi ni Tito Rodel na mukhang transparent ang report kahit alam naman nating pareho na lahat doon ay overstated.”“Diyos mio, Celeste! Huwag mo nga akong idadamay sa mga pinagsasasabi mo,” pabulong pero mabilis na saway ni Marissa habang nakatingin sa hallway. “Ayusin mo na ‘yan at dalhin mo sa main office. Mainit ang ulo ng Senator ngayon. Bwisit na bwisit sa