LOGINEksaktong alas-syete singkwenta ng umaga. Ang Grand Press Hall ng Kapitolyo ay parang isang nag-aalburotong bulkan. Puno ang buong silid ng higit limampung mamamahayag mula sa malalaking TV networks, pahayagan, at online news agencies mula sa buong lalawigan at Maynila. Ang patuloy na pagkislap ng mga camera flash, ang kalansing ng mga tripod, at ang maingay na bulungan ng mga newscaster ay nagpapabigat ng matinding tensyon sa hangin.Lahat sila ay narito para sa iisang dahilan: ang biglaang pagbagsak ni Senator Rodolfo De La Vega at ang misteryosong paglitaw ng kanyang paboritong pamangkin—si Celeste De La Vega—sa piling ng kanyang pinakamatinding kalaban sa pulitika, si Governor Jace Matteo Adriano.Sa likod ng pinto ng VIP Holding Room, nakatayo si Celeste sa harap ng salamin. Suot niya ang isang tailored ivory white blazer set na may itim na inner silk top. Maayos ang kanyang buhok sa isang sleek low bun, at ang kanyang labi ay nakapinta ng bold nude red. Mukha siyang isang elite
Tahimik at mabigat ang hangin sa loob ng grand hallway ng mansyon habang naglalakad si Jace patungo sa silid ng kanyang mga bisita. Sa likod niya, nakasunod si Celeste na hindi mapakali. Bahagyang nakayuko ang dalaga, pilit na iniiwasan ang mga matatalim na titig ng mga armadong guwardiyang nakatayo sa bawat sulok ng pasilyo.Ilang sandali lang, huminto si Jace sa harap ng isang malaking p***o. Inabot niya ang doorknob ngunit bago iyon pihitin ay lumingon muna siya kay Celeste."Stay behind me, Celeste. Don't say a single word unless I tell you to," malamig at utos na sabi ni Jace sa wikang Ingles.Kumunot ang noo ni Celeste at pilit na itinago ang inis. "Sila ba ang nagdala rito sa akin? Bakit mo kailangang mag-Ingles para lang ipamukha sa akin na hawak mo ang lugar na 'to?"Napaismid si Jace. "I speak the way I want in my own house. Just do as you're told."Itinulak ni Jace ang p***o at pumasok sa malawak na study room. Sa gitna ng kwarto, nakatayo ang dalawa niyang pinagkakatiwalaan
Ang bawat hakbang ni Celeste paakyat sa malawak na hagdanan ng mansyon ay parang paglakad patungo sa sarili niyang impyerno. Sa likod niya, nararamdaman niya ang titig ni Jace na sumunod pala sa kanya. Napahilamos siya sa sarili niyang mukha sa isiping hindi pala siya lulubayan ng lalaki. Nang marating nila ang dulo ng ikalawang palapag, huminto sila sa harap ng isang napakalaking pintuan na gawa sa maitim na narra at may nakakabit na biometric scanner. Inilagay ni Jace ang kanyang thumb sa scanner. Isang maikling tunog ng beep at pag-click ng mekanismo ang umalingawngaw sa tahimik na hallway bago dahan-dahang bumukas ang pinto.Pumasok si Celeste sa loob. Napahinto siya nang makita ang kabuuan ng master’s suite. Napakalawak ng silid. Ang dingding sa kabila ay gawa sa floor-to-ceiling glass panel na nakatutok sa kaakit-akit na ilaw ng siyudad sa malayo. Sa gitna ng kwarto ay nakatayo ang isang napakalaking king-sized bed na may itim na silk sheets. Sa gilid naman ay may malawak na wa
Bahagyang napanganga si Celeste, hindi makapaniwala sa narinig. “Nababaliw ka na ba, Jace?! Kakapirma ko lang ng kontrata at hatinggabi na! Hindi ako sasama sa’yo ngayon din!”“Hindi ako nagtatanong, Celeste,” malamig na tugon ni Jace habang dahan-dahang lumalapit sa kinaroroonan nito. “I gave you a choice to sign. But living under my roof? That’s non-negotiable.”“Bakit ba nagmamadali ka?!” sigaw ni Celeste, pilit na itinatago ang panginginig ng boses. “Ligtas ako rito sa condo ko!”Napaismid si Jace at mabilis na kinuha ang cellphone nito mula sa bulsa. May pinindot siyang ilang button bago iniharap ang screen kay Celeste. Isang realtime GPS tracking map at footage mula sa security camera ng kalsada ang nakatutok sa ibaba ng building ni Celeste.“Tingnan mo ’yan,” utos ni Jace.Kumunot ang noo ni Celeste at pinagmasdan ang screen. May dalawang itim na SUV na walang plaka ang nakaparada sa tapat ng entrance ng kanyang condominium building.“Mula nang umalis ka sa Kapitolyo, tatlong t
Pagkapasok na pagkapasok ni Celeste sa loob ng kanyang kotse matapos siyang ihatid ng driver ng pamilya mula sa Kapitolyo, doon pa lang siya nakahinga nang maluwag. Nanginginig ang dalawa niyang kamay habang nakahawak sa kanyang silver clutch bag.“Tell me to stop… and I swear to God, I’ll ruin us both anyway.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa utak niya ang bawat salitang binitiwan ni Governor Jace Matteo Adriano sa balcony. Hawak pa rin niya ang sariling mga labi—ramdam pa rin niya ang init at matinding diin ng halik ng lalaki. It wasn’t just a threat. It was a promise of destruction.“Ma’am Celeste, deretso na po ba tayo sa condo niyo?” tanong ng driver mula sa front seat.“Y-Yes, Kuya,” basag ang boses na sagot ni Celeste. “Sa condo na lang.”Habang nagbibiyahe pabalik, nakatitig lang si Celeste sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng kapitolyo na unti-unting lumalayo ay parang paalala na nakatali na siya sa isang gintong kadena. Hindi na lang si Tito Rodel ang kailangan niyang takasan
Pagsapit ng gabi ng Biyernes, nakatayo si Celeste sa harap ng full-length mirror sa loob ng kanyang kwarto.Suot niya ang isang floor-length navy blue silk gown na may manipis na straps at plunging neckline—bagay na pilit na pinabili sa kanya ni Tito Rodel. Bagsak ang tuwid niyang buhok sa likod, at minimalist lang ang kanyang alahas. She looked stunning, expensive, and untouchable. Pero sa loob-loob niya, pakiramdam niya ay isa siyang prutas na ihahain sa hapag-kainan ng mga buwaya.“Celeste! Bilisan mo riyan! Nakahanda na ang sasakyan sa ibaba!” bulyaw ng kanyang Tito Rodel mula sa hallway.Ipinikit ni Celeste ang kanyang mga mata nang ilang segundo, huminga nang malalim, at kinuha ang kanyang silver clutch bag.“Pababa na, Tito,” malamig niyang sagot.Ang Kapitolyo ay nagliliwanag sa gitna ng gabi. Ang Grand Ballroom sa ikatlong palapag ay puno ng mga kilalang pulitiko, mga kilalang negosyante, at mga prominenteng pamilya mula sa buong lalawigan. Ang ingay ng mga tawanan, tunog ng







