วันไนต์วาเลนไทน์ ( NC 18+)

วันไนต์วาเลนไทน์ ( NC 18+)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-20
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
79Bab
5.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

วันนี้วันแห่งความรักแต่ชีวิตรักของฉันจบลงเมื่อวาน วันเกิดของฉันเอง ของขวัญที่ได้รับกลับเป็นคำบอกเลิกอย่างเย็นชา ฉันเองเลือกผู้ชายไม่หล่อแล้วนะ เพราะไม่อยากมีชีวิตเหมือนเพื่อนคนอื่น ที่หลงคนหล่อจนเสียผู้เสียคน แล้วเป็นยังไง คนไม่หล่อแบบไอ้หมาเบียร์นั่นก็ทำให้ฉันเสียผู้เสียคนจนต้องเมาขนาดนี้ วันแห่งความรัก หึ! วันของคนไม่โสดแล้วคนโสดไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงอย่างฉันต้องมานั่งเมาอยู่อย่างนี้ไง เป้าหมายวันนี้ฉันต้องได้มีเซ็กซ์ ต้องได้ปลดปล่อย ขนาดของเจ้านั่นต้องไม่ต่ำกว่าห้าสิบสอง หรือมากกว่านั้น ฉันต้องการอะไรที่มากกว่านิ้วมือของตัวเอง ไอ้แฟนเก่าเฮงซวย ไอ้ผู้ชายหลอกลวง ใครจะคิดว่าจากที่จะมีผัวกลายเป็นว่า ว่าที่ผัวของตัวเองไปเป็นเมียของคนอื่น

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

No terceiro ano de casamento, quando o irmão mais velho de Ethan Soares faleceu, Luiza Mello pediu o divórcio.

Ethan franziu a testa, com uma expressão de pura incompreensão:

— Só porque eu levei um tapa para proteger a Gabi?

Gabi? Ele a chamava de forma tão íntima.

Mas Gabriela Lopes era, claramente, a esposa de seu irmão mais velho.

Luiza puxou os lábios num sorriso frio:

— Sim, exatamente por isso.

Como se fosse possível que um casamento fosse destruído por algo tão simples.

A marca vermelha daquele tapa, dada no hospital, ainda era visível no rosto marcante de Ethan, intensificando sua expressão séria.

Naquele momento, Ethan protegeu Gabriela de uma forma tão evidente que até a família Soares ficou surpresa. Todos, menos Luiza. Ela não demonstrou nem um pingo de surpresa.

Três dias antes, era o aniversário de casamento de Ethan e Luiza.

Ela havia preparado uma surpresa e pegado um voo para a cidade onde ele estava a trabalho. Porém, ao chegar, ouviu por acaso uma conversa entre ele e dois amigos.

— Ethan, não me leve a mal, mas fugir todo ano na data do seu aniversário de casamento não é certo. Você está sendo injusto com o esforço e a dedicação da Luiza.

O homem, normalmente tão elegante e sereno, tinha nos olhos um traço de tristeza:

— Você acha que eu quero isso? Se eu não fizesse isso... Ela jamais acreditaria que, nesses anos todos, eu nunca me envolvi de verdade com a Luiza.

— Ela? — O amigo, que parecia defender Luiza, demorou um segundo para entender, mas logo sua voz ganhou um tom de irritação e sarcasmo. — Tá falando da Gabriela? Ethan, você tá maluco? Vai esperar até a barriga da Gabriela ficar enorme na segunda gravidez pra finalmente cair na real?

Mudando o tom, ele continuou:

— E outra, você não tem medo de o Gustavo aparecer para te cobrar essa palhaçada?

— Ele não vai. — Ethan acariciou os dedos, distraído. — Desde que me casei com a Luiza, os dois brigaram feio. Faz três anos que nem se falam e até se bloquearam no celular.

Do lado de fora da sala, Luiza ouviu tudo. Apesar de manter a calma enquanto saía com passos firmes, seus dedos, ao lado do corpo, tremiam levemente.

Ela sabia que Ethan tinha tido alguém especial em sua vida.

Procurou por muitas respostas, mas ninguém jamais lhe disse quem era essa pessoa.

Ela havia cogitado várias possibilidades, mas nunca imaginou que sua rival fosse Gabriela.

E o pior: durante três anos, ela respeitou Gabriela como sua cunhada. Aquilo era humilhante demais.

Ao sair do clube, uma chuva torrencial caía. Luiza, indiferente, deixou-se molhar completamente, como se não sentisse nada.

Ela pegou um voo noturno de volta para Cidade A e, assim que chegou em casa, adoeceu.

Ficou de cama por dois dias com febre alta e só começou a melhorar hoje. Mas, assim que conseguiu se levantar, recebeu a notícia de que Antônio Soares, irmão mais velho de Ethan, havia sofrido um acidente.

Sete dias depois, o funeral de Antônio foi realizado em Cidade A.

Nos últimos dias, Luiza mal dormiu duas ou três horas por noite na mansão da família Soares. Após o funeral, ao sair do cemitério, ela estava tão exausta que parecia que seu corpo andava à frente enquanto sua alma ficava para trás.

O motorista já a esperava com o carro na entrada. Assim que entrou, Luiza fechou os olhos:

— Joaquim, me leve para casa.

— Não vai voltar para a Mansão dos Soares?

— Não, acabou para mim.

O funeral tinha terminado, mas os problemas da família Soares estavam longe de acabar.

Antônio, o primogênito, sempre foi tratado como o centro do universo.

Desta vez, sua morte foi resultado de um salto de paraquedas, forçado por Gabriela. O equipamento apresentou falha e ele caiu de uma altura fatal. Quando chegou ao hospital, não havia mais o que fazer. Os médicos não tentaram reanimá-lo, apenas prepararam seu corpo para o velório.

A raiva da família Soares contra Gabriela ainda estava em ebulição.

Luiza não tinha interesse em assistir a Ethan proteger outra mulher. Ela tinha suas próprias prioridades agora.

Mas, assim que o carro começou a se mover, a porta de trás foi aberta de repente.

Ethan estava do lado de fora, vestindo um terno preto sob medida, com sua postura alta e elegante. Seu rosto, normalmente impecável, carregava uma expressão rara de hesitação:

— Luiza, você está indo para casa?

— Sim.

Mal Luiza respondeu, percebeu com o canto dos olhos que Gabriela se aproximava ao lado de Ethan, acompanhada por um garotinho. Era Michel Soares, filho de Gabriela e Antônio, um menino de quatro anos, gorduchinho e fofo.

Antes que Luiza pudesse dizer qualquer coisa, Michel, com agilidade, subiu no carro, como se fosse a coisa mais natural do mundo, e disse sem cerimônia:

— Luiza, leva eu e a mamãe pra casa, por favor!

Luiza franziu levemente a testa e olhou para Ethan, buscando uma explicação.

Ethan apertou os lábios e respondeu:

— Meus pais ainda estão muito irritados. Vou deixar Gabi e Michel ficarem na nossa casa por um tempo.

Como se temesse que ela recusasse, ele acrescentou:

— Você quer ter filhos, né? Pode começar praticando com Michel.

Luiza quase riu. Mas, considerando que estavam no cemitério, achou que não seria apropriado.

Ethan estava deixando Gabriela e o filho dela em sua casa, enquanto ele voltava sozinho para a Mansão dos Soares para enfrentar a ira dos pais. Até que ele tinha coragem.

Quando chegaram em casa, parecia que Ethan já havia avisado. A empregada Maia tinha preparado o quarto de hóspedes.

Luiza ficou aliviada. Após tomar banho, desabou na cama e dormiu profundamente.

Quando acordou, já eram nove da noite. Assim que pegou o celular, recebeu uma ligação de sua amiga.

— O acordo de divórcio está pronto. Quer que eu envie para você dar uma olhada?

— Obrigada, Lilian. — Ainda com a voz sonolenta, Luiza respondeu suavemente. — Não precisa me enviar. Só mande alguém trazer para mim.

— Está com tanta pressa assim? Tem certeza disso?

Lilian Martin, uma advogada experiente, já havia lidado com muitos casos e temia que Luiza estivesse agindo por impulso:

— Ethan pode não ser o marido ideal, mas, de certa forma...

Luiza acendeu a luz, sentou-se na cama e, com a mente mais clara, interrompeu:

— Eu já decidi, Lilian. O Ethan se masturba vendo foto de outra mulher.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
79 Bab
บทที่ 1
บทที่ 1 คืนเร่าร้อน วันนี้วันแห่งความรักแต่ชีวิตรักของฉันจบลงเมื่อวาน วันเกิดของฉันเอง ของขวัญที่ได้รับกลับเป็นคำบอกเลิกอย่างเย็นชา ฉันเองเลือกผู้ชายไม่หล่อแล้วนะ เพราะไม่อยากมีชีวิตเหมือนเพื่อนคนอื่น ที่หลงคนหล่อจนเสียผู้เสียคน แล้วเป็นยังไง คนไม่หล่อแบบไอ้หมาเบียร์นั่นก็ทำให้ฉันเสียผู้เสียคนจนต้องเมาขนาดนี้ วันแห่งความรัก หึ! วันของคนไม่โสดแล้วคนโสดไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงอย่างฉันต้องมานั่งเมาอยู่อย่างนี้ไง เป้าหมายวันนี้ฉันต้องได้มีเซ็กซ์ ต้องได้ปลดปล่อย ขนาดของเจ้านั่นต้องไม่ต่ำกว่าห้าสิบสอง หรือมากกว่านั้น ฉันต้องการอะไรที่มากกว่านิ้วมือของตัวเอง ไอ้แฟนเก่าเฮงซวย ไอ้ผู้ชายหลอกลวง ใครจะคิดว่าจากที่จะมีผัวกลายเป็นว่า ว่าที่ผัวของตัวเองไปเป็นเมียของคนอื่น “พี่ไม่ได้ตั้งใจหลอกรินนะครับ แต่พี่เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าชอบเพศเดียวกันมากกว่า” “ไอ้เลว!” “อะไรนะครับ” ฉันเผลอด่าไอ้เลว ไอ้หน้าข้อศอกหมา ไอ้คนหลอกให้ฉันช่วยตัวเองตั้งหลายปีเพื่อรอเขา ผ่านมาสองปีที่คบกันหวังจะได้ขึ้นสวรรค์ด้วยเอ็นใหญ่สักครั้ง นอกจากไม่ได
Baca selengkapnya
บทที่ 2
“เชี่ย! ไม่เคยทำไมไม่บอก” เสียงเขาสบถพร้อมทั้งพูดอย่างไม่พอใจ ต้องบอกด้วยเหรอว่าไม่เคย“อื้อ...อื้อ” ริมฝีปากร้อนเข้าครอบครองส่วนปลายติ่งเสียว ดูดทักทายอย่างอ่อนโยน ครั้งแรกที่โดนดูด มันดีอย่างนี้เองสินะ เขาคลี่ลิ้นหนาให้ไล้ชิมทั่วทั้งกลีบดอกไม้ ความกระสันซ่านรุนแรงเข้าเล่นงาน จนฉันกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักล้นทะลักออกมา“แม่ง! ร้อนเร็ว” คำสบถแสนหยาบคาย แต่กลับสร้างความกระสันอยากในกายฉันอย่างที่ไม่เคยเป็น เขาดูดแรงขึ้นกว่าเดิม นิ้วเย็นเสียบเสยเข้ามาในร่องสวาทร้อน ๆ“เจ็บ!” ฉันร้องออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ไม่อยากให้เขารู้ว่าเจ็บกลัวว่าความสุขนี้จะจบลง“อย่าเกร็ง เดี๋ยวจะเลียให้ฉ่ำ” พูดไม่เพราะอีกแล้ว แต่ฉันกลับฉ่ำอย่างที่เขาว่า กระตุกเกร็งอีกหลายครั้ง สุขสมด้วยปลายลิ้นและปลายนิ้ว“โคตรหวานว่ะ” อีกแล้วพูดไม่เพราะทำไมเป็นคนแบบนี้ คำหยาบแต่โคตรชอบยังออกจากปากเขาไม่หยุด“อื้อ..” ฉันร้องครางอีกครั้งเมื่อเขาหมุนวนปลายนิ้วในร่องหลืบ ข้อนิ้วมือครูดกับร่องภายในจนฉันร้องออกมาไม่หยุด เสียวมาก เสียวซ้ำ ๆ มากเกินไป แบบนี้มันมากเกินไป ฉันจะขาดใจตายเอาได้ “คุณ...เสียบเถอะ ไม่ไหวแล้ว” ฉันร้องขออย่างลืมอา
Baca selengkapnya
บทที่ 3
“คุณอย่าตอดเกินผมไม่ไหว” ผมบอกเธอเสียงกระเส่าใบหน้างามกระสับกระส่ายไม่ต่างกัน โคตรดี ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้“พร้อมกันนะคุณ เสร็จพร้อมผม” ผมทำเธอแรงขึ้นกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อรัวเร็ว ความตอดรัดทำให้ผมเหงื่อทั้งตัวผุดออกมาทุกรูขุมขน แต่ความเสียวกลับทำให้ขนในกายทุกส่วนลุกชันเพียงไม่นานเราทั้งสองจับจูงกันไปยังสวรรค์ชั้นฟ้า พร่างพราวอย่างที่ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง ผมปลดปล่อยความใคร่สู่เครื่องป้องกันกอดกระชับเธอแน่น จูบที่ริมฝีปากอวบอิ่ม เนิ่นนานกว่าที่เราสองจะถอดออกจากกัน ผมกอดเธอไว้แน่นหลับไปด้วยความเพลีย ขอพักนิดหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นมาจัดการเธออีกสักรอบสองรอบ@หนึ่งเดือนผ่านไป ค่ำคืนวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนทำผมลืมไม่ลง ใบหน้าสวยของเธอยังคงติดตาและติดใจผม หลังจากรอบแรกผ่านไปรอบที่สองและที่สามของเราเกิดขึ้นอีกไม่นานหลังจากนั้น ผมไม่ได้ถามชื่อเธอ เธอเองก็ไม่ถามชื่อผม ในเมื่อเป็นแค่วันไนต์สแตนด์เรื่องราวระหว่างเราควรจะจบตั้งแต่ตอนนั้น ความสัมพันธ์แบบนี้จะไปกันรอดได้อย่างไร นั่นแหละ เราจากกันในเช้าอีกวัน เธอไม่ได้ถามผม ผมก็ไม่ได้ถามเธอ แต่ตอนน
Baca selengkapnya
บทที่ 4
บทที่ 3 ความทรงจำเดือนหนึ่งแล้วสินะ กับครั้งแรกที่แสนเร่าร้อนของฉัน คืนวันวาเลนไทน์ วันนี้เป็นวันที่ 14 มีนาคม หรือที่เขาเรียกว่าวันไวต์วาเลนไทน์ตามธรรมเนียมของญี่ปุ่นคือวันที่ผู้ชายจะตอบรับรักผู้หญิงที่มอบช็อกโกแลตให้เมื่อวันวาเลนไทน์หึ ทำไมผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายโดนเลือก ฉันจะไม่มีทางเป็นตัวเลือกของใคร ฉันต้องเป็นคนได้เลือกสิ“พี่ริน เอาอะไรดีคะ” เสียงเรียกของน้องเจน รุ่นน้องตามอายุแต่น้องมาทำงานที่นี่ก่อนฉัน เดือนหนึ่งแล้วสินะที่ย้ายมาอยู่เชียงใหม่เดือนหนึ่งแล้วสิกับวันไนต์แสนเร่าร้อนหลังจากครั้งแรกและครั้งนั้นฉันยุ่งมากเพราะเพิ่งย้ายมาทำงานใหม่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ กว่าจะปรับตัวกว่าจะเข้าที่เข้าทางก็เกือบเป็นเดือน คอนโดที่ฉันเช่าอยู่ไม่ห่างจากโรงพยาบาล และอยู่ที่เดียวกับน้องเจน ทำให้ฉันและน้องเจนเจอกันทุกวันจนสนิทกัน“อเมริกาโนร้อนค่ะ”“ขมกินไปได้ไง” เสียงบ่นของน้องเจนทำให้ฉันยิ้มไปด้วย ฉันเพิ่งย้ายมาทำงานที่เชียงใหม่ได้ไม่ถึงสามสัปดาห์ ตอนแรกที่จะมาทำงานที่นี่ยังกังวลใจเกี่ยวกับแฟนว่าต้องไกลกันจะทำอย่างไร ใครจะคิดว่าไม่ต้องทำอะไรเพราะมันมาขอเลิกก่อน ไอ้ค..ย ไอ้...แต่ก็นั่นแหละเพราะ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
“อ้าว ไม่โสดเหรอ” ภาพตรงหน้าทำให้ฉันต้องเลิกล้มความคิดทุกอย่าง เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งจูงเด็กหญิงตัวน้อยเข้ามา เขาอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างโยนแก้วกาแฟลงถุงขยะข้าง ๆ หึ ผู้ชายแม่งเลวทุกคน มีเมียแล้วยังจะมักมาก ผู้ชายดีมันไม่มีบ้างหรือไง ไม่เป็นเกย์ ก็ไม่โสด เสียแรงที่คิดถึงอยู่เป็นเดือนพอกันที วันนี้ทั้งวันฉันทำงานด้วยความหงุดหงิด ไม่น่าเชื่อว่าจะเจอกันที่นี่ฉันเกือบจะเรียกมันว่าพรหมลิขิตซะแล้ว ไงล่ะพรหมลิขิต เกือบลิขิตตัวเองให้เป็นเมียน้อยซะแล้ว อกหักเพราะเกย์ในวันวาเลนไทน์ มีวันไนต์กับคนแปลกหน้า แถมยังเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่โสด จังหวะนรกแท้ ๆ ชีวิตอีริน พระเจ้าไม่เคยเข้าข้างได้ลองของใหญ่แต่เป็นของต้องห้ามหลายวันผ่านไป ฉันว่าตอนนี้ฉันเริ่มปรับตัวได้บ้างแล้ว ไม่คิดถึงเขาเท่าเมื่อก่อนแล้ว ก่อนหน้านี้คิดถึงเขาทุกวันสามเวลาหลังอาหารตอนนี้ฉันคิดถึงเขาแค่อาทิตย์ละสามวันเท่านั้น วันไหนนะเหรอ วันนั้นแหละ วันที่อยากผ่อนคลายและเล่นกับตัวเอง พอเรื่องลามกไม่พ้นคิดถึงหน้าเขาทุกครั้งเลย เฮ้อ เหนื่อยใจกับตัวเอง อาจต้องหา
Baca selengkapnya
บทที่ 6
“เออ ผมอยากเช็ดตัว” เธอชะงักมือทันที เธอไม่อยากเช็ดตัวให้ผมเหรอ ช่วยไม่ได้แต่ผมเหนียวตัวจริง ๆ ไม่ใช่อยากจะแกล้งเธอ ตั้งแต่เช้าถึงตอนนี้ยังไม่ได้อาบน้ำเลย “ค่ะ” เธอรับคำจากนั้นตรงไปยังห้องน้ำ ถือกะละมังน้ำพร้อมทั้งผ้าขนหนูผืนเล็กสองสามผืน เธอถอดเสื้อผ้าผมอย่างชำนาญ อย่างว่าทั้งตัวมีผ้าแค่สองชิ้นทำไมจะไม่ชำนาญกันล่ะ ผมพยายามหนีบเจ้านั่นของผมไว้ เอาเข้าจริงก็อายเหมือนกันนะเนี่ย เธอเช็ดทุกอย่างรวดเร็วมืออาชีพจริง หยุดอยู่ตรงส่วนหนอนน้อยของผม “จะเช็ดไหม” เธอถามคงเพราะเห็นผมใช้มือปิดไว้ ผมค่อยปล่อยมือออก ตอนเข้าห้องน้ำก็เห็นมาหมดแล้ว เช็ดก็เช็ดวะ ผมนอนตัวตรงวางมือไว้บนที่นอน หลับตาลง เชี่ย! เช็ดแค่นี้ต้องชักเลยเหรอวะ “ต้องทำความสะอาดส่วนปลายด้วย” เธอตอบเสียงเรียบเอาวะชักก็ชัก แข็งแล้วอย่าว่ากัน เชี่ย! ไข่ต้องเช็ดขนาดนั้นเลยเหรอ เช็ดแรง ๆ ได้ไหมเบามือยิ่งสยิว “พอดีไข่คุณเปื้อนนิดหน่อย” เธอยังพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ ไข่กูเปื้อนอะไรวะ ช่างแม่งเปื้อนก็เปื้อน พยาบาลใช้ผ้าขนหนูแห้งซับให้ผมอีกรอบหนึ่ง
Baca selengkapnya
บทที่ 7
ผมนั่งเล่นโทรศัพท์ส่วนเธอก็นั่งอ่านนิยาย ผมแอบมองเธอบ่อย เมื่อไหร่จะกินน้ำกินท่าบ้างวะ เดี๋ยวนะเธอกินน้ำเปิดปากแค่นั้นแถมยังหันหลังให้ผมอีก ระวังตัวเกินเหตุมีพิรุธ “คุณผมง่วงแล้ว พาไปเข้าห้องน้ำอีกรอบหน่อยสิ” “คุณไม่ต้องเดินเดี๋ยวฉี่บนเตียงนั่นแหละ เดี๋ยวเท้าเจ็บอีก” หมดกันอดแอบดมอีกครั้งเลย “อะไร?” ผมถามเมื่อเห็นเธอยื่นกระบอกฉี่มาให้ผม “ฉี่ใส่ในนี้ไงคะ คนไข้เคยใช้ไหมคะ” “ไม่เคย จะใส่ได้เหรอครับดูมันเล็ก ๆ นะครับ” ผมแกล้งเพราะรู้ว่าใส่ได้ปกติถ้าเจ้าลูกชายไม่กร่างตัวมันก็เล็กไม่ใหญ่มาก “ใส่ได้ค่ะ ไม่เคยมีใครใส่ไม่ได้หรอกค่ะ” น้ำเสียงเธอเหมือนเริ่มรำคาญผมบ้างแล้ว ชอบจังว่ะ เสียงแบบนี้ “คุณช่วยหน่อยผมไม่ค่อยชิน” เธอเดินเข้ามาจับของผมยัดเข้าไปในกระบอกนั่น แต่ผมดันฉี่ไม่ออก “ทำไมไม่ฉี่คะ” เธอถามผมคงเพราะเห็นผมไม่ยอมฉี่ มันจะฉี่ได้ยังไงตอนนี้มันแข็งอยู่จะฉี่ออกได้ยังไงกัน แล้วคนทำให้มันแข็งดันลืมตัวไม่ใส่ถุงมือตอนจับใส่กระบอก “มันแข็ง ฉี่ไม่ออก คุณปิดม่านก่อนได้ไหม” ตอนนี้มันแข็งอยู่แ
Baca selengkapnya
บทที่ 8
“ผมง่วงแล้วหรี่ไฟให้หน่อยได้ไหมครับ ผมนอนไฟสว่างมากไม่ค่อยได้ คุณนอนตรงโซฟาก็ได้นะครับผมไม่ว่า” “ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันจะนอนได้ยังไงคะ ทำงานอยู่” ถึงเขาจะอนุญาตให้นอนแต่นี่เป็นเวลางานใครจะกล้านอน แล้วยิ่งนอนกับเขาสองคนในห้องนี้เนี่ยนะ เกิดผีผลักให้ฉันไปทำอะไรมิดีมิร้ายเขาจะทำยังไง ไม่นอน ห้ามนอน ง่วงแค่ไหนก็ห้ามนอน “ดีใจจังที่เจอคุณ” “คะ?” “หมายถึงว่าผมดีใจที่เจอคุณ” เขารีบบอกเมื่อฉันทำหน้าสงสัย อย่าบอกนะว่าเขาจำได้ ไม่น่านะ “นอนได้แล้วนะคะ คนไข้ต้องพักผ่อน” ฉันรีบตัดบทก่อนที่เขาจะพูดมากกว่านี้ “ผมยังไม่ง่วง ถามอะไรสักคำสองคำได้ไหมครับ” ฉันเม้มปากแน่น พูดมาขนาดนี้ใครจะไม่ให้ถามกันล่ะ “คุณโสดไหม” “...?” เจ้าชู้ผู้ชายเจ้าชู้แบบนี้หนีไปให้ไกลเลยภาริน เธออย่าไปสนใจเขา ถึงจะเอามัน ห...ใหญ่ อย่าไปสนใจอย่าไปหลงคารม “ผมจีบคุณได้ไหม” “คนไข้นอนเถอะค่ะ เดี๋ยวดิฉันไปเอายานอนหลับให้จะได้พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ” เจ้าชู้อุ้มลูกจูงเมียขนาดนั้นยังจะมาขอจีบพยาบาลอีก คนแบบนี้คลำไม่มีหางก็คงเอาหม
Baca selengkapnya
บทที่ 9
บทที่ 6 คนไข้ กวนใจ เธอคงไม่อยากทำความรู้จักผม หรือเธออาจจะมีแฟนแล้วก็ได้เรื่องของเราผ่านมาตั้งเดือนหนึ่งแล้ว วันนั้นมันก็แค่วันเหงา ๆ ของเราสองคน ส่วนวันนี้คนเหงาคงแค่ผมคนเดียว อยากจะนอนตะแคงหันหลังให้เธอ แต่ขาเจ็บ พรุ่งนี้ออกจากโรงพยาบาลดีกว่าไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้ายได้เจอกันแล้วแท้ ๆ นึกว่าเป็นพรหมลิขิต ที่ไหนได้เป็นแค่ เราคิดไปเอง ไม่ใช่พรหมลิขิตอะไรทั้งนั้น พยายามข่มใจนอนหลับแต่ก็นั่นแหละ แม่งพอได้เจอแล้วยิ่งนอนไม่หลับอยากได้แหละ อยากซ้ำ มึงไม่ได้ชอบเขาหรอก ถึงหน้าจะสวย นมจะโต ตูดจะงอน หอยจะหอม แต่มึงไม่ได้ชอบเขา มึงแค่เงี่ยน เข้าใจปะ ด่าตัวเองจนหนำใจแต่ยังนอนไม่หลับอยากเห็นหน้าเขาใส่หน้ากากหน้ากากก็ยังดีมึงเป็นเอามากกูแค่อยากเห็นหน้าไอ้ควาย! นอนมารขาวกับมารดำทะเลาะกันในหัวจนหนำใจ พวกมันทั้งสองก็สั่งให้ผมนอน นอนได้ยังไง ใจมันไม่สงบ อยากพักแต่แม่งแข็งจะตายห่า ทั้งตา ทั้งไอ้นั่น จะขยันกันแข็งอะไรนักหนาวะ คนยิ่งเครียด ๆ อยู่ด้วย ผมคว้าน้ำที่อยู่ใกล้ ๆ มาดื่มแต่เพราะโมโหและด้วยที่ตัวเองนอนด้วย น้ำเลยหกรดตัวเองหมดเลย“เชี่ย!” เผลออุทานออกมาอย่างเคยชิน“คุณเป็นอะไรค
Baca selengkapnya
บทที่ 10
หน้าอกเธอแนบชิดกับอกผม ส่วนล่างตรงกลางกายก็เหมือนกันแนบชิดสนิท ถึงจะมีผ้าจากกางเกงเธอกั้นขวาง แต่ก็โคตรดี ผมจูบเธออย่างอ้อยอิ่ง อยากใช้จูบเดียวให้คุ้มค่า เริ่มจากดูดกลีบปากล่างบน หยอกล้อเธอด้วยปลายลิ้น เธอเปิดรับลิ้นหนาของผมด้วยความเต็มใจลิ้นนุ่มของเราสองวิ่งไล่กันอยู่ในปากของเราสอง บางครั้งเธอหนีผม บางคราผมก็หนีเธอ บางครั้งเราสองต่างดูดดึงกันจนเกิดเสียง พักเหนื่อยหายใจเข้าปอดแต่ไม่ยอมผละออกห่างเมื่อเติมพลังเข้าเต็มปอดเราก็ไปต่อ ทั้งดูด ทั้งเม้ม ทั้งยิ้มให้กันอย่างคิดถึง หัวใจเต็มตื้นเพราะอะไรผมยังไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ผมแม่งโคตรมีความสุข จูบของเธอโคตรดี สาบานได้เลยถ้านี่ไม่ใช่โรงพยาบาลผมจะจับเธอกดจนจมเตียงจะแทงเธอให้ร้องคราง เหมือนอย่างที่เคยทำ“คุณ...คุณพอก่อน” เธอดันอกผม ใบหน้าเธอแดงเพราะความเขินอาย ยิ่งเห็นยิ่งอยากฟัด เธอจูบไม่เก่งแต่โคตรน่ารัก น่ารักไปหมด อยากฟัดทั้งคืน“คืนพรุ่งนี้ คุณไปเป็นพยาบาลพิเศษให้ผมที่คอนโดได้ไหม” ผมยังคงวนเวียนฉกริมฝีปากเธอไปด้วย พูดไปด้วยเธอพยายามดึงมือผมออกจากใบหน้าเธอ“ไหนบอกจูบเดียวไงคะ” เธอตีผมหลายที แต่เชื่อไหมไม่เจ็บเลยสักนิด ไม่เจ็บเลย“จูบเด
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status