วันไนต์วาเลนไทน์ ( NC 18+)

บทที่ 1 คืนเร่าร้อน วันนี้วันแห่งความรักแต่ชีวิตรักของฉันจบลงเมื่อวาน วันเกิดของฉันเอง ของขวัญที่ได้รับกลับเป็นคำบอกเลิกอย่างเย็นชา ฉันเองเลือกผู้ชายไม่หล่อแล้วนะ เพราะไม่อยากมีชีวิตเหมือนเพื่อนคนอื่น ที่หลงคนหล่อจนเสียผู้เสียคน แล้วเป็นยังไง คนไม่หล่อแบบไอ้หมาเบียร์นั่นก็ทำให้ฉันเสียผู้เสียคนจนต้องเมาขนาดนี้ วันแห่งความรัก หึ! วันของคนไม่โสดแล้วคนโสดไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงอย่างฉันต้องมานั่งเมาอยู่อย่างนี้ไง เป้าหมายวันนี้ฉันต้องได้มีเซ็กซ์ ต้องได้ปลดปล่อย ขนาดของเจ้านั่นต้องไม่ต่ำกว่าห้าสิบสอง หรือมากกว่านั้น ฉันต้องการอะไรที่มากกว่านิ้วมือของตัวเอง ไอ้แฟนเก่าเฮงซวย ไอ้ผู้ชายหลอกลวง ใครจะคิดว่าจากที่จะมีผัวกลายเป็นว่า ว่าที่ผัวของตัวเองไปเป็นเมียของคนอื่น “พี่ไม่ได้ตั้งใจหลอกรินนะครับ แต่พี่เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าชอบเพศเดียวกันมากกว่า” “ไอ้เลว!” “อะไรนะครับ” ฉันเผลอด่าไอ้เลว ไอ้หน้าข้อศอกหมา ไอ้คนหลอกให้ฉันช่วยตัวเองตั้งหลายปีเพื่อรอเขา ผ่านมาสองปีที่คบกันหวังจะได้ขึ้นสวรรค์ด้วยเอ็นใหญ่สักครั้ง นอกจากไม่ได

“คุณอย่าตอดเกินผมไม่ไหว” ผมบอกเธอเสียงกระเส่าใบหน้างามกระสับกระส่ายไม่ต่างกัน โคตรดี ไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้“พร้อมกันนะคุณ เสร็จพร้อมผม” ผมทำเธอแรงขึ้นกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อรัวเร็ว ความตอดรัดทำให้ผมเหงื่อทั้งตัวผุดออกมาทุกรูขุมขน แต่ความเสียวกลับทำให้ขนในกายทุกส่วนลุกชันเพียงไม่นานเราทั้งสองจับจูงกันไปยังสวรรค์ชั้นฟ้า พร่างพราวอย่างที่ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง ผมปลดปล่อยความใคร่สู่เครื่องป้องกันกอดกระชับเธอแน่น จูบที่ริมฝีปากอวบอิ่ม เนิ่นนานกว่าที่เราสองจะถอดออกจากกัน ผมกอดเธอไว้แน่นหลับไปด้วยความเพลีย ขอพักนิดหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นมาจัดการเธออีกสักรอบสองรอบ@หนึ่งเดือนผ่านไป ค่ำคืนวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนทำผมลืมไม่ลง ใบหน้าสวยของเธอยังคงติดตาและติดใจผม หลังจากรอบแรกผ่านไปรอบที่สองและที่สามของเราเกิดขึ้นอีกไม่นานหลังจากนั้น ผมไม่ได้ถามชื่อเธอ เธอเองก็ไม่ถามชื่อผม ในเมื่อเป็นแค่วันไนต์สแตนด์เรื่องราวระหว่างเราควรจะจบตั้งแต่ตอนนั้น ความสัมพันธ์แบบนี้จะไปกันรอดได้อย่างไร นั่นแหละ เราจากกันในเช้าอีกวัน เธอไม่ได้ถามผม ผมก็ไม่ได้ถามเธอ แต่ตอนน

“อ้าว ไม่โสดเหรอ” ภาพตรงหน้าทำให้ฉันต้องเลิกล้มความคิดทุกอย่าง เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งจูงเด็กหญิงตัวน้อยเข้ามา เขาอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างโยนแก้วกาแฟลงถุงขยะข้าง ๆ หึ ผู้ชายแม่งเลวทุกคน มีเมียแล้วยังจะมักมาก ผู้ชายดีมันไม่มีบ้างหรือไง ไม่เป็นเกย์ ก็ไม่โสด เสียแรงที่คิดถึงอยู่เป็นเดือนพอกันที วันนี้ทั้งวันฉันทำงานด้วยความหงุดหงิด ไม่น่าเชื่อว่าจะเจอกันที่นี่ฉันเกือบจะเรียกมันว่าพรหมลิขิตซะแล้ว ไงล่ะพรหมลิขิต เกือบลิขิตตัวเองให้เป็นเมียน้อยซะแล้ว อกหักเพราะเกย์ในวันวาเลนไทน์ มีวันไนต์กับคนแปลกหน้า แถมยังเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่โสด จังหวะนรกแท้ ๆ ชีวิตอีริน พระเจ้าไม่เคยเข้าข้างได้ลองของใหญ่แต่เป็นของต้องห้ามหลายวันผ่านไป ฉันว่าตอนนี้ฉันเริ่มปรับตัวได้บ้างแล้ว ไม่คิดถึงเขาเท่าเมื่อก่อนแล้ว ก่อนหน้านี้คิดถึงเขาทุกวันสามเวลาหลังอาหารตอนนี้ฉันคิดถึงเขาแค่อาทิตย์ละสามวันเท่านั้น วันไหนนะเหรอ วันนั้นแหละ วันที่อยากผ่อนคลายและเล่นกับตัวเอง พอเรื่องลามกไม่พ้นคิดถึงหน้าเขาทุกครั้งเลย เฮ้อ เหนื่อยใจกับตัวเอง อาจต้องหา

ผมนั่งเล่นโทรศัพท์ส่วนเธอก็นั่งอ่านนิยาย ผมแอบมองเธอบ่อย เมื่อไหร่จะกินน้ำกินท่าบ้างวะ เดี๋ยวนะเธอกินน้ำเปิดปากแค่นั้นแถมยังหันหลังให้ผมอีก ระวังตัวเกินเหตุมีพิรุธ “คุณผมง่วงแล้ว พาไปเข้าห้องน้ำอีกรอบหน่อยสิ” “คุณไม่ต้องเดินเดี๋ยวฉี่บนเตียงนั่นแหละ เดี๋ยวเท้าเจ็บอีก” หมดกันอดแอบดมอีกครั้งเลย “อะไร?” ผมถามเมื่อเห็นเธอยื่นกระบอกฉี่มาให้ผม “ฉี่ใส่ในนี้ไงคะ คนไข้เคยใช้ไหมคะ” “ไม่เคย จะใส่ได้เหรอครับดูมันเล็ก ๆ นะครับ” ผมแกล้งเพราะรู้ว่าใส่ได้ปกติถ้าเจ้าลูกชายไม่กร่างตัวมันก็เล็กไม่ใหญ่มาก “ใส่ได้ค่ะ ไม่เคยมีใครใส่ไม่ได้หรอกค่ะ” น้ำเสียงเธอเหมือนเริ่มรำคาญผมบ้างแล้ว ชอบจังว่ะ เสียงแบบนี้ “คุณช่วยหน่อยผมไม่ค่อยชิน” เธอเดินเข้ามาจับของผมยัดเข้าไปในกระบอกนั่น แต่ผมดันฉี่ไม่ออก “ทำไมไม่ฉี่คะ” เธอถามผมคงเพราะเห็นผมไม่ยอมฉี่ มันจะฉี่ได้ยังไงตอนนี้มันแข็งอยู่จะฉี่ออกได้ยังไงกัน แล้วคนทำให้มันแข็งดันลืมตัวไม่ใส่ถุงมือตอนจับใส่กระบอก “มันแข็ง ฉี่ไม่ออก คุณปิดม่านก่อนได้ไหม” ตอนนี้มันแข็งอยู่แ

บทที่ 6 คนไข้ กวนใจ เธอคงไม่อยากทำความรู้จักผม หรือเธออาจจะมีแฟนแล้วก็ได้เรื่องของเราผ่านมาตั้งเดือนหนึ่งแล้ว วันนั้นมันก็แค่วันเหงา ๆ ของเราสองคน ส่วนวันนี้คนเหงาคงแค่ผมคนเดียว อยากจะนอนตะแคงหันหลังให้เธอ แต่ขาเจ็บ พรุ่งนี้ออกจากโรงพยาบาลดีกว่าไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้ายได้เจอกันแล้วแท้ ๆ นึกว่าเป็นพรหมลิขิต ที่ไหนได้เป็นแค่ เราคิดไปเอง ไม่ใช่พรหมลิขิตอะไรทั้งนั้น พยายามข่มใจนอนหลับแต่ก็นั่นแหละ แม่งพอได้เจอแล้วยิ่งนอนไม่หลับอยากได้แหละ อยากซ้ำ มึงไม่ได้ชอบเขาหรอก ถึงหน้าจะสวย นมจะโต ตูดจะงอน หอยจะหอม แต่มึงไม่ได้ชอบเขา มึงแค่เงี่ยน เข้าใจปะ ด่าตัวเองจนหนำใจแต่ยังนอนไม่หลับอยากเห็นหน้าเขาใส่หน้ากากหน้ากากก็ยังดีมึงเป็นเอามากกูแค่อยากเห็นหน้าไอ้ควาย! นอนมารขาวกับมารดำทะเลาะกันในหัวจนหนำใจ พวกมันทั้งสองก็สั่งให้ผมนอน นอนได้ยังไง ใจมันไม่สงบ อยากพักแต่แม่งแข็งจะตายห่า ทั้งตา ทั้งไอ้นั่น จะขยันกันแข็งอะไรนักหนาวะ คนยิ่งเครียด ๆ อยู่ด้วย ผมคว้าน้ำที่อยู่ใกล้ ๆ มาดื่มแต่เพราะโมโหและด้วยที่ตัวเองนอนด้วย น้ำเลยหกรดตัวเองหมดเลย“เชี่ย!” เผลออุทานออกมาอย่างเคยชิน“คุณเป็นอะไรค