Novels by พีชพิงค์ เรนนี่ซีซั่น

เวลาผ่านไปจนในที่สุดความมืดก็มาเยือนหลังทานอาหารกันเสร็จพวกเราก็มานั่งล้อมรอบกองไฟพูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อย ในป่ามืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็นมีเพียงแสงสว่างจากกองไฟกองใหญ่เท่านั้น ทำเอานึกถึงวันที่หลงป่ากับสิงห์เพียงแต่วันนี้ไม่ได้รู้สึกกังวลเหมือนตอนนั้นแล้ว"มืดจังเลยแฮะ"พี่ตุลย์พูดพร้อมกับหันมองไปรอบ ๆ"นั่นสิ ในป่ามันมืดเร็วมากจนผมตกใจเลย"สิงห์คงนึกถึงวันที่หลงป่าสินะ"คงเพราะต้นไม้มันเยอะล่ะมั้ง"พี่ธันวาพูดก่อนจะดื่มน้ำเพราะในป่าเงียบสนิทพวกเราจึงได้ยินเสียงน้ำตกและเสียงพูดคุยกันเองได้อย่างชัดเจน ฉันมองไม้ฟืนที่กำลังถูกเผาไหม้และควันไฟที่กำลังช่วยไล่ยุงและแมลง"ได้เวลาแล้วมั้ง"สิงห์ว่าก่อนจะหันไปมองหน้าพวกพี่ ๆ ในขณะที่ฉันกำลังงุนงงเพราะไม่เข้าใจว่าพวกเขาหมายถึงอะไร"อือ"พี่ตุลย์พยักเพยิดหน้าเห็นด้วยกับสิงห์ส่วนพี่ธันวาก็แสดงสีหน้าเรียบนิ่งเหม

หลังจากกางเต็นท์เสร็จพวกเราก็ลงมาเล่นน้ำคลายร้อนกันเพราะตอนนี้ยังเป็นเวลาบ่ายอยู่อากาศยังคงร้อนถึงแม้ว่าจะอยู่ในป่าก็ตาม สายน้ำตกใสไหลยาวงดงามเกินกว่าจะบรรยาย ทันทีที่เท้าสัมผัสน้ำความร้อนก็มลายหายไปทันที"น้ำเย็นมากเลยแฮะ"พี่ตุลย์พูดทันทีที่เอาเท้าจุ่มน้ำแล้วเดินตามหลังฉันมาจนถึงบริเวณที่น้ำลึกถึงต้นขาและเพราะเขาสูงกว่าฉันมากน้ำมันเลยถึงหัวเข่าเขาเท่านั้น"ระวังด้วยนะ หินมันลื่น"พี่ธันวาที่เดินตามมาตะโกนบอกพวกเรา"ไม่ทันแล้วแหละ"ฉันพูดก่อนจะหัวเราะแล้วชี้ไปทางสิงห์ที่เดินนำไปเล่นน้ำก่อนใครแล้วลื่นหัวทิ่มเปียกปอนไปทั้งตัวแล้วเรียบร้อย บาปกรรมที่ว่าฉันซุ่มซ่ามมันตามทันเร็วจริง ๆ"ตรงนี้มีปลาด้วยแหละไอเดีย"สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นพลางกวักมือเรียกให้ฉันไปดู พี่ตุลย์ยื่นมือมาจับแขนฉันไว้แน่นระหว่างที่กำลังเดินคงเพราะเขาเป็นห่วงกลัวว่าฉันจะลื่นล้มแบบสิงห์"จริงด้วย โห...เยอะมากเลย

ฉันค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกอึดอัดเพราะขยับตัวไม่ได้ ดูท่าฉันคงจะหลับไปนานน่าดูถึงได้รู้สึกว่านอนเต็มอิ่มจนสดชื่นกว่าปกติ ฉันค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ก่อนจะพบว่าสาเหตุที่รู้สึกอึดอัดนั้นเป็นเพราะมีผู้ชายตัวใหญ่สามคนมานอนแออัดอยู่บนเตียงเดียวกันพี่ธันวานอนริมเตียงทางซ้ายถัดมาเป็นสิงห์ที่ถอยตัวลงไปนอนต่ำกว่าคนอื่นซึ่งอยู่บริเวณเอวฉัน ส่วนพี่ตุลย์นอนชิดขวาสุด ถึงแม้เตียงจะกว้างมากก็จริงแต่พอมานอนรวมสี่คนแบบนี้กลับรู้สึกอึดอัดชะมัดสองเท้าฉันค่อย ๆ เหยียบลงบนพื้นโดยเบาเสียงที่สุดเพราะกลัวว่าจะทำให้พวกเขาทั้งสามคนตื่น ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็คข้อความก่อนจะพบว่าเพื่อน ๆ ส่งข้อความมาหาเต็มไปหมดซึ่งฉันเองก็พอเดาได้ว่าเรื่องอะไรcutekwan : ส่งรูปภาพcutekwan : คืออะไรยะ เล่ามาเดี๋ยวนี้นะcutekwan : ส่งสติ๊กเกอร์ฉันหัวเราะเมื่อไล่อ่านข้อความของเพื่อน ๆ ทีละคนซึ่งทุกคนถามเรื่องเดียวกันหมดนั่นคือเรื่องที่พี่ตุลย์ลงภาพที่เขาถ่ายกับฉันไปเมื่อวันก่อน เพราะสัญญาณอินเตอร์เน็

หลังจากกลับมาถึงที่รีสอร์ทฉันและสิงห์ก็ถูกอาพจน์และน้าแป้งบ่นยาวตามคาด พวกเราไม่ได้เถียงหรือโต้แย้งอะไรเพราะเป็นฝ่ายผิดจริง ๆ กว่าจะได้มาอาบน้ำกินข้าวทำแผลก็ล่อไปเกือบครึ่งชั่วโมง"โอ้ย! เบามือหน่อยดิ"เสียงสิงห์ร้องโอดโอยในขณะที่พี่ธันวากำลังทายาตามแผลที่ถูกกิ่งไม้บาดจนเกิดเป็นรอยถลอก หลังจากอาบน้ำสระผมและทานข้าวกันเสร็จพวกเราทั้งสี่คนก็มากระจุกรวมตัวอยู่ในห้องเดียวกันซึ่งก็คือห้องที่ฉันพักนั่นแหละ"แค่นี้อย่าสำออย"พี่ธันวาว่าส่วนฉันกับพี่ตุลย์ก็ได้แต่หัวเราะท่าทางตลก ๆ ของสิงห์ที่กำลังเบ้หน้าเพราะความรู้สึกเจ็บบริเวณแผล"เสร็จแล้ว"พี่ตุลย์พูดหลังจากทายาที่แผลตรงหัวเข่าและข้อเท้าให้ฉันอย่างเบามือ คงเป็นเพราะสิงห์เดินนำหน้าคอยใช้มีดเคลียร์กิ่งไม้และหญ้าที่ขึ้นสูงให้ เขาเลยมีแผลเยอะกว่าฉันมากหลายเท่า"ขอบคุณนะ"ฉันเอ่ยคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้มพออาบน้ำสบายตัวทานข้าวจนอิ่มหนังตามันก็เริ่มหย่อนเพราะความเหนื่อยล

ฉันกระพริบตาถี่ ๆ หลังจากตื่นนอน อากาศตอนเช้าในป่าทำเอาหนาวสั่นไปทั้งตัวแถมยังรู้สึกคัดจมูกหายใจไม่ค่อยสะดวกนัก ภาพตรงหน้าฉันตอนนี้คือสิงห์ที่กำลังนั่งสุมกองไฟที่ใกล้จะมอดอยู่ พวกเราคงเหนื่อยและเพลียมากจนเผลอหลับไปนานกันทั้งคู่ แสงยามเช้าเริ่มส่องเข้ามาภายในป่าทำให้ตอนนี้สามารถมองเห็นอะไร ๆ ได้ชัดขึ้นแล้ว"ตื่นนานแล้วเหรอ"สิงห์สะดุ้งตัวโหยงเมื่อได้ยินเสียงฉันซึ่งเรียกเขาจากทางด้านหลัง"อืม เรานอนไม่ค่อยหลับ หนาวหรือเปล่ามาตรงนี้สิ"สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกดูเหมือนเขาเองก็คัดจมูกไม่ต่างกัน ฉันขยับเข้าไปใกล้กองไฟมากขึ้นตามคำเชิญชวนนอกจากลมหนาว ๆ แล้วยังมีเหล่าน้ำค้างเม็ดเล็ก ๆ ยิ่งทำให้รู้สึกเย็นไปถึงกระดูกดำ"รอสว่างกว่านี้แล้วเดินตามทางน้ำไปกัน"ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของเขา สองมือยื่นไปอังหน้ากองไฟเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้กับร่างกาย สิงห์ยื่นมือมาโอบไหล่ฉันไว้ร่างกายเราทั้งคู่เย็นเฉียบเพราะอากาศและน้ำค้าง ฉันทิ้งหัวพิงลงบนไหล่กว้างสายต

"งั้นเราถามก่อนนะ"ฉันพยักหน้าให้สิงห์แทนการตอบ เราสองคนถอยห่างออกจากกันนิดหน่อยแล้วเปลี่ยนเป็นนั่งหันหน้าเข้าหากันแทน ฉันมองหน้าเขาด้วยสายตาหวาดหวั่นเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าเขาจะถามอะไร"มีเซ็กซ์ครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่""ถามอะไรเนี่ย"ฉันตกใจนิดหน่อยกับคำถามถึงแม้จะแอบคิดไว้แล้วว่าเขาอาจจะถามอะไรประมาณนี้"ตอบมาเหอะน่า"สิงห์หัวเราะ"ตอนปีหนึ่ง"ฉันตอบคำถามตามความจริงเพราะไม่กล้าโกหก"หืม...""แล้วสิงห์ล่ะมีครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่""ไหงลอกคำถามกันเฉย"ฉันยักไหล่ ไม่ได้มีกฎบอกนี่น่าว่าห้ามลอกคำถาม"ตอนปีหนึ่งเหมือนกัน""อ่า...""ตอนนี้ไอเดียกำลังคบหรือคุยกับใครนอกจากพวกเราสามพี่น้องหรือเปล่า"คนตัวสูงมองหน้าฉันแล้วถามด้วยน้ำเสียงและแววตาจริง