Novels by พีชพิงค์ เรนนี่ซีซั่น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้นทำให้ฉันและพี่ตุลย์หันขวับไปมอง ฉันใช้จังหวะที่เขาเผลอดีดดิ้นจนหลุดจากการรัดกุมแล้วผลักตัวเขาจนจุดที่เราเชื่อมต่อกันหลุดออกก่อนจะรีบจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย พี่ตุลย์ยกยิ้มร้ายในขณะที่ฉันมองเขาอย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก กะจะเล่น ๆ เพราะอยากเอาชนะ แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะเลยเถิดไปไกล ใจกลางสาวที่ถูกเขารังแกยังรู้สึกร้อนวูบวาบไม่หาย "ใครอยู่ข้างในอะ สิงห์ลืมมือถือไว้ในห้องน้ำ จะรีบไปมหาลัยเนี่ย"เสียงของสิงห์ดังขึ้นข้างนอก ฉันพยายามมองหามือถือของเขาและพบว่ามันคือหนึ่งในของที่ถูกพี่ตุลย์ใช้มือกวาดทิ้งลงพื้นห้องน้ำไปแล้ว พี่ตุลย์จัดแจงเสื้อผ้าตัวเองก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องน้ำออก สิงห์เบิกตาโพลงตกใจเมื่อเห็นฉันอยู่ข้างในด้วย พี่ตุลย์มองสิงห์นิ่ง ๆ ก่อนจะแทรกตัวเดินผ่านเขาออกไปโดยไม่พูดอะไร "ทำอะไรกันอะ"สิงห์ขมวดคิ้วมองฉันสลับกับข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น "ไปถามพี่ตุลย์เอา"ฉันตอบเขาก่อนจะรีบจ้ำอ้าวออกจากห้องน้ำแล้วเข้าห้องนอนตัวเองทันที เกือบไปแล้ว ถ้าเมื่อกี้สิงห์ไม่มาฉันกับพี่ตุลย์ก็คง...ฉันนั่งทานอาหารเช้าโดยมี พี่ธันวา พี่ตุลย์ สิงห์

พี่ธันวาหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ฉันก็เลยมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากที่ว่ายน้ำเสร็จ ฉันสวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำ กะว่าอาบน้ำเสร็จจะวิ่งจู๊ดเข้าห้องนอน แต่ก็ดันเปิดประตูออกมาเจอพี่ตุลย์ซะก่อน เขามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะกอดอกแล้วยืนขวางประตูไว้ "รู้ว่าแรด แต่ก็ไม่คิดว่าจะขนาดนี้""เจอหน้าทีไรก็พูดจาหมา ๆ ทุกรอบเลยเนอะ""ก็ดูทำตัว""ก็มาอาบน้ำ เดี๋ยวจะเข้าห้องละ อุจาดตามากก็ไม่ต้องมอง"ฉันยืนเถียงยืนว่าเขาอย่างไม่เกรงกลัว "นมมันจะทะลักออกมาอยู่ละ"เขาไม่พูดเปล่าใช้นิ้วชี้จิ้มมาที่เนินอกฉันเต็ม ๆ "เออ ของพี่มันก็จะทิ่มหน้าฉันละ"ฉันใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่ตรงนั้นของเขาเน้น ๆ เหมือนที่เขามาจิ้มนมฉัน "ทะลึ่งไอเดีย""ก็พี่ตุลย์เริ่มก่อน""มันไม่เหมือนกัน""ยังไง ?""ก็พี่จิ้มข้างบน""อ๋อ"ฉันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะใช้นิ้วชี้จิ้มไปใหม่ตรงที่อกเขา "หายกันเนอะ"ฉันพูดและพยายามจะเดินผ่านเขาไปแต่เจ้าตัวก็ยังยืนขวางทางอยู่เหมือนเดิม "ไม่ดิ""อะไร"ฉันเงยหน้ามองเขา ตอนนี้เริ่มหงุดหงิดละ ผมที่เพิ่งสระมาน้ำก็หยดจนเสื้อฉันมันจะเปียกหมดอีกรอบแล้วเนี่ย "ยังไม่ได้จิ้มข้

มหาลัยอุตส่าหยุดยาวแท้ ๆ แทนที่จะได้พักผ่อนหย่อนใจกลับต้องมาติดแหงกอยู่ในบ้านที่มีพวกลิงปากปีจออยู่พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงดีถ้าเกิดเจอหน้าสิงห์ขึ้นมาอีกถึงตอนนี้เราจะไม่ชอบหน้ากันก็จริงแต่ตอนเด็ก ๆ เราก็สนิทกันมาก พอเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นก็ไม่รู้ ว่าควรจะทำตัวยังไงต่อดี หลังจากตื่นนอนฉันก็ไปอาบน้ำแล้วก็มานอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงจนเวลาล่วงเลยมาจนถึงบ่ายโมง จะเอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้องก็คงไม่ได้ ลงไปกินข้าวดีกว่า "อ้าว น้ากำลังจะให้ธันวาไปตามพอดี เดี๋ยวป้าเอี่ยมเตรียมอาหารให้จ้ะ"น้าแป้งพูดขึ้นหลังจากที่เห็นฉันเดินลงมาจากชั้นสอง ดูเหมือนวันนี้พี่ธันวาจะไม่ได้ไปทำงานถึงได้นั่งดูแท็บเล็ตอยู่บนโซฟาข้าง ๆ น้าแป้ง "สระว่ายน้ำข้างบนใช้ได้นะไอเดีย น้าจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ เราชอบว่ายน้ำ""ขอบคุณค่ะ"ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้ม น้าแป้งยังคงจำรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับฉันได้เหมือนเดิม คงเพราะบ้านมีแต่ลูกผู้ชาย น้าแป้งถึงได้ดีกับฉันเป็นพิเศษเพราะเห็นเป็นเหมือนลูกสาวคนนึง อาหารมากมายถูกวางเรียงรายลงบนโต๊ะอาหารในห้องครัว "ขอบคุณค่ะป้าเอี่ยม มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย""งั้นก็กิน

"ห้องนอนหนูไอเดียอยู่ชั้นสองนะจ๊ะ น้าให้แม่บ้านจัดของไว้ให้แล้ว ห้องอยู่ชั้นเดียวกับตุลย์เดี๋ยวให้ตุลย์พาไปดูนะ ขาดเหลืออะไรให้บอกน้านะ" น้าแป้งพูดก่อนจะขอตัวไปนอนทิ้งฉันกับพี่ตุลย์ให้ยืนมองหน้ากัน ส่วนสิงห์ก็หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ "ตามมา"ฉันเดินขึ้นบันไดตามหลังพี่ตุลย์ไปอย่างว่าง่าย ประตูถูกพี่ตุลย์เปิดออกภายในมีห้องนอนขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยโทนสีครีมอย่างดี ข้าวของแต่ละอย่างดูหรูหราจนฉันรู้สึกไม่กล้าใช้ดูก็รู้ว่าเพิ่งซื้อมาใหม่น้าแป้งยังใจดีกับฉันไม่เปลี่ยนเลย "ห้องน้ำอยู่ริมสุด ตรงข้ามคือห้องพี่ ถ้าไม่มีอะไรสำคัญก็ไม่ต้องมาเรียก""อือ อยากยุ่งด้วยตายล่ะ"ฉันเบะปากใส่พี่ตุลย์ คนตัวสูงขมวดคิ้วมองฉันด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่นัก "เดี๋ยวนี้ปากดีขึ้นเนอะ""ก็พี่เริ่มก่อนปะ"ถ้าเขาพูดดี ๆ กับฉันก่อนแต่แรกเราก็คงไม่ต้องมากัดกันเหมือนหมาอยู่แบบนี้หรอก "ขี้เกียจจะเถียงด้วย""ก็ออกไปดิ"ฉันชี้นิ้วไปทางประตู ไม่ได้ขอให้อยู่เป็นเพื่อนด้วยสักหน่อย เหม็นขี้หน้าฉันมากก็รีบออกไปให้ไวฉันจะได้พักผ่อนคนเดียวสักทีปั้นหน้ายิ้มจนเหนื่อยแล้ว พี่ตุลย์จิ๊ปากใส่แล้วเดินออกจากห้องไป ส่วนฉันก็กระโดดท

"น้าแป้งสวัสดีค่ะ"ฉันที่หน้าบูดบึ้งมาตลอดทางปั้นหน้ายิ้มหวานยกมือสวัสดีน้าแป้งหลังจากที่ลงจากรถมา "โตขึ้นสวยเชียวไอเดีย เข้ามาในบ้านก่อนเร็ว"น้าแป้งช่วยฉันถือกระเป๋าเข้าบ้าน ในขณะที่แม่ของฉันก็เดินตามหลังเข้ามาด้วย "พอดีเลยวันนี้ตุลย์ไม่มีเรียนไอเดียจะได้มีเพื่อนคุย"ฉันมองไปทางร่างสูงที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก พี่ตุลย์เป็นลูกชายคนกลาง คนโตคือพี่ธันวา ส่วนคนเล็กสุดซึ่งอายุเท่าฉันหมอนั่นชื่อสิงห์ พี่ตุลย์สบตาฉันพร้อมกับส่งยิ้มให้ ซึ่งฉันรู้ดีเลยล่ะว่านั่นมันปลอม พี่ตุลย์ชังน้ำหน้าฉันยิ่งกว่าอะไรดี ถ้าไม่มีแม่กับน้าแป้งอยู่ตรงนี้มีเหรอเขาจะส่งยิ้มให้ "หวัดดีค่ะพี่ตุลย์"ฉันแกล้งยิ้มแล้วยกมือไหว้ ปกติเราก็เจอกันบ่อยที่โรงอาหารเพราะเรียนคณะเดียวกันแต่ต่างคนต่างก็ทำเป็นไม่รู้จักกัน พี่ตุลย์ยกมือรับไหว้ ก่อนจะหันมาสวัสดีแม่ของฉันต่อ "ไม่เจอตั้งนานสวยเหมือนเดิมเลยครับน้าอ้อน""แหมปากหวาน เราก็โตมาหล่อเชียว มีแฟนรึยังเนี่ย ลูกสาวป้าไม่เข้าตาเราบ้างเหรอ"แม่ฉันยิ้มเขินพูดไปหัวเราะคิกคักไป"แม่ !"ฉันหันไปมองค้อนแม่ที่พูดจาแปลก ๆ ออกมาถึงจะรู้ว่าแค่แซวเล่นก็เถอะ แต่ฉันกับพี่ตุล

"หล่อเนอะ""ใคร ?"ฉันมองตามสายตาของยัยของขวัญที่นั่งเท้าคางยิ้มกรุ่มกริ่มตาหวานหยาดเยิ้มอยู่คนเดียวในขณะที่เรากำลังนั่งทานอาหารกันอยู่ในโรงอาหารคณะ "ก็พี่ตุลย์ไง""เหอะ แหวะ"ทันทีที่ได้ยินชื่อฉันก็เบะปากมองบน ไอหล่อน่ะมันก็หล่อจริง แต่นิสัยน่ะเหรอ อย่าให้ฉันพูดเลย "แกไปเหม็นขี้หน้าอะไรเขาขนาดนั้นไอเดีย"ของขวัญถามอย่างสนอกสนใจเพราะทุกครั้งที่มันหวีดหรือพูดถึงพี่ตุลย์ฉันไม่เคยอินกับมันเลยสักครั้ง "ไม่รู้ ไม่ชอบหน้า"ฉันบอกเหตุผลไปงั้นแต่ความจริงแล้วฉันกับพี่ตุลย์เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะสมัยก่อนบ้านเราอยู่ข้าง ๆ กัน คนตัวสูงเจ้าของหัวข้อบทสนทนาหันมาทางนี้แต่เมื่อเห็นหน้าฉันจากที่เขากำลังหัวเราะพูดคุยกับเพื่อนเขาก็หุบยิ้มลงทันที "น้องชายเขาก็หล่อนะ สิงห์รุ่นเดียวกับเราเลย""เหอะ ๆ "ยิ่งรายนี้ล่ะหนักเลย ปากจัดอย่างกับผู้หญิง ถึงแม้เราจะรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทั้งพี่ตุลย์ ทั้งสิงห์ถึงได้ชอบแขวะฉันนักเวลาเดินผ่านหรือบังเอิญเจอกันในมหาลัย"อะไรของแก ผู้ชายหล่อ ๆ แกก็ชอบไม่ใช่เหรอ ในผับก็เห็นดี๊ด๊าอยู่ทุกที""อือ ยกเว้นสองคนนั้นไว้ละกัน"ฉันพูดอย่างเอือ