Romans de stevi

Sampung minuto lang ang kailangan para bumagsak ang Montenegro Group, pero mas matagal pang sumagot si Elias sa simpleng tanong ng asawa niya.Nasa kalagitnaan na sila ng daan pauwi nang hindi na makatiis si Lira. Nakatitig siya kay Elias mula sa likod ng kotse, at kitang-kita sa mga mata niya na ilang minuto na siyang pigil na pigil. "Elias, hindi mo ba ipapaliwanag sa akin ang nangyari kanina? Sino ka ba talaga?"Saglit na natahimik si Elias. Alam niyang kapag sinabi niya ang buong katotohanan, hindi iyon makakabuti kay Lira, at madadamay pa ang buong pamilya nito. "Dati akong sundalo, alam mo 'yon. Sa isang misyon, may nailigtas akong napakayamang tao. Ang sabi niya, kapag wala na akong ibang malapitan, tutulungan niya ako ng isang beses. Kanina, wala na akong ibang maisip na paraan, kaya sa kanya ako humingi ng tulong."Tumango si Lira. Nasabi na rin naman ni Elias noon na dating sundalo siya, kaya madali niyang pinaniwalaan ito.Nang marinig ito ni Aling Trinidad ay kumunot ang n

Tumawa si Gael habang hawak ang baling kamay, at kahit halatang nasasaktan siya, hindi niya mapigilan ang tawa."Sampung minuto? Mawawala ang Montenegro Group sa Infanta?" Umiling siya na parang nakarinig ng pinakanakakatawang biro sa buong buhay niya. "Ang lakas talaga ng loob mo, ano? Basura ka lang kung ikukumpara sa pamilya ko. Paano mo gagawin 'yang sinasabi mo?"Hindi rin naniniwala si Aling Trinidad. Oo, iba ang dating ni Elias ngayong gabi, at hindi na ito ang manugang na sunod-sunuran sa kanya sa loob ng limang taon. Pero iba pa rin kapag ang mga Montenegro ang pinag-uusapan. Kahit ang pinakamayamang pamilya sa Infanta, hindi kayang pabagsakin ang ganoon kalaking kumpanya sa loob ng sampung minuto. Lalo na ang lalaking nagluluto lang ng tinola sa kusina nila.Mabilis siyang lumapit kay Gael, nanginginig ang boses. "Sir Gael, pasensya na po talaga. Makikipaghiwalay na po siya sa anak ko. Pumayag na si Lira sa gusto n'yo, huwag n'yo lang kaming idamay. Wala po kaming alam sa mg

Hindi alam ni Elias ang gagawin. Sumisikip ang dibdib niya sa nalaman.Kaya pala ganoon kalamig si Lira nitong mga nakaraang araw. Kaya pala pinipilit nitong ilayo sila ni Tala sa Infanta. Tinitigan niya ang asawa niyang nakayuko, balikat lang ang gumagalaw sa pag-iyak, at doon niya lang naintindihan kung gaano karami ang pinasan nito nang mag-isa. At siya pa ang may ganang magalit. Kung may paraan lang na masampal niya ang sarili niya nang hindi nakikita ni Tala, ginawa na niya."Akala mo siguro, may nangyari sa kanila ni Gael sa bahay," sabi ni Aling Trinidad. Basag ang boses niya at panay ang punas ng palad sa mukha. "Wala, Elias. Pinilit siya ng hayop na 'yon, pero lumaban ang anak ko, kaya siya sinampal. 'Yung kumot na nilabhan niya, 'yung mga tisyung nakita mo sa basurahan, hindi 'yon ang iniisip mo. Dugo 'yon. Dugo ng anak ko."Napatakip siya sa bibig, at doon na tuluyang bumigay ang matapang niyang tindig. "Hindi namin sinabi kasi alam naming susugod ka, at baka mas lalo lang

Hindi pa kailanman nagmakaawa si Lira sa harap ng lalaking hindi niya kilala, pero ngayong gabi, wala na siyang ibang magagawa.Sa pribadong silid sa ikatlong palapag ng Hotel Pilar, nakaupo sa dulo ng mesa ang isang lalaking naka-suit at may mamahaling relo sa kaliwang kamay. Hindi na kailangang sabihing mayaman siya. Kita iyon sa upo niya, sa paraan ng pag-ikot niya ng alak sa baso, at sa tingin niyang parang pag-aari niya ang mundo. Sa harap niya, nakahain ang mga pagkaing hindi pa natitikman ni Lira kahit kailan. Walong waiter ang nakatayo sa gilid, tahimik at nagkukunwaring walang naririnig.Pumasok si Lira at umupo sa upuang pinakamalayo sa kanya. Huminga siya nang malalim bago nagsalita. "Sir Gael, pasensya na po sa sinabi ko kanina. Pakiusap, huwag n'yo na pong idamay ang pamilya ko. Gagawin ko po ang gusto n'yo."Si Gael Montenegro ang panganay ng pamilyang may-ari ng Montenegro Group, at isang bilyon ang yaman niya. Sa buong Infanta, alam ng lahat na mayabang siya at babaero

Kaya ni Elias harapin ang isang milyong kalaban, pero hindi niya kayang marinig na umiiyak ang anak niya.Nakatayo si Tala sa may pinto ng kuwarto, yakap ang sarili niya, at panay ang punas ng kamay sa mukha. Hindi pa rin tumitigil ang luha niya. "Ma, Pa, nag aaway po ba kayo? Natatakot na po ako." Humihikbi siya habang nagsasalita kaya putol-putol ang bawat salita.Agad na lumuhod si Elias at kinarga ang bata. Kumapit ito sa leeg niya, at dama niya ang bilis ng tibok ng puso nito. Apat na taong gulang pa lang si Tala, kaya hindi nito dapat naririnig ang ganito. Hinimas niya ang likod ng anak at huminga nang malalim, kahit nanginginig pa ang kamay niya.Paglingon ni Lira, ay nakita ni Elias ang pulang bakat ng kamay sa kaliwang pisngi nito. Pulang-pula rin ang mukha niya hanggang tainga. Saglit na nawala ang galit ni Elias at napalitan ng kaba. "Ano'ng nangyari sa mukha mo?"Natawa si Lira nang mahina. Hinawakan niya ang pisngi niya at tumingin sa ibang direksyon. "Ginusto ko ito.”N

Sa dinami-dami ng taong puwedeng makakita kay Elias Madrigal na may bitbit na kangkong, ang limang Diyos ng Digmaan pa talaga.Alas-kuwatro ng hapon, abala si Elias sa pamilihan ng Infanta. Namimili siya ng sitaw habang binibilang ang barya sa palad niya. Puting t-shirt, shorts, at lumang tsinelas ang suot niya, at nasa bayong niya ang kangkong, dalawang kamatis, at kalahating kilong sitaw.Hanggang sa may umugong sa kalangitan. Isa-isang tumingala ang mga tindera, at pati ang matandang nagbebenta ng isda ay napahinto sa pagtimbang.Limampung eroplanong pandigma ang mabagal na lumilipad sa ibabaw ng lungsod. Halos matakpan na ang araw, at gumagapang sa mga bubong ang mga anino nila. Sa unahang kalsada naman, nakahilera ang animnapung trak na puno ng mga sundalong may armas. Sumusunod sa kanila ang dalawampung sasakyang may kanyon at limang tangke, at sa gitna ng lahat ay dahan-dahang umaandar ang isang mahaba at itim na Limousine na hindi tinatablan ng bala. Naglagay ang mga sundalo n