Chapter 5

Tumawa si Gael habang hawak ang baling kamay, at kahit halatang nasasaktan siya, hindi niya mapigilan ang tawa.

"Sampung minuto? Mawawala ang Montenegro Group sa Infanta?" Umiling siya na parang nakarinig ng pinakanakakatawang biro sa buong buhay niya. "Ang lakas talaga ng loob mo, ano? Basura ka lang kung ikukumpara sa pamilya ko. Paano mo gagawin 'yang sinasabi mo?"

Hindi rin naniniwala si Aling Trinidad. Oo, iba ang dating ni Elias ngayong gabi, at hindi na ito ang manugang na sunod-sunuran sa kanya sa loob ng limang taon. Pero iba pa rin kapag ang mga Montenegro ang pinag-uusapan. Kahit ang pinakamayamang pamilya sa Infanta, hindi kayang pabagsakin ang ganoon kalaking kumpanya sa loob ng sampung minuto. Lalo na ang lalaking nagluluto lang ng tinola sa kusina nila.

Mabilis siyang lumapit kay Gael, nanginginig ang boses. "Sir Gael, pasensya na po talaga. Makikipaghiwalay na po siya sa anak ko. Pumayag na si Lira sa gusto n'yo, huwag n'yo lang kaming idamay. Wala po kaming alam sa mga sinasabi ng lalakeng 'yan!"

Binugbog ni Elias ang taong hindi kayang banggain ng pamilya nila, tapos nagyabang pa. Siguradong gaganti si Gael. Ang gusto na lang ni Aling Trinidad ay makalayo sila bago pa lumala ang lahat. Hindi siya naniniwalang may tinatago ang lalaking limang taon niyang tinawag na walang silbi.

Ngumisi si Gael at sumulyap sa relo niya. "Sige, pagbibigyan kita. Sampung minuto. Kapag nawala ang Montenegro Group, tatawagin kitang boss at luluhod ako sa harap mo." Tumingin siya sa labas. "Pero kapag hindi, patay ka. Parating na ang mga tauhan ko, tingnan natin 'yang yabang mo."

Hindi nagbago ang mukha ni Elias. Kung gusto niyang patayin si Gael, kasingdali lang iyon ng pag pitik ng langgam. Pero hindi iyon ang gusto niya. Gusto niyang makita ang lalaking ito na unti-unting nawawalan ng lahat habang nakatingin siya, dahil iyon ang tamang paraan para ipaglaban si Lira.

Walang naniwala sa kanya. Tahimik lang si Lira, nakatayo sa gilid habang hawak ang balikat ni Tala.

Hindi rin siya sigurado. Pero napatingin siya sa mukha ng asawa niya, at wala siyang maalalang pagkakataon sa limang taon na nakita niya itong ganito katatag. Hindi ito mukhang nagbibiro lang o nagyayabang. Napangiti siya nang mapait sa sarili niya. Kung ganito pala kalakas si Elias, bakit siya nagtiis sa bahay nila nang ganoon katagal? Pero may maliit nang duda sa dibdib niya, at kasabay niyon, nawala ang takot. Kapag natalo siya sa pustahang ito, magiging laruan siya ni Gael. Kapag nanalo, malaya na siya. Handa siyang sumugal.

Mabilis na lumipas ang sampung minuto, at walang nangyari.

Umiling si Aling Trinidad. Sabi na nga ba. Lumapit siya kay Lira at bumulong. "Anak, lumayo na tayo sa kanya habang may oras pa. Iligtas na lang natin ang sarili natin. Ikaw..."

"Ayoko po, Ma." Pinutol siya ni Lira, mahina pero buo ang boses. Nakatingin siya kay Elias, sa kalmado nitong mukha na parang hindi pa tapos ang lahat. "Hindi ganyan ang taong nagbibiro lang, lalo na kapag si Gael ang kaharap."

Natigilan si Aling Trinidad. Tiningnan niya si Elias, at wala pa ring bakas ng kaba sa mukha nito. Ano kaya ang tumatakbo sa isip ng lalaking ito? Paano niya mapapabagsak ang Montenegro Group?

Hawak ni Gael ang kanang kamay niya at pinipilit tiisin ang sakit. "Lumipas na ang sampung minuto, o. Wala pa ring nakakarating na balita sa akin tungkol sa kumpanya namin. Handa ka na ba magpaalam sa mag-ina mo?" Ngumisi siya kay Lira at dinilaan ang labi. "Huwag kang mag-alala sa asawa mo, ako na ang bahala sa kanya. Ipapahiram ko siya sa mga barkada ko, tapos kapag nagsawa na kami, ihahatid ko siya sa club para maging pinakasikat na hostess doon. Pati 'yang anak mo, aalagaan ko rin balang araw. HAHAHAHA!"

Umalingawngaw ang tawa niya, matinis at nakakarindi. Hinigpitan ni Lira ang yakap kay Tala at tinakpan ang tainga nito.

Biglang tumunog ang telepono ni Gael, at lalo siyang tumawa. "Ayan na ang mga tauhan ko! Tingnan natin kung paano ka mamamatay ngayon!" Sinagot niya ang tawag.

Pagkalipas ng isang segundo, nawala ang tawa niya. Namutla siya at nanigas ang buong katawan.

May paos na boses na sumisigaw sa kabilang linya, at sa lakas niyon, narinig ng lahat. "Wala ka talagang kwenta! Sino na naman ang binangga mo?! Bumagsak ang stocks natin, nag-atrasan ang lahat ng kasosyo natin, binawi ng mga investor ang pera nila! May utang pa tayong sampung bilyon! Wala pang sampung minuto, bagsak na ang kumpanya natin!"

"Sabi ng mga kasosyo natin, nakabangga ka raw ng taong hindi dapat banggain! Mababaliw ako sa 'yo! Kung alam ko lang na ganito ka, sana pinatay na kita noong bata ka pa! Walanghiya ka, ikaw..."

Hindi na natapos ang sigaw ng taong nasa kabilang linya. May pumasok na tawag mula sa doktor, at doon nalaman ni Gael na nagsuka ng dugo ang tatay niya sa sobrang galit.

Napalunok si Gael. Kumakabog ang dibdib niya, at paatras siyang humakbang hanggang mapatingin siya kay Elias. Nanginginig ang boses niya. "Ikaw... ikaw ang may gawa nito."

Ang mayabang na si Gael kanina ay bigla na lang napaluhod. "Boss, hindi ko po alam kung sino kayo. Pakiusap po, patawarin n'yo na ako. Mula ngayon, susundin ko na ang lahat ng gusto niyo. Magiging alipin niyo ako at lahat ng kaaway niyo ay babanggain ko!"

Natahimik ang buong paligid.

Nakanganga si Aling Trinidad. Totoo nga. Bumagsak ang Montenegro Group, at hindi niya maintindihan kung paano nagawa iyon ng manugang niya. Hindi rin makapagsalita si Lira. Sa loob lang ng sampung minuto, bumagsak ang kumpanyang bilyon ang yaman, at ang gumawa niyon ay ang asawa niya. Sino ba talaga ito? Bakit ito nagtago nang limang taon? Ang dami niyang gustong itanong, pero naunahan siya ni Elias.

"Alipin?" Malamig ang boses nito at walang emosyon ang mukha.

"Opo, opo!" mabilis na sagot ni Gael. "Alipin n'yo po ako!"

Matagal na tumingin si Elias sa kanya. "Pasensya na. Ayoko nang makita ang pagmumukha mo."

Namutla si Gael.

Sa sandaling iyon, sunod-sunod na dumating ang mga maliliit na trak sa labas ng hotel. Limampung bodyguard na nakaitim at may hawak na bakal na tubo ang pumasok at humarang sa p***o. Tumakbo palapit ang pinuno nila, isang matabang lalaking basang-basa sa pawis. Nang makita niya ang nangyayari, hinarangan niya si Gael at sinigawan si Elias. "Walanghiya ka! Sino'ng may sabi na puwede mong saktan ang amo ko?" Hindi niya pinansin ang desperadong tingin ni Gael at ikinumpas ang kamay. "Mga kasama, sugod! Bugbugin n'yo 'yan hanggang mamatay!"

Pero biglang tumayo si Gael at sinuntok at sinipa ang matabang lalaki, halos umiiyak na. Ito ang taong nagpabagsak sa Montenegro Group sa loob ng sampung minuto, tapos gusto pa nilang bugbugin? Nakaluhod na nga siya at nagmamakaawa!

"Walanghiya ka! Sino'ng bubugbogin mo? Boss ko 'yan! Papatayin kita! Luhod! Humingi ka ng tawad kay Boss!"

Natigilan ang matabang lalaki. Ngayon lang niya nakitang mataranta nang ganito si Gael, at ngayon lang niya narinig na tinawag nitong boss ang isang lalaking mukhang kasing-edad lang nito. Doon niya naintindihan na may nabangga silang makapangyarihang tao. Nanlamig ang pawis niya, at agad niyang pinaluhod ang lahat ng tauhan niya.

"Patawad po, boss, hindi po namin alam."

"Nagkamali po kami, pakiusap po, pakawalan n'yo na kami."

Isa-isang nagmakaawa ang limampung lalaki. Kanina, ang yayabang nila. Ngayon, ang liliit nila.

Hindi sila pinansin ni Elias. Humarap siya kay Lira at ngumiti nang mariin, saka marahang hinawakan ang braso nito. "Umuwi na tayo. Simula ngayon, ako na ang bahala sa inyo."

Hindi pa rin nakakabawi sina Lira at Aling Trinidad, pero hinayaan nilang igiya sila ni Elias palabas. Naiwan sa likod ang mga tauhan ni Gael na nakaluhod pa rin, nagtitinginan at nagtatanong sa isa't isa kung tapos na ba talaga iyon.

Habang naglalakad sila sa palabas, kinuha ni Elias ang telepono at nag-text kay Lucas. Dalawang salita lang: "Walang matitira."

Gusto niyang siya ang tumapos sa kanilang lahat ngayon, kaso ayaw niyang mapanood ito mismo ng mag-ina niya.

Mula ngayong gabi, sina Lira at Tala ang kahinaan niya, at sinumang manakit sa kanila ay hindi na makakakita ng liwanag kinabukasan. At ang pamilya Buenacosa na nasa likod ng lahat ng ito ay magbabayad din sa ginawa nila.