
CLAIMED BY THE HOT GOVERNOR
Nang mawalan ng trabaho si Cordelia o Cordie, ang huling inaasahan niya ay mapunta sa loob ng marangyang mundo ng pinakamakapangyarihang lalaki sa probinsya.
Sa rekomendasyon ng kanyang tiyahin, tinanggap niya ang trabaho bilang nanny ng anak ng malamig at istriktong Gobernador—si Cassian Romano.
Tahimik, malayo ang loob, at palaging may distansya—iyon ang Gobernador sa mata ng lahat. Ngunit may lihim ang Gobernador.
Matagal na palang nakatago sa puso ni Cassian ang damdaming pilit niyang nilalabanan. Bata pa si Cordie noon nang una niya itong makilala, at bilang isang ama at politiko, natutunan niyang itago ang atraksiyong iyon sa ilalim ng yelo ng kanyang katauhan.
Ngunit ngayong magkasama na sila sa iisang bubong, kasama ang anak niyang unti-unting minamahal ni Cordie, lumalabo ang mga linyang dati niyang malinaw na naiguhit. Ang bawat ngiti nito, bawat titig, ay nagbabalik ng damdaming pilit niyang nililibing.
Si Cassian ay isang duwag pagdating sa pag—ibig pero hanggang kailan niya kakayaning pigilan ang babaeng matagal na niyang minamahal nang palihim?
อ่าน
Chapter: WAKAS“I SAID don't touch me anywhere. Buwisit! Ohh shit..” My beautiful Cordelia, my lady keeps on snorting while her hands striking out my hair even tighter. Sinikap kong sundin ang iniuutos niya na huwag siyang hawakan pero shit, ang hirap. She is harshly resisting my touch but she loves my lips and tongue against her glistening with juices adorable womanhood. Kahit kating-kati na ang mga palad ko na dakmain ang mayayaman niyang mga dibdib o hindi kaya ay sa bilugan niyang binti ngunit wala akong permisong gawin iyon. Bagkus ay sinakal ko na lang ang dalawang paa na nasa unahan ng upuang inuupuan ni Cordelia. I tried to focus licking and savouring every single inch of her womanhood. I'm her sex slave as what she called it for almost a week now. Lalapitan niya lang ako when she needs me to warmth her bed or pleasure her sexual needs and then after I satisfied her ay balik na naman siya sa pagiging mailap. Kung ito man ang pahirap na sinasabi niya upang maging daan sa kapatawaran niya,
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-16
Chapter: KABANATA 71CASSIAN ROMANO'S POVNaagaw mula kay Cordelia ang atensyon ko nang marahan akong siniko ni Brianna. Pagtingin ko sa aking harapan ay nakatayo na sa may malawak na pinto ang may katandaang lalaki na pamilyar na sa ’kin ang bawat detalye ng mukha.He's the man in her sketch. Her father!Mister Gibran was showing his casual expression while staring at me.“So you must be Governor Romano.” His fairly solid voice caused me timidness. I’d never been this timid in my whole life since I met this old man in front of me. Damn!Nakakakaba ang paraan ng pagtitig niya sa akin.Siniko akong muli ni Brianna nang mapansin niya ang pananahimik ko. Fuck! This isn't the usual me for crap's sake.“Earth to you, cousin! Gather your wits and don't embarrass yourself in front of Tito Seb. Come on!” She whispered before she drew herself near the old man.“Good afternoon po, Tito. Doon lang po ako sa pool. Sasamahan ko lang po si Cordelia.” Paalam ni Brianna sa matanda.Bumaling muli sa akin si Brianna, and s
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-11
Chapter: KABANATA 70CASSIAN ROMANO'S POVI am pathetically smiling along our flight to Puerto Princesa. I couldn't find the perfect word to describe how happy I am right now.Cordelia, hintayin mo ’ko! Now I'm going to put an end to this matter of case in our life, and what I want by now is to create a better world for us together with our baby.I will conquer the world with just one hand, as long as she's with me, holding the other one.HINDI KO NA namalayan ang mga lumipas na oras bago kami nakalapag ng Puerto Princesa. Ang tanging nasa isip ko lang ngayon ay ang nag-iisang babaeng pinakamamahal ko.Excitement and reluctance blended within me, but there's no use in turning back. I want her and my child. I want them. Nothing but them.Rudy hired a private van that will bring us to Gibran's residence. I was like an idiot, smiling all throughout the ride. Nalinis na ng katotohanan ang aking konsensya, kaya wala na ’kong dapat ipag-alala pa sa pagharap ko sa Ama ni Cordelia.Out of what seemed destined to
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-11
Chapter: KABANATA 69CASSIAN ROMANO'S POV I have always found that every step I take in life only leads me to the adverse side. There were times that I thought of giving up on her and depending on faith. Yet, at the end of the day, I only trusted nothing but my love for her. I even forgot to foreground faith and destiny in my vocabulary. I just relied solely on my feelings for her. Minahal ko siya nang palihim, pero binabakuran ko siya para walang ibang lalaki ang lumapit sa kanya. Call me possessive, but that’s me. I searched for the best university for her and financed her needs without her knowing. But something happened during her second year in college. Nalaman ko na nawiwili na si Cordelia sa barkada, and she even escaped classes just to hang out with her colleagues, some of whom were men. Kinausap ako noon ni Auntie Julie na pabayaan na lamang muna ito hanggang sa matuto itong tumayo sa sarili nitong mga paa. Then I did. I took a break from chasing her, kaya nabaling ulit ang atensyon ko noon k
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-11
Chapter: KABANATA 68CASSIAN ROMANO'S POVAfter nine long months, I've finally got a chance to visit my country. My school career gets tougher as we're likely approaching the very final. I went straight to Santayana from the airport. I flew back here alone since Cairo is still undecided if he'll bring and raise his daughter here or he'll just stay in the States and raise his baby alone.Nasa States rin ngayon si Doña Astrid Romano upang maging katuwang ni Cairo sa mga problemang kinakaharap niya ngayon.Life difficulties are blocking his way without much doubt. Naging Ama na ang kapatid ko sa edad lamang na disinuwebe. Nitong nakaraang taon lang ay nabulabog kami nang ipinaalam niya sa amin na nabuntis niya si Lora. Lora Madrigal was Cairo's childhood best friend and to make the story short ay nagkaroon sila ng lihim na relasyon at nabuntis nga niya ito.But faith is too cruel to them cause Lora died minutes after giving birth to their little angel.Pagdating ko sa mansion ay si Auntie Julie kaagad ang ak
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-11
Chapter: KABANATA 67“Cairo, naghihintay na sa ‘kin sa loob ang pamilya ko kaya please lang, sabihin mo na kung ano’ng gusto mong sabihin tungkol sa manloloko mong kapatid!”Nasa loob lang kami ng sasakyan ni Cairo na nasa harapan ng malaking tarangkahan ng bahay namin. Boss gave us a moment to talk privately. Saglit lang naman daw itong si Cairo kaya hindi na siya nag-abalang pumasok.Dahil si Cairo naman ang kaharap ko kaya hindi ko na kailangang umarte na okay ako. Ibig kong ipaalam sa kanya kung gaano kamiserable ang pinagdadaanan ngayon ng baliw kong puso dahil sa kagaguhan ng kapatid niya.“Ano? Did he ask you to find me? Kung oo, pakisabi sa kanya na sarado na ang utak ko para sa paliwanag niya. Iyon ay kung may balak nga siyang magpaliwanag.” Nalalasahan ko ang pait ng mga salitang pinakawalan ko.Hindi ko alam kung kailan ako magiging ganito sa tuwing may kinalaman sa lalaking iyon ang usapan.But it saddened me to death tha
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-11
Chapter: Kabanata 33"I just thought that I have this need to help you out in every way that I could."She sighed, meeting his intense stares. Pero wrong move naman dahil tila nagrambulan na naman ang kung anong bagay sa loob ng tiyan ni Purisima.Iba na 'to. Nagiging abnormal na talaga ang body cells ko. Ngitngit niya sa sarili.Ang bigat ng pagkakatitig sa kanya ni Dirus. Nakakalunod iyon."Nakakatulong ka na. Sobra-sobra pa nga, e. Makita ko lang na masaya ang anak ko dahil nandyan ka ay kuntento na ako." She genuinely meant every words she told him."Asawahin na lang kaya kita para wala nang problema." Nagitla ang damdamin niya sa pahayag ng binata. Dahil sa gulat ay natusok niya ang tagiliran nito gamit ang ballpen.
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-06
Chapter: Kabanata 32"YOU’RE kidding me, right? Zero as in ze-ro? No fucking session at all while she was with you on the same bed? Holy Moses! Kumukupas ka na ba? How in the hell did you do that?"Bakas sa ekspresyon ni Alessio na hindi nito kayang paniwalaan ang sikretong ibinahagi niya rito.Ikinuwento lang naman niya rito iyong nangyari sa kanila ni Purisima noong gabing iyon.Of course, who would have thought that someone rejected him? Someone who rejected a Dirus Van Arkel?Again, si Purisima pa lang. Nananamlay tuloy ang ego niya. At parang nainsulto ang tinik niya sa mga babae."I told you, nothing happened between the two of us for my shaft's sake. End of the story, Santovini." Mayroong bahid ng panghihinayang at iritasyon ang pagkakasabi niya noon.Hilot-hilot pa niya ang kanyang batok dahil hindi niya talaga maintindihan kung ano bang nararapat niyang gawin kapag si Purisima na ang nanunudyo sa sexual desire niya."And for the record, somebody resisted your charm. How sad?" Nanunuyang napalatak
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-05
Chapter: Kabanata 31NAGISING nang madaling araw si Purisima nang marinig ang ungol ni Dirus na nakahiga sa tabi niya. Para itong binabangungot kaya hinigop kaagad ng matinding takot ang kanyang ulirat."Dirus, gising ka, hoy! Naku.." Niyugyog niya ito ngunit patuloy lang ito sa pagsambit ng.."Lavender.."Doon napangiwi na lamang si Purisima. For sure ibang Lavender na naman iyong nasa panaginip niya.Bwisit itong lalaking 'to, e. Ako na nga itong nasa tabi niya pero ibang babae pa rin ang pinagpapantasyahan sa panaginip.Napipikon siya dahil iniisip niyang malabo nga yatang mapansin ni Dirus ang katulad niya. Kung sabagay kahit may binatbat man ang ganda niya sa mga babaeng nagkakandarapa sa binata ay hindi niya maiwasang isipin na may class pala ang tipo nito. Mga classy bitch ganoon.Hindi tulad niya na may anak na. May excess baggage."Dirus, ano ba? Gigising ka diyan o gugulpihin kita?" Para siyang shunga na pinagbabantaan ang walang malay na binata habang patuloy itong yinuyogyog."Gumising ka na n
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-05
Chapter: Kabanata 30He was once again trapped in a cycle of drinking himself into numbness, intoxicated from morning until night. Day after day, the bottle never seemed to leave his side, as though alcohol had become his only constant companion.But it was useless. No amount of alcohol could wash it away. The pain remained painfully fresh in his chest, raw and relentless, as if the wound had never even begun to heal. The ache clawed at his heart with brutal persistence, tightening its grip until breathing itself felt like a struggle.He felt as though he was standing on the edge—teetering, unsteady, barely holding himself together. One more push, one more cruel memory, one more drink, and he was certain he would collapse. It felt like his breaking point was no longer somewhere in the distance, but right there beneath his feet, waiting for him to lose his balance.He was fortunate—just barely—that his conscience never pushed him toward suicidal thoughts. No voice urged him to give up, no darkness whispere
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-05
Chapter: Kabanata 29Ever since Dirus' former girlfriend cheated on him, women had become nothing more than a pastime. A distraction. A way to numb whatever trust had been broken inside him.Fuck here, fuck there, fuck everywhere.That had become his routine—reckless, repetitive, and empty. He jumped from one woman to another without hesitation, without attachment, convincing himself that pleasure was easier than vulnerability. Emotions were messy; bodies were not. And as long as he kept it that way, he didn’t have to feel a damn thing.“Walang duda. Malandi ka ngang talaga, ’no! Kawawa ang mga babaeng umaasa sa’yo. Iyong mga nafo–fall sa karisma mo. Kaya ka siguro iniwan ng Vionette na iyon dahil babaero ka.”Goddammit!"She's the one who cheated on me. Not me." Nahihiwagaan na naman si Dirus kung bakit ganoon na lang kadulas ang dila niya sa tuwing si Purisima na ang pumipiga sa kanya.Dati nama’y pinangingilagan niya ang paksang iyon. Ni sa pamilya niya ay ayaw niyang ibahagi ang kanyang suliranin. Mar
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-05
Chapter: Kabanata 28DAHIL naroon na rin naman ang mag-inang Purisima at Lakan sa mansion ng mga Van Arkel kaya inimbitahan na lang sila ng parents ni Dirus na doon na lang maghapunan."Ah hija, maaari bang dalas-dalasan ninyo ang pagpasyal dito. Maaari ba? Nagiging buhay kasi ang tahimik naming bahay kapag narito kayong mag-ina. Kung nais nga ninyo ay bukas itong bahay namin para sa inyo. You can move in here anytime you want, Purisima." Parang emosyonal ang Ina ni Dirus habang hinahatid palabas ang mag-inang Purisima at Lakan.Nauna na sa may foyer si Dirus at walang imik na pinapanood sila nito habang maayos silang nagpapaalam sa parents at kapatid nito.Somehow natutuwa rin siya sa nangyari dahil talagang ang kapalaran na mismo ang gumawa ng paraan para makilala ng pamilya niya si Lakan ganoon din si Purisima na madaling nakagaanan ng loob ng mga magulang niya’t kapatid.Pero medyo unfair iyon sa tingin niya. Dahil si Vionette noon ay hindi ganoon ka-close sa pamilya niya. To put it simply ay hindi ta
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-05

MY BROTHER OWNED ME (SPG)
She was the adopted daughter. He was the family’s black sheep. Together, they crossed a line that shattered everything.
Six years ago, Selene Monteviejo vanished—leaving behind scandal, heartbreak, and a secret too heavy to bear. Grateful to the powerful family who took her in, she made the ultimate sacrifice and walked away from the forbidden love that could ruin them all. What no one knew was that she left carrying Soren Monteviejo’s children.
Ngayon, bumalik siyang pilit, dahil sa pagkakasakit ng adoptive mom niya. Pero ang hindi niya inakala, babalik rin si Soren sa pamamahay nila… may asawa na, at ang higit na nakakagulantang ay hindi man lang siya nito kilala.
Masakit na nga sa kanya ang makitang may sakit ang kanilang ina, mas lalo pa siyang ginisa ni Soren. Hinahamak siya nito, tinatawag siyang ingrata. Parang salot na bumalik sa pamilya. Pero nagbago ang lahat nang matapang na awayin ng kambal niyang anak, pinagtanggol siya mula sa masakit na pananalita ni Soren—at doon nagsimulang mabasag ang iringan at magbago ang hindi magandang pagtrato sa kanya ni Soren.
What if his hatred is hiding something deeper?
What if his forgotten love was never lost—but stolen?
Pag-ibig. Lihim. Alaala.
Isang kwento ng pagmamahalang ipinaglalaban kahit bawal… kahit masakit… at kahit paulit-ulit na pinagkakait ng tadhana.
อ่าน
Chapter: CHAPTER 12Kinaumagahan, mas maaga akong nagising kaysa sa inaasahan ko dahil sa matinding sakit sa aking puson.I’m on my monthly period, and unfortunately, I’m dealing with painful dysmenorrhea. Halos gumapang ako papunta sa banyo dahil sa tindi ng sakit. Naligo ako at sinubukan kong bumaba pagkatapos magbihis.Napagtanto kong madaling araw pa lang pala; tahimik pa ang buong bahay. Pagdating ko sa kusina, agad akong naghanap ng heating pad. Namilipit na naman ako sa sakit kaya naisipan kong umupo na lang sa isang upuan. I pressed the heating pad against my abdomen, hoping for some relief.Nasa gano’ng estado ako nang may pamilyar na presensiyang lumitaw mula sa aking likuran.Si Troy.Napasinghap ako nang magtama ang aming mga mata, pero agad kong inalis ang tingin ko sa kanya. Lumakas ang kabog ng dibdib ko habang pinapakinggan ko ang mga yabag niya papunta sa fridge.Kailangan ko nang umalis.Nakatayo pa ako nang maayos, pero sa ikalimang hakbang ko, pinagtaksilan ako ng lakas ko at muntik n
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-07-30
Chapter: CHAPTER 11Umakyat agad ako sa itaas at dumiretso sa kuwarto ni Troy upang silipin ang lagay niya. I'm really worried about him.Naabutan ko si Nanay Violetta na ginagamot ang sugat sa mukha niya. Siguro siya na lang ang gising sa mga kasambahay namin sa mga oras na ’to. Ugali na kasi ni Nanay Violetta na hintayin ako hanggang makauwi ako bago siya matulog.“Oh, anak, nandito ka na pala.”Tiningnan ko si Troy at nakita kong may mga pasa siya. Kasalanan ko kung bakit siya nagkakaganito ngayon.“Susmaryosep! Tignan mo itong Kuya mo—nakipagbasag-ulo na naman daw. Naku! Siguradong sermon na naman ang aabutin niya bukas pagdating ng mga magulang ninyo.”Yeah, I remember—bukas pala uuwi si Daddy mula Macau.“Siya nga pala, kumain ka na ba? Sandali’t ipaghahanda kita.”“Kumain na ho ako, Nay.” I didn't mean to lie. Hindi lang talaga ako gutom. After everything that happened today? I doubt I could even feel the emptiness of my stomach.“Gano’n ba, anak? O siya, matulog ka na. Siguradong maaga pa ang paso
ปรับปรุงล่าสุด: 2022-09-02
Chapter: CHAPTER 10All manners of distress outcomes are running through my mind as Rev disappeared from my sight. Troy jogs along a course leading to the door and locked it up. I cast a sidelong glance at him when he stares at me with tenderness. Umahon ako mula sa aking kinauupuan at tinungo ang mini refrigerator. I'm looking for a cold water to chill my nerves down pero nagbago ang isip ko nang nakita ko ang brandy sa loob ng shelf. I did not bother to get a glass and I just take a shot straight from the bottle. Troy caught me in that very state. I flinch when he steals the bottle from my hand. “Dammit, Averie. Stop acting like a sicko, will you?” His teeth were gritting. I manage to stare at him emotionless.“Get out and leave me alone!” Malamig kong saad. His expression softens as he approach me. Umurong ako ulit. “I said, leave me alone! Don't you have enough sense of hearing with you? My God, Troy!”“Wrong. I'm just not that overwrought with your actions. Stop pushing me away, princess. Stop
ปรับปรุงล่าสุด: 2022-08-31
Chapter: CHAPTER 9After we discussed the contract ay nagkaroon pa kami ng chikahan sa loob ng conference room. What I didn't know ay medyo madaldal pala itong si Natalie and I find it amusing. Kaya naman ay madali silang nagkasundo ni Claudia na isa ring madaldal.Halos silang dalawa lang naman ang nag-uusap habang ako ay lihim na pinagkakaabalahan ang cellphone ko. I'm texting Troy dahil hindi na ito bumalik sa conference room.Nababahala ako baka nainis iyon sa pinag-uusapan namin kanina.“Oy, ikuwento mo naman kung saan mo nakilala si Troy? Well knowing him, hindi naman iyon nakikipagkaibigan sa mga babae kaya big deal sa 'kin nang malaman kong close pala kayo.” Nagkaroon ako ng interes sa bagong paksang binuksan ni Claudia. Nakita ko ang pagliwanag ng mukha ni Natalie at excited naman itong nagkuwento. “Actually schoolmate ko siya dati noong college.” Kumikinang ang mga mata nito na tila kinikilig habang niri-reminisce ang nakaraan.They were schoolmate in college? I'm clueless. Matagal na pala si
ปรับปรุงล่าสุด: 2022-08-07
Chapter: CHAPTER 8Just like always, Soren takes charge of undressing me. His fingers find the long zipper at the back of my dress, pulling it down slowly—but never once do we break the kiss. His lips stay pressed against mine, and honestly, I don’t want to let go either.When he finally succeeds in removing my dress, he wastes no time. His hands immediately close over my bare breasts, now fully exposed. It’s like he’s a starving baby, crazed and desperate, greedily sucking and kneading my tender flesh.I arch my back, overwhelmed by the sensation as his mouth devours my skin with such fierce hunger. There’s no gentleness here—only an insatiable need, like this is the last time he’ll ever touch me.“Oh God, Soren...” I moan aloud, my skin practically burning. I clutch his broad shoulders tightly for support, afraid I might collapse from the intensity of the moment.He finally releases my breasts, lips tracing their way back up to mine as he guides me to sit on the edge of the special air bed. Without bre
ปรับปรุงล่าสุด: 2022-08-06
Chapter: CHAPTER 7All I can feel is horror—sharp, paralyzing, all-consuming. My breath stutters in uneven bursts, as if my lungs no longer know how to work. Words fail me completely. I can only stare at Salix, wide-eyed and frozen, as dread coils tightly in my chest. His gaze cuts through me, cold and unreadable, and in that silence, I know—we’ve been caught.“Salix...” Soren trails calmly.Holy smokes! How can he still remain calm after our very own cousin, Salix, caught us?I glance at Salix again—and I can’t look away. My eyes stay locked on him, drawn by something I can’t name. A prickling sensation creeps over my scalp, a warning I don’t quite understand. I search his face, desperate to read something—anger, betrayal, disappointment—but there’s nothing clear, nothing I can grasp. The expression I feared... it isn't there. And somehow, that terrifies me even more.Like Soren, he’s disturbingly calm—too calm.What the hell is going on? My mind reels. Why are both of them so composed?Their stillness
ปรับปรุงล่าสุด: 2022-08-05