PyszneSchodzsic의 작품

Her POVI choose to stay. Sa pakiusap ni Madam Carmela nanatili ako sa gathering kahit kating-kati na akong umalis. Nasa loob ako ng isang private room. Nakaupo at nakapangalumbaba. Ang silid na ito ay espesyal na ipinagawa para lamang kay Madam. Kumpleto ito sa mga gamit na pinasadya para lamang sa isa hanggang dalawang tao. Mula sa mga upuan, higaan at maging sa mga gamit sa kusina, at banyo, lahat ito ay magkakapares at organisado. Ang silid na ito ang nagsisilbing pahingahan ni Madam sa tuwing nai-stress na sa mansion. The smell of the Hoya plant near me changes my mood from bad to good. Vanilla ang scent na isa sa mga paborito ko. Nakatanaw ako sa hardin at sa mga nasa labas na pawang mga nag-uusap at nag-e-enjoy sa mga pagkain. Kilala ko silang lahat, subalit ilan lang ang nakakausap ko. Karamihan sa mga nakakausap ko noon ay pawang asawa rin ng mga Whitlock, from first clan to eighths, at ang topic kung hindi tungkol sa kung papaano sila itrato ng asawa nila, tungkol naman

Her POV "ANO?!" Tila bombang sumabog ang boses ni Frenzy sa lakas. Kasalukuyan kaming nasa bahay niya, nakasuot ng ternong pajama, nakasalampak sa sahig at may hawak na kape. Kung gaano ako ka-chill habang hawak ang kape, kabaligtaran naman ng nasa harapan ko. Pakiwari ko'y handa na itong ipakain ako sa buwaya any minute. "Bakit mo ginawa iyon?" She's asking about what happened last night. She's my childhood friend and she knows me so well, sabi niya. And I know her too. Kung gaano siya ka-conservative pagdating sa usaping sekswal, but her head is wild. I can tell you she's freaking wild! But she once said na hanggang imagination lang naman daw siya. Hindi daw siya ganoon outside. 'Di mo sure' I tell her about me wasting my time and money for heavy drinks and then waking up inside someone's longue. "Sis, hindi ko rin alam kung paano ko nagawa iyon." "Sino yung lalaki?" Tila may naghabulang daga sa loob ng dibdib ko dahil sa tanong na iyon. Sasabihin ko ba? O

Her POV Pakiwari ko'y pinukpok ng matigas na bagay ang ulo ko ng ilang ulit. Halos hindi ko na maimulat ang mga mata ko sa labis na sakit. Parang binibiyak ang bungo ko. I tried to peek with my left eye. Umaga na pala. Masyadong maliwanag ang buong paligid. Marahil ay nakalimutan kong isara ang bintana ko kagabi. Sinubukan kong imulat ng maayos ang mga mata ko subalit kusa itong sumasara. Sinubukan ko ring bumangon ngunit napakabigat ng buong katawan ko. Dinaig ko pa ang nag-work out buong maghapon kahapon. Nagmistulang may mga mabibigat na bato ang mga hita at binti ko. Maging ang kaliwang tuhod ko ay tila nasugatan. Ngayon ako nagsisisi na umulit pa ako ng rum kagabi. Marahil ay bumagsak at tumama ako sa kung saan dahil sa labis na kalasingan. I should go straight home instead of wasting money and time for alcohol, because it won't change anything. I am still a divorced woman. Inipon ko ang hangin sa dibdib ko saka dahan-dahang pinakawalan. Ilang ulit ko itong gi

Her POV "Hey cutie, rum please." Sa paningin ko'y tila tinakasan na ng grabidad ang mundo. Kasabay ng pagbilis ng beat ng musika ang pagbabago ng mga gumagalaw na ilaw. Ngunit para sa akin hindi pa rin ito sapat. Ang paggalaw ng paligid ay hindi sapat upang mabawasan ang masamang enerhiya na nasa sistema ko ngayon. Nais kong makalimot. Kahit ngayon lang. Kahit isang gabi lang. Gusto kong burahin ang masalimuot na pangyayari kanina. Kung paano gumuhit ang ngiti sa labi niya matapos kong pirmahan ang mga papeles na inihain ng abogado. Milyon-milyong karayom ang nakatusok sa dibdib. Ang katagang diborsyada ay nakatatak na sa noo ko. Dignidad ay wala. Kakapitan din ay wala. "Are you sure Ma'am? Naka-apat ka nang Margarita." Uminit ang pisngi ko sa sinabi ng barista. "I'm fine sweetheart. I'm not that weak. Just give me some rum." Unti-unti nang nilalamon ng alak ang sistema ko pero imbes na makaramdam ng takot ay natutuwa pa ako. This is what I want! Ang malunod sa