Chapter: Chapter 128Matapos ang sa una'y malungkot subalit kalaunan'y naging masayang umagahan, hindi na napigilan ni Darielle ang pananabik. Halos hilahin na nito ang ama papunta sa dalampasigan habang masiglang tumatawa. Magmula nang dumating sila sa lugar ay ilang ulit na s'yang nakaligo ngunit tila hindi siya nagsasawa. “Daddy, bilis! Ang ganda ng tubig!” sigaw nito, sabay takbo palapit sa alon. Napailing na lamang si Darius ngunit halatang natutuwa. “Dahan-dahan, anak! Baka madapa ka!”Hindi natinag ang anak. Nagpatuloy lang ito sa pagtakbo. "Habulin mo po ako, Daddy!" "Gusto mo pala habulan, ah." Tumitili namang tumatakbo ang anak habang hinahabol niya ito. Masaya namang sumunod sina Kenneth at Kieth, habang si Kariel naman ay mabagal na naglakad sa likuran. Humahaplos ang mainit na hangin sa kaniyang balat, at ang tunog ng alon ay karaniwang nakapagpapakalma sa kaniya—ngunit ngayon, tila hindi nito mapatahimik ang magulong isipan niya. Kung anu-ano na ang binubulong ng utak niya. Habang pi
Last Updated: 2026-02-06
Chapter: Chapter 127SA KABILANG DAKU, masiglang napuno ng tawanan ang buong hapag. Maaga pa lamang ay abala na ang mga staff ng resort sa paghahain ng pagkain, habang ang simoy ng hangin mula sa dalampasigan ay lalong nagpapagaan ng pakiramdam ng lahat. Nakaupo si Darielle sa kandungan ng ama, at abala sa pagsubo ng kanin habang paminsan-minsang sinusubuan ng ama. “Daddy, ikaw na lang po kumain nito,” inosenteng sabi ng bata habang inaabot ang kutsara na may lamang gulay. Napangiti si Darius at kunwaring napangiwi. “Parang unfair yata, ako na nga nagpapakain, ako pa bibigyan ng gulay.” Napatawa si Darielle. “Para lumakas ka po. Sabi kasi ni mommy panpalakas po ang veggies.” “Malakas na ako eh,” sagot ni Darius, sabay pisil nang marahan sa pisngi ng anak. Tahimik lang na pinagmamasdan iyon ni Kariel, na may bahagyang ngiti sa labi. Hindi niya namalayang matagal na pala siyang nakatitig—hanggang sa mapansin iyon ni Kenneth. “Uy bunso,” nakangising bulong nito. “Baka matunaw na iyang mag-ama mo.” Ag
Last Updated: 2026-02-05
Chapter: Chapter 126ISANG malalim na buntonghininga ang pinakawalan ni Diablo matapos alalahanin ang nakaraan. Matagal na panahon na iyon, ngunit sariwa pa rin sa kaniyang kaisipan. Lumaki siyang marangya at malayo na sa batang minsang kumakain ng tira-tirang hinugot mula sa basurahan sa tulong ng matanda. Tinuring siya nitong parang tunay na anak, at bilang kapalit ay sinuklian niya iyon ng katapatan at kabutihan. Sa katahimikan ng kanilang munting mundo, natutunan niyang mangarap at maniwala na may saysay pa ang buhay. Nang pumanaw ang matanda, sa kaniya ipinagkatiwala ang lahat ng ari-arian, ang mga lupain, at ang mga share sa mga kumpanyang matagal nitong iningatan. Mula roon, pinalago niya ang perang iniwan sa kaniya. Matalino siya, mapagmasid, at hindi takot sumugal. Unti-unti, nagsimula siyang kumuha ng mga tauhan, bumuo ng sariling network, at palawakin ang impluwensiyang hindi kailanman ipinangalandakan. Lumago ang perang iyon ngunit aminado siya sa sarili niyang hindi iyon sa paraang ikat
Last Updated: 2026-02-03
Chapter: Chapter 125Makalipas ang ilang araw, tuluyan nang bumalik ang lakas ng kanyang katawan. Hindi na kasing tindi ang kaniyang panghihilo, humupa na ang kirot sa ulo, at ang mga pasa sa kanyang braso’t binti ay unti-unti nang naglalaho na parang mga bakas ng isang buhay na pilit niyang kinakalimutan.Tahimik ang silid nang dumating ang araw ng kanyang paglabas.Maagang umaga iyon. Ang liwanag ng araw ay dahan-dahang sumisilip sa bintana, at sa unang pagkakataon, hindi na iyon masakit sa kanyang mga mata. Nakaupo siya sa gilid ng kama, suot ang simpleng damit na inihanda ng ospital, hawak ang maliit na bag na naglalaman ng iilan lamang niyang gamit—mga gamit na hindi man lang sapat para matawag na ari-arian.Bumukas ang pinto. At pumasok ang matandang lalaki.Maayos pa rin ang tindig nito, gaya ng una niyang nakita. Parang walang bakas ng pagod sa mga mata, ngunit kung tititigan nang mabuti, may lungkot na naninirahan doon na ngayon lang niya napansin. Isang lungkot na hindi sumisigaw, ngunit tila ma
Last Updated: 2026-02-02
Chapter: Chapter: 124 DALAWANG ARAW ang lumipas bago siya muling nagising. Isang mahina at basag na ungol ang pumiglas mula sa kanyang lalamunan nang igalaw niya ang katawan. Parang binugbog ulit ang bawat hibla ng laman niya—masakit ang likod, mabigat ang mga braso, at tila may kumikirot na karayom sa ulo niya. Napaigtad siya nang maramdaman ang makapal na benda na nakapulupot sa noo. “Aray…” mahinang daing niya. Dahan-dahan niyang idinilat ang mga mata. Sa halip na madilim na kalye o malamig na semento, puting kisame ang bumungad sa kanya. May mahinang amoy ng gamot sa hangin at maririnig ang mabagal na tik-tik ng orasan sa dingding. Isang silid—malinis, tahimik, at ibang-iba sa mundong kinalakhan niya. Agad siyang kinabahan. Pilit siyang bumangon ngunit muling bumigay ang katawan niya. Bumalik siya sa pagkakahiga, hinihingal, habang mabilis na bumabalik sa isip ang mga alaala—ang habulan, ang sasakyan, ang biglang liwanag… at ang mukha ng lalaking kumarga sa kanya. Buhay pa ba siya? Napali
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 123:HABANG tahimik na nanood sa MAdilim na kalangitan, hindi maisawan ni Diablo ang alalahanin ang pangyayaring magbabago sa buhay niya. Mahal na mahal siya ng kapatid at ganoon rin ito sa kaniya. Kahit nga na may iniinda na itong sakit ay siya pa rin ang nasa isip nito at lagi siya nitong inuuna, 'di bale nang magutom ang kuya niya basta busog at hindi kakalam ang sikmura niya. Kaya kahit mapahamak ito basta't para sa kaniya ay titiisan ng kapatid. "Kuya . . . kuya, huwag kang matulog . . . please . . ." Paulit-ulit niyang bulong habang pilit na pinipigilan ang pag-iyak, pero wala siyang magawa kundi isubsob ang mukha sa balikat ng kapatid. Nanghihina na ito, nanginginig, at maputla na ang labi. Nasa isang pribandong ospital kasi sila dahil ito lang ang malapit sa kanilang pinupwestuhan kanina nang mabugbog ito ng mga batang kalye din. "Kuya . . .wag mo ko iiwan . . . please . . . hindi ko kaya ang mag-isa . . . Ikaw na lang ang pam,ilya ko kaya paki-usap 'wag n'yo po akong iwanan
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 10“Aba, nandito pala ang isang fallen heiress at ang kaibigan niyang gold digger,” natatawang saad ng kararating lang na babae, kasama ang tatlo nitong alipores. Si Marga iyon— ang dating kaklase nila noong kolehiyo at isa sa mga taong walang sawang nang-bully kay Angel. Madalas sila nitong kutyain lalo na si Angel dahil sa biglaang pagbagsak noon ng kumpanya. Ngunit kalaunan ay naisalba rin iyon sa tulong ng tiyuhin. Sa pagkakaalam niya, ayaw sanang tanggapin ng ama ni Angel ang tulong mula sa kapatid. Pinili nitong bumangon sa sariling mga paa, nang walang inaasahang impluwensya mula sa pamilya nito. Anak kasi ang ama ni Angel sa labas, kaya hindi ganoon kalapit ang relasyon nila ng kapatid. Ngunit kalaunan'y naging okay rin. “Ano bang pakialam mo, Marga?” matigas na sagot niya. “Sa pagkakaalam ko, hindi mo pagmamay-ari ang mall na 'to. Kaya wala kang karapatang pakialaman kung pupunta kami rito.” Ngumisi si Marga, tila lalo pang naaliw sa naging sagot ni Ezra. Bahagya nitong
Last Updated: 2026-02-07
Chapter: Chapter 9.AGAD silang sinalubong ng malamig na hangin ng mall pagpasok pa lang nila. Maliwanag ang paligid, maingay ang usapan ng mga tao, at halo-halo ang amoy ng pagkain mula sa iba’t ibang kainan. Kadalasan, si Angel ang unang nae-excite sa ganitong lugar. Palaging siya ang nagyayaya mag-ikot, mag-try ng kung anu-anong pagkain, at mag-picture kung saan-saan.Pero ngayon, tila kabaligtaran. Tahimik lang ito.Halos hindi nga maalis ang tingin sa paligid, parang may hinahanap… o iniiwasan.Napansin iyon ni Ezra habang naglalakad sila papunta sa food court. Ilang beses nang napapalingon si Angel sa likuran nila, at bawat vibrate ng selpon nito ay bahagyang napapapitlag ang balikat sabay patay ng tawag.“Relax lang,” pabirong sabi ni Ezra habang kumukuha ng tray. “Hindi ka naman hinahabol ng pulis.”Hindi sumagot si Angel. Pilit lang itong ngumiti.Mas lalo tuloy siyang napakunot-noo.Umupo sila sa isang bakanteng mesa matapos bumili ng pagkain. Simpleng rice meal at fries lang iyon. Hindi niya g
Last Updated: 2026-02-06
Chapter: Chapter 8 PAGSARA pa lang ng pinto ng condo ay sabay na napabuntong-hininga sina Ezra at Angel. “Grabe…” halos manghina si Angel habang isinasandal ang likod sa pinto. “Akala ko katapusan ko na. Ramdam ko na ‘yong sermon, eh. Ramdam ko na rin ‘yong pagpapalayas sa’kin sa mundo.” Napatawa si Ezra at ibinagsak ang bag sa sofa. “OA mo naman. Buhay pa tayo, ‘di ba?” Hindi pa man siya tuluyang nakaupo ay bigla siyang hinampas ng kaibigan. “Aray!” Napahawak si Ezra sa braso. “Hoy!” “Huwag kang hoy!” singhal ni Angel sabay hampas ulit. “Gusto mo ba talagang mamatay nang maaga? At saka hindi mo ba alam na ako ang mapapahamak sa ginawa mo! Sana pala hindi na lang ikaw ang nireco ko kay tito. Nagkapera nga ako pero sakit ka talaga sa ulo una pa lang.” Kumunot ang noo ngunit kalaunan'y ngumiti lang siya. “Ay wow, so ngayon ako pa sinisi mo. Grabe ka naman sa akin. Parang hindi ka rin sakit sa ulo, ah." sapo ang dibdib na tila nasaktan sa sinabi ngunit agad din ngumiti. “Mas grabe ka!”
Last Updated: 2026-02-05
Chapter: chapter 7 MATAPOS ang agahan ay halos sabay na silang tumayo mula sa mesa. Tahimik lamang si Daryll habang inaayos ang manggas ng kaniyang long sleeve, na tila abala sa pag-iisip. Samantalang si Ezra ay mabilis na nagligpit ng kinainan, hindi mapigilang mapangiti sa sariling plano. “Kunin ko lang ang bag ko,” aniya, pilit pinananatiling kaswal ang boses. Hindi sumagot ang lalaki. Tanging tango lamang ang iginawad nito bago tuluyang naglakad palabas ng dining area. Hindi na nag-aksaya ng oras si Ezra. Mabilis siyang umakyat sa silid upang kunin ang kaniyang bag. Habang inaayos ang laman nito ay agad niyang hinugot ang cellphone at nagtype. Ezra: "Papunta ako sa Condo mo, abangan mo ako sa lobby. Ihahatid ako ng kumag mong tiyuhin." Agad na nag-seen ang kaibigan. Angel: "Huh? Naku wala ako ngayon sa Condo. Lumabas ako." Nanlaki ang mga mata at agad na nag-panic si Ezra. Nagsinungaling lang siya sa lalaki kanina. ang totoo ay wala namang silang usapan ng kaibigan. At hindi movie
Last Updated: 2026-02-03
Chapter: Chapter 6 KINAUMAGAHN nagising si Ezra sa sinag ng araw na tumama sa kaniyang pisngi mula sa pagitan ng kurtina. Bahagya siyang napaungol habang iniunat ang katawan, ramdam niya ang bahagyang paninigas ng kaniyang mga balikat at likod. Sandali siyang napatitig sa kisame, na tila sinusubukang alalahanin kung bakit kakaiba ang pakiramdam ng paggising niya. Tahimik ang silid. Masyadong tahimik. Bagay na bigla siyang napabangon at napalingon sa kabilang bahagi ng kama. Bahagya siyang napakunot-noo at mabilis na iginiya ang tingin sa sopa. Wala na roon ang lalaki. Malinis at tila walang bakas na doon ito natulog kagabi. Wala na roon ang unan at kumot na nilatag nito. “Ang aga naman niyang nagising…” bulong niya sa sarili, saka bahagyang napangiwi. “Ah, baka nasa ibaba na,” dagdag pa niya, pilit na pinapakalma ang sarili kahit hindi naman niya alam kung bakit kailangan pa niya iyon gawin. Tumayo siya mula sa kama at dumeretso sa banyo. Agad siyang nagbukas ng shower, at sinalubong siya ng mala
Last Updated: 2026-02-03
Chapter: Chapter 5SAMANTALA, habang mahimbing na mahimbing ang tulog ni Ezra ay dahan-dahang idinilat ni Daryll ang mga mata.Tahimik ang silid, maliban sa mahinang ugong ng aircon at sa hindi maipagkakailang malakas na hilik ng babaeng nasa kama. Napalingon siya sa direksyon nito, at hindi niya napigilang mapasinghal ng maikling tawa.“Grabe… kung makahilik parang hindi babae,” bulong niya.Bago pa man niya mailihis ang tingin, bigla itong nasamid sa sariling laway, napaubo nang bahagya, saka muling humilik na parang walang nangyari. Napailing na lang si Daryll, bahagyang iniangat ang katawan mula sa sopa upang masilip ito nang mas maigi.Sa liwanag ng munting night lamp, malinaw niyang nakita ang mukha ni Ezra—relaks, walang bakas ng kaingayan at kapilyuhang kanina lang ay muntik nang magpawala ng kaniyang katinuan. Ang noo nitong bahagyang nakakunot, ang labi’y nakabukas nang kaunti, at ang buhok na magulong nakasabog sa unan.“Hanggang pagtulog talaga ang kulit at ang ingay mo pa rin,” mahina niyan
Last Updated: 2026-02-02
LOVE BENEATH THE LIES (SPG)
Blurb:
Matagal na magkasintahan sina Emy at Ricardo, ngunit sa araw ng kanilang anibersaryo, bigla siyang hiniwalayan ni Ricardo nang walang paliwanag. Kalaunan, nalaman ni Emy na si Ricardo ay isang tagapagmana ng isang makapangyarihang angkan at napilitang magpakasal sa isang babaeng ipinagkasundo ng kanyang mga magulang. Sa kabila ng sakit at hirap, pinalaki ni Emy ang kanilang anak nang mag-isa at itinago ito sa loob ng maraming taon.
Paglipas ng panahon, muling nagkrus ang kanilang mga landas sa di inaasahang pagkakataon. Sa muli nilang pagkikita, nalaman ni Ricardo ang tungkol sa kanilang anak at nagsimulang ipaglaban ang kanyang pamilya. Ngunit bago sila muling maging buo, haharap sila sa mga pagsubok na muling susukat sa kanilang pagmamahalan.
Mapagtatagumpayan kaya nila ang pagsubok na iyon? Mabubuo pa kayang muli ang kanilang pamilya? O muling mawawasak at paghihiwalay ng isang sirkumstansya.
Read
Chapter: Chapter 13MATAPOS ang pagtatalo at sagutang 'yon, ilang linggo na ang lumipas ay natagpuan ni Richard ang sarili na nakaupo sa balkonahe ng tinutuluyang Condo sa New York. Tahimik at tanging malakas na pagbuntonghininga lamang niya ang kaniyang naririnig, habang pinagmamasdan ang kabuuan ng siyudad. Sa kaniyang pag-alis tangan n’ya ang bigat nang kaniyang dibdib, umalis at hindi man lang s’ya nagpaliwang sa totoong dahilan sa kaniyang kasintahan. “Hindi ba’t ito ang gusto nila? Umalis ako. Magtago sa gulong ginawa ko raw,” mahina niyang bulong sa sarili habang nilalagok ang basong may lamang alak. Nakailang lagok pa siya nang maramdaman ang paglapit ni Jen, sa kinaroroonan niya. “Hindi ka ba napapagod, Chard? Ilang araw na magmula nang dumating tayo rito Wala a sa sarili atlagi ka na lang nagmumukmo sa isang tabi,” anito na ikinangiti niya. "Pagod? Napagod na ako matagal na, Jen," malamig niyang sagot. At saka tumayo at hinarap ito saka tinitigan nang deretso. "Ikaw ba? Hindi ka ba nap
Last Updated: 2024-12-05
Chapter: chapter Chapter 12 PAGKARATING ni Richard sa kanilang mansyon, ay agad siyang sinalubong ng kaniyang ama nang matalim nitong tingin. At halatang gusto na siyang balatan nito ng buhay. Naroon din ang ina at nasa gilid nito si Jenny, tahimik at tila isang babasaging pinggan ang pigura na parang siya ang biktima sa lahat ng nangyari. Nagpatuloy pa siya sa paglalakad at sinalubong siya ng ama. Ngunit bago pa man makapag-salita si Richard, upang batiin ito, isang mabilis na suntok sa kanyang dibdib ang natamo niya mula sa ama, sapat upang mawalan siya ng balanse at matumba. “Anong kalokohan na naman ang ginawa mo Richard?! Nakita mo ba ‘tong nilalaman ng mga balita?” singhal ng kanyang ama, sabay tapon ng hawak nitong cellphone sa harapan niya. "What do you mean by that?" Nakakunot ang noo'ng tanong ni Richard, saka dinampot ang cellphone at agad tinignan ang screen. At doon niya nakita ang isang viral video – siya iyon, at hawak ang kamay ng isang babae habang papasok sila sa hotel ng nagdaang gabi. “H
Last Updated: 2024-11-04
Chapter: Chapter: 11SAMANTALA, sa kabila ng maingay at masiglang musika sa loob ng bar, tahimik na nagmamasid si Richard mula sa isang sulok. Matapos kasi umalis ni Jenny, hindi siya makatulog, kaya't napag-desisyunan niyang magliwaliw na muna. Habang tinutungga ang basong hawak, isang grupo ng kababaihan ang pumukaw sa kanyang pansin—masayang nag-iinuman at tila walang paki sa mundo.“Jenny?” Hindi makapaniwalang naiusal niya nang makilala ang isa sa mga babae. Isang hindi mapalagay na damdamin ang nag-uumapaw sa kanyang dibdib habang pinagmamasdan si Jenny na nag-aaliw kasama ang mga kaibigan nito. Sa kabila ng kanyang ngiti at masayang pakikipagkwentuhan, naroon ang isang pahiwatig ng lungkot na hindi niya maipaliwanag.Ngunit sa gitna ng kanyang pagmamasid, may isang lalaki ang lumapit kay Jenny. Mas lalong hindi siya makapaniwala nang makita niyang walang kahirap-hirap na sumama si Jenny sa lalaki, na tila napakabilis ng pangyayari. Ang akala niyang mahinhin at karespe-respitong babae ay isa palang
Last Updated: 2024-11-03
Chapter: Chapter 10: A Brother's Embrace HABANG palapit si Emy sa kanilang bahay, tahimik lang siyang naglalakad, ramdam pa rin niya ang bigat ng mga nangyari. Nang bigla na lang may isang boses na tumawag sa kaniya mula sa di-kalayuan."Emy!"Napalingon naman siya at napangiti na rin ng makilala niya paparating. “Kuya Xander?” usal niya habang ngumingiti. Si Xander ang kinakapatid niya. Matagal-tagal na rin silang hindi nagkikita pero kilala pa rin niya ang hitsura nito kahit na malaki na pinagbago.“Kuya Xander! Kailan ka pa dumating?” masayang bati ni Emy at tanong na rin."Kaninang madaling araw lang," tugon naman ng kaibigan at kaswal na tinapik ang kaniyang balikat. "Akala ko nga matatagalan pa bago tayo magkita."“Kumusta ka na pala?” usisa niya rito.“Ito pagod pero pinilit kong pumunta rito nabalitaan ko kasi kay nanay na nakabalik ka na raw kaya nagbakasakali ako na makita ka. At mabuti na lang naabutan kita,” naisaad nito at hindi mawari’y ang saya sa mukha nito.“Grabe naman. Ayy nga pala ano plano mo? Natupad
Last Updated: 2024-11-02
Chapter: Chapter 9: Kiss of the Past HABANG nakahiga si Richard sa kanilang silid, ramdam niya ang pagod mula sa dami ng mga emosyon na bumabalot sa kanya. Ang kanyang puso ay tila nagiging bato sa bigat ng mga pangyayari. Gusto niyang kalimutan ang mga problema at takasan ang responsibilidad, ngunit ang kanyang konsensya ay hindi siya pinapatahimik. At mas lalong ayaw niyang mawala ang lahat sa kaniya. Habang nakapikit at pilit na pinapalaya ang kaniyang isip, ay biglang bumukas ang kanilang pinto at pumasok mula roon si Jenny. Dahan-dahan itong lumapit, ngunit bakas sa mukha nito ang pag-aalangan. "Richard," nag-aalalangang tawag nito. “Hmmm,” naitugon na lamang niya, nang hindi ito tinititigan. "Niyaya ako ng mga kaibigan ko… gusto ko sanang umalis na muna," mahinang ani Jenny, na tila ba hindi rin alam kung dapat siyang magsalita pa o tumahimik na lang. Napalingon naman si Richard sa asawa, bago sumagot. “Sige, mag-ingat ka," ani Richard, at saka inabot ang kaniyang cellphone at tiningnan ito. “Sige… alis n
Last Updated: 2024-11-02
Chapter: chapter 8: Between Duty and LoveIlang araw na ang nakalipas ngunit, tila nawawala sa sariling mundo si Richard habang tahimik siyang naglalakad sa paligid ng kanilang bahay. Hindi niya alam kung saan na pupunta si Emy. Hindi siya mapakali—isang pakiramdam na matagal na niyang hindi nararanasan. Puno ng panghihinayang ang kanyang isipan, pero hindi niya malaman kung saan magsisimula. Nagpasya siyang puntahan si Cherry. Siguro, siya ang makapagsasabi kung saan nagpunta ang babae. Nang makarating si Richard sa apartment ni Cherry, hindi siya nag-atubiling kumatok. Maya-maya’y bumukas ang pinto, at bumungad si Cherry. Halatang nagulat ito nang makita siya. “Richard?” tanong ni Cherry, bakas ang pagdududa sa kanyang boses. "Cherry, kailangan kong malaman... nasaan si Emy?" Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa. Alam niyang ito ang pinakamabilis na paraan para makuha ang kasagutan. Tumitig si Cherry kay Richard, pero hindi ito sumagot. Napuno ng katahimikan ang hangin, tila ba mabigat ang bawat segundo. “Cherry, kailanga
Last Updated: 2024-10-04
LOGIN
