LOGINSimula pa lang ay nagkagusto na si Kariel sa lalaking inampon ng kanilang mga magulang, na si Darrius. Minsan na rin niyang inamin ang nararamdaman rito. Ngunit dahil sa respeto at malaking utang na loob sa kinilalang magulang ay hindi siya binigyang pinansin nito. Ngunit na-realize ni Darrius na kailangan niyang ipaglaban ang kanyang nararamdaman para kay Kariel kahit labag pa sa kagustuhan ng magulang. Lalong-lalo na nang malamang ikakasal na ito sa anak ng kaibigan at kasusyo ng kinilalang magulang. At naisipan niyang pigilan ang kasal ng dalawa nang napagalaman ang totoong motibo ng pamilyang gustong ipakasal sa dalaga ng kinilala n'yang ng magulang. Nagtagumpay siya sa kanyang plano at sa wakas ay ipinagtapat niya sa huli ang totoong nararamdaman. Naging lihim ang kanilang relasyon. at kalaunan ay napagalaman din ang kanilang lihim at pilit silang pinaghiwalay ng mga magulang. Masakit ngunit kailangan nilang tanggapin ang kanilang kapalaran. Pinaghiwalay man ng isang sirkumstansya pero hindi sila nawalan nang pag-asang balang araw ay muli silang pagtagpuin ng tadhana para punan ang mga pusong nangulila sa matagal na panahon.
View MoreElaine’s POV
I sat on the table all alone and far away from other students because they clearly don’t want to be around me either. My head is buried in a book but I had no idea what I was reading since my mind is elsewhere.I could hear my twin half sisters giggling somewhere around. They are desperately trying to make sure no one believes we were related, which is fine by me. It has been like that right from the beginning as our mother wanted it that way.We shared the same mother but different fathers. Fortunately for them, they are still with their father while mine is nowhere to be seen. Hell, she has no idea who my father truly is which hurts more than anything. I was a mistake, a result of a cursed one night stand.Consumed in the pages that I read without understanding, my werewolf food is in front of me because I haven’t gotten used to their food around here. Back at the other pack, there used to be human food but here, none. There are no humans here. Only me.The sound of high heels hitting the floor reached my ears before anything could. I may be mute but my instincts are sharper than anything in the world. I hear sounds even real werewolves cannot because I’ve lived with them my entire life and know how to navigate my way amongst them. Sometimes.Raising my head from my book, my eyes found the owner of the heels and sure enough she was coming towards me. My stomach plummeted at the sight of that look in her face. They always have it when they want to bully someone.Despite joining this academy just three days ago, I have learned about all the important figures in the school. The ones everyone should stay away from, not that I haven’t noticed them on my first day anyway.This right here is the queen of this school, Leah. Every girl around here wants to be her or her friend and if they are not, they are all afraid of her. At the moment, I am too. She is gorgeous in every sense of word but it is clear she is out for my blood.Leah stood in front of my table and crossed her arms over her chest. The twins were standing not far away because they have also become friends in just the few days we got here. They have that charm of befriending the important people everywhere we go.They are currently throwing me daggers as if daring me to say we were related in any way. At this point they knew I wouldn’t say anything about us being related. I have learned my lesson for the first time.Leah's presence looming over my table sent a shiver down my spine, signaling trouble. With her group close by, including my twin half-sisters, who distanced themselves from me, the isolation felt suffocating.The unspoken message was clear: I was an outcast, unwelcome even among my own blood. As Leah's piercing gaze met mine, I braced myself for the impending storm that is to come. I just hope she isn’t going to ask me questions knowing I can’t answer."What's the matter, little loner? Can't find anyone desperate enough to sit with you?" Leah's voice dripped with malice, her words like daggers aimed at my already wounded spirit."Oh, I see. Cat got your tongue? Or maybe you're just too pathetic to speak." She smirked, reveling in her own cruelty.“She is mute.” One of the twins, Hailey said with a mocking giggle.“Whoa! Really?” Leah laughed so hard she almost fell over on her high heels.I clenched my jaw, willing myself to stay composed despite the burning anger and humiliation rising within me. I have been through this already, every time I end up cowering even if I thought I could do something with my anger."Come on, Leah, leave her alone since she cannot talk. Life is already cruel on her," it was Leah’s best friend, Olivia that chimed in, feebly attempting to intervene.Leah's laughter echoed through the cafeteria. "Oh, look who's suddenly grown a conscience. How adorable. But don't worry, sweetie, I'll be done with her soon enough."She gave me a wicked smile, then leaned down to take the ketchup from my table, the only thing that tasted a bit human. I tried licking it to help my hunger, knowing I’d still get werewolf food back home. The reason I'm as skinny as a stick.I saw what she intended to do even before she did, so I used my reflexes to stand up from the chair in one swift movement, making the ketchup fall back on her pink dress. Leah shrieked at the mess, then her eyes fell on mine.My fight or flight instinct kicked in, and I was running out of the cafeteria before they could blink. I let my feet carry me wherever they could until I ended up in the forest where I heard they change for their wolf form practice.It might be dangerous being human and all, but I didn’t care. Those murderous eyes Leah shot me promised so much pain that I am not ready to endure. I ran until my feet gave in, and that was when I realized I left heaven and came to hell.I bumped into someone’s tall, muscular back, but he didn’t even budge. I bounced back, wincing at the pain in my feet from running so much. My eyes slowly gazed at the back before the owner leisurely turned around with the coldest blue eyes I have ever seen.It was Killian, the Alpha Prince. Everyone knows who he is by those cold, cold eyes that could freeze a volcano.Right behind him is an older guy hanging from a tree, all bloody and looking to be on the brink of dying. The bruises around Killian’s hands told me all I needed to know. I stumbled back a step, feeling doomed.“Who are you?”Matapos ang sa una'y malungkot subalit kalaunan'y naging masayang umagahan, hindi na napigilan ni Darielle ang pananabik. Halos hilahin na nito ang ama papunta sa dalampasigan habang masiglang tumatawa. Magmula nang dumating sila sa lugar ay ilang ulit na s'yang nakaligo ngunit tila hindi siya nagsasawa. “Daddy, bilis! Ang ganda ng tubig!” sigaw nito, sabay takbo palapit sa alon. Napailing na lamang si Darius ngunit halatang natutuwa. “Dahan-dahan, anak! Baka madapa ka!”Hindi natinag ang anak. Nagpatuloy lang ito sa pagtakbo. "Habulin mo po ako, Daddy!" "Gusto mo pala habulan, ah." Tumitili namang tumatakbo ang anak habang hinahabol niya ito. Masaya namang sumunod sina Kenneth at Kieth, habang si Kariel naman ay mabagal na naglakad sa likuran. Humahaplos ang mainit na hangin sa kaniyang balat, at ang tunog ng alon ay karaniwang nakapagpapakalma sa kaniya—ngunit ngayon, tila hindi nito mapatahimik ang magulong isipan niya. Kung anu-ano na ang binubulong ng utak niya. Habang pi
SA KABILANG DAKU, masiglang napuno ng tawanan ang buong hapag. Maaga pa lamang ay abala na ang mga staff ng resort sa paghahain ng pagkain, habang ang simoy ng hangin mula sa dalampasigan ay lalong nagpapagaan ng pakiramdam ng lahat. Nakaupo si Darielle sa kandungan ng ama, at abala sa pagsubo ng kanin habang paminsan-minsang sinusubuan ng ama. “Daddy, ikaw na lang po kumain nito,” inosenteng sabi ng bata habang inaabot ang kutsara na may lamang gulay. Napangiti si Darius at kunwaring napangiwi. “Parang unfair yata, ako na nga nagpapakain, ako pa bibigyan ng gulay.” Napatawa si Darielle. “Para lumakas ka po. Sabi kasi ni mommy panpalakas po ang veggies.” “Malakas na ako eh,” sagot ni Darius, sabay pisil nang marahan sa pisngi ng anak. Tahimik lang na pinagmamasdan iyon ni Kariel, na may bahagyang ngiti sa labi. Hindi niya namalayang matagal na pala siyang nakatitig—hanggang sa mapansin iyon ni Kenneth. “Uy bunso,” nakangising bulong nito. “Baka matunaw na iyang mag-ama mo.” Ag
ISANG malalim na buntonghininga ang pinakawalan ni Diablo matapos alalahanin ang nakaraan. Matagal na panahon na iyon, ngunit sariwa pa rin sa kaniyang kaisipan. Lumaki siyang marangya at malayo na sa batang minsang kumakain ng tira-tirang hinugot mula sa basurahan sa tulong ng matanda. Tinuring siya nitong parang tunay na anak, at bilang kapalit ay sinuklian niya iyon ng katapatan at kabutihan. Sa katahimikan ng kanilang munting mundo, natutunan niyang mangarap at maniwala na may saysay pa ang buhay. Nang pumanaw ang matanda, sa kaniya ipinagkatiwala ang lahat ng ari-arian, ang mga lupain, at ang mga share sa mga kumpanyang matagal nitong iningatan. Mula roon, pinalago niya ang perang iniwan sa kaniya. Matalino siya, mapagmasid, at hindi takot sumugal. Unti-unti, nagsimula siyang kumuha ng mga tauhan, bumuo ng sariling network, at palawakin ang impluwensiyang hindi kailanman ipinangalandakan. Lumago ang perang iyon ngunit aminado siya sa sarili niyang hindi iyon sa paraang ikat
Makalipas ang ilang araw, tuluyan nang bumalik ang lakas ng kanyang katawan. Hindi na kasing tindi ang kaniyang panghihilo, humupa na ang kirot sa ulo, at ang mga pasa sa kanyang braso’t binti ay unti-unti nang naglalaho na parang mga bakas ng isang buhay na pilit niyang kinakalimutan.Tahimik ang silid nang dumating ang araw ng kanyang paglabas.Maagang umaga iyon. Ang liwanag ng araw ay dahan-dahang sumisilip sa bintana, at sa unang pagkakataon, hindi na iyon masakit sa kanyang mga mata. Nakaupo siya sa gilid ng kama, suot ang simpleng damit na inihanda ng ospital, hawak ang maliit na bag na naglalaman ng iilan lamang niyang gamit—mga gamit na hindi man lang sapat para matawag na ari-arian.Bumukas ang pinto. At pumasok ang matandang lalaki.Maayos pa rin ang tindig nito, gaya ng una niyang nakita. Parang walang bakas ng pagod sa mga mata, ngunit kung tititigan nang mabuti, may lungkot na naninirahan doon na ngayon lang niya napansin. Isang lungkot na hindi sumisigaw, ngunit tila ma
SA KABILANG DAKU Sa isang maliit ngunit marangyang villa sa tagong bahagi ng lungsod, nakaupo sa isang leather armchair ang isang babaeng may matapang na aura. Nakasuot siya ng itim na blazer na bumagay sa kanyang makinis at mahabang buhok, habang hawak ang isang baso ng alak. Siya si Cassandra, ngu
PAGKARATING nila sa Hotel ay agad namang nagtungo sin Mark At Kiarah sa kani-kanilang silid. Samantalang sina Kariel at Darrius naman ay tahimik na nagpapahangin sa Rooftop ng hotel. Tahimikt at wala silang imikan na. Hindi tulad ng nasa event a sila at habang nasa sasakyan sila. Ang nagagawa lang
NANG sumunod na gabi, sa wakas ay dumating na ang pinakahihintay na exposition. Habang naglalakad si Kariel sa loob ng malawak at marangyang venue, napansin niya ang eleganteng dekorasyon at ang engrandeng set-up na talaga namang pinaghandaan ng mga organizer. Nagsalimbayan sa paligid ang mga negosy
KINABUKASAN, habang nakahanda na si Kariel para sa meeting, biglang kumatok si Kiarah sa kwarto niya, may bitbit na bulaklak na tila nanggaling sa garden ng hotel. "Good morning, good luck sa meeting mo," biro ni Kiarah sabay abot ng bulaklak kay Kariel."Thank you, Kiar! Ikaw talaga, ang sweet mo na


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore