Novels by Kaeru write

ทั้งลูกน้องของเฉินและเพื่อนสนิทของเต้าหู้เห็นดังนั้นจึงออกไปอย่างเงียบๆ เพื่อให้ทั้งสองได้ใช้เวลาที่แสนวิเศษนี้ร่วมกัน “ตื่นแล้วเหรอคะ” “ตื่นแล้วครับ” หญิงสาวคลายกอดจากเขาก่อนรีบปาดเช็ดน้ำตาของตนออก จากใบหน้า เฉินที่เอ็นดูคนรักก็ช่วยเช็ดออกให้ “ร้องไห้ทำไม”

“เป็นยังไงบ้าง” “ขอโทษนะที่ออกไปช่วยไม่ได้ ฉันได้ยินเสียงข้างนอกนั้นหมดแต่ว่าฉันไม่มีแรงเลย” พลอยเองก็รู้สึกผิดที่ตนเองไม่สามารถออกไปช่วยเพื่อนได้ เธอเองก็ไม่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นจากเตียงเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอมีอาการตกเลือดจากการทำแท้ง “ไม่เป็นไร แค่แกปลอดภัยฉันก็ดีใจแล้ว”

หลังจากเหตุการณ์นั้นตำรวจก็จับตัวของภีมไปรับโทษตามกฎหมาย และยังค้นพบหลักฐานที่ภีมและพ่อร่วมกันทำความผิด ปิดบัง อำพรางมาตลอดหลายปีอีกมากมาย ภาพที่เห็นว่าภีมนั้นเป็นสุภาพบุรุษไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนไหน หรือไม่เคยมีข่าวเสียหายเป็นเพราะว่าภีมมักจะอัดคลิปที่ตนมีอะไรกับผู้หญิงที่คบกันอยู่เอาไว้สำห

“แค่แผลนิดเดียวเองเฮีย อย่าสนใจเลย รีบไปหาหมอเถอะ” “ตอบเฮียมา ถ้าไม่ตอบเฮียไม่ไป” เพราะเฉินเป็นคนดื้อรั้น ที่ถามเพราะต้องการคำตอบถ้าเธอไม่ตอบเขาคงไม่ยอมไปหาหมออย่างที่พูดแน่นอน คนตัวเล็กทำได้เพียงพยักหน้า ทำให้เฉินถึงกับฟิวส์ขาดรีบเดินออกไป เต้าหู้รีบตามออกมาเห็นว่า ภีมกำลังโดนจ๊อดและแจ๊

ขณะที่ใจจะอยากยอมแพ้ แต่พอภีมจะขึ้นมาคร่อมตัวเธอบนโซฟา สองเท้าที่ไม่ได้ถูกมัดก็กระแทกแรงๆ ไปที่หน้าอกภีมจนเขาหงายหลังลงไปกับพื้น “อีเหี้ยเอ๊ย” เขาสบถคำออกมาเพราะแรงถีบที่รุนแรงจนจุก เธอพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล เพราะมือที่ถูกมัดไว้ด้านหลังทำให้ขยับตัวยาก พอนั่ง

เต้าหู้ขึ้นมาจนถึงหน้าห้องของพลอย เธอทำการกดกระดิ่งหน้าห้องไม่นานคนด้านในเปิดประตูให้ “พี่ภีม?!” เต้าหู้ผงะก่อนที่จะก้าวถอยหลังด้วยความประหลาดใจ แต่กลับถูกภีมกระชากอย่างแรงจนตัวเธอเข้าไปในห้องก่อนเขาจะล็อกประตู “ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่” เธอพยายามก้าวถอยห่างจากภีมแต่กลับเดินรุกเข้

หลังจากที่ฟีนิกซ์เดินออกจากห้องไปน้ำใสก็รีบตามไปทันทีเพราะเธอมัวแต่โกรธจนลืมไปว่าเรื่องที่สำคัญที่สุดคือลูกที่อยู่ในท้องตอนนี้ ทว่าฟีนิกซ์กลับขับรถออกไปด้วยความรวดเร็ว เธอไม่รู้เลยว่าเขาไปที่ไหนในเวลานี้ น้ำใสลองตามไปดูที่อู่ของเขาก็พบว่าปิดไฟมืดสนิท เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นส่วนคนอื่น ๆ ก็กลับกันไปหมดแล้วเธอลองโทรหาวินเนอร์และเพื่อนคนอื่น ๆ ก็ไม่มีใครอยู่กับเขาเลย วินเนอร์บอกว่าเว็นดี้กลับมาถึงบ้านและอยู่ในห้องแล้ว พอโทรหาฟีน่าก็บอกว่าฟีนิกซ์ไม่ได้อยู่ที่บ้าน และเขาก็ปิดเครื่องหนีเธอไปอย่างไม่สนใจไยดีน้ำใสรอจนกระทั่งเช้า เธอตัดสินใจโทรหาบอลพนักงานที่ร้านเพื่อถามว่าฟีนิกซ์เข้ามาหรือยัง และก็ได้ความว่าเขามาหลังจากที่ร้านเปิดไปได้พักหนึ่ง น้ำใสไม่รอช้าน้ำใสรีบเดินทางไปที่อู่ทันทีแต่รถกลับติดยาวเพราะใกล้ช่วงวันหยุดทำให้เธอใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะเดินทางไปถึงร้านพอไปถึงร้านเธอก็พบกับบอลที่กำลังซ่อมรถอยู่ น้ำใสมองไปรอบ ๆ เห็นรถของฟีนิกซ์จอดอยู่ เขาคงกลับมานอนที่ห้องพักชั้นบนของอู่“พี่ฟีนิกซ์อยู่ข้างบนใช่ไหมคะ”“ครับ” บอลตอบสั้น ๆ ท่าทางอึกอัก แต่น้ำใสไม่สนใจ เธอรีบเดินขึ้นไปทันทีเพราะหว

Superior raceเวลา 19.25 น.คืนนี้ที่อู่คึกคักเป็นพิเศษเพราะฟีนิกซ์จัดงานเลี้ยงฉลองวันสิ้นปีล่วงหน้าให้กับพนักงาน น้ำใสขอตามมาด้วยซึ่งเขาก็ไม่ได้ห้าม ทว่าทันทีที่เธอเดินเข้ามาในร้าน บรรยากาศกลับเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด พนักงานแต่ละคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะต่างก็รู้ดีว่าช่วงนี้ฟีนิกซ์กับเว็นดี้สนิทสนมกันแค่ไหนและวันนั้นก็มีปากเสียงทะเลาะกันกับฟีนิกซ์เรื่องที่เขาไปรับไปส่งเว็นดี้อีก แต่น้ำใสกลับเลือกที่จะทำตัวปกติ ทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เพื่อให้สถานการณ์ไม่แย่ไปกว่าเดิมกลิ่นเหล้ากลิ่นควันบุหรี่ทำเอาเธอแทบจะทนไม่ไหว และเดินไปเข้าห้องน้ำอยู่หลายรอบเพื่ออาเจียนออกมา แต่เธอยังคงฝืนร่างกายเอาไว้ เพื่อที่จะได้คุยเรื่องสำคัญกับฟีนิกซ์ต่อหน้าพอดื่มไปได้สักพัก ลูกน้องก็เริ่มชวนกันเล่นเกมเพื่อสร้างความสนุกสนาน เว็นดี้ที่วางตัวเป็นปกติเดินเข้ามาทักทายน้ำใสด้วยท่าทางใสซื่อ“พี่น้ำใสโอเคไหม วันนี้ไม่ดื่มเหรอคะ อยากดื่มอะไรไหมเดี๋ยวหนูชงให้”“ไม่ล่ะ พอดีไม่ค่อยสบายไม่อยากกินอะไร” น้ำใสตอบเรียบ ๆ“มา ๆ ตั้งตี้ก่อนไม่เจอกันหลายวัน” จั๊ดเอ่ยชวน “สักตาเนาะเฮีย” บอลหันไปมองเจ้านายเ

วันนี้น้ำใสยังคงตื่นมาด้วยอาการเวียนศีรษะและคลื่นไส้อย่างรุนแรง เธอทานอะไรแทบไม่ได้นอกจากน้ำเปล่า ช่วงพักเที่ยงน้ำใสไม่ได้สั่งอาหารเหมือนปกติ แต่เลือกซื้อเพียงผลไม้รสเปรี้ยวมาทานประทังหิวเท่านั้น เธอมานั่งร่วมโต๊ะกับปอยและทีมเซลล์ชุดเดิม เพราะความสนิทใจที่มีมากกว่าทีมอื่น“เนี่ยพี่ดูข่าวนี้ดิ” ปอยยื่นมือถือมาให้ดู“อะไร”“ชายหนุ่มนอกใจแฟนที่คบกันมาหลายปี แฟนจับได้เพราะแอบคุยกันใน มูทูป”“แล้วไปคุยกันยังไงน่ะ มันมีช่องให้แชทด้วยเหรอ หรือคุยในคอมเมนต์?” เจี๊ยบถามอย่างสงสัย “โถ่พี่เจ๊ยบคุยกันในคอมเม้นคนอื่นก็จับได้สิ”“แล้วมันทำยังไง”“เขาล็อกอินอีเมลล์เดียวกันไงพี่ แล้วพิมพ์ข้อความที่อยากคุยไว้ในช่องค้นหา เพราะมันจะบันทึกประวัติการค้นหาค้างไว้” อันที่จริงปอยก็แอบสงสารน้ำใสเรื่องแฟน ที่แอบนอกใจโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ หรือบางทีอาจจะรู้แต่ไม่ยอมเลิกปอยก็ไม่แน่ใจ เธอเพียงแค่อยากให้พี่สาวที่น่ารักคนนี้หลุดพ้นจากคนไม่ซื่อสัตย์เสียที“โอ้โห ก็มีความพยายามเนอะ” เจี๊ยบว่าก่อนจิบน้ำแล้วว่าต่อ“คนพวกนี้แม่งขี้ขลาด จะบอกเลิกก็ไม่กล้า แต่เลือกที่จะแอบคุย ชอบทำให้คนรักดูโง่ดูเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่นที่รู

ห้องประชุม 1การเจรจาหารือเรื่องการผลิตรถยนต์ดำเนินไปอย่างเข้มข้น ในที่สุดทางจางเหว่ยก็ตอบตกลงที่จะทำสัญญากับทางฟีราริส นั่นทำให้ฤทธาพอใจมาก เย็นนี้จึงมีการจัดงานเลี้ยงฉลองการเซ็นสัญญาร่วมกัน ฤทธาชวนพนักงานทุกคนไปกินเลี้ยงเพื่อตอบแทนความเหนื่อย และไม่ลืมที่จะชวนจางเหว่ยไปด้วยกัน“น้ำใสเย็นนี้ไปทานข้าวที่โรงแรมด้วยกันนะ” คราวนี้ฤทธาเป็นฝ่ายเอ่ยชวนน้ำใสด้วยตนเอง ซึ่งครั้งนี้เป็นการทานอาหารร่วมกับทีมงานของจางเหว่ยด้วย เพราะเป็นการเลี้ยงขอบคุณ และเลี้ยงฉลองที่จะได้ร่วมงานกันในอนาคตน้ำใสก็ตอบตกลงไปตามมารยาทแม้ว่าวันนี้ตนจะรู้สึกไม่สบายมาตั้งแต่ตอนเช้าก็ตาม เธอรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ทั้งเวียนหัวและอยากอาเจียนตลอดเวลา แต่เธอก็ทำเพียงหาซื้อยามาทานไปก่อน โดยคิดเอาเองว่าเป็นเพราะความเครียดสะสม ทั้งเรื่องงานและเรื่องความสัมพันธ์กับคนรักที่ดูเหมือนจะเดินมาถึงทางตัน ตอนนี้เธอกับฟีนิกซ์แยกห้องนอนกันแล้ว และเขาก็ดูไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย บางทีอาจจะชอบใจเสียด้วยซ้ำที่ไม่มีเธอไปวุ่นวายในชีวิตน้ำใสเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวกลับคอนโดไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะออกไปงานเลี้ยง แต่จู่ ๆ อาการค

บริษัท ฟีรารีส อินดัสทรี จำกัดห้องทำงานของ CEO“ลูกชายของฉันเป็นยังไงบ้าง” ฤทธาเอ่ยถามกับเลขาสาวของตนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่สายตาของเขายังคงอ่านเอกสารที่กองอยู่ตรงหน้าไปด้วย“ช่วงนี้ดูเหมือนว่าคุณฟีนิกซ์จะดูสนิทกับทางของเด็กฝึกงานที่ชื่อเว็นดี้เป็นพิเศษค่ะ” เขาละสายตาขึ้นมองอิงดาวก่อนจะเอ่ยถามอย่างจริงจัง“สนิทกันแบบไหน”“ไปรับไปส่งกันทุกวัน แล้วก็เวลาอยู่ที่ร้านก็มักจะชอบอยู่ใกล้ ๆ กันค่ะ” ฤทธาถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“ลูกฉันนี่เหมือนฉันมากจริง ๆ เธอว่าไหมอิงดาว”“ค่ะท่าน แล้วก็วันนั้นคุณน้ำใสกับกับคุณฟีนิกซ์ก็เหมือนจะมีปากเสียงกันด้วยค่ะ”“หึ เริ่มแล้วสินะ” แววตาคมกริบของฤทธาฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมาก๊อก ๆเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นทำให้คนทั้งสองที่กำลังคุยกันชะงักและหันไปมองที่ประตูพร้อมกัน อิงดาวเดินไปทำหน้าที่ของเธอโดยการเปิดประตูให้น้ำใสที่ถือเอกสารเข้ามาในห้อง ซึ่งเป็นเอกสารของฝ่ายขายที่เธอนั้นรับผิดชอบอยู่ “หนูเอาเอกสารมาส่งค่ะ”“เข้ามานั่งคุยกันก่อนสิ” ฤทธาผายมือเชิญด้วยรอยยิ้มกว้าง ขณะที่อิงดาวเดินออกไปเอาน้ำดื่มมาเสิร์ฟให้ที่โซฟารับแขก“เอกสารอะไรล่ะ” ฤทธาละจากโตะท

เว็นดี้เดินกลับมาที่โต๊ะและนั่งซึมนั่งเงียบและเหลือบมองฟีน่ากับน้ำใสเป็นระยะ ฟีน่ามองตอบและทำหน้าหยัดยิ้มเว็นดี้ยิ่งมีสีหน้ากังวลเพราะเรื่องที่บีพูดกับเธอฟีน่ากับน้ำใสก็ได้ยินหมดแล้วแต่ทั้งสองก็ยังคงไม่ได้พูดอะไรออกมาและทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งร้านเหล้าใกล้จะปิดจึงจะแยกย้ายกันกลับ“งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง” ฟีนิกซ์ขันอาสาที่จะไปส่งเว็นดี้ทำให้ฟีน่าไม่พอใจมากนัก“เดี๋ยวหมวยไปเองดีกว่าเฮีย รถเฮียมีแค่สองที่นั่ง เฮียก็ไปกับน้ำใสเถอะ” “จะแกล้งอะไรเว็นดี้หรือเปล่า” น้ำใสมองหน้าของแฟนหนุ่มที่ดูจะเป็นห่วงคนทางนั้นมากกว่าทำให้เธอเองก็ไม่พอใจ“หมวยจะทำอะไรได้ล่ะ นี่เด็กของเฮีย” มองหน้าพี่ชายอย่างเอาเรื่อง“....”“หมายถึงเด็กที่ร้านน่ะ ไม่ได้หมายถึงเด็กแบบนั้น เฮียคงไม่ทำหรอกใช่ไหม เพราะตอนนี้มีแฟนแล้วนี่” ก่อนจะหันไปหาเว็นดี้“เธอคงไม่อยากรบกวนพี่ชายฉันที่มีแฟนแล้วหรอกใช่ไหม พี่ชายฉันก็ต้องกลับไปกับแฟนเธออย่าไปเป็นก้างขวางคอเลยจะดีกว่า” ฟีน่าเลิกคิ้วขึ้นถามเว็นดี้เองก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนักเพราะกลัวว่าฟีน่าจะพูดอะไรให้ฟีนิกซ์ฟัง แต่เธอก็กลัวน้ำใสจะเล่าอะไรให้ฟีนิกซ์ฟังด้วยเหมือนกัน“ค่