LOGINShare
บทที่ 16
Latest chapter
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2999
เสียงดังกร๊อบมิรู้ว่าเป็นเพราะม้าหนักเกินไป หรือจุดที่พี่ใหญ่ล้มลงนั้นผิดที่ผิดทาง เขาได้ยินเพียงเสียงกระดูกขาของตนหักสะบั้นลงทันใดนั้นความเจ็บปวดรวดร้าวถึงกระดูกดำก็แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กายจนแทบจะสิ้นสติเฮ่อหลานซื่ออวี่มิได้ปรายตามองมาทางนี้แม้แต่น้อย เพียงควบม้าไล่กวดไปเบื้องหน้าโดยพลัน“เจ้าคนสารเลว เหตุใดจึงอำมหิตนัก...”เสียงก่นด่าของพี่ใหญ่ดังไล่หลังมาทว่าคำตอบที่เฮ่อหลานซื่ออวี่ทิ้งไว้ให้ มีเพียงถ้อยคำที่ลอยมาตามลม…“ทำตัวเองแท้ ๆ!”เฮ่อหลานซื่ออวี่เร่งควบม้าต่อไป เจ้าซ่าลู่ฝีเท้าจัดจ้านนัก เพียงครู่เดียวก็มองเห็นเจ้าสี่กำลังควบม้าหนีเตลิดอยู่เบื้องหน้าเจ้าสี่ได้ยินเสียงกีบม้าแปร่งหู จึงเหลียวหลังกลับไปมอง ครั้นเห็นว่าเป็นเฮ่อหลานซื่ออวี่ไล่ตามมา ก็ยิ่งหวดแส้เร่งม้าหนีอย่างมิคิดชีวิต“หยุดเดี๋ยวนี้!”เฮ่อหลานซื่ออวี่กล่าวเสียงเย็น “ปล่อยแม่นางผู้นั้นลงเสีย เห็นแก่ที่เจ้ายังมิได้ทำร้ายนาง ข้าจะละเว้นชีวิตให้!”“มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไร้ไมตรี!”เจ้าสี่หรือจะตัดใจปล่อยอวี๋ชิงเหยื่ออันโอชะที่ตกถึงปากแล้วผู้นี้ไปได้อวี๋ชิงแต่งกายดูดีมีฐานะ หากจับตัวไปเรียกค่าไถ่
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2998
เฮ่อหลานซื่ออวี่ควบม้าจากไป ฝนตกหนักยิ่งนัก เพียงชั่วพริบตาก็ทำให้ทั่วร่างของเขาเปียกโชกเฮ่อหลานซื่ออวี่รักความสะอาดเป็นนิสัย ความรู้สึกที่หยาดฝนเหนียวเหนอะหนะเกาะกุมร่างกายทำให้เขามิอาจทานทนได้เขาเร่งฝีเท้าม้า ทว่าในขณะที่ม้ากำลังห้อตะบึง มิรู้ว่าเหยียบย่ำลงบนสิ่งใด กีบม้าพลันลื่นไถลเสียหลักคะมำไปเบื้องหน้าเฮ่อหลานซื่ออวี่เห็นท่ามิดี จึงรีบเหาะเหินกระโจนกายลงจากหลังม้าครั้นเมื่อเท้าแตะพื้น ก็เห็นม้าตัวนั้นลื่นไถลไปกับพื้น พลิกตัวตลบหนึ่ง แล้วจึงลุกยืนขึ้นมาอีกคราเจ้าม้าสะบัดโคลนตมออกจากตัว ก่อนจะขยับเข้ามาหาด้วยท่าทีละอายใจเฮ่อหลานซื่ออวี่ได้แต่อับจนปัญญา อาภรณ์สีขาวบนกายบัดนี้เปรอะเปื้อนจนดูมิได้แล้วเขาตบหัวม้าที่ยื่นเข้ามาใกล้ พลางดุด่าด้วยรอยยิ้ม “ม้าเสียหลักย่อมเกิดขึ้นได้ หากเจ้ามิได้บาดเจ็บก็ดีแล้ว!”“ซ่าลู่ ฝนตกหนักเพียงนี้ จะโทษเจ้าก็มิได้!”“ฮี้...”แท้จริงแล้วซ่าลู่ม้าของเฮ่อหลานซื่ออวี่ก็นับเป็นสัตว์วิเศษตัวหนึ่ง มันมีความรู้ความเข้าใจและสามารถฟังวาจาของเฮ่อหลานซื่ออวี่รู้เรื่องซ่าลู่ยื่นหัวเข้ามาคลอเคลียถูไถใบหน้าของเฮ่อหลานซื่ออวี่อย่างสนิทสนม ทำให้ใบหน
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2997
อวี๋ชิงพยักหน้า สะอื้นไห้พลางกล่าวว่า “ข้า... ข้าทราบแล้ว! คราหน้าข้าจะมิยอมลงให้นางอีก!”เฮ่อหลานซื่ออวี่เห็นอวี๋ชิงกล่าววาจาพลางน้ำตาร่วงหล่นอีกครา จึงล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาส่งให้นางอย่างจนใจ“หยุดร้องเถิด เช็ดน้ำตาเสีย!”อวี๋ชิงรับผ้าเช็ดหน้ามาด้วยความละอาย พลางเช็ดน้ำตาพลางกล่าวเสียงอ่อยว่า “ท่านพี่ซื่ออวี่รังเกียจข้ากระนั้นหรือ ข้าเองก็มิอยากร้องไห้ ทว่าอดมิได้เจ้าค่ะ!”เฮ่อหลานซื่ออวี่ส่ายหน้า “ข้ามิได้รังเกียจเจ้า เพียงแต่ข้ามิชอบเห็นคนร้องไห้!”หัวใจของอวี๋ชิงดิ่งวูบ นิสัยขี้แยเช่นนี้ติดตัวนางมาแต่เล็กแต่น้อย ยากจะแก้ไขได้หรือว่าชั่วชีวิตนี้เฮ่อหลานซื่ออวี่จะไม่มีวันชอบนางได้เลย?อวี๋ชิงมองผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดไร้ตำหนิของเฮ่อหลานซื่ออวี่ บัดนี้กลับมีรอยด่างดวงเพราะเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของนางนางมิกล้าคืนผ้าเช็ดหน้าให้เฮ่อหลานซื่ออวี่ ทว่าการรับผ้าเช็ดหน้าของบุรุษไว้เช่นนี้ ก็ดูเสียมารยาทเกินไปขณะที่นางกำลังลังเล เฮ่อหลานซื่ออวี่ก็เอ่ยขึ้นว่า “ข้าไปก่อนนะ!”เฮ่อหลานซื่ออวี่มิต้องการให้มีข่าวลือกับคุณหนูตระกูลอวี๋ จึงมิสนใจสายฝน และจูงม้าพุ่งทะยานออกไป“ท่านพี่ซื่ออวี่.
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2996
หลิงอวี๋ชำเลืองมองอวี๋ฟางแวบหนึ่ง นางใช้น้ำเสียงดุดันคุกคามถามชื่อแซ่ตนเช่นนี้ จะมีความหมายอื่นใดได้อีกมิใช่ต้องการรู้ชื่อแซ่ให้ชัดแจ้ง เพื่อวันหน้าจะได้ตามมาคิดบัญชีแค้นหรอกหรือ?หลิงอวี๋ยิ้มน้อย ๆ กล่าวว่า “ข้ามิได้มีความสนใจใคร่จะคบหากับคุณหนูอวี๋ นามของข้าจึงมิขอแจ้งให้ทราบ!”อีกทั้งเจ้าก็มิคู่ควรที่จะได้รับรู้!อวี๋ฟางแค่นหัวเราะเสียงเย็น “ผู้ใดอยากจะคบหากับเจ้ากัน! ข้า...”นางยังมิทันได้กล่าวจบประโยค หลิงอวี๋ก็เอ่ยขัดขึ้นว่า “ข้ามิอยากคบหากับคุณหนูอวี๋ ตัวคุณหนูอวี๋เองก็มิอยากคบหากับข้า เช่นนี้มิใช่ประจวบเหมาะหรอกหรือ?”“เช่นนั้นเหตุใดคุณหนูอวี๋ยังต้องไต่ถามชื่อแซ่ของข้าอีกเล่า?”อวี๋ฟางสะอึกจนพูดมิออก ก่อนจะตวาดด้วยความเดือดดาลว่า “ข้ามิฆ่าคนไร้ชื่อไร้แซ่ จงบอกนามของเจ้ามา!”“พรืด!”หลิงอวี๋หัวเราะออกมา “คุณหนูอวี๋ ท่านอ่านนิยายชเพ้อฝันมากเกินไปกระมัง?”“ที่นี่คือเมืองหลวงกวงจ้าว ข้อแรกข้ามิได้ทำผิดกฎหมาย ข้อสองข้ากับท่านไร้ความแค้นต่อกัน ท่านเอะอะก็จะฆ่าแกงข้า หรือว่าเมืองหลวงกวงจ้าวไร้ซึ่งกฎหมายบ้านเมือง นึกจะฆ่าผู้ใดก็ฆ่าได้ตามอำเภอใจกระนั้นหรือ?”หลิงอวี๋เหลือบไป
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2995
พระชายารององค์รัชทายาทกระนั้นหรือ?ผู้คนในที่นั้นครั้นได้ฟังความ บางส่วนก็เผยสีหน้าหวาดหวั่นพรั่นพรึงออกมาด้วยเพราะองค์รัชทายาทและฮองเฮานั้นมีอำนาจล้นฟ้า ทั้งเบื้องหลังยังได้รับการสนับสนุนจากขุมอำนาจอันยิ่งใหญ่ของสำนักเซียนแพทย์หากล่วงเกินพระชายารอง ก็เท่ากับล่วงเกินองค์รัชทายาท เช่นนั้นจะยังมีหนทางรอดอยู่อีกหรือ?แม้แต่ท่านป้าที่เมื่อครู่ยังด่าทออวี๋ฟางอย่างออกรส ก็ยังตื่นตระหนกจนตัวหด รีบถอยกรูดกลับไปหลบอยู่ด้านหลังหลิงอวี๋อย่างเงียบเชียบทว่าแม่ทัพเซี่ยงหาได้เกรงกลัวไม่ แม้อีกฝ่ายจะยกเอาองค์รัชทายาทมาข่มขู่เขาแค่นหัวเราะเสียงเย็นพลางกล่าวว่า “องค์รัชทายาทของเราทรงรักใคร่พสกนิกรดั่งบุตรในอุทร พระชายาเอกก็เพียบพร้อมด้วยจรรยามารยาท รอบรู้ธรรมเนียมปฏิบัติ หากพระองค์ทั้งสองประทับอยู่ที่นี่ ย่อมไม่มีทางใช้อำนาจบาตรใหญ่สั่งให้รถม้าขวางประตูเมืองเป็นแน่!”“ต่อให้เจ้าเป็นพระชายารองในองค์รัชทายาท แล้วจะสามารถเมินเฉยต่อกฎหมายบ้านเมือง กระทำตามอำเภอใจได้กระนั้นหรือ?”“อีกประการหนึ่ง เจ้ายังมิได้แต่งเข้าตำหนักบูรพา ก็ยังมิใช่พระชายารอง!”หลิงอวี๋ได้ฟังเช่นนั้นก็อดมิได้ที่จะขบขัน องค์
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2994
ท่านป้ามิยอมรามือ ชี้หน้าด่าทออวี๋ฟางว่า “เจ้าหน้าตาก็สะสวยดูเป็นผู้คน ทว่าปากคอช่างเราะรายอำมหิตนัก!”“น้องสาวของเจ้าถูกเจ้าด่าว่าจนเตลิดหนีไปแล้ว เจ้ายังมิสำนึกผิดอีกรึ!”“ข้ามิรู้จริง ๆ ว่ามารดาเจ้าคลอดคนหน้าเนื้อใจเสือเช่นเจ้าออกมาได้อย่างไร หากข้ามีบุตรสาวเยี่ยงเจ้า ข้าคงบีบคอให้ตายแล้วโยนลงหลุมอุจจาระไปเสียนานแล้ว จักได้มิออกมาขายหน้าผู้คนเช่นนี้!”เมื่อครู่ท่านป้าร้อนรุ่มกลุ้มใจด้วยห่วงความปลอดภัยของบุตรชาย จึงไร้หนทางจะขอความช่วยเหลือทว่ายามนี้เมื่อเห็นบุตรชายพ้นขีดอันตราย จิตวิญญาณของผู้เป็นมารดาก็เข้มแข็งขึ้นมาทันตาเพื่อปกป้องบุตรชายและผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตบุตรไว้ นางพลันฮึดสู้ขึ้นมา ฝีปากจึงกล้าแกร่งคมกริบยิ่งนักในเมื่อถูกบีบคั้นจนตรอกถึงเพียงนี้แล้ว จะมิให้ลุกขึ้นต่อต้านกระนั้นหรือ?ท่านป้าโมโหจนพูดน้ำลายสาดกระจาย ย่างก้าวเข้าไปรุกไล่ทุกขณะ“นางตัวดี บ้านช่องเจ้าอยู่ที่ใด นำข้าไป ข้าจะไปถามเอาความกับบิดามารดาเจ้า!”“อยู่ที่จวนเจ้าทำตัวเยี่ยงนี้ด้วยหรือไม่ คุณชายท่านนี้เอ่ยปากเจ้าก็พูดแทรก พี่ชายท่านนี้จะกล่าววาจาเจ้าก็ขัดคอ!”“ยามอยู่เรือนเจ้าวางอำนาจบาตรใหญ่
You may also like
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน53.3K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่23.0K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่159.3K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่126.2K viewsภรรยาตัวร้ายที่สามีรัก (ยุค 80)
Goldberry1.8K viewsข้าคือ เจ้าของหอเหว่ยซิน
l3oonm@7.4K viewsกับดักเสน่หา
หรงเย่า / นาย่า238 viewsข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า
ซูเมี่ยวหลิง825 views
