Share

บทที่ 17

Author: กานเฟย
"ท่านแม่!"

“ปล่อยเขาซะ!”

เสียงของหลินอวี๋และเสี่ยวเมาที่ดังขึ้นพร้อมกัน

แตกต่างกันก็คือเสียงเล็ก ๆ ของเสี่ยวเมาที่ยังมึนงงอยู่บ้าง เขาไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้

แต่น้ำเสียงของหลิงอวี๋นั้นเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง

บรรยากาศเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาทำให้แม่นมที่อยู่ใกล้นางตัวสั่นไปหมดโดยไม่รู้ตัว

“เสี่ยวเมาไม่ต้องกลัว!”

เมื่อเห็นเสี่ยวเมาจ้องมองมาที่นาง หลิงอวี๋ก็ลดรังสีอมหิตลงไปได้บ้าง

นางยิ้มให้เสี่ยวเมาอย่างอ่อนโยน "พวกเรามาเล่นเกมกันนะ ปิดหู หลับตาไว้ จบเกมแล้วค่อยลืมตานะ!"

“ขอรับ ข้าจะเชื่อฟังท่านแม่!”

หลิงอวี๋ไม่เคยยิ้มให้เสี่ยวเมาอย่างอ่อนโยนเช่นนี้มาก่อน เสี่ยวเมาหลับตา และเอามือเล็ก ๆ ปิดหูของเขาไว้อย่างเชื่อฟัง

เชื่อฟังจริง ๆ !

หลิงอวี๋พยักหน้าอย่างชื่นชม

เมื่อนางหันหน้ากลับไป รอยแผลที่บนใบหน้าน่าเกลียดดูน่ากลัวเป็นพิเศษ และแผ่บรรยากาศเย็นเยียบกดดันออกมา

“ข้าบอกให้ปล่อย ไม่ได้ยินรึ?”

หลิงอวี๋ยื่นมือชี้ไปที่แม่นมที่กำลังอุ้มเสี่ยวเมา น้ำเสียงของนางเย็นชาราวกับยมทูตจากนรก!

"ได้สิ ถ้าเจ้าอยากให้พวกเราปล่อยเสี่ยวเมาไป ก็แค่คุกเข่าลงคำนับให้พวกเราสามครั้ง ไม่สิ... สาม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Eang Ubon
น่าติดตาม.........
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2818

    หลิงอวี๋และฟางเจ๋อนำหน้าไป ออกจากค่ายทหารแล้วก็พลันควบม้าอย่างบ้าคลั่งทันทีฟางเจ๋อได้รู้จากปากของหลิงอวี๋ว่า หยางรั่วหลานถูกเจี่ยงชิงจับไป และยังรู้อีกด้วยว่าที่หยางรั่วหลานสลบไสลมิได้สติเป็นเพราะถูกหลงซู่และเจี่ยงชิงทำร้ายฟางเจ๋อพูดด้วยความขุ่นเคืองเต็มอก “รั่วหลานเป็นถึงคู่หมั้นของหลงซู่ เขากล้าทำเรื่องโหดเหี้ยมเยี่ยงนี้ได้ นี่มันเดรัจฉานชัด ๆ!”“ท่านป้าคงมิทราบเรื่องนี้กระมัง หากนางทราบ ย่อมมิเห็นด้วยเป็นแน่!”มารดาของฟางเจ๋อเป็นญาติกับพระชายาอ๋องจิ้นมารดาของอ๋องซู่ ซึ่งหลิงอวี๋ทราบเรื่องนี้ดีหลิงอวี๋เอ่ยเสียงเรียบ “หลงซู่กระทำเรื่องพวกนี้ย่อมมิได้บอกใครที่ไหนหรอก หากพระชายาอ๋องจิ้นมิรู้ก็คงมิแปลกกระไร”“แต่หากพระชายาอ๋องจิ้นมิรู้ว่าเจี่ยงชิงเป็นสตรี เช่นนั้นก็โกหกแล้วกระมัง!”คนเป็นมารดาย่อมรู้จักลูกชายของตัวเองดีที่สุด บุตรชายมีสตรีข้างกาย พระชายาอ๋องจิ้นจะมิรู้ได้อย่างไรกันเล่า!ทว่าพระชายาอ๋องจิ้นมิได้กล่าวถึงเรื่องนี้กับของฮูหยินหยางเลย พระชายาอ๋องจิ้นผู้นี้เห็นแก่ตัวอย่างยิ่ง หลิงอวี๋จึงมิคิดว่านางจะตัดสินเรื่องนี้อย่างยุติธรรมเมื่อคณะของพวกเขามาถึงค่ายทหารของแม่ท

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2817

    หลิงอวี๋สูดดมควันลวงพิษเข้าไปจนรู้สึกอึดอัดมิสบาย นางจึงรีบหยิบโอสถล้างพิษมากินแล้วจึงกลับมาดูอาการของหลิงหว่านหลิงหว่านหมดสติไป ที่ริมฝีปากมีฟองขาวเล็กน้อยหลิงอวี๋ป้อนโอสถล้างพิษแก่นางเม็ดหนึ่งฟางเจ๋อเห็นควันลวงพิษยังลอยอยู่ในอากาศ จึงถามด้วยความกังวล “ฮองเฮาหลิง ควันลวงพิษนี้จะหายไปเมื่อไร? หากถูกลมพัดกระจายออกไป จะมิเท่ากับว่าทหารทั้งค่ายจะต้องได้รับผลกระทบหรือ?”หลิงอวี๋เงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าควันลวงพิษมิได้หนาแน่นเหมือนเมื่อครู่แล้ว ทั้งยังหยุดการแพร่กระจายอีกด้วยนางกล่าวอย่างใจเย็น “อย่าได้กังวล ควันลวงพิษของเจี่ยงชิงจะหายไปในมิช้า สารพิษในนั้นจะตกลงสู่พื้น ท่านให้ทหารหาปูนขาวมาโรยทั่วบริเวณนี้ ก็จะมิเป็นอันตรายต่อทหารแล้ว!”หลังแม่ทัพฟางได้รับคำชี้แนะจากหลิงอวี๋ จึงรีบสั่งให้รองแม่ทัพนำทหารไปหาปูนขาวโดยเร็วหลิงหว่านกินโอสถล้างพิษไป มินานก็ฟื้นขึ้นมาเมื่อเห็นหลิงอวี๋เฝ้าอยู่ข้าง ๆ หลิงหว่านก็กล่าวอย่างละอายใจว่า “ข้านี่ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ ทำให้ท่านลำบากแล้ว!”หลิงอวี๋ยิ้ม “กล่าวอะไรเช่นนั้น เจ้าเพียงแค่ไม่มีประสบการณ์ วิ่งช้าก็มิใช่ความผิดของเจ้าหรอก!”“อีกอย่าง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2816

    ฟางเจ๋อถึงแม้จะอยากได้อสรพิษแปลงกาย แต่เขาก็รู้ดีว่าทั้งตัวมันเต็มไปด้วยพิษ หากสัมผัสโดนก็จะตายทันทีไหนเลยเขาจะกล้ารับมันไว้เล่า!ฟางเจ๋อเห็นหลิงอวี๋เตะอสรพิษแปลงกายใส่เขา อสรพิษแปลงกายได้ยืดตัวขึ้นทันที แล้วกระโจนเข้าใส่ตัวเขาฟางเจ๋อตกใจจนตัวโยนเหินถอยหลังไปเจี่ยงชิงผิวปาก อสรพิษแปลงกายจึงหันไปพุ่งใส่หลิงอวี๋อีกครั้ง“หึ! มีแต่เจ้าที่มีสัตว์เทพหรือ คิดจะดูถูกใครกัน!”หลิงอวี๋แผดเสียงแหลมครั้งหนึ่ง แล้วในมิกี่วินาทีให้หลัง เงาร่างสีขาวรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบก็กระโจนออกมาจากที่ไหนสักแห่งฟางเจ๋อและเหล่าผู้บังคับบัญชาต่างตกใจสะดุ้งเฮือกกันไปหมดเห็นเพียงร่างนั้นส่งเสียงคำรามโฮกยาวแล้วพุ่งเข้าใส่อสรพิษแปลงกายอย่างรวดเร็วมันคือเสือดาวหิมะตัวหนึ่ง ดวงตาของมันข้างหนึ่งสีดำและข้างหนึ่งสีขาว“ปู้ติง ห้ามฆ่ามันนะ จับมันไว้ ข้าจะส่งให้ผู้อื่น!”หลิงอวี๋กำชับขึ้นหนึ่งครั้งเจี่ยงชิงเห็นเสือดาวหิมะพุ่งไปแล้วคำราม อ้าปากแล้วกัดเข้าที่หางของอสรพิษแปลงกายอสรพิษแปลงกายพลิกตัวกลับ แลบลิ้นฉีดพิษใส่เสือดาวหิมะเจี่ยงชิงพลันหัวเราะขึ้น “เสี่ยวเฮยของข้าทั่วทั้งตัวเต็มไปด้วยพิษ พิษในเมือกที่ต

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2815

    ครั้งแรกฟางเจ๋อสามารถหลบหนีเงื้อมมือพิฆาตของเจี่ยงชิงได้ แต่ครานี้กลับมิโชคดีเช่นนั้นแล้ว...วรยุทธ์ของเขาและเจี่ยงชิงนั้นอยู่กันคนละดินแดนกัน จะให้เขาหลบพ้นได้อย่างไร!“หยุดนะ”“รับไปซะ...”เสียงตวาดด้วยความโกรธสองเสียงดังขึ้นพร้อมกันในลานแห่งนั้นแม่ทัพฟางที่เพิ่งออกมายังอยู่ไกล เมื่อเห็นดังนั้นจะรีบไปก็มิทันแล้ว เขาจึงตะโกนลั่นด้วยความร้อนใจส่วนเสียงคำว่ารับไปซะนั้นเป็นเสียงของหลิงอวี๋ที่ตะโกนออกมาพร้อมกับเสียงนั้น ร่างของหลิงอวี๋ก็ทะยานจากกลางอากาศลงมา นางก็ทำเช่นเดียวกับเจี่ยงชิง เปลี่ยนฝ่ามือเป็นกรงเล็บกลางอากาศทันที แล้วตะครุบเข้าใส่แผ่นหลังของเจี่ยงชิงหากเจี่ยงชิงยังคงยืนกรานจะลงมือกับฟางเจ๋อ เช่นนั้นแผ่นหลังของนางก็ย่อมเปิดโล่งให้หลิงอวี๋จู่โจมเจี่ยงชิงเองก็สัมผัสได้ถึงแรงกำลังมหาศาลที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจากด้านหลังเช่นกันนางลังเลอยู่ในใจครู่หนึ่ง แต่ยังคงตะครุบเข้าใส่ฟางเจ๋ออย่างมิคิดถึงผลที่จะตามมาวรยุทธ์ของหลิงอวี๋ด้อยกว่านาง เพียงนางจับตัวฟางเจ๋อไว้ได้ แม้ตนจะบาดเจ็บบ้างก็ยังถือว่าเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบไว้ในมือไฉนเลยจะคาดคิดว่าความเปลี่ยนแปลงจะเกิดข

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2814

    รองแม่ทัพตะโกนอยู่หลายประโยค ถึงเห็นฟางเจ๋อสวมเกราะเต็มยศนำทหารสิบกว่านายเดินออกมาพวกเขายืนอยู่ภายในด่านตรวจ ฟางเจ๋อหัวเราะอย่างเย็นชา “อ๋องซู่เกณฑ์ให้เราไปยอดเขาเกาหลิ่งด้วยเหตุอันใดหรือ?”เจี่ยงชิงก้าวออกมาขมวดคิ้วกล่าว “ฟางเจ๋อ คำสั่งก็คือคำสั่ง เจ้าเพียงแค่ต้องปฏิบัติตาม ไหนเลยเจ้าจะมีสิทธิ์มาตั้งคำถามถึงเหตุผลของอ๋องซู่ได้!”“อีกอย่าง เจ้าได้ออกจากกองทัพไปแล้ว มิได้มีสิทธิ์มาตั้งคำถามต่ออ๋องซู่ พวกเจ้าจงกลับไปเรียกแม่ทัพออกมาพูดคุยเสีย!”ฟางเจ๋อเหลือบตามองเจี่ยงชิงด้วยความดูแคลน แล้วยิ้มเยาะ “ข้าเพียงพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ออกจากกองทัพตั้งแต่เมื่อใดกัน?”“เจี่ยงชิง เมื่อพบกับบิดาข้า แม้แต่อ๋องซู่ยังต้องให้ความเคารพถึงสามส่วน แล้วเจ้าซึ่งเป็นชายมิใช่หญิงมิเชิงเช่นนี้ มีสิทธิ์อันใดมาตะโกนเอะอะในค่ายของพวกเรา!”เจี่ยงชิงเริ่มหงุดหงิด ทางอ๋องซู่ยังรอการสนับสนุนอยู่ ไฉนฟางเจ๋อผู้นี้กลับมาพูดจาเหลวไหลอยู่ที่นี่ นี่กำลังถ่วงเวลากระนั้นหรือ?“ฟางเจ๋อ รีบเรียกแม่ทัพฟางออกมาเสีย มิฉะนั้นข้าจะสังหารเจ้าที่ทำให้การศึกล่าช้า!”เจี่ยงชิงตวาดเสียงกร้าวฟางเจ๋อหัวเราะหึหึ ก่อนชี้หน้าด่า

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2813

    “ท่านพ่อ ข้าจะไปกับท่านด้วย!”ฟางเจ๋อกดความปีติยินดีในใจไว้ เขาจะได้รับการรักษาแล้ว!แม้หลิงอวี๋จะรักษาเขามิได้ แต่คำพูดของหลิงหว่านเมื่อครู่นั้นก็เพียงพอให้เขาตัดสินใจกลับตัวกลับใจ ละทิ้งบาดแผลในใจ และกลับคืนสู่ครอบครัวอีกครั้งแล้วเมื่อเขาเห็นเส้นผมสีขาวที่ขมับของบิดา ก็ให้สัตย์สาบานว่าจะมิทำให้บิดาต้องเจ็บปวดใจอีก และจะมิทำให้บุตรของตนต้องผิดหวังในตัวบิดาเช่นเขาอีกแล้วแม่ทัพฟางมองฟางเจ๋อที่ตามมา ในใจปนเปไปด้วยความรู้สึกหลากหลายถ้อยคำที่หลิงหว่านตักเตือนฟางเจ๋อนั้นเขาได้ยินอยู่ข้างนอกทั้งหมดคำพูดเหล่านั้นเป็นสิ่งที่เขามิกล้าด่าว่าฟางเจ๋อเอง เกรงว่าจะกระตุ้นให้ฟางเจ๋อคิดสั้นหาทางตายไปจริง ๆ!แต่เมื่อมีผู้อื่นกล่าวแทนเขา อีกทั้งยังทำให้บุตรได้สติกลับคืนมาในฉับพลัน สิ่งนี้ทำให้แม่ทัพฟางรู้สึกขอบคุณหลิงหว่านเป็นอย่างยิ่ง! เมื่อเห็นบุตรชายกลับมามีความมั่นใจอีกครั้ง และเต็มใจที่จะร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับตน แม่ทัพฟางจะมิปลื้มใจได้อย่างไร! “ดี ไปด้วยกัน...”เพียงได้ยินคำนี้จากฟางเจ๋อ แม่ทัพฟางก็มิเสียใจเลยที่ได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อหลิงอวี๋เห็นฟางเจ๋อฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง หยา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status