LOGINบทที่7
ข้อตกลง
เช้าวันรุ่งขึ้น
ร่างของอาจารย์สาวที่นอนอยู่บนเตียงนอนคิงไซซ์เริ่มขยับเพราะถูกปลุกโดยเเสงของดวงอาทิตย์ที่ผ่านผ้าม่านผืนใหญ่
“อืออออ” อาจารย์สาวรู้สึกตัวก่อนที่จะงัวเงียเเละลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ
“ตื่นเเล้วหรือคุณ” เสียงใสๆของวิญญาณสาวได้ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนลืมตาตื่นมาเเล้ว
“เอ้ยยยย” อาจารย์สาวตกใจเมื่อได้เห็นหน้าเต็มๆของผีสาวที่มาหลอกหลอนเธอเมื่อคืน เธอตั้งสติเเละขยับไปที่หัวเตียง
“ไม่ต้องกลัว ฉันมาดี” วิญญาณสาวตอบ ก่อนที่จะค่อยๆขยับมาใกล้ขึ้น
“นี่ ถ้าจะมาหลอกฉัน บอกไว้ก่อนเลยนะ ฉันไม่กลัวผี” อาจารย์สาวเริ่มตั้งสติเเละพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม
“ฉันไม่ได้มาหลอก” ผีสาวหยุดเดินเเละยกมือสองข้างโบกไปมาเพื่อเเสดงกิริยาว่าเธอมาดี
“เเล้วเธอต้องการอะไร” อาจารย์สาวเริ่มถามอีกครั้งเมื่อเห็นว่าวิญญาณสาวเริ่มหยุดเเละไม่พยายามเข้าใกล้เธอ
“ฉันอยากให้คุณช่วยฉัน ฉันยังไม่ตาย” ผีสาวรีบบอกความต้องการของเธอในขณะที่อาจารย์สาวได้เเต่สงสัย
“ไม่ตายอะไรล่ะตัวใสยังกับผี” อาจารย์สาวโต้เเย้งขึ้นมา
“จริงๆนะคุณ” วิญญาณสาวทำหน้าให้เห็นใจ
“เเล้วฉันจะช่วยเธอยังไง” คำถามที่ไม่อยากจะถามนักถูกเอ่ยออกมาเมื่อเธอหมดหนทางไปต่อ
“ช่วยทำให้ฉันกลับร่างไง” วิญญาณสาวเริ่มยิ้มอย่างมีหวังเมื่อได้พูดสิ่งที่ต้องการออกไป
“เเล้วทำไมต้องเป็นฉัน คนบนโลกมีเป็นพันล้าน” อาจารย์สาวพูดออกมาเพราะไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
“เพราะคุณเห็นฉันไง ตั้งเเต่ฉันอยู่ที่นี่มา ก็มีคุณคนเเรกที่เห็นฉัน” วิญญาณสาวค่อยๆนั่งลงบนเตียงเพื่อให้อาจารย์สาวรู้สึกปลอดภัย
“อือๆ งั้นฉันจะช่วยเธอก็ได้” เมื่อถึงยามตกกระไดพลอยโจน เธอก็ไม่ใช่คนที่จะใจดำกับทุกสิ่ง อาจารย์สาวจึงตอบตกลงในการช่วยให้วิญญาณผีสาวได้กลับร่าง
“เย้..” วิญญาณสาวร้องออกมายังไม่ทันสิ้นเสียง
“เเต่..” อาจารย์สาวเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกครั้ง
“เเต่อะไร” วิญญาณสาวหันมาทำหน้าสงสัย
“เราต้องทำข้อตกลงกันก่อน” อาจารย์สาวพูด ก่อนที่จะค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ๆวิญญาณสาว
“ข้อตกลงอะไร” วิญญาณสาวพูดถามเมื่ออาจารย์เสนอข้อตกลง
“ข้อ1.เธอต้องไม่โผล่ตัวออกมาสุ่มสี่สุ่มห้า ข้อ2.เธอต้องออกมาหน้าปกติเท่านั้นห้ามมาเเบบน่ากลัวเพราะฉันไม่ชอบ ข้อ3.ห้ามเข้าห้องนอนฉัน” อาจารย์สาวเริ่มตั้งข้อตกลงในการอยู่ร่วมกันขึ้นมา
“ข้ออื่นฉันทำได้ เเต่ข้อสุดท้าย ไม่ให้ฉันนอนบนเตียงเเล้วจะให้ฉันไปนอนไหน” วิญญาณสาวเเย้งขึ้นมาอีกรอบ
“ก็โซฟาในห้องกลางไง” อาจารย์สาวพูดตอบออกมาหน้าเฉย
“เเค่นี้ใช่มั้ยข้อตกลง” วิญญาณสาวพูดขึ้น
“ใช่ เเต่ถ้ามีอีกเดี๋ยวฉันจะบอก”
“โอเคได้” วิญญาณผีสาวตอบตกลงทันที
“ว่าเเต่เธอกินข้าวยังไง ฉันต้องจุดธูปมั้ย” อาจารย์สาวถามขึ้นเมื่อสงสัย
“ไม่ต้องจุดอะไรเลย เเค่คุณซื้อของมาวางไว้ฉันก็กินได้เเล้ว” วิญญาณสาวตอบก่อนที่จะมองไปรอบๆ
“โอเค เเล้วนี่กี่โมงเเล้วเนี่ย” อาจารย์สาวพยายามมองหาโทรศัพท์
“ตอนนี้จะ8:00น.เเล้ว” วิญญาณสาวมองไปทางนาฬิกาเเล้วพูดขึ้น
“ห้ะ!! ซวยเเล้ววว” อาจารย์สาวรีบลุกออกจากเตียงเเละเดินไปที่โต๊ะทำงานก่อนจะรีบเก็บของ
“ทำไมหรือคุณ” วิญญาณสาวถามด้วยความอยากรู้
“ก็สายเเล้วไง วันนี้ฉันมีสอน” พูดจบอาจารย์สาวก็รีบถือผ้าขนหนูเเละเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จเเล้ว อาจารย์สาวก็ถือกระเป๋าเอกสารเเละเตรียมเดินออกจากห้อง
“คุณจะไปเเล้วหรือ” วิญญาณสาวที่เผลอตัวก็โผล่ออกมาจากผนัง
“เห้ยย!! ตกใจหมด” อาจารย์สาวตกใจจนร้องเสียงดังออกมา
“ขอโทษทีนะ ฉันลืมตัว” เมื่อเห็นเเบบนั้นวิญญาณสาวจึงรีบเอ่ยปากขอโทษออกมาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
“อือๆ ไม่เป็นไร งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ ส่วนเรื่องเธอเดี๋ยวฉันกลับมาเเล้วเราค่อยมาคุยกัน”
“โอเค ฉันจะรอคุณ”
“อือ งั้นฉันไปละ” พูดจบอาจารย์สาวก็ถือกระเป๋าเเละเดินออกจากห้องไป
“อย่างน้อยๆคุณก็ไม่กลัวฉันเเล้ว ค่อยสบายใจหน่อย ว่าเเต่คุณชื่ออะไรนะ ลืมถามเลยเรา” วิญญาณสาวได้เเต่บ่นเบาๆก่อนที่จะหายตัวไป
บทที่45อันตรายปั๊มน้ำมันรถกนิษฐา “เดี๋ยวเเวะซื้อกาเเฟก่อนนะทุกคน” กนิษฐาพูดก่อนที่จะหยิบกระเป่า “ดีเลย เดี๋ยวฉันไปด้วย” อรปรียาหันไปบอกกนิษฐา “งั้นเดี๋ยวพวกหนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะ” วริศราเอ่ย “โอเคจ่ะ ไหมจะเอาอะไรมั้ย เดี๋ยวพี่ซื้อไว้ให้” อรปรียาหันไปถามวริศรา “เหมือนเดิมก็ได้ค่ะ”
บทที่44จับตากลับมาปัจจุบันธันยวีร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนที่จะกดโทรไปหาผู้เป็นพ่อ“ฮะโหลค่ะพ่อ เอมอยากได้ประวัตริของอาจารย์ขุนพล วินัยเลิศ พ่อหาให้เอมหน่อยได้มั้ยคะ ได้เลยค่ะพ่อ เเล้วก็ขอดูรถตู้ฮุนได เลขทะเบียน กอไก่ วอเเหวน 2555 กรุ่งเทพมหานครด้วยนะคะ ค่ะพ่อ ได้เรื่องยังไงก็บอกเอมนะคะ ค่ะ สวัสดีค่ะ” พูดจบธันยวีร์ก็วางสายจากผู้เป็นพ่อก่อนที่ปัณยตาจะหันมาถามขึ้น “มีอะไรหรอเอม” “ขุนพลเคยทำวิจัยกับฉัน เป็นเวลาเดียวกันกับช่วงที่มีข่าวนักศึกษาถูกข่มขืน เเต่ที่สำคัญคือช่วงนั้นดันมีข่าวการประชุมเมืองเขต4มากลบข่าว” “ใช่ๆ ฉันจำได้ เเต่นั้นมันไม่ใช่มหาลัยเราไม่ใช่หรอ” กนิษฐามองหน้าธันยวีร์ “เเต่เเกลืมไปหรือป่าว ว่าช่วงนั้นอาจารย์ขุนพลเทียวสอนสองมหาลัย” ธันยวีร์มองหน้าเพื่อนๆ “เเล้วเเบบนี้เอาไงดีว่ะเอม เท่าที่ฉันรู้จัก อาจารย์ขุนพลเขาเป็นคนดีมากๆเลยนะ” “ดีเเต่เปลือกละสิ” กชมลพูดออกมาเพื่อเเย้งกับสิ่งที่อรปรียาพูด “เอาเป็นว่าตอนนี้เราจับตาดูอาจารย์ขุนพลไว้ก่อนละกัน” ธันยวีร์กล่าว “เอ่อ คือมีเรื่องเกี่ยวกับอาจารย์ขุนพลที่หนูลืมบอกค่ะ” บุษยายกมือขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา “มีอะไรหร
บทที่43ขุนพล“เห็นอะไร” กชมลพูดออกมา“ก็เห็นบางคนลูบหัวเด็กเเล้วก็บอกว่าพี่รักนิลนะ” ปัณยตาหันไปมองกชมล“พี่เกน บอกเเล้วไงคะว่ามีคนเห็น” นลินดาหันไปจ้องกชมล“ไม่ต้องเขินหรอกนิล เพราะยังมีอีกคู่” ชญานิศพูดออกมา“ไม่ใช่ฉันเเน่นอน” กนิษฐาพูดออกมาอย่างมั่นใจ“ถูก ไม่ใช่เเก เพราะเเกเเอบกอดกับบัวที่ห้องอาหารตอนที่เข้ามาเอาจาน” ธันยวีร์พูดออกมา“เเกเห็นหรอ”“ฉันเดินมาเข้าห้องน้ำ ก็เลยเห็นพอดี”&ldq
บทที่42หาย ค่ำคืนที่เเสนสนุกสนานได้ผ่านไป ต่างคนต่างเเยกย้ายเข้านอนห้องของตัวเอง เเต่ทว่าบนชายหาดขาวที่ทอดยาวออกไปจะมีร่างของหญิงสาวที่กำลังนั่งมองคลื่นทะเลที่กระทบเข้ากับฝั่ง เเววตาที่เเฝงไปด้วยความรู้สึกอยากหาความผ่อนคลายที่ปนไปกับคำถามมากมาย “มานั่งทำอะไรคนเดียวตรงนี้คะ” “ยิ้มนอนไม่หลับค่ะ เลยออกมานั่งเล่น” “คืนนี้พระจันทร์ยังไม่เต็มด้ว เเต่ก็สวยดีนะ” ธันยวีร์นั่งลงข้างๆเจ้าตัวเล็ก ก่อนที่จะมองไปทางดวงจันทร์ที่ใกล้จะเต็มดวง “
บทที่41จาง“พี่เมฆ มีเเฟนเป็นอาจารย์ปันก็ไม่บอกกันเลยนะ” นลินดาเอ่ยปากออกมาก่อนที่จะจ้องพี่สาวของตน “นี่ไงกำลังจะบอก เอ้อ ถ้าเกิดตอนอยู่มหาลัยเเกเห็นปันไปคุยกับผู้หญิงเชิงชู้สาวเเกรีบรายงานฉันเลยนะ เดี๋ยวฉันโอนค่าเสียเวลาให้” “ได้เลยค่ะพี่สาว เรื่องนี้งานถนัด” “อ้าวนิล ทำไมทำกับอาจารย์เเบบนั้นล่ะ” ปัณยตาเอ่ยออกมาอย่างยิ้มเเห้ง “เคลียกันเอาเองนะคะ นิลขอตัวก่อน” เมื่อเห็นสถานะการไม่ดีนลินดาจึงรีบหนีเอาตัวรอดออกไปก่อน
บทที่40เมฆหน้าที่พัก “ที่นี่ใช่มั้ยคะ” ชญานิศถาม “ใช่ค่ะที่นี่เเหละ นู่งไงพวกนั้นมากันเเล้ว” ปัณยตาเอ่ยตอบก่อนที่จะชี้ไปทางอรปรียาที่กำลังเดินมา “ไงมึง” “เมื่อยตูดชิปหายเลยว่ะ” “เด็กอยู่เยอะไอ้เกน” กนิษฐาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนพูดคำหยาบออกมา “พี่เมฆ” นลินดาเอ่ยปากออกมาเมื่อเห็นหญิงสาวที่มากับปัณยตา “นิล มาได้ไงเนี่ย” “พี่นั้นเเหละมาได้ยังไง ไหนว่ากลับวันพุธ เเล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ละคะ” “เอ่อ..” “รู้จักกันหรอคะ” ปัณยตาหันมามองคนข้างๆก่อนที่จะถาม “นี่นิลค่ะ เป็นน้องสาวอีกคนของเมฆ” “งั้นก็เเสดงว่าเมฆกับยิ้มก็คือพี่น้องกัน” “ยิิ้ม??” ชญานิศทำหน้าสงสัยขึ้นมาเเมื่อเเฟนสาวพูดถึงบุคคลที่สามที่เธอไม่รู้จัก “หมายถึงที่เนตรน่ะค่ะ” นลินดาพูดอธิบายให้พี่สาวฟัง ก่อนที่อาจารย์สาวอีกคนจะเดินมา “อ้าวเอม มาพอดีเลย นี่เมฆเเฟนฉันเเล้วก็เป็นพี่สาวของยิ้มด้วย” ปัณยตาพูดเเนะนำชญานิศให้ธันยวีร์รู้จัก “พี่เมฆ” เจ้าตัวเล็กพูดออกมาเมื่อเห็นหน้าพี่สาวของตน “ปัน หมายความว่ายังไง ยิ้ม ยิ้มคือใคร” “เอมว่าเราเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่า เดี๋ยวของที่ถือมาจะละลายหมด” หลังจากนั้นทุกคนก็เดินเข้าบ้าน







![ผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)