เฮียครับผมชอบเฮีย

เฮียครับ

ทำไมชอบจับผมกระแทก

ผู้​เขียน

ข้าวหลาม

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

เฮียครับ

ทำไมชอบจับผมกระแทก

เวลาราวๆ ห้าทุ่ม

ที่หน้าผับชื่อดังแห่งหนึ่ง อยู่ไม่ห่างจากสถานีรถไฟในตัวเมืองเชียงใหม่

“มันเดินออกมาแล้วครับนาย… ”

เสียงของไอ้ดำ ลูกสมุนคนสนิทของ ‘เดช’ หรือผู้คนมักจะเรียกกันว่า ‘พ่อเลี้ยงเดช’ ดังเข้ามาในโทรศัพท์ไอโฟนที่พ่อเลี้ยงกำลังถือแนบหู ร่างสูงใหญ่นั่งอยู่ในรถเบนส์สีดำคันหรู จอดรออยู่ที่ด้านหลังผับ

‘ไอ้ดำ’ กำลังซุ่มเล็งเหยื่อผู้โชคร้ายอย่างใจจดใจจ่อ รอกระทั่งเห็นเป้าหมายเดินออกมาก็รีบรายงาน

“มึงแน่ใจนะว่าใช่มัน… อย่าให้ผิดตัวนะโว้ย… กูไม่อยากเสียเวลา”

พ่อเลี้ยงเดชย้ำเสียงหนักกับลูกสมุนที่พร้อมเข้าจู่โจมเป้าหมาย

“ผิวขาว… ตัวเล็ก… จมูกโด่ง หน้าตาหล่อเหลาเหมือนในรูปครับนาย… ไม่ผิดตัวแน่ๆ… ”

ไอ้ดำยืนยันว่าใช่คนที่ผู้เป็นนายต้องการตัว

“งั้นมึงรีบจัดการให้เรียบร้อย อย่าให้พลาดนะโว้ย… ”

พ่อเลี้ยงเดชสั่งเสียงเหี้ยม

“ครับนาย… ”

ไอ้ดำกดวางสายสนทนา ปรี่เข้าประกบเหยื่อผู้โชคร้ายจากทางด้านหลังเมื่อเห็นว่าทางสะดวกไม่มีคนเดินผ่านไปมา

ส่วนลูกน้องของพ่อเลี้ยงอีกคนชื่อ ‘ไอ้เจิด’ รีบจัดการกับกล้องวงจรปิดเพียงตัวเดียวที่ติดตั้งอยู่บริเวณด้านหลังของลานจอดรถ โดยการหมุนกล่องเพื่อเปลี่ยนทิศทางเข้าหาผนังแล้วเดินตามไอ้ดำมาติดๆ

“อ๊ะ… โอ๊ย… ”

เสียงเหยื่อที่ไม่ทันได้ตั้งตัวว่าภัยร้ายกำลังมาถึงตัว ร้องอุทานออกมาได้เพียงเฮือกสั้นๆ หลังจากโดนแขนของไอ้ดำล็อกคอ มืออีกข้างจับผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่ชุบยาสลบเตรียมไว้พร้อม โปะลงเต็มจมูก

“ฮึ่ก… อื้ออออ… ”

เหยื่อพยายามดิ้นรน…

ทว่าไอ้ดำแข็งแรงมาก มือกดผ้าและล็อกเอาไว้เพียงชั่วอึดใจสั้นๆ เหยื่อร่างเล็กจนดูอ้อนแอ้นบอบบางไม่อาจสู้กำลังผู้ชายตัวใหญ่ ไม่นานก็แน่นิ่งไปในที่สุด

“มาช่วยกันโว้ย… ”

ไอ้ดำเรียกไอ้เจิดให้เข้ามาช่วยกันหามหัวหามท้าย ยกแขนยกขา พาร่างเล็กไร้สติเข้ามาในรถตู้สีขาวคันใหญ่ จอดรออยู่ใกล้ๆ กับรถเบนส์สีดำของพ่อเลี้ยงเดช รถตู้สีที่สตาร์ทเครื่องรออยู่แล้ว รีบทะยานออกมาด้วยความเร็ว หลังจากภารกิจรวบหัวรวบหางเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ลุล่วงไปด้วยดี

ในเวลาต่อมา

ที่บ้านหลังใหญ่ ปลูกสร้างด้วยไม้สักและไม้ซุง เพราะว่าเจ้าของบ้านชอบบ้านสไตล์ล็อกเคบินที่เสน่ห์ของบ้านอยู่ที่ความดิบของไม้ซึ่งประกอบเป็นโครงสร้าง กลมกลืนไปกับธรรมชาติแวดล้อมของสวนส้มโอบล้อมไปด้วยป่าเขาเขียวขจี