เฮียครับผมรับไม่ไหว Yaoi

เฮียครับผมรับไม่ไหว Yaoi

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-21
โดย:  กาสะลองยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
63บท
2.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

“อูยยยยย… ” กันย์ครางเสียงยาน… ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนอาวุธประจำกายของชายใดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น “งืออออ… ผมเจ็บ… ” เสียงของกันย์สั่นเครือ… เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็ไม่ได้รับความปรานีจากคนตัวใหญ่

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
63
ตอนที่ 1
เฮียครับทำไมชอบจับผมกระแทกผู้​เขียนข้าวหลาม ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆเฮียครับทำไมชอบจับผมกระแทกเวลาราวๆ ห้าทุ่มที่หน้าผับชื่อดังแห่งหนึ่ง อยู่ไม่ห่างจากสถานีรถไฟในตัวเมืองเชียงใหม่“มันเดินออกมาแล้วครับนาย… ”เสียงของไอ้ดำ ลูกสมุนคนสนิทของ ‘เดช’ หรือผู้คนมักจะเรียกกันว่า ‘พ่อเลี้ยงเดช’ ดังเข้ามาในโทรศัพท์ไอโฟนที่พ่อเลี้ยงกำลังถือแนบหู ร่างสูงใหญ่นั่งอยู่ในรถเบนส์สีดำคันหรู จอดรออยู่ที่ด้านหลังผับ‘ไอ้ดำ’ กำลังซุ่มเล็งเหยื่อผู้โชคร้ายอย่างใจจดใจจ่อ รอกระทั่งเห็นเป้าหมายเดินออกมาก็รีบรายงาน“มึงแน่ใจนะว่าใช่มัน… อย่าให้ผิดตัวนะโว้ย… กูไม่อยากเสียเวลา”พ่อเลี้ยงเดชย้ำเสียงหนักกับลูกสมุนที่พร้อมเข้าจู่โจมเป้าหมาย“ผิวขาว… ตัวเล็ก… จมูกโด่ง หน้าตาหล่อเหลาเหมือนในรูปครับนาย… ไม่ผิดตัวแน่ๆ… ”ไอ้ดำยืนยันว่าใช่คนท
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2
อีกห้องซึ่งอยู่หลังบ้าน…แสงแดดของยามเช้า สาดลอดบานหน้าต่างเข้ามาอาบร่างของชายหนุ่มที่ยังนอนเหยียดยาวอยู่กับพื้นตั้งแต่เมื่อคืน ภายในห้องเล็กๆ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นที่คุมขัง‘กันย์’ ชายหนุ่มผู้เคราะห์ร้าย ยังคงหลับไม่รู้เรื่อง ก่อนจะสะดุ้งตื่นในเวลาต่อมาหลังจากมีเสียงไขกุญแจคลายโซ่ที่คล้องประตูเอาไว้ พร้อมกับเท้าใหญ่ของใครบางคนถีบประตูเข้ามาเสียงดังโครมชายหนุ่มผู้เคราะห์ร้ายสะดุ้งตื่น ลืมตาขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย ความง่วงซึมจากฤทธิ์ของยาสลบทำให้ยังรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง กันย์คลอนศีรษะไปมา ราวกับว่ากำลังพยายามครุ่นคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่ตัวเองจะมาอยู่ตรงนี้จากนั้นภาพของเห็นการณ์เมื่อคืนที่ผับก็ทยอยผุดเข้ามาในหัวแต่การที่ชายหนุ่มยังนอนนิ่งไม่ลุกขึ้นมา ยิ่งทำให้คนใจร้อนที่เพิ่งถีบประตูเข้ามารู้สึกขัดใจ จึงเดินไปที่ตู้เย็นตั้งอยู่มุมห้อง คว้าขวดน้ำเย็นเฉียบออกมาเปิดฝาแล้วราดลงบนหัวของกันย์ในทันทีซ่า…เสียงน้ำราดลงมาเต็มหน้า เข้าตา เข้าปาก และบางส่วนเข้าจมูกถึงกับทำให้คนตัวเล็กสำลัก“แค่ก... แค่ก… แค่ก… ”กันย์ยกมือขึ้นลูบใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ“ตื่นได้แล้วโว้ยไอ้เวร…
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3
แต่ต้องพยายามทำใจดีสู้เสือ ยิ่งในมุมที่ตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้ามองพ่อเลี้ยงเดชยืนจังก้าเต็มความสูงใหญ่ยิ่งทำให้กันย์รู้สึกราวกับว่าร่างของตัวเองกำลังถูกบีบให้ลีบเล็กลงทุกที ส่วนพ่อเลี้ยงเดชนั้นดูตัวใหญ่ตระหง่านและทรงอำนาจน่าเกรงขาม อีกทั้งดวงตาคมกริบคู่นี้ยังมีประกายของสัตว์นักล่าสุดเหี้ยมโหดแผ่ออกมาให้เห็น“มึงทำเหี้ยอะไรไว้… ตัวมึงย่อมรู้ดี”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่“ผมคิดว่าคุณกำลังเข้าใจผิดอย่างแรง ผมขอโอกาสอธิบายได้ไหมครับ… และถ้าคุณปล่อยผมออกไปโดยไม่ทำอันตรายผม… ผมสัญญาว่าจะไม่แจ้งความเอาผิดเรื่องที่คุณลักพาตัวผมมา… ”แม้เสียงของกันย์จะอ่อนลงด้วยความกลัว หากสุดท้ายก็ยังกล้าต่อรองกับพ่อเลี้ยงเดช หวังให้ตัวเองรอดไปจากสถานการณ์บ้าๆ นี้เสียที“ไอ้เวร… นี่มึงยังกล้ามาต่อรองกับกู”พ่อเลี้ยงเดชปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อของชายหนุ่มจนร่างน้อยแทบลอยขึ้นจากพื้นพร้อมกับง้างหมัดทว่ายังไม่ทันได้กระแทกหน้าคนปากดี ก็มีเสียงกังวานของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง “เดช… อย่าถึงกับต้องลงไม้ลงมือ ปู่บอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิกจองเวร… ให้ลืมเรื่องนี้ไปซะ… ”เสียงของชายชราวัยเจ็ดสิบปีที
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา“นายครับ… รถพร้อมแล้วครับ”แปดโมงเช้า เมื่อถึงเวลาตามที่นัดหมายกันไว้ ไอ้ดำเดินเข้ามาตามพ่อเลี้ยงเดช กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ “ไอ้กันย์ล่ะ… ”พ่อเลี้ยงถามถึงคนที่โดนจับตัวมา“ผมเอาตัวมันไปขึ้นรถแล้วครับ… ”ไอ้ดำตอบแล้วเดินไปที่รถตู้สีขาวคันใหญ่ ไม่นานพ่อเลี้ยงก็ตามไปขึ้นรถ พากันเดินทางเข้ามายังสวนกุหลาบที่อยู่ลึกเข้ามาด้านหลังไร่ส้มเนื้อที่กว้างใหญ่หลายพันไร่ในเวลาต่อมากันย์ก้าวช้าๆ ลงจากรถตู้คันใหญ่โดยมีไอ้ดำจูงมือเดินนำหน้า รู้ว่าตัวเองกำลังถูกพามาที่ไหนสักแห่ง ที่มองไม่เห็นก็เพราะว่าดวงตาทั้งสองข้างมีผ้าผูกตาเอาไว้“นั่งลง… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่งเสียงเหี้ยม เอาเท้าถีบน่องของกันย์จนร่างน้อยทรุดลงนั่งคุกเข่าบนลานหญ้า“เปิดตามัน… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่ง ไอ้ดำรีบแก้ผ้าที่ผูกตาของกันย์เอาไว้ตั้งแต่ตอนที่พาออกมาจากห้อง และพลันนั้นเอง… ภาพที่เห็นทำเอาชายหนุ่มตกใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าหลุมฝังศพของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่รู้ว่าเป็นผู้หญิงก็เพราะว่ามีรูปขาวดำติดอยู่ที่โคนไม้กางเขนทำขึ้นจากหินอ่อนสีขาว“อร… คุณพระช่วย อย่าบอกนะว่าอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5
คลิปมีเพียงเท่านั้น… แม้จะเป็นเพียงคลิปสั้นๆ ก็จริง… แต่มันก็ทิ้งความเจ็บปวดไว้กับพ่อเลี้ยงเดชผู้เป็นพี่ชายเจ้าของคลิปมาจนถึงวันนี้ เมื่อรู้ว่ามีชื่อของผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนแรกพ่อเลี้ยงคิดจะปล่อยให้ผ่านเลยไป แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีภายหลังการจากไปของน้องสาวผู้เป็นที่รัก ชื่อของผู้ชายที่ถูกเอ่ยถึงก็ยังติดอยู่ในความสงสัย สุดท้ายจึงตัดสินใจออกค้นหา… ถึงขั้นลงทุนจ้างนักสืบอยู่พักใหญ่ๆ จนรู้เบาะแสของกันย์ กระทั่งได้เจอตัว“อรตายยังไงครับ… ”กันย์ถามทั้งน้ำตา“คืนนั้นอรเมามากจนเกิดอุบัติเหตุขณะกำลังขับรถกลับบ้าน… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ… จ้องมองใบหน้านองน้ำตาของกันย์ ทำให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีท่าทีของความโหดร้ายเลยสักนิด ต่างไปจากสิ่งที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้ว่าจะได้เห็น“ผมขอโทษ… ”น้ำเสียงสำนึกผิด กันย์ไม่รู้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นจะทำให้เกิดการสูญเสียถึงเพียงนี้ “ผมขอโทษ… ”กันย์ยกมือไหว้พ่อเลี้ยงเดชอีกครั้งแล้วก้มลงกราบหลุมศพทั้งน้ำตานองใบหน้าพ่อเลี้ยงเดชจ้องมองตาของกันย์ที่ดูอ่อนโยน ไม่มีวี่แววของความเหี้ยมเกรียมอย่างแบดบอยส์ที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้เลยสักนิดว่าจะได้เห็น แทนที่จะได้จ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6
“เออ… กูเอง… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ กันย์ได้กลิ่นเหล้าโชยเข้ามากระทบจมูก“มาก็ดีแล้ว… ผมอยากจะถามอยู่พอดี”กันย์พยายามรวบรวมความกล้า เก็บซ่อนความกลัวอย่างมิดชิดไม่ให้เขาเห็น“มึงจะถามอะไร… ”พ่อเลี้ยงเดชทำหน้าถมึงทึง“ไหนพ่อเลี้ยงบอกว่าจะส่งผมกลับบ้าน”“เออ… กูจะส่งมึงกลับ แต่กูมีคำถามข้อนึง… มึงต้องตอบคำถามของกูก่อน… ”“ครับ… พ่อเลี้ยงจะถามอะไรผมครับ”“ทำไมมึงไม่ชอบน้องสาวกู”“ผม… เอ่อ… ”“ตอบมา… ทำไมวะ คำถามนี้สำหรับมึงมันตอบยากนักหรือไง… ”“คือ… ผมมีเหตุผลส่วนตัวครับ ผมขอไม่ตอบ”กันย์รู้ว่าประโยคนี้อาจทำให้เขาโกรธ“ที่แท้มึงก็ไอ้แมงดา ไอ้พวกผู้ชายหลอกกิน… หลายคนแล้วที่เข้ามาในชีวิตของน้องสาวกูเพื่อจะปอกลอกหลอกเงิน… มึงก็ด้วย… ”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่กันย์อย่างเหลืออด“ผมไม่ใช่ผู้ชายพวกนั้น พ่อเลี้ยงอย่าเหมารวม… ที่ผมรักน้องสาวพ่อเลี้ยงไม่ได้… ก็เพราะว่าผมมีเหตุผลส่วนตัว… ”“เหตุผลอะไรวะ… ”“มันเป็นเรื่องส่วนตัว… และผมก็ไม่จำเป็นต้องบอกใคร… ”“ไอ้สัตว์… มึงมันก็แค่ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว ไอ้หน้าตัวเมียชอบฟันผู้หญิงแล้วทิ้ง วันนี้กูจะทำให้มึงได้ลิ้มรสความเจ็บปวด มึงจะได้รู้ว่าโดนกระแทกแล้วทิ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7
“โห… ”ดวงตาของกันย์เบิกโพลงตะลึงมองอาวุธประจำกายของพ่อเลี้ยง ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามพ่อเลี้ยงก้มลงหยิบกระปุกวาสลีนในกระเป๋ากางเกงที่เตรียมเอามาพร้อมรูดทาท่อนเอ็นคัดแข็ง รอบๆ ลำเนื้อสีน้ำตาลมีเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายอยู่รอบลำร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้าม ขยับขึ้นมาบนเตียง แทรกลำตัวเข้ามาคุกเข่าระหว่างง่ามขาของกันย์ที่โดนดันให้อ้ากว้าง“ไม่นะ… ”กันย์แทบไม่เชื่อว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง หัวเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัวพร้อมกับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานกดเข้าใส่รูจีบสีชมพูขมิบด้วยความกลัว“โอ๊ะ… ”กันย์สะบัดใบหน้า… สูดปากพริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูแคบคับ เมื่อส่วนปลายของลำเนื้อยาวใหญ่รุกคืบเข้ามาคาเอาไว้ครึ่งลำ“อูยยยยย… ”กันย์ครางเสียงยาน…ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกันด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของชายใดสอดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น“งืออออ… ผมเจ็บ… ”เสียงของกันย์สั่นเครือ…เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8
“โถ… ปากบอกว่าเจ็บ แต่รูของมึงขมิบเอ็นกูแน่นเชียว… ซี้ดดดด… ”รูแน่นสุดๆ พ่อเลี้ยงคราง ขบกรามให้กับความฝืดคับของรูเนื้อที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของผู้ชายคนไหนทะลวงมาก่อน พ่อเลี้ยงจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังบิดเบ้ไปด้วยความเสียวซ่าน เห็นริมฝีปากน้อยๆ ของกันย์สั่นระริกจนทนมองไม่ไหว รีบเอื้อมมือข้างหนึ่งลงมาโอบต้นคอของกันย์ที่ใบหน้ากำลังเหยเก รั้งขึ้นมาจูบปาก“อือ… ไม่… ”กันย์เม้มปากแน่น… พยายามจะบ่ายหน้าหนีบปากของพ่อเลี้ยงที่มีแพหนวดสีดำหนาคาดเอาไว้เหนือริมฝีปาก“มึงไม่ยอมจูบใช่ไหม… ได้… เดี๋ยวกูจะทำให้มึงยอม… ”มือใหญ่ที่โอบล็อกอยู่หลังต้นคอ กระชากร่างอ้อนแอ้นเข้ามากระเด้าสุดกำลัง ซ่วบ…“อ๊ายยยย… ”กันย์สะดุ้งคราง รู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของพ่อเลี้ยงทะลวงเข้ามาสุดโคนไข่“ไม่ยอมจูบใช่ไหม… ”พ่อเลี้ยงโกรธ มืออีกข้างดันต้นขาด้านในของกันย์ให้แบะอ้าแล้วโก่งเอวกระแทกลำเอ็นทะลวงเข้าหาจนมิดโคน เส้นขนรอบตอโคนเสียดสีปากรูสีชมพู เบ่งบวมขึ้นมาเป็นขอบนูนโอบรัดลำเนื้อสีน้ำตาล กระแทกเข้าสุดออกสุดตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… “อ๊ะ… อ๊ายยยย… อูยยยยย… ”กันย์ร้องครางด้วยความเสียว ปากที่เม้มแน่นเม
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9
ก่อนจะรู้สึกโล่ง ความหน่วงแน่นในรูทวารคลายลงในทันทีที่พ่อเลี้ยงถอนลำเอ็นออกจากช่องทางน้อยๆ โดนทะลวงจนกลวงโบ๋“โอ้ววว… ”กันย์พรูลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ คิดว่าเขาคงพอแล้ว มองตามเรือนกายกำยำไปด้วยมัดกล้ามของพ่อเลี้ยงก้าวลงจากเตียง เดินไปคว้าลูกกุญแจในกระเป๋ากางเกงที่ถอดกองไว้กับพื้น เอามาคลายล็อกข้อมือข้างหนึ่งให้เป็นอิสระ แต่ยังเหลือไว้อีกข้าง“แล้วอีกข้างล่ะครับ… ”กันย์คิดว่าพ่อเลี้ยงจะปล่อย…แต่ที่ไหนได้ ที่เขายอมปลดกุญแจมือข้างเดียวก็เพื่อจะให้กันย์เปลี่ยนท่าเป็นคุกเข่า หันหลังออกมาหาร่างสูงใหญ่ขยับขึ้นมาคุกเข่าประกบจากทางด้านหลัง“ใครว่ากูจะปล่อยมึง… ”“ไม่นะ… ไม่ไหวแล้ว… รูผมระบมหมดแล้ว”กันย์เหลียวหลังกลับมาส่งสายตาวิงวอน ครั้นจะหนีลงจากเตียงก็ไม่ได้ เพราะว่าข้อมืออีกข้างยังโดนกุญแจมือล็อกเอาไว้กับหัวเตียงพ่อเลี้ยงเดชไม่สนใจคำวิงวอน รีบจับลำเอ็นยาวใหญ่ทะลวงเข้าใส่รูจีบขมิบด้วยความกลัวอยู่ระหว่างกลีบก้นกลมกลึง“อ๊ะ… อ๊ายยยยย… อูยยยย… ”กันย์ซี้ดปากร้องครางโอดโอย…แรงกระแทกหน่วงหนักทำเอาก้นของกันย์แอ่นเชิด ง่ามก้นเปิดรับความแข็งแกร่ง แทงเข้ามามิดสุดโคนไข่ คราวนี้เข้าได้ง่ายกว่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10
กันย์ครางลั่น ร่างสั่นคลอนตามแรงกระแทก แม้จะเจ็บแปลบในตอนแรกที่ลำเนื้อร้อนผ่าวชำแรกเข้าใส่รูเนื้อฝืดแน่นจนมิดสุดโคนไข่แต่หลังจากพ่อเลี้ยงเริ่มขยับเอวกระเด้า ความเจ็บแปลบก็แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน เมื่อจุดจีสปอร์ตภายในรูทวารโดนแท่งลำร้อนผ่าวบดครูด เนื้อกับเนื้อเสียดสีกันกลายเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่“อ๊า…. อูยยยยยย… ”กันย์ครางเสียงยาน แอ่นสะโพกโยกเอวสู้ไปตามธรรมชาติของการสมสู่ร่วมเพศที่ยากจะหลีกเลี่ยงได้“พอเถอะครับ… ซี้ดดดด… ผมไม่ไหวแล้ว”กันย์เหลียวหลังกลับมาร้องวิงวอน“ปากมึงบอกไม่ไหวแต่ก้นมึงส่ายไม่หยุด… ร่านแบบนี้ต้องโดนกระแทกให้รูบาน… ”พ่อเลี้ยงเดชกล่าวอย่างได้ใจ…หลุบตาลงภาพตรงง่ามขา เห็นกลีบก้นกลมกลึงของกันย์กระดกขึ้นมาตามแรงกระเด้า ยิ่งท้าทายให้อัดลำเอ็นใหญ่ยาวทะลวงเข้าใส่มิดลำ เส้นขนหยาบแข็งสีดำรอบตอโคนเสียดสีกับปากรู ยิ่งทำให้กันย์เสียวซ่านสุดจะบรรยาย“อู้ววว… มิโคนเลย… ”พ่อเลี้ยงเดชสะใจ…จ้องมองก้อนไข่ดำๆ ของตัวเองที่เคลื่อนเข้ามากระทบปากรูทวาร ในทุกจังหวะโยกดัน ทำเอารูน้อยๆ เริ่มระบมบานเป็นขอบนูนขึ้นมารัดลำเนื้อ ขยับเข้าใส่ไม่หยุด“อู้ววว… รูแน่นมาก มันเอ็นสุดๆ…
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status