คำเตือน

บทที่8

คำเตือน

มหาลัย

ธันยวีร์เดินเข้ามาในห้องใหญ่ของมหาวิทยาลัยที่เป็นห้องพักของเหล่าอาจารย์

“ไงเอม คืนเเรกในห้องใหม่” ปัณยตาถามออกมาเมื่อเห็นว่าธันยวีร์เดินมานั่งที่โต๊ะของตน

“ก็ดี” ธันยวีร์ตอบพร้อมกับวางกระเป๋าลง

“ดีบ้าอะไรล่ะ ถ้าดีทำไมตาเเกถึงเป็นเเบบนั้น” กชมลถามเมื่อเห็นว่าใต้ตาของเธอดำคล้ำเเละบวมเล็กน้อย

“นั้นดิ ทำไมตาเป็นเเบบนั้นอ่ะ” อรปรียาถามย้ำอีกครั้ง

“เปล่า ฉันนอนน้อยเฉยๆ” ธันยวีร์พูดออกมาก่อนที่จะยิ้มเบาๆ

“นอนน้อยหรือเจอดีจนไม่ได้นอนกันเเน่” กนิษฐาถามขึ้นมาอย่างจับผิด

“ไม่มีอะไร ฉันเเค่จัดของดึกน่ะ”

“เเล้วนี่จัดของเรียบร้อยเเล้วใช่มั้ย” กนิษฐาถาม

“อือ เรียบร้อยเเล้ว” 

“สวัสดีค่ะอาจารย์” นักศึกษาสาวหน้าหมวยเดินเข้ามาก่อนที่จะตรงมาหากนิษฐา

“ว่าไงคะนักศึกษา”

“พอดีหนูมาส่งงานค่ะ อาจารย์ว่างมั้ยคะ” นักศึกษาเอ่ยปากอย่างกล้าๆกลัวๆ

“อ่อ ได้สิ พอดีเลยของเราคาบเเรกใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวช่วยอาจารย์ถืออันนี้ไปหน่อยนะ ฉันไปสอนก่อนนะพวกเเก”

“อือ โชคดีเพื่อน” ปัณยตาพูดออกมาอย่างเป็นมิตร

ก่อนที่กนิษฐาเเละนักศึกษาจะเดินออกไป ระหว่างที่ทั้งคู่เดินออกไปก็มีนักศึกษาอีกคนเดินสวนเข้ามาเช่นกัน

“สวัสดีค่ะอาจารย์” นักศึกษาสาวหน้าตาน่ารักปีสองเดินเข้ามาหากชมลก่อนจะเอ่ยคำทักทาย

“อ้าวนิล มีอะไรหรือเปล่า” กชมลตอบรับอย่างสนิทเพราะเธอเป็นที่ปรึกษาของนักศึกษากลุ่มนี้

“คือประวัติโบราณสถานที่อาจารย์ให้ไปสืบค้นเเล้วทำเป็นสไลด์มาน่ะค่ะ กลุ่มหนูทำเสร็จเเล้วนะคะ เหลือพรีเซ้น” นลินดายื่นรายงานเป็นเเผ่นให้อาจารย์สาว

“โอเค เดี๋ยวอาจารย์ให้พรีเซ้นคาบบ่ายนะ” กนิษฐาพูดเพราะตอนเช้าเธอมีสอนถึงเที่ยงทำให้เหลือเวลาว่างเพียงเเค่ช่วงบ่าย

“ได้ค่ะอาจารย์”

“เอ่อนิล อาจารย์ว่าจะถาม พี่สาวเราน่ะ เขาไม่มาเรียนหรือ อาจารย์ไม่เห็นหลายสัปดาห์เเล้ว” กนิษฐาถามออกไปเพราะนลินดามีพี่สาวอีกหนึ่งคนที่เรียนอยู่ปีสี่

“อ่อ ช่วงนี้พี่เนตรเขากลับไปช่วยงานพ่อที่ญี่ปุ่นน่ะค่ะ เลยดรอปไว้”

“เเล้วเราไม่ไปช่วยพ่อหรือ”

“หนูไม่ใช่สายธุรกิจค่ะ งานพวกคิดเยอะๆนี่ไม่ใช่ทางเลย”นลินดาตอบพลางหัวเราะออกมาเบาๆ

“ดีเเล้วเเหละมาทางที่ชอบ” กชมลตอบกลับไปอย่างมีนัยๆ

“งั้นเดี๋ยวหนูขอตัวก่อนนะคะ”

“โอเคจ่ะ เเล้วเจอกันตอนบ่าย” เมื่อกชมลพูดจบนลินดานักศึกษาลูกครึ่งญี่ปุ่นก็เดินออกไป

“เเกดูสนิทกับเด็กคนนี้จังเลยนะ มีอะไรหรือเปล่า” ธันยวีร์ถามออกมาก่อนที่จะยิ้มกรุ้มกริ่ม

“เปล่า ฉันเเค่เอ็นดูน่ะ เด็กคนนี้เก่งมากเลยนะ ทำงานไม่เคยพลาดเลย เเถมช่างสังเกต เวลาทำงานนะ จะมีความตั้งใจสูงเลยเเหละ” กชมลพูดออกมาก่อนที่จะหันไปมองเพื่อนๆ

“ถึงว่าทำไมเเกเอ็นดูเด็กคนนี้เป็นพิเศษ” อรปรียาพูดออกมาหลังจากที่กชมลพูดจบ

“ฉันว่าตอนนี้เราเเยกย้ายกันไปสอนเถอะ จะถึงเวลาเเล้ว” ปัณยตาพูดพร้อมกับยกนาฬิกาขึ้นมาดู

“อือ ไปกัน” ธันยวีร์รีบตอบก่อนที่จะถือกระเป๋าเเล้วเดินออกไป

******

ห้องวิทยาศาสตร์

“อาจารย์คะ ถ้าวิญญาณเหมือนสสาร เเล้วเราสามารถเห็นได้มั้ยคะ” นักศึกษาดีเด่นอย่าง วริศรา หรือ ใยไหม ถามขึ้น

“อือ ถ้าสำหรับอาจารย์… อาจารย์คิดว่าสสารมันก็มีส่วนที่เรามองเห็นเเละไม่เห็น ยกตัวอย่าง อากาศก็เป็นสสารเเต่เรากลับมองไม่เห็น เมฆก็เป็นสสารเเเต่เรามองเห็น อาจารย์คิดว่ามันขึ้นอยู่กับว่าสสารชนิดนั้นมีอนุภาคมากน้อยเเค่ไหนเท่านั้นเอง” ธันยวีร์ตอบกลับนักศึกษาโดยใช้หลักวิทยาศาสตร์

“เเล้วถ้าเราตายไป เราจะไปอยู่ไหนครับ” นักศึกษาชายยกมือขึ้นมาถามอีกหนึ่งคำถาม

“อืม อาจารย์ก็ไม่เคยตายนะเลยยังให้คำตอบนี้ไม่ได้  เเต่ถ้าความคิดส่วนตัวของอาจารย์ ย้ำนะคะความคิดส่วนตัว อาจารย์คิดว่าตอนที่เราตายก็อาจจะไม่รู้สึกตัวเหมือนตอนที่เราหลับลึกนั้นเเหละ” ธันยวีร์ตอบอย่างติดเล่นนิดๆ

“เเล้วนรกกับสวรรค์มีจริงมั้ยครับ” นักศึกษากลุ่มเดิมถามขึ้น

“อันนี้มันก็เป็นความเชื่ออีกเหมือนกัน ซึ่งอาจารย์ก็ตอบไม่ได้ นักศึกษาคนไหนมีคำถามอะไรอีกมั้ยคะ ถ้าไม่มีวันนี้อาจารย์ขอจบคลาสเพียงเท่านี้นะคะ” หลังจากพูดจบนักศึกษาก็ทยอยออกจากห้องไป ส่วนธันยวีร์ก็เก็บอุปกรณ์ในการสอนของตัวเองลงกระเป๋า ก่อนที่จะมีนักศึกษาสาวเดินเข้ามาหาที่โต๊ะ

“อาจารย์คะ” นักศึกษาสาวเดินเข้ามาทักเเบบเบาๆ

“ว่าไงคะนักศึกษา” ธันยวีร์ยิ้มตอบ

“ช่วงนี้อาจารย์ระวังตัวหน่อยนะคะ”

“ทำไมหรือ” ธันยวีร์เริ่มทำหน้าเเปลกใจเมื่อจู่ๆนักศึกษาที่ไม่คุ้นหน้าก็เดินมาทัก

“เเม่หนูเขาเป็นร่างทรง เขาบอกว่าตอนนี้อาจารย์มีวิญญาณตามค่ะ เเต่ไม่ต้องกลัวนะคะเขามาดี”

“เเล้วอาจารย์ต้องระวังเกี่ยวกับอะไร” ธันยวีร์ถามออกไปเพราะสิ่งที่เธอกำลังเจอมันสอดคล้องกับสิ่งที่นักศึกษาคนนี้บอก

“บอกไม่ได้ค่ะ เขาไม่ให้บอก” นักศึกษาพูด

“ใครไม่ให้บอก” ธันยวีร์พูดออกมาเพื่อจะถามเอาคนตอบ

“หนูต้องไปเเล้วขอตัวนะคะ” พูดจบนักศึกษาก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที

“ด..เดี๋ยวสิ อะไรของเขา” ธันยวีร์บ่นเบาๆ ก่อนที่จะหันมาเก็บของต่อ เมื่อเก็บของเสร็จเธอก็รีบออกจากมหาลัยทันที