LOGINShare
5.Bölüm
Latest chapter
99 Elvedanın Sonuncusu 10.Bölüm
Yıllardır yok sayılmış olmanın acısı yeniden içime çökerken gözlerim doldu. Bütün bunları çoktan kabullendiğimi sanıyordum ama göğsümdeki sızı, eskisi kadar şiddetliydi."Joshua'dan beklentileriniz, Yvette'e sevginiz vardı. Peki ya ben? Ben sadece yanınızdaydım. Joshua gurur kaynağınızdı, Yvette ise gözünüzün bebeği." Bir an durup titreyen nefesimi düzene sokmaya çalıştım. "Beni hiç istemediyseniz, neden dünyaya getirdiniz?""Sesim giderek alçaldı, neredeyse fısıltıyla konuştum. 'Ben sizden ayrıldım. Artık hepinizden çok uzaktayım. Böylesi daha iyi değil mi?'"O sırada annemin gözyaşları yanaklarından süzülüyordu. "Sophia, hata yaptık! Hepimiz hata yaptık! Sen de bizim kızımızsın. Aramızdaki kan bağı öyle kolayca koparılamaz!""Keşke hiç sizin kızınız olmasaydım!"Bunu söyledikten sonra arkamı döndüm ve arkamda hıçkıra hıçkıra ağlayan aileme bir kez bile bakmadan kulise doğru yürüdüm.Belki de sözlerim onları fazlasıyla incitmişti. Çünkü Norton ailesi, o günden sonra uzun süre bi
99 Elvedanın Sonuncusu 9.Bölüm
Joel suçluluk içinde gözlerini kaçırana kadar bakışlarımı ondan ayırmadım. Ancak o zaman başımı sallayıp konuştum. "Haklısın. Aradan çekilmeliyim. Ben de bu yüzden seni ona bırakmaya karar verdim. Bundan daha iyi bir son olabilir mi?'' Joel cevap vermek için ağzını açtı ama konuşmasına fırsat vermeden elimi kaldırdım. "Bana defalarca kenara çekilmemi söylediğinde sana karşı hislerim çoktan tükenmeye başlamıştı. Artık seni sevmiyorum. Senin için kendimden ödün vermeyeceğim."Kimse bana değer vermedi, ben de kendime değer vermeyi öğrendim."Joel, sanki göğsüne bir yumruk yemiş gibi sarsıldı. Aldığı darbeyi kaldıramayarak birkaç adım sendeledi."Ona bir daha dönüp bakmadan kulis çıkışına doğru yürümeye başladım.Ancak çıkışa ulaşamadan diğerleri önüme geçip yolumu kesti.Joshua, yüzünde karmaşık bir ifadeyle bana baktı. "Son birkaç yılda gerçekten çok şey başarmışsın.""Sophia, günlüğünü okuduk. Bunca zamandır neler yaşadığından, ne kadar acı çektiğinden haberimiz yoktu," dedi de
99 Elvedanın Sonuncusu 8.Bölüm
"Ben mi? Mümkün değil, daha önce hiç sahneye çıkmadım!" dedim, paniklemiş hâlde başımı sallayarak.Ama hocam omzuma hafifçe dokunup kendinden emin bir gülümsemeyle bana baktı. "Kendini küçümseme," dedi. "Sen benim en yetenekli öğrencimsin. Sesin duru ve kendine özgü, nadir rastlanan bir tınısı var. Üstelik bestelerinde insanlara hikâyeler anlatan, onları gözyaşlarına boğan bir şey var."Bana derin bir bakışla baktı. "Böylesine hüzünlü şarkılar yazmana neden olan neler yaşadığını bilmiyorum ama şunu söyleyeyim: Çektiğin her acı, seni başarıya götüren yolun bir parçası olacak."Kendine inan, Sophia. Neler yapabildiğini herkese göster. Parlamayı hak ediyorsun."Gözyaşlarım bir anda yanaklarımdan süzüldü.Demek ki biri gerçekten de müziğimden acımı duyabiliyordu. Şarkılarımı dinleyerek hikâyemi hissedebiliyordu.İşte müziğin gücü buydu. Hayatımı ona adamaya razı olmamın nedeni de buydu.***Konser büyük bir başarıyla sonuçlandı. Kendi bestelerimden birini seslendirdim ve dinleyicil
99 Elvedanın Sonuncusu 7.Bölüm
Sağlık görevlileri kapıyı kırıp içeri girdiğinde, ben çoktan kiler odasında bayılmıştım.Neyse ki işlerini iyi biliyorlardı. İçlerinden biri hemen adrenalin iğnesi yaptı ve beni ölümün eşiğinden geri döndürdü."Hanımefendi, şiddetli bir alerjik reaksiyon nedeniyle boğazınız şişmiş," dedi doktor, beni sedyeye yatırırken. "Şişlik artık indi ama yine de kapsamlı bir muayene için hastaneye gitmelisiniz."Tam o sırada Alfred arka bahçeden koşarak içeri girdi. Evi dolduran sağlık görevlilerini görünce olduğu yerde donakaldı. "Burada neler oluyor? Siz içeri nasıl girdiniz?"Ardından sedyede yatan, yüzü şişmiş hâlimi gördü. Bir anda nefesi kesildi ve göğsünü tutarak yere yığıldı.Doktor şaşkınlıkla bağırdı: "Çabuk! Onu ambulansa alın!"Yaşanan kısa süreli kargaşanın ardından doktor bana dönüp, "Üzgünüm," dedi. "Az önce geçirdiği kalp krizi nedeniyle onu hemen hastaneye yetiştirmemiz gerekiyor. Ambulans başka bir hasta daha alamaz..."Son gücümü toplayarak, "Önce onu kurtarın," dedim. "B
99 Elvedanın Sonuncusu 6.Bölüm
Annemle babam aceleyle cesedin yanına koştu. Cesedi görür görmez gözleri faltaşı gibi açıldı. "Bu, kâhyamız Bay Jones! Ona ne olmuş böyle?""Bir dakika, Sophia nerede? O burada değilse nereye gitmiş olabilir?"Ölen kişinin ben olmadığımı anlayan Yvette, hayal kırıklığına uğradı."Herhâlde bir yerlere saklanıp bizimle dalga geçiyordur. Hepimizin onun için ne kadar endişelendiğini biliyor. Eminim, arkasından ağladığımızı görmek için ölü taklidi yapıyordur!"Babamın yüzü kıpkırmızı oldu. Burnundan soludu. "Saçmalık! Sophia bu kez gerçekten haddini aştı! Hepimizi nasıl endişelendirdiğinin farkında değil mi?" dedi.Joshua ile Joel'in de yüzleri asıldı. Az önceki mahcubiyetleri yerini yeniden bana karşı duydukları öfkeye bırakmıştı.Joel hemen telefonunu çıkarıp beni aradı.Telefon bir türlü bağlanmayınca öfkeyle ekrana vurdu. "Yeter artık, Sophia! Bunun komik olduğunu mu sanıyorsun? Bize nasıl böyle acımasız bir şaka yaparsın? Hemen geri dönüp özür dile, yoksa düğünü iptal ederim!" d
99 Elvedanın Sonuncusu 5.Bölüm
Annemin gözleri geriye kaydı ve yere yığıldı. Joshua onu son anda yakaladı.Babamın yüzü bembeyaz kesildi. Sendeleyerek eve girdiğinde zorla açılmış kiler kapısını gördü ve olduğu yere yığıldı."Kızım… Sophia!"Joel'in yüzüne korku yayıldı. Sesi titreyerek, "Hayır, olamaz. Soph az önce gayet iyiydi! Şimdi de iyi olmalı!" dedi.Bir süre sonra paniğini yenip dışarı fırlamak üzere harekete geçti.Ancak Yvette önüne geçerek onu durdurdu. "Joel, gitme! Annem bayıldı! Onu hastaneye götürmelisin."Joshua, annemi ayakta tutmaya çalışırken çaresizce Joel'e baktı.Joel dişlerini sıktı. "Onu arabaya götürün. Hastaneye gideceğiz… Soph'u da göreceğiz." Sözlerinin sonuna doğru sesi titremeye başladı.Hep birlikte aceleyle hastaneye gittiler.Hastaneye varır varmaz annem kendine geldi."Sophia!" diye haykırdı ve Joshua'nın eline sıkıca sarıldı. "Kızım iyi, değil mi? Hâlâ kilerde. Hemen gidip onu çıkarın!"Joshua gözlerini kaçırdı. Annemin yüzüne bakamıyordu. Soph… artık kilerde değil. Şimd
