Chapter 4: Restart

TWO MONTHS LATER

“Elize Victoria, nasaan ka na ba? Malapit na ko sa office ng Del Fierro Ventures. Please tell me you’re already there. Nakakahiya kapag na-late tayo. Ang hirap pa namang makakakuha ng slot for appointment sa kanila,” ani Ivy na noon ay nasa daan pa rin at hinahabol ang oras ng oras ng meeting nila.

Natawa si Elize. “Kaya nga ako nagtataka na late ka ngayon kahit na ilang beses mo akong ni-remind kagabi na dapat before 9 AM, nandito na tayo sa DFV.”

“So you mean, nandiyan ka na nga?” Napabuga ng hininga si Ivy. “Hay, thank god! Akala ko pagdadaanan ko ulit ang lahat ng hirap sa pagkuha ng appointment sa DFV. Paano naman kasi, si Javi tawag nang tawag kagabi. Hindi raw siya makatulog. London is so cold without me raw. Naawa ako. I talked to him until dawn. Ayon, puyat na puyat ako.”

Humagikgik si Elize. “Ano ba kayong dalawa? Para namang matagal sa London si Javi. Next week nandito siya ulit.”

Lumabi si Ivy sa kabilang linya. “Ilang araw pa ‘yon. I miss my honeybear so much.”

Umirap na kunwari si Elize. “Oo na, kayo na ang sweet. For now, you need to focus on coming here fast. Malapit nang mag-alas nueve, Ivy Grace! Bilisan mo! Hihintayin kita dito sa lobby ng DFV,” ani Elize bago tinapos ang tawag, muling binuksan ang kanyang laptop ati pinag-aralan ang proposal presentation niya para sa Golden Era Media o GEM, ang ad agency na itinatag nilang dalawa ni Ivy.

The past months had been kind to Elize. Mula nang gumaling siya sa pulmunya, nagsimula na silang magplano ni Ivy tungkol sa bago nilang business venture. Mula pa noong mga bata, plano na nilang magtayo ng kumpanyang magkaibigan. They always wanted to establish an ad agency of their own. Kaya naman bahagyang sumama ang loob ni Ivy kay Elize nang biglang iwan ng dalaga ang lahat para lang sumama kay Calvin sa Sta. Ignacia. Ang akala ni Ivy, wala na talagang pag-asang mabuhay pa ang pangarap nilang iyon ng kaibigan.

But time and luck were on their side this time, dahil mula nang bumalik si Elize sa Maynila, naging maayos ang planning at eventually, establishment ng sariling ad agency ng magkaibigan. In just two weeks, they gathered their funds and founded GEM.

Kahit pa hindi pumayag si Calvin na i-pull out ni Elize ang investment ng dalaga sa construction firm nito, Elize got the money from the sale of her condo unit in Sta. Ignacia. Iyon ang ginamit nila ni Ivy na seed money for GEM. Nagbigay din ng share niya si Ivy bago ito nag-quit sa trabaho nito sa import/export business ng mga magulang nito.

Their first client, was Ivy’s parents. Sinunod nila ang mga magulang ni Elize para naman sa transportation business ng mga Monteverde. Sa loob lamang ng isang buwan, nagkasunod-sunod na ang maliliit na proyekto ng GEM through word of mouth.

But there’s no stopping  for them. They are aiming for bigger clients. Kaya naman nang malaman ng dalawa na naghahanap ng ad agency ang DFV para sa bagong produkto ng kumpanya, talagang trinabaho ng magkaibigan ang proposal na iyon. And now they are there, just moments away from a make or break project.

Elize is not bothered though. Confident ang dalaga na makukuha nila nag project na ‘yon. They worked hard for it. It’s their best proposal to date. At sigurado siya, it will never go to waste.

Samantala, habang abala si Elize sa pagre-review sa slides na ginawa niya para sa presentation, pumasok sa building ang isang matangkad at guwapong lalaki. Nakasuot ito ng asul na suit at makapal na shades. Sa tikas at tindig pa lang nito, halatang may sinasabi. His aura exudes dominance, power and even danger. Siya si Rafael Dominic Del Fierro o Ralph, ang CEO ng DFV.

Pagdating ng lalaki sa may elevator, nagsilabasan ang lahat ng sakay niyon at sabay-sabay na bumati sa lalaki. Isang tipid na ngiti lamang ang isinagot ng lalaki sa mga empleyado bago pumasok sa lift kasunod ang isa pang lalaki.

Bago sumara ang pinto ng elevator, nahagip ng tingin ng lalaki ang bulto ng isang babae na nakaupo sa may lobby. Same brown hair and pretty face. Hindi siya pwedeng magkamali.

“It’s her,” bulong ni Ralph habang paakyat ang lift sa kanyang opisina sa executive floor.

“Sir, ano po ‘yon?” ani Mark, ang assistant ng binata.

“Call the reception. Tanungin mo kung may visitor tayo ngayon na ang pangalan ay Elize Monteverde,” anang lalaki.

Pinanlakihan ng mga mata si Mark. “Sir, nandito si—“

“Do what I said, Mark. I want answers right away,” muling utos ng binata sa assistant.

Agad na tumalima si Mark, tumawag sa reception. At bago pa muling bumukas ang lift, nakuha na nito ang sagot sa mga tanong ng boss.

“Sir, it is indeed Ms. Elize Monteverde. She’s here to present a proposal at the marketing department about our new product. She and her business partner are representing their ad agency, Golden Era Media,” pagbabalita ng assistant.

“What’s my schedule this morning?”

“May video conference po kayo sa potential client natin sa Singapore. Meron din po kayong kailangang pirmahan na documents na kailangang ma-process before lunch. You also have—“

“Hold everything for now,” putol ni Ralph sa assistant.

“Sir?”

“I think I want to attend the pitch-in presentation of Ms. Monteverde with the marketing department. Tawagan mo sila agad sa marketing. Sabihin mo, papunta na ko,” ani Ralph, bago makahulugang ngumiti.