LOGINMaraming salamat po sa patuloy na pagbabasa.
Warning: Some scenes in this chapter touch on abortion and suicide. Please read with care.EpilogueMula nang dumating si mommy, may kasabay na ako ulit kumain sa dining room. Bihira siyang ngumiti kaya alam kong may pinagdadanan siya. Lagi ring dumadalaw ang bestfriend niyang si Tita Savannah. Madalas kasama ni Tita ang anak niyang si Brianna. Napaka-suplada, wala namang ilong at laging iniuumang ang kanyang deadly weapon na mukha.Kinakausap ko lang naman siya dahil sabi ni mommy i-entertain ko siya, tapos kung maka-ismid akala mo siya may-ari ng bahay namin. Sa school nakarating sa akin na ipinagkakalat niyang crush ko siya, mabuti na lang pinagtawanan lang siya ng mga nakarinig. Mula rin noon sa tuwing pumupunta sila sa bahay, hindi ko na siya kinakausap kung hindi kailangan.Minsan nagising ako ng gabi at uhaw na uhaw kaya lumabas ako ng kuwarto para uminom sana ng tubig sa kusina. Nagulat ako nang marinig kong umiiyak si mommy kaya pinuntahan ko siya sa kanyang kuwarto. Kakatok
Epilogue“Mom, where are you going?”Mabilis na pumaling ang ulo ni Mommy sa akin. Nanlaki nang bahagya ang kanyang mga mata bago tumalim ang tingin. “Bakit po kayo nag-iimpake?” Hindi ko na napigilang magsalubong ang mga kilay ko. “Aalis ka ba?”Iniiwas niya ang tingin sa akin at saka isinara ang malaki niyang luggage. Pagkuwan ay walang salita siyang tumayo at hinarap ako sa pintuan ng walk-in closet.“Malaki ka na. Kaya mo na mag-isa,” seryoso at parang wala lang na sabi niya.Umuwang ang labi ko. Bigla akong nakaramdam ng takot. Inayos ko ang tayo ko sa gitna ng pintuan at hinawakan ang bawat gilid para harangan siya. “You’re leaving me?”Muling tumalim ang mukha ni mommy. “Look, I can’t stay here and be miserable. Masaya na ako. Ikaw, mabilis kang naka-adjust na wala na ang Daddy mo. Pero ako, ilang buwan akong malungkot. I want to move on.”It felt like something was stuck in my throat, and I wanted to say something, but I couldn’t. Suddenly, I didn’t recognize the woman standin
EpilogueMy mother recovered from that accident, but she’s different. Hindi na siya tulad nang dati na laging nakangiti. Most of the time naririnig ko siyang umiiyak at kapag sinilip ko siya sa room nila ay lagi niyang kausap ang picture ni Daddy.I also miss Daddy so much, kaya I want to spend more time with Mommy sana. Gusto ko ulit i-kuwento sa kanya ang nangyari sa school habang kumakain ng dinner. Like, tell her I got a perfect score sa Mathematics long test, and eat my favorite Tapsilog for breakfast na siya ang nag-prepare. Miss ko na iyong dati na hinahatid nila ako ni Daddy sa school bago sila pupunta sa company. Now, Manang Letty prepares everything for me, at si Mang Israel na lang ang naghahatid-sundo sa akin sa school. For how many nights, iniiyak ko na lang. Until I remembered daddy’s words that I have to be strong for mommy, siguro ito ang inaasahan na niyang mangyayari. I decided to get used to this new set-up, and like what my father said. I’ll be in charge now.Two
EpilogueBinurol namin si Daddy ng ilang araw sa Claveria habang nasa ospital pa rin si mommy. At night, Papang and Mamang would sleep beside me, and in the morning, visitors kept coming to sympathize with us. Araw-araw ko ring binibisita si mommy sa ospital. Sabi kasi ni Ate Nurse lagi kong kakausapin si mommy dahil kahit comatose siya ay maririnig pa rin niya ako. Sakay ng Chopper ay inilipad ang casket ni Daddy sa Taguig dahil sa mauseleum ng pamilya siya ililibing. Ibinurol muna si Daddy ng isang gabi sa malapit na funeral homes dahil marami rin daw ang gustong makiramay. Nakakainis lang dahil halos lahat yata sila ay niyayakap ako. Hindi ko naman sila kilala. “Mamang, do they really need to hug me?” irritable kong bulong.Mamang simply smiled at me. “Most of the people here right now are our distant relatives and business partners. Ngayon lang naman, Hijo.”I sighed. Tumayo ako para kumuha ng juice sa pantry at saka lumabas ng viewing room. May katabing garden ang viewing room
EpilogueThe mattress on my bed sank a little, so I knew someone sat down. I turned around to see who it was, even though I was really sleepy.“D-Daddy?”“Son…”“Kakauwi niyo lang? Where’s Mommy? ” inaantok kong tanong.“Be strong for Mommy, okay? From now on, you’ll be in charge. Take care of Mommy,” he said while looking at me earnestly.I frowned. What was Daddy talking about? I want to ask him, but my eyelids are so heavy. I will just ask him tomorrow. “Okay, Daddy.”“Always remember, I love you,” narinig ko pang sabi ni Daddy kaya sinagot ko na lang siya ulit. “I love you too.”My head hurts, and I feel hungry. Napatingin ako sa wall clock, it's past 9 in the morning. Hindi na ako makakapasok sa school. Bakit kaya hindi ako ginising ni Mommy o ni Manang Letty?I sighed and decided to go downstairs. The house is freaking silent. I reached the kitchen, and no one was around. Napahawak ako sa tiyan ko, gutom na talaga ako kaya binuksan ko ang refrigerator. Nabuhayan ako nang makita a
Napatitig ako sa asul na karagatan at puting buhanginan. Kitang-kita kong malayang lumilipad ang isang kawan ng flying fish bago muling nag-dive sa ilalim ng tahimik na karagatan. Napahawak ako sa terasa at pinawalan ang isang malalim na hininga bago iniangat ang aking mukha para salubungin ang katamtamang init nang papaangat na araw. “Do you like this house better than the old one?”Napalingon ako sa boses ni Daddy. “I loved it, Dad! Thank you for renovating our old house. This is how Ayah and I used to envision it.”“It’s the least that I could do,” tipid ang ngiting sagot ni Daddy bago tumalikod para sundan si Inay sa third floor.Dapat sana ay ibebenta na lang ni Inay ang bahay at lupang ito pero nanghinayang si Daddy dahil tabing-dagat kaya naalala ko ang pangarap namin noon ni Ayah na magkaroon ng terrace at panoorin ang karagatan mula sa second floor ng bahay. Ako na sana ang gagastos dahil may pera naman ako pero hindi pumayag si Daddy.Dahil 200 square meters lang ang lupa, t







