Mag-log inTiffany POV: "Yeah... Scared?" tanong nito at dahan-dahan ang paglingon sa akin. Binaba niya ang suot na sunglass na suot niy at seryoso ang mga matang nakatingin sa akin. Napatayo ako ng tuwid at magkasalubong ang mga kilay dahil nandito na naman siya. Hindi ba ito napapagod kakapunta rito sa shop? O talagang saka na siya titigil kung nakuha niya na ang gusto niya sa akin. Ang tanggapin ang alok niyang pakasalan siya. "What do you want from me?" Kahit alam ko ang sagot, nagtanong pa rin ako. Parang wala na itong nagawa kundi ang sundin ako, ito ba ang paraan niya para pumayag talaga ako sa alok niya? "What do you want from me, huh?" ulit ko. "You-" mariin ang paghawak ko ng bulaklak na inorder niya pala dahil hindi man lang pinag-isipan ang sinabi niya. Lumingon muna ako sa shop at ng makita na walang tao na nakatingin sa amin kahit ang kasama ko sa shop ay nagsalita ako. "Wala tayong dapat na pag-usapan. Kung meron man ay dahil lang sa ikaw ang gumastos ng gastusin sa hospit
Tiffany povPag-alis ni Gabiano, iyon ng naalala kong pangalan niya, naiwan akong tulala. Lumapit ang nurse at sinabi na stable na si Trisha, pero kailangan pa ng follow-up treatment. Totoo talagang nandito ang anak ko? Pero paano? Kumapit ako sa kama. Paano ko babayaran ‘to? Wala akong ipon, ni trabaho, dahil ilang buwan pa lang ako sa flower shop. Ayos lang kung ako ang magkasakit, pero kung pati si Trisha, hindi ko kayang makita siya na nagkakasakit. Hapong-hapo akong pumunta sa kwarto ng anak ko. Pagbukas ng pinto, nakita ko si Trisha na mahimbing na natutulog sa hospital bed, nakasaksak ang dextrose. Nanlumo ako sa nakita. "Anak–" "Mama, kumusta po si Trisha?" nag-aalalang tanong ko kay mama. "Anak buti dumating ka, tinawagan kita kanina pero iba ang sumagot, lalaki at sabi niya na may nangyari sa'yo, anong nangyari sa'yo Tiffany? Pinakaba niyo akong dalawa ng apo ko. At huwag kang mag-alala kay Trisha, mabuti na siya at pwede na siya iuwi kung sakali." Naawa ako sa
Tiffany pov “Magpakasal... ka sa akin? Magpapakasal ako sa iyo, teka, teka ha, ang bilis naman yata, kakakilala lang natin sir.”"I don't care-" putol nito sa ibang sasabihin niya. Halos hindi ako makapagsalita. Ang mga salitang lumabas sa bibig ng lalaking kaharap ko ngagon ay parang kidlat na dumurog sa katahimikan ng silid ng hospital na ito. Grabe, hindi ako makapaniwala na sa isang iglap, magiging ganito ang takbo ng buhay ko. “Sir... hindi ko po alam kung tama ba ‘yong narinig ko.” wika ko habang umiiling. Lumapit nang bahagya ang lalaki, ang kanyang mga mata ay malamig pero matalim na para bang kayang sumilip ng kaluluwa ng tao. Napalunok ako ng laway. Naramdaman ko ang takot pero agad ko itong inalis sa akinv katawan at naging matapang. “I don’t repeat myself, Miss Gonzalez. You heard me right. That's my answer with your question.” wika nito sa malamig na boses. Final na talaga wala ng atrasan? Baka, pwede pang madaan sa usapan. Mas lalo akong umiling, hindi p
Pag-uwi nila ni Trisha bandang hapon, mabigat pa rin ang isip ni Tiffany. Binibilang niya ang kita ng araw na iyon habang nakasakay ng jeep pauwi ng kanilang bahay. “Mom, gusto ko po ‘yung bulaklak kanina, ‘yung may white petals. Ang ganda po!” wika ng kanyang anak at nang maalala kung ano ang bulaklak na ito ay ngumiti siya. “Lilies ‘yun, anak. Symbol of purity.” “Pure? Purity? Ano pong ibig sabihin mommy?” Hinaplos niya ang kamay ng kanyang anak at tiningnan niya ito sa kanyang mga mata. “Malinis... ‘yung walang kasinungalingan, anak.” Naalala man niya ang kahapon sa dating asawa pero ngayon ay hindi na umasa si Tiffany na mauulit muli ang nakaraan. “Mommy, bakit po kayo malungkot?” tanong ni Trisha na makita ang kanyang ina na mukhang malungkot. Ngumiti si Tiffany kahit namumuo na ang luha sa mata. “Wala, anak. Napagod lang si Mama sa mag-hapon n trabaho, don't worry I'm okay naman basta magkasama tayong dalawa anak, .”Tumango naman ang kanyang anak kahit hindi masya
Maaga pa lang ay gising na si Tiffany, nakasuot siya ng simpleng puting blouse at denim apron na may mga marka na ng pollen at dahon. Sa maliit ngunit mabangong flower shop, nagsisimula na siyang ayusin ang mga bouquet na inorder ng mga customer para sa Valentine’s week. Napangiti lamang si Tiffany dahil ang swerte niya dahil ilang buwan pa lamang siya ay mabilis siyang natuto paano ayusin ang nga bouquet ng mga bulaklak. “’ Tiff! May bagong delivery ng tulips!” sigaw ng kaibigan niyang si Lerianna , habang papasok ito galing sa labas at may bitbit na dalawang malaking box ng imported flowers. “Thank you, Ler! Diyan mo muna ilagay sa mesa. Ako na ang bahala mag-ayos niyan.” Napangiti si Tiffany habang sinabi niya ito sa kaibigan. "Sige at may tatapusin muna ako." wika ng kaibigan niya na ngayon ay nagmamadali ng lumabas para puntahan ang trabaho niya. Kung may isang bagay man na naghihinayang si Tiffany ay ito ang panahon na may dalang bulaklak ang dating asawa niya na si Mar
CHAPTER 05 Nagkatinginan silang dalawa ng estranghero at kunot noo itong nakatitig sa kanya. "Sinusundan mo ba ako?” Mas lalong magkasalubong ang dalawang kilay ng lalaki dahil sa sinabi ni Tiffany. Hanggang sa natawa ito at lumayo sa babae. “How could you tell I was following you?” Natikom ang dalawang bibig ni Tiffany dahil sa sinabi ng lalaki. Bukod sa malalim at buo ang boses ng estranghero ay nakaramdam siya ng kahihiyan dahil huli na para malaman niya na tama nga ang lalaki. Paano niya nasabi na sinusundan siya kung iba naman ang destination nila. “Do I know?" Tanong ulit ng lalaki kay Tiffany dahil bigla na lang itong natahimik na kanina ay gusto ng sumabog dahil sa pangyayari. “Malay ko ba, basta kilala na kita kaya baka kilala mo rin ako." Sambit ni Tiffany pero sa katunayan ay hindi naman talaga siya sigurado kung ang lalaki na kaharap niya ay iyon ang nakita niya noong isang araw pauwi sila ng kanyang anak sa kanilang bahay at ang nakita niya kanina papasok ng buildi
CHAPTER 01Ramdam na ramdam ni Tiffany ang butil ng luha sa kanyang mga mata na gusto nang makawala pero pinigilan niya ito dahil sa kadahilanan na ayaw niyang ipakita sa kanyang asawa na hindi niya ito pipigilan sa pagpirma ng annulment paper at kayang-kaya at tanggap niya na ang kapalaran nil
CHAPTER 04Tiffany?" Kahit hindi sigurado kung siya ba ang tinatawag ay napalingon siya sa kanyang likuran na may narinig siya na tumatawag ng pangalan niya. Napangiti siya na makilala niya kung sino ang tumatawag sa kanya at ang familiar na boses ay sa kanyang kaibigan. “Lerianna–”“Anong ginag
CHAPTER 02“Mommy! Talaga pong hindi na natin makakasama si daddy sa bahay po? Iiwan na po natin si daddy?” Halos madurog ang puso ni Tiffany na marinig niya ang boses ng kanyang anak na si Trisha habang kandong niya ito habang nasa taxi sila. Kinarga niya ito dahil hindi tumigil sa kakaiyak na pi







