LOGINAng cake ay may berry flavor—may iba't ibang uri ng berries na mukhang napakasarap. Pero hindi kumain si Kate. Wala siyang magawa; natatakot siyang kapag kumain siya nito, baka pilitin siya ng selosong kasama niya na kumain ng sarili nitong gawang cake sa buong susunod na buwan!Kaya matapos nilang kantahan ng Happy Birthday si Dr. Kho kasama ang mga staff, mabilis na niyang hinila si Frank palabas. Subalit, hindi niya inasahan na hindi pa pala nakakalayo sina Vincent at Anna. Nasa tabi lang sila ng clinic, bumibili ng pizza sa isang sikat na pizza shop.Isa 'yon sa mga viral at tanyag na pizza places kung saan palaging mahaba ang pila. Nabili na nila ang pizza nila, at sakto namang paglabas ni Kate, nakita niya si Vincent na sinusubuan ng pizza si Anna.Kumagat si Anna at napapikit sa saya habang nakangiti.Habang lumulubog ang araw, tumama ang bihirang golden sunlight sa kanilang dalawa at sa matamis na ngiti ni Anna. Kung hindi lang alam ng sinuman ang mga nangyari sa buhay ni Vince
Si Vincent pala...Ang may-ari ng Cookie House, ang boyfriend ng blonde girl, at ang sinasabi ng nurse na napakaguwapong mature guy—si Vincent pala...Nakita rin siya ni Vincent. Bahagya lang itong tumango sa kanya, cold at walang masyadong emosyon sa mukha, na parang isang kakilala lang na hindi naman katrabaho o katropa.Biglang humigpit ang hawak sa baywang ni Kate—lumapit si Frank at ninakbayan siya habang masama ang tingin kay Vincent. Parang nagde-declare ng ownership sa harap nito...Naintindihan naman 'yon ni Vincent. Nananatiling chill lang ang mukha nito, may tipid na ngiti sa labi. "Si Anna talaga ang nagde-deliver ng pastries natin, pero masyadong mabigat at malaki itong three-tier cake para sa kanya."Parang nagpapaliwanag ito kung bakit siya ang personal na pumunta roon. Gulat na gulat ang nurse na kanina lang ay puring-puri si Vincent. Tumingin ito kay Kate, tapos kay Vincent. " Magkakilala kayo?!"Nakatitig si Kate sa kalmadong mukha ni Vincent. Bago pa siya makapagsali
"Ang bait naman ng boyfriend mo," puri ni Kate. Isipin mo, dahil lang paborito ng girlfriend niya ang fairy tales, ginawa niyang mukhang fairy tale house ang buong shop. "By the way, kayo ba mismong dalawa ang nagbe-bake ng lahat ng pastries niyo rito?""Yes! Pero karamihan, boyfriend ko talaga ang nagbe-bake. Hindi kasi ako masyadong marunong, kaya ako lang ang nag-aayos at nagbe-benta ng mga desserts." Tamis ng ngiti ng babae habang nagkukuwento."Talaga? Ang galing naman!" Gulat na gulat si Kate. "Napansin ko kasi na karamihan dito ay Asian pastries, marunong siya mag-bake ng ganun?"Tumango ang blonde girl at ngumiti. "Yes, kasi pinoy din siya.""Aah, kaya pala! That's so nice." Ang "nice" ni Kate ay wala namang malalim na kahulugan—pagsang-ayon lang 'yon dala ng pamilyar na pakiramdam sa kapwa niya Asian.Bumili si Kate ng isang malaking bag ng pastries na binuhat naman ni Frank. Nagpaalam sila sa babae sa Cookie House at lumabas na.Nang makalabas sila, may isang lalaking dahan-d
Ilang beses siyang lumingon sa paligid, pero wala naman siyang nakikitang ibang tao. Baka masyado lang siyang nag-iisip… Isang weekend noon.. Pumunta muna si Kate sa clinic para sa kanyang acupuncture at rehabilitation session.. Ang therapy na ito, kapag pinagsama-sama ang mga buwan, ay halos isang taon na ring ginagawa, at napakaganda ng naging resulta.. Dahil hindi naman nabawasan ang haba ng buto ng paa niya, talagang naging epektibo ang treatment sa kanya.Kahit hindi pa siya ganap na nakakabalik sa dati niyang peak performance level bilang dancer, halos hindi na halata ang kanyang pilay kapag naglalakad siya sa araw-araw. Nakakapagsayaw na rin siya basta't iwasan lang ang mga sobrang hirap na moves.. Kasamang muli ni Kate si Frank sa clinic. Pamilyar na ang lahat ng staff doon sa kanila—ang mga doctors at nurses na inarkila ng kuya niya sa mataas na sweldo ay masayang nagpasyang mag-renew ng kontrata dahil nagustuhan nila ang trabaho roon.Pagpasok pa lang niya, nakita na niya ang
Napakabilis ng lipas ng panahon. Hindi nagtagal pagkatapos ng New Year, nakatanggap na si Frank ng offer letter mula sa university—magpapatuloy siya sa Master's degree para masundan ang mga hakbang ni Kate. Ang nakakatawa rito, dahil isang taon lang ang Master's program ni Kate, ngayong semester na siya magtatapos.Dahil dito, medyo kinakabahan si Frank. Nang gabing iyon, nagluto siya ng napakasarap na dinner, pero halatang may gustong sabihin na hindi maiyak-iyak. Napansin agad iyon ni Kate. Dapat nga ay celebration night 'to dahil nakatanggap ito ng offer letter, pero bakit mukhang sobrang kaba at seryoso nito? Pinauwi pa nga nito ang kapatid nitong si Melanie at binigyan ng allowance para kumain sa labas kasama ang mga classmate nito.Umupo si Kate habang nakahawak ang dalawang kamay sa pisngi at nakangiting nagtanong, "Frank, magandang balita ito tapos nakasimangot ka diyan? Nagtatampo ka ba kasi hindi kita binigyan ng regalo o cash bonus?"Medyo nahiya si Frank sa sinabi niya. "Hi
"Anong ibig mong sabihin na nawawala? Kusa siyang naglaho o may nangyaring masama sa kanya?""Kusa siyang nawala," naubusan ng boses si Barry habang nagpipigil ng luha. "Nagpadala ako ng message sa kanya ngayon, pero in-unfriend pala niya ako. Tinawagan ko ang number niya, pero pinatayan lang ako at pinalitan na pala niya ang number niya. Wala na akong paraan para ma-contact siya."Nagtaka rin si Tanya nang marinig 'yon. "Nag-migrate ba siya sa ibang bansa?"Umiling si Barry. "Hindi ko alam... Pero kahit saan man siya pumunta, wala siyang nadalang kahit ano. Paano siya mabubuhay?""Di ba sinabi mo pumunta siya sa bahay ng daddy niya? Nung pumanaw ang daddy niya, baka may naiwang mana sa kanya? Kung hindi, bakit naman niya tatanggihan ang pera ng kumpanya?"Lalong nalungkot si Barry nang marinig 'yon. "Ibinigay at ipinamigay niya sa donasyon ang lahat ng perang iniwan ng daddy niya—walang itinira kahit piso. Kahit nung ibinenta ang kumpanya, wala rin siyang kinuha ni isang singko. Lahat
“Vincent…” hindi niya napigilan ang sariling humikbi. Binigkas niya ang pangalan nito na parang isang panalangin na mahina, basag, puno ng pagod.“Hmm? Kate?” marahan nitong hinawakan ang kamay niya. “What’s wrong? Naiiyak ka ba? If you want to cry, just cry. Huwag mong pigilan ang sarili mo.”Napak
PAGKATAPOS ng gabing iyon, muli ni Kate pinulot ang mga libro. Noong una, hindi siya nag-isip ng malalim. Ang gusto lang niya ay bigyan ng kahit konting kulay ang maputla at tahimik niyang buhay, isang lihim na sandalan, isang bagay na pagkakaabalahan. Dahil kapag may ginagawa siya, hindi niya masya
MAINGAT na inobserbahan ni Mitch ang sitwasyon at saka siya sumingit sa tamang sandali.“Vincent, huwag kang magalit dahil sinasabi ng lahat na hindi maganda ang asawa mo,” malumanay niyang sabi. “They’re just worried about you. Think about it—ilang taon na kayong magkakaibigan. Kahit may nasabi sil
NGUNIT ang labis na pinalaking pagtatanghal na iyon ay lalo lamang nagdulot ng walang tigil na tawanan sa loob ng private room. Si Mitch, na nakaupo sa tabi ni Vincent, ay halos mapatawa nang husto at napasandal pa sa balikat nito.At si Vincent ay tahimik lang. Wala siyang sinabi kahit isang salita







