LOGIN
Nakahanda si Amanda upang harapin ang panibagong kliyente. Suot ang sapat na kulay ng lipstick sa labi at ang bagong released na brand na bag, pupwede na siyang makaalis.
Ngunit bago iyon ay muli niyang pinasadahan nang tingin ang kanyang sarili sa salamin. Hindi pa rin nawawala ang mataas na paghanga sa kanyang sariling repleksyon. Palagi niyang niyang sinisiguro na hindi nawawala ang kanyang confident. Iyon lamang ang kanyang natatanging pambato upang pakikitunguhan ang mga kliyente. Bumaba ang kanyang paningin nang magvibrate ang kanyang latest iphone na personal niyang binili sa United Kingdom. Mensahe iyon mula sa kanyang kliyente sa araw na iyon. Nasa labas na ito ng kanyang unit. Nakapaloob sa mensahe na kung hindi pa siya handa ay bibigyan siya nito ng kasunod na mga oras hanggang sa siya ay makababa. Nagtipa siya ng mensahe. Sinasabing parating na siya. Hindi na nag reply ang kanyang kliyente. Marahil ay iniisip nito kung gaano siya kaganda sa oras na maipakilala siya nito sa mga katrabaho sa opisina. Sa pagdating niya sa parking kung saan naghihintay ang kliyente ay kumatok siya sa bintana ng kotse nito. Mabilis nitong ibinaba ang nakaharang upang masilayan ang alindog na taglay ni Amanda. "Hello, Mr. Moon. Getting ready for the show?" Tanong niya sa lalaki gamit ang pinakamasayahing tono. Subalit, hindi ito nakapagsalita. Ang kanyang kliyente, si Mr. Moon ay nakatingin lamang sa kanya. Hindi na iyon sa kanya bago. Lahat ng mga nakasosyo niya sa larangan ng kanyang trabaho ay ganoon ang palaging reaksyon. Oras na aayusan niya ang sarili sa paglalagay ng make up sa mukha ay nag-iiba ang kanyang postura na tila ay isang magandang sopistikada na milyonarya. Si Mr. Moon ay tila natauhan. Umiling-iling ito at sinampal-sampal ang sarili. Ang kanyang kliyente na si Mr. Moon sa araw na iyon ay personal na pinakiusapan siya upang magpanggap na kasado sa kanya. At siya, bilang kanyang trabaho ay palaging handa sa booking ng mga serial customers under her name. Ang kanyang trabaho ay ang magpanggap. Oo, ang magpanggap. Magpanggap na asawa sa mga lalaking nahihirapang pakibagayan ang alta sosyedad. Iisang kontrata lamang ang nakapagitan nito kay Amanda. Depende sa halaga at ang requested nitong oras at araw ay mas lalaki ang dapat na ipambayad. Ngunit, lahat ng iyon. Sa kanyang trabaho ay may iisang bagay lamang ang hindi dapat na mangyari. Iyon ay ang pakikipagtalik. Siya, bilang si Amanda Moretti ay dapat magtalaga ng isang polisiya. Pwedeng maging intimate ngunit may sapat na boundary. Kalakip niyon ay ang hawakan siya ay hindi pa kabilang sa bayad. Ngunit ang pribadong bahagi ay off limits. Iyon ang nakapaloob sa kontrata na palagi niyang pinapaalala sa mga kliyente na gustong siya ay arkilahin. Ginagawa niya ang trabaho na iyon nang dalawang taon. Klase-klaseng kliyente ay napasukan niya na. Matandang binata, high School student na pinapaselos ang crush, hiwalay sa asawa at higit sa lahat, ang magpanggap na asawa ng isang binabae na nakabihis sa katawan ng isang lalaki. Sa tuwing iniisip ni Amanda iyon ay kusa siyang napapangiwi. Subalit masaya siya sa kanyang trabaho. Tiba-tiba ang salapi na kanyang naiipon at nagagawa na rin niyang bigyan ng luho ang sarili. Wala na siyang hihilingin pa. Ang kalayaan at kayamanan ay matagal niya nang abot-kamay. Sa pamamagitan lamang nang papalit-palit na estilo ng kanyang pagpapanggap. Nakadependi rin iyon sa suhestiyon ng mga kliyente niya. Siya ay dapat na i-disguise ang sarili sa kanyang totoong identity. Anoman ang nakikita ng mga kliyente niya sa labas ay hindi ng mga ito nakikita sa loob. Bukambibig rin niya iyon dahil kailangan niya ang bumoses alang-alang na rin sa kanyang pribadong buhay. Sa pagdating nila sa naturang venue. Dikit agad si Amanda sa misyon. Kinausap niya ang kliyente na si Mr. Moon na dapat itong mauna sa dining hall kasama ang mga katrabaho. Si Mr. Moon ay ang klase ng lalaki na pipi sa mga babae. Wala itong lakas na loob na manligaw sa mga babaeng nagugustuhan. At siya, bilang isang magaling na impostor ay dapat bigyan ng lakas ng loob ang lalaki upang pakitunguhan ang mga babae. Tinutukso ito ng mga ka-trabaho. Kung bakla ba o sadyang walang amor sa mga may hiwa sa gitna ng mga legs. Sadya lamang si Mr. Moon na hindi maporma. Ang estilo ng pananamit nito ay batid ni Amanda ay kapanahunan pa yata ni Douglas Macarthur. Hindi moderno ang paraan nito kung manamit ngunit sapat na rin lang ang pera na maipambayad nito ay hindi si Amanda aatras pa. Mula sa sasakyan ay pinag-aralan muna ni Amanda ang mga tao. Sa paligid ni Mr. Moon ay nakikita niya kung paano ito nailang sa mga kasamahan nitong kanya-kanyang may kanlong na babae. Si Amanda ay napangiwi. Dapat rin ba niyang gawin iyon upang maipakita sa mga katrabaho nito at upang mapaniwalang totoo ang kanilang relasyon. Girlfriend lamang ang role niya sa gabing iyon. Inayos niya ang wig na may bangs. Sinuri niya nang maigi kung sapat na ba ang itsura niya upang lampasuhin ang mga katrabaho ni Mr. Moon. Galing pa lamang ang mga ito sa office works kaya'y mabilis siya na umibis sa sasakyan. Suot ang kanyang nakakamatay na ngiti. Si Amanda ay naglikha ng hindi malilimutang entrada habang naglalakad papasok sa restaurant. She looks amused and proud nang makita kung paano nanlaki ang mga mata ng mga katrabaho ni Mr. Moon nang siya'y makita. Ang lalaking nakaupo sa dulo na nakaharap sa pintuan ng restaurant ay itinuro siya. Si Mr. Moon kasama ang iilan pang mga katrabaho ay nilingon siya. Batid ni Amanda na kinakabahan ang kliyente niya ngunit hindi siya. Mabilis niyang narating kung saan si Mr. Moon nakaupo. Agad naglakbay ang mga kamay niya sa dibdib nito hanggang sa leeg.Pareho silang hinahalikan ang bawat isa na puno nang kasabikan, walang pagtitimpi, puro at totoong nararamdaman. He was gentle and she wanted more.Ang hindi inaasahang eksena ay nauwi sa isang mainit na pagtatalik. Ang mga puso nila ay pareho ang ninanais. Ang makapiling ang isa't-isa habang nasa iisang lugar sila sa Vista Grande. Hindi ni Amanda alam kung ano ang magiging reaksyon nito kung sakali mang darating si Lewis. Siguradong sapat lamang ang kaalaman nito na si Lewis ang iniisip nitong nobyo niya. Amanda just played along.Akala niya ay titigil si Xavier ngunit nagkakamali siya roon. Mas lalo nitong inilapit ang sarili sa kanya."...ohh, X-Xavier..." Ungol ni Amanda.Nakapasok sa loob niya ang pagkalalaki nito. From that moment on, nararamdaman ni Amanda ang kasikipan ng kanyang pagkakabae maging si Xavier man. Ngunit wala itong sinabi, patuloy lamang sa pag-ulos sa kanyang loob."Why you're still the same as ever. You had boyfri
"...double-check everything because it is necessary. Wala tayong matibay na pruweba sa pagkakakilanlan ng babaeng nagdulot nang gambala, kaya'y maigi nang sigurado at maingat." Tumango si Charles. Ito ang kausap ni Xavier. Ito rin ang pangulo ng mga security personnel sa Vista Grande. "Any guests or visitors please double-check if it matched to the picture we had, but do not make it obvious, lalong-lalo na sa harapan nila." muli niyang tugon. Sa ikalawang pagkakataon ay tumango si Charles. "Masusunod po, Mister Vitale. Naatasan ko na ang in-charge sa entrance at exit. Areglado na iyon ang kanilang gagawin." "Good. Maaari ka nang makabalik sa trabaho mo." Saka ito umalis sa kanyang harapan. Iginala ni Xavier ang paningin. Nahagip ng mga mata niya si Amanda na nakatitig. Kasama nito ang dalawang kaibigan
Umigting ang panga ni Xavier. "Come and let's check the CCTV footage." Nang hindi siya gumalaw. Hinila siya nito paalis sa kwarto na iyon. Dala ni Xavier ang kahon, hindi inalis ang sulat na nakapaloob. Malakas ang naging tambol ng dibdib ni Amanda nang makitang lalaking naka-uniporme ng Hotel and Resort ang naglagay roon bago kumatok. Xavier find it hard to identify who that man was. Nag-anunsyo ito nang madaliang pagpupulong. Pinatawag lahat ng mga empleyado upang suriin ang katauhan ng lalaki. Naroon si Amanda sa isang tabi, tahimik. Iniisip ang mga pangyayaring hindi nauugnay sa hinahangad niyang katiwasayan habang malayo sa syudad. Wala siyang ka-samaan nang loob. Nakaupo siya sa katabi na inuupuan ni Xavier. Sa Kabila niyon ay gusto rin niyang matukoy ang pagkakakilanlan ng lalaki at nang malaman niya kung ano ang dahilan at bakit ginawa nito iyon.
Ang paglipas nang araw para kay Amanda ay tila likido na isinaboy sa parang. Ikalawang linggo na nanatili siya sa Hotel and Resorts na walang kapayapaan. Pilit siya na nilalabanan ang sarili sa nakaraan nilang dalawa ni Xavier. Sa pagtungo niya sa lugar na inaasahan niya ang katiwasayan ay isang malaking kahibangan. Araw-araw ni Amanda hinaharap ang bawat bangungot nang mapag-matyag na tinginan ng mga guests at staffs. May iilan ang ngumingiti, karamihan naman ay pasimple siyang iniirapan sa tuwing napapagawi ang kanyang paningin. Hindi naman siya apektado, iyon nga lang ay batid niyang inggit ang posibleng magiging dahilan kung bakit magiging masama siya sa paningin nang iba. Sabado sa araw na iyon nang siya'y kinatok sa unit room. "Ano po ang sadya?" Tanong niya sa isang babaeng pino ang galaw maging ang pananalita. Nakatayo ito sa harapan ng kanyang pintuan. Palakaibigan na ngi
Xavier did his part for Amanda. Ginawa niya ang CPR. Nagpanukala nang batas ang tagapamahala ng Isla de Valmora ngunit itong si Amanda at ang mga kaibigan ay masyadong matigas ang ulo. Hindi ang mga ito sumusunod sa protocol. Nakarating sila sa dalampasigan. Ang iilang turista ay natutop ang bibig sa takot. Hindi lamang pala basta haka-haka lamang mayroon ang Isla, kundi ay may katotohanan iyon. Ang immediate response team for emergencies ay nakahanda na sa maaaring mangyari. Ipinasok ni Xavier si Amanda sa pasilidad. May mini-hospital na personal na itinayo ng mga tagapangalaga. Bunsod sa aktibong aktibidad ng naturang Isla, hindi rin naman iyon nahuhuli sa teknolohiya. Habang si Amanda ay ginagamot sa loob, si Xavier ay nanatiling hindi mapakali sa labas. Hindi naman malala ang sitwasyon ng dalaga ngunit hindi niya mapigilang mag-alala. Ang mga kaibigan ni Amanda ay walang nangyari, nakaupo ang mga ito k
The island is isolated. Marami sa mga turista ang namangha. Sa ganoon kaliit na lugar ay tipikal at normal ang bawat may buhay na umaasa sa likas na yaman. Maganda at may preskong hangin. Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla. Ngunit, hindi rin ang mga ito basta-bastang makakapunta nang simple sa lugar, lalo na sa tuwing may bagyong paparating, o kahit nagsusungit ang panahon. Delikado at mapanaganib partikular sa mga mangingisda ayon sa mga tagapangalaga. Tumataas kasi a







