Masuk"Hello, sweetie. Pasensya kung natagalan." Pahayag niya. Kitang-kita ni Amanda kung paano naibuga ng isa sa mga katrabaho ni Mr. Moon ang tubig na nainom. Kahit ang mga babaeng naroon sa lamesa na iyon ay hindi naalis ang paningin sa kanya. Amanda Moretti was more alluring ang attractive like no other.
Hindi ang mga ito makapaniwala. Paano ni Mr. Moon nakuha ang isang babaeng maganda kagaya niya? Iyon ang nabasa niya sa mga reaksyon nito sa mukha. "S-siya ang girlfriend mo, Chris?" Tanong ng lalaki sa unahan. Tumango naman si Mr. Moon. Ikinawit ang kanang kamay sa baywang niya. "Oo siya. Siya si..." Natigilan ito. Mukhang nakalimutan pa yata ang pangalan niya. Kagat nito ang labi na tila ay humihingi ng saklolo. Si Amanda ay tumayo upang magpakilala sa mga katrabaho nito. "Magandang gabi sa inyong lahat. Ako nga pala si Aminah." She also has to fake her name right? "Ikinagagalak ko kayong makilala lahat." "Paano mo nakilala itong itong si Chris? Nakulam ka ba niya, Miss? Masyado kang sexy at maganda. Di hamak na malayong-malayo sa itsura nitong si..." Hindi ni Amanda pinatapos ang sasabihin ng lalaki. "Judging someone else's looks doesn't make you feel handsome. Mas gwapo ang lalaki na marunong rumespeto at gumalang." Ibinaba niya ang paningin kay Mr. Chris Moon. Umangat ang sulok ng labi nito sa unang pagkakataon. Siya man ay natuwa. Mukhang nagugustuhan nito kung paano niya na-handle ang sitwasyon. Hindi nakakibo ang lalaki. Tikom ang bibig nito na nasa kay Chris ang paningin. Sa buong hapunan sa dining hall na iyon ay sinisiguro ni Amanda na maramdaman ni Chris kung paano alagaan at pahalagahan. Kahit na pagpapanggap lamang iyon, kailangan niyang sulitin para mas doble ang bayad sa performance niya na pang-FAMAS ang aktingan. Sinisiguro niya na silang dalawa lamang ni Chris ang atensyon ng lahat. At oo, tagumpay niyang nagawa iyon. Tagumpay niyang naipamukha sa mga katrabaho nito na makakaya nitong magkaroon ng girlfriend kung marunong lamang maglinis at baguhin ang sarili. Habang papaalis isa-isa ang mga katrabaho ni Chris ay nanatiling nakatayo si Amanda sa tabi nito. Kumakaway ang mga ito sa kanya na ginagantihan rin naman niya ng kaway. Nang silang dalawa na lamang ng kliyenteng si Chris ang natira ay napabuga siya nang hangin. Sa wakas ay hindi na siya dapat pairalin ang ikalawa niyang mukha. Nilingon siya ni Chris Moon ng nakangiti. "Salamat, Aminah..." Natigilan ito. Kumunot ang noo. "Aminah nga ba ang pangalan mo?" Humalakhak si Amanda. Hindi na importante iyon. "Ilipat mo na lamang ang pera sa account ko, Mr. Moon nang sa ganoon ay quits na tayo." Giit niya. Si Mr. Moon ay agad tumalima. Hindi nawala ang mga ngiti sa labi nito nang ipinakita sa kanya ang malaking halaga na nailipat na sa account niya. Nanlaki ang mga mata ni Amanda. That money was massive! "Dahil sa performance mo. I'm very satisfied, Aminah." Komento nito. "Baguhin mo ang estilo ng pananamit mo. Ayusin mo rin ang iyong buhok. Higit sa lahat. Dapat matuto kang maging matapang at malakas ang loob lalong-lalo na sa harapan ng mga katrabaho mo." She had given him a tips for changes. Tumangong muli si Chris Moon. "Gagawin ko iyon dahil nagmumula iyon sa expert. Maraming salamat talaga. So paano, hanggang dito na lang. Siguro naman ay titigilan na ako ng mga iyon kakahanap sa girlfriend ko!" Humalakhak ito. "Paano mo nga pala sasabihin kung sakaling hahanapin nila ako?" Tanong ni Amanda. Sinusuri kung may natutunan ba ang lalaki sa aktingan nilang dalawa sa gabing iyon. "Sasabihin kong umalis ka nang bansa. Hanggang sa makakalimutan ka nila. At sa puntong iyon ay sasabihin kong hiwalay na tayo at...tapos na ang lahat!" She was proud. Tinapik niya ang balikat nito bago silang dalawa ay nagpaalam sa isa't-isa.Pareho silang hinahalikan ang bawat isa na puno nang kasabikan, walang pagtitimpi, puro at totoong nararamdaman. He was gentle and she wanted more.Ang hindi inaasahang eksena ay nauwi sa isang mainit na pagtatalik. Ang mga puso nila ay pareho ang ninanais. Ang makapiling ang isa't-isa habang nasa iisang lugar sila sa Vista Grande. Hindi ni Amanda alam kung ano ang magiging reaksyon nito kung sakali mang darating si Lewis. Siguradong sapat lamang ang kaalaman nito na si Lewis ang iniisip nitong nobyo niya. Amanda just played along.Akala niya ay titigil si Xavier ngunit nagkakamali siya roon. Mas lalo nitong inilapit ang sarili sa kanya."...ohh, X-Xavier..." Ungol ni Amanda.Nakapasok sa loob niya ang pagkalalaki nito. From that moment on, nararamdaman ni Amanda ang kasikipan ng kanyang pagkakabae maging si Xavier man. Ngunit wala itong sinabi, patuloy lamang sa pag-ulos sa kanyang loob."Why you're still the same as ever. You had boyfri
"...double-check everything because it is necessary. Wala tayong matibay na pruweba sa pagkakakilanlan ng babaeng nagdulot nang gambala, kaya'y maigi nang sigurado at maingat." Tumango si Charles. Ito ang kausap ni Xavier. Ito rin ang pangulo ng mga security personnel sa Vista Grande. "Any guests or visitors please double-check if it matched to the picture we had, but do not make it obvious, lalong-lalo na sa harapan nila." muli niyang tugon. Sa ikalawang pagkakataon ay tumango si Charles. "Masusunod po, Mister Vitale. Naatasan ko na ang in-charge sa entrance at exit. Areglado na iyon ang kanilang gagawin." "Good. Maaari ka nang makabalik sa trabaho mo." Saka ito umalis sa kanyang harapan. Iginala ni Xavier ang paningin. Nahagip ng mga mata niya si Amanda na nakatitig. Kasama nito ang dalawang kaibigan
Umigting ang panga ni Xavier. "Come and let's check the CCTV footage." Nang hindi siya gumalaw. Hinila siya nito paalis sa kwarto na iyon. Dala ni Xavier ang kahon, hindi inalis ang sulat na nakapaloob. Malakas ang naging tambol ng dibdib ni Amanda nang makitang lalaking naka-uniporme ng Hotel and Resort ang naglagay roon bago kumatok. Xavier find it hard to identify who that man was. Nag-anunsyo ito nang madaliang pagpupulong. Pinatawag lahat ng mga empleyado upang suriin ang katauhan ng lalaki. Naroon si Amanda sa isang tabi, tahimik. Iniisip ang mga pangyayaring hindi nauugnay sa hinahangad niyang katiwasayan habang malayo sa syudad. Wala siyang ka-samaan nang loob. Nakaupo siya sa katabi na inuupuan ni Xavier. Sa Kabila niyon ay gusto rin niyang matukoy ang pagkakakilanlan ng lalaki at nang malaman niya kung ano ang dahilan at bakit ginawa nito iyon.
Ang paglipas nang araw para kay Amanda ay tila likido na isinaboy sa parang. Ikalawang linggo na nanatili siya sa Hotel and Resorts na walang kapayapaan. Pilit siya na nilalabanan ang sarili sa nakaraan nilang dalawa ni Xavier. Sa pagtungo niya sa lugar na inaasahan niya ang katiwasayan ay isang malaking kahibangan. Araw-araw ni Amanda hinaharap ang bawat bangungot nang mapag-matyag na tinginan ng mga guests at staffs. May iilan ang ngumingiti, karamihan naman ay pasimple siyang iniirapan sa tuwing napapagawi ang kanyang paningin. Hindi naman siya apektado, iyon nga lang ay batid niyang inggit ang posibleng magiging dahilan kung bakit magiging masama siya sa paningin nang iba. Sabado sa araw na iyon nang siya'y kinatok sa unit room. "Ano po ang sadya?" Tanong niya sa isang babaeng pino ang galaw maging ang pananalita. Nakatayo ito sa harapan ng kanyang pintuan. Palakaibigan na ngi
Xavier did his part for Amanda. Ginawa niya ang CPR. Nagpanukala nang batas ang tagapamahala ng Isla de Valmora ngunit itong si Amanda at ang mga kaibigan ay masyadong matigas ang ulo. Hindi ang mga ito sumusunod sa protocol. Nakarating sila sa dalampasigan. Ang iilang turista ay natutop ang bibig sa takot. Hindi lamang pala basta haka-haka lamang mayroon ang Isla, kundi ay may katotohanan iyon. Ang immediate response team for emergencies ay nakahanda na sa maaaring mangyari. Ipinasok ni Xavier si Amanda sa pasilidad. May mini-hospital na personal na itinayo ng mga tagapangalaga. Bunsod sa aktibong aktibidad ng naturang Isla, hindi rin naman iyon nahuhuli sa teknolohiya. Habang si Amanda ay ginagamot sa loob, si Xavier ay nanatiling hindi mapakali sa labas. Hindi naman malala ang sitwasyon ng dalaga ngunit hindi niya mapigilang mag-alala. Ang mga kaibigan ni Amanda ay walang nangyari, nakaupo ang mga ito k
The island is isolated. Marami sa mga turista ang namangha. Sa ganoon kaliit na lugar ay tipikal at normal ang bawat may buhay na umaasa sa likas na yaman. Maganda at may preskong hangin. Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla. Ngunit, hindi rin ang mga ito basta-bastang makakapunta nang simple sa lugar, lalo na sa tuwing may bagyong paparating, o kahit nagsusungit ang panahon. Delikado at mapanaganib partikular sa mga mangingisda ayon sa mga tagapangalaga. Tumataas kasi a







