CHAPTER 3:

ZOREIGN’S POV:

Kinabukasan ay mabilis na naligo ako at nagsuot ng usual get up ko kapag nag-aapply sa isang kumpanya.

Puting long sleeve na naka-tuck in sa itim na palda kong hanggang tuhod at may slit sa gilid ng hita ko. Saka kulay krema na doll shoes para makumpleto ang outfit ko.

Nag-apply lang ako ng pulbo, konting pink na blush on saka lip tint. Sinuklay ko ang itim, mahaba at straight kong buhok na hanggang sa baywang ko. Saka naglagay ng pulang fiona cologne.

Napangiti ako sa salamin.

“Ang ganda mo na, Zoreign. Kaya mo yan, ikaw pa ba?" saad ko sa sarili ko.

Kinuha ko ang itim kong sling bag saka ang brown envelope na naglalaman ng resume ko.

Mabilis na naglalakad ako palabas ng bahay. Alas siyete pa lang ng umaga kaya malamang ay tulog pa ang mga prinsesa at prinsipe.

Sumakay ako ng tricycle dahil sa kabilang baranggay lang ang mansyon ni sir Caius Hawthorne.

"Saan ang lakad mo, miss beautiful?” tanong ni Darius ang binatang tricycle driver.

Matagal nang nagpapalipad hangin ito sa akin pero hanggang kaibigan lang ang kaya kong ibigay.

“Sa mga Hawthorne." maikling saad ko.

“Huh? Bakit anong pakay mo sa kanila?" nagtatakang saad niya habang nagmamaneho ng sinasakyan kong tricycle.

"Secret walang clue.” saad ko.

Dahilan para mapakamot siya sa ulo.

Doon nakatira ang mga mayayaman dito sa amin. Isang exclusive subdivision kung saan isa siya sa mga nakatira.

Ang lalakeng isa sa pinakabatang bilyonaryo sa loob at labas ng bansa. Nanatiling misteryoso ang itsura niya sa lahat sa hindi malamang dahilan. Iniilagan din nila ito dahil marami ang sabi-sabi na kaya hindi nagpapakita ay dahil pangit siya at may ketong. May tsismis pa nga na isang halimaw daw ito kaya kinatatakutan ng sariling tauhan niya.

At higit sa lahat ay wala raw nagtatagal na mga kasambahay sa mansyon niya.

Kahit ano pa ang sabi-sabi, totoo man ‘yon o hindi ay mag-aapply pa rin ako. Sayang ang kita ang laki pa naman. Makakaipon na ako para makalayas sa bahay ng bruha kong tiyahin.

“Dito na lang. Magkano ang ibabayad ko?" tanong ko sa kanya.

“Libre ko na lang para sayo. Kung gusto mo ay hintayin na lang kita. Mahirap ang sasakyan dito sa exclusive subdivision nila." saad niya.

“Huwag na, ako nang bahala. Kaya ko ang sarili ko. Sigurado ka ba na libre na lang ang paghatid mo sa akin?" muling tanong ko.

“Oo. Sige mauna na ako ha." saad niya na para bang nalugi sa isang negosyo dahil sa pagtanggi ko.

“Salamat, ingat ka. Saka, pasensya na pero hanggang kaibigan lang talaga ang maibibigay ko sayo. Nag-usap na tayo tungkol diyan diba?" seryosong saad ko.

“Oo na. Mauna na ako. Mag-iingat ka rin honey ay este Zoreign." saad niya.

Saka na nagmaneho paalis.

Napailing na lamang ako sa kalokohan niya.

“Sorry pero hindi gagana sa akin ang pagpapansin niya." pabulong na saad ko.

“Anong kailangan nila ma’am?" nakangiting saad ng guwardiya sa sakin dito sa guard house.

“Mag-aapply sana ako bilang maid sa mansyon ni sir Caius Hawthorne." saad ko.

“Saglit lang ma’am ha. Sabihan ko muna si Sir Hawthorne.” paliwanag niya saka may pinindot sa telepono.

"Good morning sir Hawthorne, may gustong mag-apply bilang maid niyo. Papasukin ko ba?” tanong niya sa kanyang boss.

"Anong pangalan mo raw?” tanong ng guwardiya sa akin.

"Pakisabi ako si Zoreign Dominguez, twenty-three years old. Taga barangay pulang rosas lang.” paliwanag ko.

Kaya yon ang sinabi niya sa kanyang boss saka ibinaba ang telepono at humarap siya sa akin.

"Pwede ka nang pumasok ma’am. May puting electric cart na maghahatid sayo papunta sa mansyon ni sir Hawthorne.” paliwanag ng guard.

“Okay, salamat po." nakangiting saad ko pagpasok ng gate.

Sumaludo naman siya bilang tugon at bumalik sa guard house.

Ilang saglit lang ay may dumating na puting electric cart at huminto sa harapan ko. May lalakeng naka-uniform ng itim na polo shirt, itim na slacks, naka itim na cap at itim na sapatos.

“Good morning po. Kayo ba si ms. Zoreign Dominguez?" paglilinaw niya sa akin habang nakangiti, bakas ang paghanga sa kanyang mga mata.

"Ako nga sir.” sagot ko.

"Naku! Huwag mo na akong tawaging sir. Jerrick na lang saka palagay ko ay hindi rin nagkakalayo ang edad natin.” nakangiting saad niya.

Gwapo rin naman siya pero hindi yung tipong mapapanganga ako dahil sa paghanga. Ewan ko ba pero hindi basta-basta napupukaw ng isang lalake ang atensyon ko.

"Gano'n ba?” sabay tawa ko ng peke pagsakay ko sa likod ng electric cart.

Saka na sya nagmaneho papuntang mansyon.

Makaraan ang ilang minuto ay huminto ang sasakyan sa marangya at magandang mala-palasyo na tahanan ni mr. Caius Hawthorne.

“Nandito na tayo ms. Zoreign." anunsyo niya.

Saka ako bumaba at pinagmasdan ang kagandahan ng tahanan ng misteryosong bilyonaryo.

“Wow! ang ganda…Parang nasa isang fairy tale ako.” namamanghang saad ko.

"Tama ka, ganyan din ang nasabi ko noong una akong magtrabaho sa kanila bilang driver nila." saad niya saka ako binalingan.

Tumikhim ako para maputol ang paninitig niya sa akin. Hindi na kasi ako nagiging komportable.

“Ah, pwede na bang pumasok sa mansyon?" sabay ngiti ko ng peke.

“Oo naman, tara?" aya niya.

Kaya sabay kami na pumasok ng mansyon ni sir Caius.

Akala ko ay maganda na ang nasa labas. Mas may igaganda pa pala ang sa loob nito.

Abala ang mga kasambahay sa paglilinis ng buong kabahayan nang madatnan ko sila.

“Nasaan pala si sir Hawthorne?" saad ni Jerrick sa isa sa mga kasambahay.

Tumigil ang babae sa pagpapag ng alikabok gamit ang feather dust saka niya binalingan ang lalake.

“Nasa opisina niya, doon mo na raw padiretsuhin ang maid na magpapasa ng resume." saad niya saka muling bumalik sa ginagawa.

“Sige, salamat!" magiliw na saad ni Jerrick saka ako binalingan. “Tara sa opisina ni sir Hawthorne." aya niya sa akin

“Okay…” sagot ko. "Teka nga, bakit nga pala surname basis ang tawag niyo kay sir?”

Kuryosong tanong ko habang naglalakad kami sa hallway patungo sa opisina ng magiging amo ko.

Kasi kine-claim ko na matatanggap na ako.

"Gusto niya na tawagin namin siya sa apelyido niya,” paliwanag niya. "Saka alam mo ba? Iwasan mong makagawa ng mali dahil napaka strikto niya at masungit.” halos pabulong na saad niya sa akin.

"Gano'n ba? Ilang taon na ba siya at anong itsura niya?” tanong ko.

Sa totoo lang, kung masungit lang ang pag-uusapan ay baka talo pa niya ang bruha kong tiyahin.

Sanay na sanay na ako sa pagbubunganga niya kung alam lang ni Jerrick.

Kaya sisiw na lang sa akin si Sir sungit.

Napatawa ako sabay takip sa bibig ko dahil sa naisip. May nickname na agad siya sa akin.

“Hindi ko alam kung anong edad ni sir eh. Saka ikaw na ang bahalang manghusga kung gwapo ba siya o hindi." seryosong saad niya.

Kaya mas lalo akong kinain ng kuryosidad ko.

Sino ka nga ba talaga mr. Caius Hawthorne?