CHAPTER 2:

ZOREIGN'S POV:

“Saan ka na naman nagsusuot ha?" saka pumaywang ang tiyahin kong bruha.

"Nagpasa ng resume tiyang.” maikling saad ko saka iniwanan siya doon habang umuusok ang ilong.

Dahil paniguradong puputakan na naman niya ako ng walang humpay.

Mabilis na sinara ko ang p***o dito sa kwarto ko na dating bodega. Maliit, masikip at walang kadise-disenyo, tanging mga kaunting damit at gamit ko lamang na pinaglipasan na ng panahon.

Bumibili naman ako minsan ng mga damit pero kapag lumang-luma na talaga. Dahil ang natitirang pera ko ay iniipon ko kung sakaling may importante akong gagastusin. Kagaya na lang ngayon na nagpasa ako ng resume at bumiyahe ng malayo.

Kumain ako ng masarap kanina para i- treat ang sarili ko kahit minsan lang.

Deserve ko naman ‘yon.

“Aba’t! Hoy! Lumabas ka riyan at mag-usap tayo!" saad ng bruha kong tiyahin habang walang tigil sa pagkatok sa p***o.

Para wala akong marinig ay nagsuot ako ng headset saka nagpatugtog ng music. Ayokong masira ang eardrums ko sa ingay ng pagtatalak niya.

Makaraan ang ilang minuto ay nakatulog na ako nang hindi ko namamalayan dahil na rin sa kapaguran.

— — —

MAKALIPAS ANG ISANG BUWAN…

"Zoreign! May may good news ako!” tila excited na saad ni Yana nang bisitahin niya ako sa bahay ng bruha kong tiyahin.

"Ano ‘yon Yana?” tanong ko.

"Natanggap ako sa in-apply-an ko na kilalang kumpanya!” masayang balita niya sa akin.

"Talaga! Wow! Congrats! Masaya ako para sayo.” nakangiting saad ko.

"Thank you at dahil diyan ay ililibre kita ng tusok-tusok. Ano tara?” aya niya sa akin.

"Sige ba! Gusto ko ‘yan.” saka kami mabilis na umalis at naglakad sa bilihan ng street foods na malapit lang dito sa barangay namin.

“Pili ka ng kahit anong gusto mo, hanggang isang daang piso." galanteng saad niya.

“Kaya love na love kita eh! Binubusog mo ako." kinikilig na saad ko sabay yakap sa kanya ng mahigpit.

Dahilan para ubuhin siya dahil kinapos ng hininga.

“A-Aray! Zoreign, tama na. Okay na nasasakal na ako." sabay tapik niya sa likod ko.

“Ay sorry! Na carried away lang." sabay tawa ko.

Pagkatapos ay kumuha ako ng kwek-kwek, tokwa, fishball, kikiam, squid ball, kalamares at isaw.

My all time favorite.

Dito lang din kami nagtambay at kumain ayoko nang iuwi pa ito dahil sa akin lang ito.

Makaraan ang halos isang oras ay napahaplos ako sa aking tiyan.

“Hayyy… Ang sarap! Sobrang nabusog ako. Thank you ulit, Yana!” masayang saad ko habang naglalakad kami pauwi.

"Naku! Walang anuman, syempre kaibigan kita. Saka alam ko naman na hindi masarap ang pinapakain nila sayo sa bahay ng tiyahin mong bruha. Kaya kahit man lang sa paglibre ko sayo ay mag-enjoy ka sa pagkain mo.” seryosong saad niya.

Dahilan para mapangiti ako ng mapait.

Sanay naman na ako sa pagtrato nila sa akin na parang katulong at hindi kadugo. Pero minsan, may pagkakataon pa rin na nasasaktan ako. Hindi ko na lang dinidibdib dahil ayokong ma-stress.

Ulila na akong lubos dahil namatay sa aksidente ang mga magulang ko. Binigyan nila ako ng limang libo sa abuloy na galing sa mga magulang ko noon dahil yun lang daw ang kabuuan ng nalikom na pera.

Bilang isang musmos na bata sa edad na dose anyos ay naniwala ako. Pero ngayon ay napagtanto ko na parang hindi totoo ang sinabi nila noon. Parang higit pa roon ang nalikom na pera. Pagkatapos kasi noon ay saka sila nakapagpagawa ng two-storey house.

“Oh paano ba yan? Maghahanda pa kasi ako para bukas dahil first day ko. Magkita na lang tayo kapag may free time ako, ha." sabay yakap niya sa akin nang nasa labas na kami ng gate ng bahay ng tiyahin ko.

"Sige, mag-iingat ka bukas. Alam ko na matuto ka agad kasi matalino at maganda ka. Parang ako lang.”

Dahilan para mapatawa kaming dalawa.

"Korek ka diyan!” saad niya nang maghiwalay kami mula sa yakapan portion.

"Alis na ako. Bye, Zoreign!” saka na siya naglakad ilang bahay lang ang pagitan nila sa amin.

Pagpasok ko ay bumungad sa akin ang mukha ng pinsan ko, habang nakakrus pa ang mga braso nito.

Para bang yung isang kontrabida sa palabas na naghihintay sa bida para apihin niya ito.

Gano'n na gano'n ang atake!

"Saan ka na naman galing, Zoreign?” nakataas ang kilay na saad niya.

Kamukhang-kamukha siya ng tiyahin ko, no wonder parehas din ng ugali. Masyadong masangsang.

"Sa labas? Hindi pa ba obvious?” walang emosyon na saad ko.

Dahilan para manlaki ang mga mata niya at parang gusto nang umusok ang ilong dahil sa pagkainis.

"Aba’t…Talagang mamimilosopo ka pa ha!" akmang sasampalin niya ako ay sinalag ko ang kamay niya.

Dahilan para hindi tumama ito sa mukha ko.

“Jessa, wala ako sa mood na patulan yang pagiging immature mo. Kung bored ka at walang magawa sa sa buhay, pwes huwag mo akong idamay.” saka ko pabalyang binitawan ang kamay niya.

Mabilis na naglakad ako papasok ng kwarto at ni-lock agad ang p***o.

Manigas siya diyan at bahalang mainis.

"Arghhh! Isusumbong talaga kita kay mommy!” sigaw niya mula sa labas.

Dahilan para irapan ko siya kahit na hindi niya nakikita.

"Edi magsumbong ka. Gusto mo tulungan pa kita sa nanay mo.” bulong ko.

Bigla akong napahinto nang maalalang hindi pa ako kino-contact ng mga pinagpasahan ko ng resume.

Mabilis na nag-check ako ng emails ngunit wala ako ni-isang natanggap na mensahe.

Dahilan para mapabuntong-hininga ako.

“Bakit kaya wala man lang nagsabi na natanggap ako?" nagtatakang saad ko.

— — —

KINABUKASAN…

Habang naghuhugas ako ng mga platong pinagkainan nila ay biglang lumapit ang tiyahin ko.

"Hoy Zoreign! Akala ko ba’t nag-apply ka. Bakit wala ka pang trabaho hanggang ngayon? Anong petsa na, isang buwan na ang nakalipas.” saad niya habang nakapamaywang.

"Naghihintay na lang ako ng mensahe nila tiyang.” saad ko, saka mas binilisan ang pagbabanlaw sa mga plato, baso at kutsara.

"Siguraduhin mo lang dahil kung hindi ay palalayasin na talaga kita dito.” mataray na saad niya. “Pagkatapos mo diyan ay mamalengke ka ng sahog para sa carbonara." utos niya saka nilapag ang isang libong piso at iniwanan ako sa kusina.

Pagkatapos maghugas ng plato ay nagpunas ako ng kamay saka kinuha ang isang libong piso at mabilis na pumunta ng palengke.

Matapos ang ilang oras na pamimili habang naglalakad ako pauwi ay may napansin akong papel na nakapaskil sa isang poste.

Hiring: Maid. Salary: ₱100,000 kada buwan. Isang araw lang ang pahinga kada buwan.

Biglang nagliwanag ang mga mata ko dahil sa nakita.

“Aba! Mas malaki pa ang sahod nito kesa sa simpleng empleyado lang ah. Mukhang kaduda-duda ang trabaho. Pero sige na nga gora na! Masubukan ngang magpasa ng resume bukas." nakangiting saad ko.