CHAPTER 4:

ZOREIGN'S POV:

“Oh! Paano? Hanggang dito na lang ako. Goodluck sana makapasa ka." nakangiting saad ni Jerrick sa akin.

“Thanks!" saad ko.

Saka na siya umalis.

Napahinga muna ako ng malalim bago kumatok sa p***o.

Makalipas ang dalawang beses kong pagkatok ay may nagsalita mula sa loob.

“Come in!" baritonong saad niya at napaka swabe sa pandinig.

Dahilan para kumabog ng malakas ang dibdib ko dahil sa kaba at excitement.

Jusko! Boses pa lang makalaglag panty na! Paano pa kaya kapag nakita ko na siya ng personal?

Tototo kaya ang sabi-sabi na pangit siya at may ketong o fake news lang?

Saka ko dahan-dahang pinihit ang seradura.

Bumungad sa akin ang malamig na paligid. May chandelier na mukhang mamahalin talaga at minimalist na opisina pinaghalong itim at abo ang pintura.

Amoy pabango ng isang lalake pero hindi masakit sa ilong. May library sa likod ng swivel chair niya at may office table na gawa sa matibay na kahoy. Tumambad sa akin ang malapad niyang likod, clean cut black hair na parang ang sarap sabunutin ay este haplusin. Nakaitim siyang coat at mukhang masarap ay este gwapo!

"Anong tinatay-tayo mo riyan? Lumapit ka rito. Ikaw ba si Zoreign Dominguez?” baritono at masungit na saad niya.

Ang sungit nga talaga!

Dahilan para maglakad ako papalapit sa mesa niya.

"Have a seat.” utos niya habang nananatiling nakatalikod.

“Ah, eh…Goodmorning sir Caius! Tanong ko lang. I-interview-hin niyo ba ako habang nakatalikod kayo?” saad ko.

At doon ko lang napagtanto na ang laman ng isipan ko ay nasabi ko pala nang hindi ko namamalayan!

Shoot! I’m doomed!

Dahilan para mapapikit ako ng mariin sabay kagat ng labi ko.

Jusko Zoreign! Anong pinanggagawa mo? Baka dahil diyan ay hindi ka pa matanggap.

Sayang ang isang daang libo!

Dahan-dahan siyang humarap sa akin.

Saka bumungad ang mga nakakalunod niyang mga mata na kulay cerulean.

Dahilan para mapanganga ako sa pagkamangha.

Ang gwapo shet na malagkit!

Pero teka lang nga, siya yung nakita ko noong nakaraang buwan sa Mang-inasal hindi ako pwedeng magkamali.

"Are you going to just look at me or are we going to start the interview?” nakakunot-noong saad niya sa akin.

Dahilan para magising ako mula sa reyalidad.

"Sabi ko nga magpapa- interview na ako sir!” diretsang saad ko sabay bigay ko ng resume. “Pero pwedeng magtanong?”

Mas lalong napakunot-noo ang binata at tinanggap ang resume ko saka binasa ang laman nito. “What is it?"

“Parang familiar ka sa akin. Nagpunta ka ba noong nakaraang buwan sa Mang-Inasal?" kinakabahang saad ko.

Kumunot ang noo niya na tila ba inaalala ang nangyari sa nakalipas na buwan.

“Yeah. Wait…So you're the girl who told me to leave the table before." sabay turo niya sa akin habang matalim na tinapunan ako ng tingin.

"Wala namang personalan sir. Kailangan ko ng trabaho, maasahan niyo ako promise!” sabay taas ko ng palad ko na tila ba nanunumpa.

Tinitigan niya ako na tila ba binabasa kung ano ang laman ng isip ko.

Dahilan para mapasinghap ako saka napalunok-laway dahil sa matinding kaba.

"What if I don't want to? What will you do then?” paghahamon niya sa akin saka pinagkrus ang kanyang mga braso.

"Syempre ipilit natin sir. Marunong akong maglinis ng bahay, magwalis, magluto ng kahit anong putahe, mag plantsa, maglaba kahit hand wash pa yan. Name it!” pagmamalaki ko.

"Let's see kung kaya mo nga talagang gawin ang lahat ng ‘yan. Based on your resume, you're twenty years old and a graduate of Mass Communication. Given your educational background, what made you decide to apply for a position as my maid?" seryosong tanong niya sa akin.

“Magiging honest na ako sa inyo sir." seryosong saad ko. “Sa totoo lang, nag-apply na ako noong nakaraang buwan sa iba’t-ibang kumpanya pero wala ni isang tumawag sa akin. Kaya noong nakita ko na hiring kayo ng maid ay sinubukan kong mag-apply. Nagbabakasakali na matanggap ako at kumita." paliwanag ko.

“Kaya mo kaya ang lahat ng ipapagawa kong task sayo?" paghahamon niya.

“Kayang-kaya syempre! Wala akong hindi uurungan." diterminadong saad ko.

"All right. We'll see tomorrow. If you pass my test, you'll be hired as my personal maid."

"Wow! Talaga sir?” saad ko at hindi mapigilang lumapad ang ngiti ko.

Para akong nakakita ng anghel sa katauhan ni sir. Minus na lang ang pagiging masungit niya, hindi nakaka anghel ang atake.

"Yes.” saka siya yumuko at may kinuha mula sa baba ng mesa niya.

Pag-angat niya mula sa ilalim ng mesa ay may hawak na siyang paper bag.

"Here’s your uniform. Sa akin ka lang maglilingkod. Hindi mo kailangan na gawin ang trabaho ng ibang kasambahay. Nakuha mo?” seryosong saad niya sa akin.

"Yes sir Caius! Sayo lang talaga ako! Ay este sayo lang ako maglilingkod." saka ako napayuko at namula ang pisngi dahil sa kahihiyan.

Nang mapaangat ang tingin ko ay nakatingin na siya sa akin ng malalim. Na para bang ang dami niyang gustong sabihin pero mas pinili niyang manahimik na lang.

Saka siya napailing. “Now, call your parents and tell them that you're going to stay here."

“Huh?" wala sa sariling tanong ko.

“Yes. You're starting tomorrow, and I don't want you to be late. You'll be staying here tonight. Ang aking sekretarya na si David ang bahalang maghatid sayo sa magiging kwarto mo. Understood?” tanong niya.

"Noted sir!” sagot ko.

"Good! You may go now.” saad niya.

Saka ako mabilis na lumabas ng opisina niya. Pagkasara ng p***o ay napasandal ako sa p***o sabay hawak sa dibdib ko na sobrang lakas ng pagkabog nito.

“Grabe! Ang lakas ng karisma ni sir. Sa kanya lang ako naging ganito." bulong ko sa sarili.

"Hi! Ikaw ba si Zoreign?” napaka- charming na saad ng isang lalake.

Seriously? Wala bang itatapon sa mga kalalakihan dito?

Required ba talagang gwapo ang mga empleyado niya at magaganda para makapasa?

"Ako nga po.” nakangiting saad ko.

"By the way, I’m David. Naikwento na siguro ako ni sir Hawthorne sayo?” pagkumpirma niya habang naglalakad kami sa pasilyo.

"Yes sir, nasabi na ni sir Caius.” sagot ko.

"Teka lang, tama ba ang narinig ko. Sir Caius ang tawag mo sa boss ko?” nagtatakang saad niya.

Tumango ako saka bumaling sa kanya. "Oo sir bakit? Anong mayro'n?"

“It's just so weird. Kasi ayaw na ayaw ni sir na magpatawag sa pangalan niya. Gusto niya ay apelyido lang, lalo na kung isang empleyado ka lang." nagtatakang saad niya.

“Gano'n ba? Baka hindi na lang niya pinansin? Parang iritang-irita kasi siya sa akin kanina. Tanong ko lang sir, allergic ba sa babae si sir Caius?” bulong ko saka tumingin sa buong paligid.

Baka mamaya ay may nakikinig na sa usapan naming dalawa.

“Yes you're right. Sayo ko lang sasabihin ‘to ha? Mapagkakatiwalaan ka naman siguro." saad niya.

“Oo naman! Safe ang sikreto niyo sa akin. Dahil makakalimutan ko rin yan pagkatapos,” sabay tawa ko. "Ano ba yon sir?" tila na-eexcite na saad ko sa kanya.

Kapag talaga tsismis Zoreign, diyan ka magaling!

“May nakaraan kasi siya. Niloko kasi ng ex girlfriend niya noo kaya naging ganyan si sir." paliwanag niya.

"Ah…Kaya pala napakamaldito ay este ang bait-bait ni sir!” sabay tawa ko ng peke.

Dahilan para mapatawa din siya habang napapailing.

"You know what? Sa tingin ko ay magkakasundo tayo. Ikaw lang ata ang hindi takot kay sir Hawthorne.” bilib na saad niya.

"Naku sir! Hindi talaga, kasi mas malala pa ang kamalditahan ng tiyahin kong bruha kesa kay sir. Kung alam niyo lang.” napapailing na saad ko.