LOGINZOREIGN'S POV:“Mag-iisang linggo na, pero hindi ka pa rin nagigising. Huwag mo akong tutulugan ng matagal, Caius Hawthorne! Bumangon ka riyan!" panenermon ko, saka biglang naninikip ang dibdib ko.Napahinga ako ng malalim saka inabot ang kanyang kamay at pinisil ito ng marahan. “Please? Gagawa pa tayo ng baby diba? Para may magmamana ng mga kayamanan mo. Sayang naman kung matitigok ka nang gano'n na lang, t-tapos walang makikinabang sa mga pinaghirapan mo?" nakasimangot na saad ko.Gusto ko lang aliwin ang sarili ko dahil mababaliw na ako kakaisip at kakahintay sa asawa ko.Bigla akong napahikbi saka pinaghahampas ang gilid ng kanyang kama.“Madaya ka! Akala ko ba alagang gym yang katawan mo? Pero bakit napaka weak mo?!" humihikbing saad ko, saka napayuko sa gilid ng kanyang kama habang nakaupo ako.Ngunit tanging mga makina lang ang sumasagot sa akin. Walang Caius na nagmamaldito."A-Ayos lang na sungitan mo ako habang-buhay, b-basta mabuhay ka lang…" naninikip ang dibdib na saad k
ZOREIGN'S POV: Nakatakip ako sa mga tenga ko habang nakikita ko na lumilipad ang mga bala sa kung saan-saan. Kasabay ng puso ko na walang tigil sa malakas na pagkabog nito. Natatakot para sa buhay ko maging ng pamilya ko. Iniisip ko kung kumusta na sina Caius at Kuya. Ligtas ba sila o nasa panganib? Dahilan para malayang bumuhos ang mga luha sa mata ko. “Nandito ka pala at nagtatago, huh!" saad ng isang baritonong tinig saka siya humalakhak ng nakakapangilabot. Dahilan para matulos ako mula sa pinagtataguan ko. Pigil ang hininga na unti-unti kong hinarap ito at bumungad sa akin ang nguso ng baril niya. Pag-angat ng ulo ko ay nakita ko ang ama ni Caius na para bang konting mali ko lang ay kakalabitin niya ang gatilyo. "Tayo!” sigaw niya saka hinila ang braso ko at humawak sa leeg ko, sabay tutok ng baril sa sentido ko. Napahinga ako ng malalim. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan ko. Hindi ko siya hahayaan na ma-satisfy. "Patayin mo man ako ngayon ay susunod ka sa libingan
ZOREIGN'S POV: Rinig na rinig pa rin ang putukan mula dito sa underground. Hindi pa rin humuhupa ang kaba sa dibdib ko. Nangyari na naman ang kinatatakutan ko. “Why is this happening? Sa mismong Gala Night pa talaga!" galit na saad ni Dad. “Calm down, Theodore. Hindi makakatulong yan sa sitwasyon natin ngayon." sabay haplos ng marahan ni Mom sa braso ni Dad. “Are you alright, lil sis?" nag-aalalang tanong ni Kuya. Napabuga ako ng hangin. “Hindi kuya, napapaisip ako…Bakit sila nanahimik matapos ang shoot out? Bakit bigla silang nagparamdam sa mismong event pa natin? Parang may mali." “Zoreign is right, parang hinintay nila na maging kampante tayo at ngayon sila bumalik. And I really fucking hate it dahil hindi ko pa rin alam kung sino talaga ang nasa likod ng lahat ng ‘to." saka napakuyom ang mga kamao niya. Bigla silang napahinto nang may tumatawag sa walkie-talkie nila. “Sir! Pahuhupain muna namin ‘to, pero kailangan namin ang tulong niyo pagkatapos, dahil nauubos na kami!" s
ZOREIGN'S POV:“Ay wow bongga! Ang ganda at sexy mo naman, Señorita! Diba mare?" natutuwang saad ng make-up artist ko nang matapos niya akong ayusan. “True! Siguradong ang lahat ng bisita ay mapapatulala kapag nakita ka." sang-ayon ng hair stylist ko. “Ano ba kayo! Maliit na bagay!" sabay takip ko ng bibig ko at napahagikgik.Fierce ang look ko ngayon dahil sa maroon lipstick na nilagay niya sa labi ko. Para tuloy akong mukhang nang-aakit. Habang ang buhok ko ay naka Half-Up Waterfall Braid. Nakalugay ang buhok na may braid sa gilid."Bihisan ka na namin, Señorita.” saad nila saka ako tumayo at hinubad na ang puting roba. Kaya tanging nipple pad at maroon na undies na lang ang suot ko. Dahilan para magsinghapan sila."Kaloka! Ang l-laki ng mga cocomelon!” saka napatutop ng bibig ang hairstylist habang nakatingin sa mga malulusog kong bogelya."Pak na pak! Sigurado akong pati si Señorito Caius ay mapapatulala sayo!” parang kinikilig na saad pa nito habang nag-iimagine pa ata.Saka n
ZOREIGN'S POV:Pikit-matang bumaba ako galing sa second floor dahil kailangan ko raw bumaba para sa pagsusukat sa akin. Dahil pagagawan ako nina Mom at Dad ng sarili kong gown, ilang buwan na lang kasi ay magaganap na ang pagpapakilala nila sa akin bilang Ashford.“Goodmorning, mahal ko!" malambing na bati ni Caius.Biglang nawala ang antok ko dahil sa kanya. Hindi pa nga ako nakakalapit ay agad na siyang tumayo at sinalubong ako ng mahigpit na yakap.“Hmmm…I missed you." malambing na saad niya.Dahilan para mapangiti ako saka may naisip na kalokohan. Humiwalay ako sa kanya at hinarap ko siya.“Saan sila?" nagtatakang saad ko saka nilibot ang tingin sa paligid dahil tanging kami lang dito ni Caius na nasa sala.Habang ang mga maids ay abala sa paglilinis.Sige lang, Zoreign. Galingan mo yang acting skills mo!Napakunot-noo siya saka sumimangot. “Mahal ko, hindi mo ba ako na-miss?" tila batang nagta-tantrums na saad niya.“Huh? Sorry, hindi ko kasi narinig ang sinabi mo kanina, ang hi
ZOREIGN'S POVHabang ang kamay niya na may hawak na ice cubes ay bumaba patungo sa namamasa kong perlas. Kaya napaangat ang baywang ko dahil sa kakaibang sensasyon at lamig na nadarama ko dahil sa yelo.“Ahhhh…Ohhh…Caius!" ungol ko habang tumitirik ang mga mata ko at halos maiyak na sa sarap na nadarama ko.“Fuck! The way you moan makes me even harder.” daing niya sa pagitan ng pagsipsip ng salitan sa mga utong ko.Habang ang hawak niyang yelo ay patuloy sa paglilibot sa pisngi ng perlas ko. Hindi ko na alam kung saan ko ipapaling ang ulo ko dahil sa sarap na nadarama ko. Saka ko naramdaman na ipinasok niya ang kanyang dalawang daliri sa namamasa at nilalamig kong perlas. Dahilan para mapaarko ang likod ko sa kakaibang sensasyon na dumaloy sa buong katawan ko."Ohhh…Caius! Ahhh…” daing ko nang sinimulan niyang ilabas-masok ito sa loob ko."Ugh, shit! You're soaking wet, baby!” hinihingal na saad ni Caius. Saka ko inabot ang galit na galit niyang batuta at sinimulang laruin gamit an







