LOGINHindi niya maiwasang magdabog na pumasok sa kanilang kwarto habang naaalala ang nakangiting mga labi ni Ibrahim.“Huh! At may gana pa talagang ngumiti matapos niya akong awayin kagabi. Matapos niya akong laitin! Hay! Nakakainit talaga siya ng ulo. Mabuti sana kung totoo yung nangyari kagabi na may I love you Loraine pa e de mas maganda pa sana ang mood ko. Buwisit na Herodes na ‘yon. Ang lakas ng loob na ngumiti ng ganon. Parang baliw lang, ang gwapo pa naman. Ano mamaya galit, mamaya nakangiti.”“Lady Loraine,” untag ng isang katulong.“Ay kabayo!” gulat naman na reaksiyon niya. Napatingin siya sa hawak nitong napakagandang bouquet.“Naku pasensiya na po. Lady Loraine ipinabibigay po ni Sheikh Rashid.”Lalong uminit ang bumbunan niya. “At may gana pa talagang magpadala ng bouquet ha. Teka nasaan ba siya ha?”“Naku po Lady Loraine mag-ingat po kayo ng pagsasalita baka po may makarinig sa inyo, siguradong malalagot po kayo kay Sheikh Rashid,” babala nig katulong.“Huh! Hindi ako nata
Habang humihigop ng mainit na sabaw, unti-unti namang rumerehistro sa kanyang utak ang maiinit na hali na halos ipinaligo niya kay Ibrahim.“Oh.” Naibuga niya ang sabaw at patuloy na inalala kung ano ang nangyari. “Oh! Oh!” Lalo siyang napabuga nang maalala ang mainit na tagpo niya kay Ibrahim. Natapik niya ang mga pisngi. “Hinde, uh uh, hinde.” Umiling-iling siya pagkatapos ay bahagyang natawa. “Hinde, alam ko na ‘to e, panaginip lang’ to, sus… e nakailang panaginip na ako na halos kapareho lang ng ganon e. Huh pustahan biglang susulpot si Butler Shing. Naku…. Alam ko na ‘to e.”At hindi siya nagkamali, bigla ngang sumulpot si Butler.“Tinatawag n’yo po ba ako Lady Loraine?”“Oh! Oh my!” Halos kapusin siya ng hininga. Napangiwi siya ng ilang sandali dahil sa naisip na baka naroon si Butler Shing kagabi kung nananaginip nga siya. Dahil ito ang papel nito sa buhay niya, ang ibalik siya sa reyalidad habang lumalangoy sa panaginip. Ang iniisip niya, baka narinig nito kung sakaling umuun
Hindi niya namalayan na marami na pala siyang naiinom na alak pero dahil sa sarap ng lasa, sige pa rin ang laklak niya. Wala naman siyang alalahanin sa mga anak niya dahil kinuha na ito ng mga nag-aalaga sa kanila. Hindi rin nman siya pinipigilan ng sinuman kahit pa nga ang hari. Nakangiti pa nga ito habang nakapanood lang sa kanya. Masasabi naman niyang hindi siya gumagawa ng nakakahiyang eksena kahit nakakainom na, pinaninindigan pa rin niya ang poise na talagang nakakahanga sa pagtingin ng nakararami.Until the last shot of wine that she had saka siya nagdesisyong tama na, preno na, lasing na siya. Sinenyasan niya ang isang babaeng katulong na naroon para alalayan siya pabalik sa kanilang silid.“Lady Loraine okay lang po ba kayo?” nag-aalalang tanong ng katulong dahil sa nakita nitong pagsuray niya.“I’m drunk,” bangengeng sagot niya. “Naparami yata ang inom ko, ang sarap kasi nung wine. ‘Nak ng tokwa walang ganon sa Pinas. Grabeng sarap!!!” lasing na bulalas niya“Sige po Lady L
Kahit mahigpit ang pagkahawak sa kanya ni Ibrahim, nagawa niyang makawala sa mga kamay nito dahil sa tindi na ng kanyang galit. Hindi niya maunwaan kung saan ito humuhugot ng lakas ng loob para itrato siya ng ganon.“Galit ako sayo! Nasusuklam ako! Ayoko nang makita ang mukha mo!” galit na pahayag niya kay Ibrahim.“Loraine.”Tila naman nabahala si Ibrahim. Bumakas sa mukha nito ang pagkadismaya na kanina lang ay galit na galit sa kanya.Naramdaman niya ang pagbabago ng mood nito pero hindi siya nagpadala. “From now on, huwag mo na akong lalapitan, kahit ang mga anak ko. Don’t you dare touch them. Binabalaan kita.”“Hindi mo ‘ko pwedeng pagbawalan, anak ko rin sila.”“Huh! Anak? Talaga? Naririnig mo ba ang sarili mo ha? Ibrahim?”“Hey, address me as prince or sheikh, baka may makarinig sayo,” babala naman ni Ibrahim.“Wala na akong pakialam. Bakit may gagawa ba sa akin ng masama kapag may nakarinig sa akin kung anong itawag ko sayo ha? Do you think that it will scare me of? No. Nakulo
As the celebration started, the ball are filled with celebrities and dignitaries of the country. Kilala niya ang ilan sa mga ito. Nag-alangan siyang pumasok sa hall habang nakasilip sa itaas. Kinabahan siya ng todo na halos maubos ang confident. Ngunit pinalakas ni Butler ang kanyang loob. “You look stunning Lady Loraine, there is no reason for you to feel shame.”Her outfit was a masterpiece of design and elegance – a gold abaya with silver embroidery and precious stones that sparkled with every move. Her long thick and shiny hair was tied in an elegant bun that emphasize her natural beauty, showcasing her radiant face and eyes that shone like the dazzling precious gems and sparkling like stars with the help of the striking light. As she walked down the stairs all eyes were on her. Everybody were captivated by her beauty, while some women were impressed yet felt jealous of the way she carry herself, her style, and confidence. Ibrahim was stunned, couldn’t help but stare at her.
“Loraine! Loraine! Wake up, no, no, please open your eyes wake up.”‘Ano ‘to? Nananaginip na naman ba ako? Si Ibrahim ba ‘to? Umiiyak siya, natataranta habang ginigising ako. Gising na nga ba ako o nananaginip na naman,’ tanong ni Loraine sa isip.“MISS LORAINE, MISS LORAINE.”Naulinigan niya ang boses ni Butler kaya napabalikwas siya at biglang napadaing dahil sa tusok ng karayon sa kanyang pulsuhan. Naka-IV siya, ibig sabihin nasa hospital siya? Hindi, nasa private room siya ng palasyo kasama ng mga private doctor. And it was a dream. “Huminahon ka Miss Loraine. Natagpuan ka namin sa basement na walang malay kaya dinala ka namin rito,” maikling paliwanag ni Butler.“O-oo, tama at si Princess-““How are you my dear,” putol ng hari.“Your highness, I, I, I’m not feeling well. Where is my children?” natatarantang tanong niya. “Mama,” tugon ni Disney na para bang hindi ito nag-aalala. Naroon ito sa isang sulok kasama si Khalid na hindi naman niya agad napansin. “Disney? Khalid? Teka
“I heard that you are planning to go back home,” bungad ng hari.Kinabahan naman si Loraine pero sumagot siya. “Yes your highness if you will grant my request.”“Is it because of Ibrahim?” diretsang tanong ng hari.“Your highness…”Pinutol na agad ng hari ang kanyang sasabihin.“I’m afraid I can’t
Kinabukasan habang kumakain sina Loraine ng almusal, nagulat na lang siya sa biglang pagpasok ni Ibrahim na tiim ang bagang, halatang galit ito. Napatingin siya rito. “Can I talk to you in private?” utos ni Ibrahim. At para kay Loraine, ang utos na iyon ay may tono na hindi pwedeng hindi sundin k
Tama ang kanyang expectation, magiging cold ang pakikitungo ni Ibrahim. Actually wala ngang pakikitungong nangyari, para lamang silang walang halaga na nilampasan lang nito. Mas mabuti pa nga ang mga tagasilbi sa palasyo dahil nabibigyan sila nito ng importansiya at atensiyon, pero silang mag-iina
TWO YEARS LATER… Tahimik, nagdadalawang-isip, kinakabahan, samut-saring emosyon ang nasa puso at isip ni Loraine. She was stunned when she read the invitation from the King. Personal invitation ang ibinigay sa kanya ni Butler Shing mula sa Hari. Sa kaarawan nito. Mabuti nga sana kung sa mansion l







